1 Pedro 2
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱nꞌ yɔwe̱ e̱bɔye̱ na mpe̱nna na nnɔ ŋnyɔ ŋnyɔ na ko̱kwe̱e̱ na tɔkyii na e̱se̱ŋsa ke̱sa bo̱ kye mo̱ne̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana.
1 Portanto, abandonem tudo o que é mau, toda mentira, fingimento, inveja e críticas injustas.
2 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ŋyaagyi po̱pwɛɛ e̱ kpa ke̱nyapo̱ timaa‑o, mo̱ne̱ gbaa mo̱nꞌ taa abware̱se̱ŋ bo̱ kii mo̱ne̱ ateese, na mo̱nꞌ nya daŋ fe̱yɛ ase̱sɛ ne̱ Wuribware̱ a mo̱rɔwe̱‑ɔ.
2 Sejam como criancinhas recém-nascidas, desejando sempre o puro leite espiritual, para que, bebendo dele, vocês possam crescer e ser salvos.
3 Abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ yɛ, “Fo̱ ya taa fo̱ e̱ye̱e̱ sa mò̱, fo̱ i nu kɔne̱ fɛɛ.” Mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ du‑o.
3 Pois, como dizem as Escrituras Sagradas : “Vocês já descobriram por vocês mesmos que o Senhor é bom.”
4 Mo̱nꞌ ba ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ase̱. Mò̱ e̱ gye̱ mò̱ ne̱ Wuribware̱ e̱ te̱e̱ ɛ, “Ke̱fo̱re̱ ne̱ ke̱ de ŋkpa‑ɔ.” Ase̱sɛ a kine mò̱ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔ mo̱ŋ de ke̱tɔ waasɛ timaa ko̱. Amaa ne̱ Wuribware̱ fe̱raa a lee mò̱ tɔwe̱ fe̱yɛ o de to̱nɔ sa mò̱.
4 Cheguem perto dele, a pedra viva que os seres humanos rejeitaram como inútil, mas que Deus escolheu como de grande valor.
5 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱nꞌ sa a Wuribware̱ taa mo̱ne̱ fe̱yɛ afo̱re̱ ne̱ a de ŋkpa‑ɔ, na ɔ bo̱ pwɛɛ mò̱ lɔŋ mfe̱ŋ ne̱ mò̱ kufwiiŋe timaa‑o e̱ kye̱na‑rɔ‑ɔ. Mo̱nꞌ sa a ɔ ba mo̱ne̱ bo̱ kii mo̱ alɔŋŋɔpo̱ ne̱ oo lee fe̱yɛ bo̱ suŋ mò̱‑ɔ. Ko̱lɔŋŋɔ ne̱ ɔ kpa‑ɔ e̱ gye̱ itimaa na ŋkpo̱nɔfwiiri ne̱ mo̱ne̱ bɔ Yeesuu Kristoo si mo̱ne̱ e̱ sa Wuribware̱‑ɔ. Ane̱ŋ a ko̱lɔŋŋɔ‑ɔ e̱ pre̱ mò̱.
5 Vocês, também, como pedras vivas, deixem que Deus os use na construção de um templo espiritual onde vocês servirão como sacerdotes dedicados a Deus. E isso para que, por meio de Jesus Cristo, ofereçam sacrifícios que Deus aceite.
6 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
6 Pois as Escrituras Sagradas dizem: “Eu escolhi uma pedra de muito valor, que agora ponho em como a pedra principal do alicerce. Quem crer nela não ficará desiludido.”
7 Mbe̱yɔmɔ, ane̱ŋ a ke̱fo̱re̱ mɔ gye̱ atɔ mumwii mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ gye̱ akɔɔre̱gyipo̱‑ɔ ase̱, a le̱e̱ fe̱yɛ a gye̱ Kristoo kuŋu si ase̱ŋ ne̱ ɔ tɔwe̱‑ɔ. Amaa bamo̱ ne̱ bo̱ maa kɔɔre̱ Kristoo ba gyi‑o nu fe̱yɛ,
7 Essa pedra é de muito valor para vocês, os que creem. Mas, para os que não creem, “A pedra que os construtores rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
8 Ne̱ baa be̱e̱ kyo̱rɛɛ fe̱yɛ,
8 E em outra parte as Escrituras Sagradas dizem: “Esta é a pedra em que as pessoas vão tropeçar, a rocha que vai fazê-las cair.” Essas pessoas tropeçaram porque não creram na mensagem, de acordo com a vontade de Deus para elas.
9 Amaa mo̱ne̱ fe̱raa, mo̱ne̱ gye̱ ase̱sɛ ne̱ Wuribware̱ a lee sa mò̱ e̱ye̱e̱‑ɔ ne̱e̱. Mo̱ne̱ gye̱ alɔŋŋɔpo̱ ne̱ mo̱ne̱ i suŋ ane̱ owure Wuribware̱. Mo̱ne̱ gye̱ ase̱sɛ ne̱ mo̱ne̱ de ŋkpo̱nɔfwiiri mo̱ne̱ i suŋ Wuribware̱. Ne̱ ŋkee mo̱ne̱ gye̱ Wuribware̱ ase̱sɛ ne̱e̱. Mo̱ne̱ kusuŋ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ tɔwe̱ Wuribware̱ ne̱ oo lee mo̱ne̱ le̱e̱ kibugyii‑ro baa bo̱ kye̱na mò̱ ke̱laŋŋe̱rɔ‑rɔ‑ɔ a asuŋ dabe̱‑ɔ gywii bo̱ko̱.
9 Mas vocês são a raça escolhida, os sacerdotes do Rei, a nação completamente dedicada a Deus, o povo que pertence a ele. Vocês foram escolhidos para anunciar os atos poderosos de Deus, que os chamou da escuridão para a sua maravilhosa luz.
10 Saŋ‑ɔ mo̱ne̱ mo̱ŋ gye̱ Wuribware̱ ase̱sɛ, amaa mbe̱yɔmɔ fe̱raa, mo̱ne̱ gye̱ mò̱ lee. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ saŋ‑ɔ mo̱ne̱ dɛɛ mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ i ŋu ase̱sɛ e̱wɛɛ‑ɔ, amaa mbe̱yɔmɔ fe̱raa, mo̱ne̱ a ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ a ŋu mo̱ne̱ e̱wɛɛ.
10 Antes, vocês não eram o povo de Deus, mas agora são o seu povo; antes, não conheciam a misericórdia de Deus, mas agora já receberam a sua misericórdia.
11 Mo̱ anyare̱ timaa, mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ ŋu fe̱yɛ mo̱ne̱ gye̱ afɔ ne̱e̱, ne̱ mo̱ne̱ a ba kaye̱ mɔ‑rɔ mo̱ne̱ te. Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ne̱ ma kaŋ sa a mfɛɛre̱ bɔye̱ ne̱ m bo̱ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ ŋ kpa a ŋ nye̱ra mo̱ne̱ e̱kra‑ɔ kɔ gyi mo̱ne̱ se̱.
11 Queridos amigos, lembrem que vocês são estrangeiros de passagem por este mundo. Peço, portanto, que evitem as paixões carnais que estão sempre em guerra contra a alma.
12 Mo̱nꞌ sa a mo̱ne̱ atɔ waasɛ ke̱maa waa daŋ mo̱ne̱ aa bamo̱ ne̱ bo̱ maa suŋ Wuribware̱‑ɔ mbo̱ŋtɔ‑rɔ, na bo̱ ma taare̱ po̱rɔ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ gye̱ e̱bɔye̱ awaapo̱, amaa bo̱ ŋu mo̱ne̱ atɔ waasɛ timaa‑o, na bo̱ ye̱re̱ amo̱ se̱ kyo̱rɔ Wuribware̱ kake nsi amo̱ ne̱ ɔ ba‑ɔ.
12 A conduta de vocês entre os pagãos deve ser boa, para que, quando eles os acusarem de criminosos, tenham de reconhecer que vocês praticam boas ações, e assim louvem a Deus no dia da sua vinda.
13 Amo̱se̱ se̱ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ se̱, mo̱nꞌ bu se̱sɛ ke̱maa ne̱ baa sa mò̱ ke̱yaale̱ŋ‑ɔ hare̱e̱ owure dabe̱ ne̱ ɔ kyɔ ɔke̱maa‑ɔ ne̱e̱ ooo,
13 Por causa do Senhor, sejam obedientes a toda autoridade humana: ao Imperador , que é a mais alta autoridade;
14 bɛɛɛ mò̱ gominaa ne̱ oo suŋ bo̱ kyo̱ŋwe̱ fe̱yɛ o gyiiri e̱bɔye̱ awaapo̱ ke̱se̱bɔ, na ɔ kyo̱rɔ bamo̱ ne̱ ba waa itimaa‑o ne̱e̱ ooo.
14 e aos governadores , que são escolhidos por ele para castigar os criminosos e elogiar os que fazem o bem.
15 A gye̱ Wuribware̱ ke̱kpa ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ itimaa ko̱waa‑ɔ duŋ bamo̱ ne̱ bo̱ maa sa se̱ŋsa kanyiase̱ŋ‑nɔ‑ɔ nnɔ.
15 Pois Deus quer que vocês façam o bem para que os ignorantes e tolos não tenham nada que dizer contra vocês.
16 Mo̱nꞌ kye̱na fe̱yɛ agyi‑o, na saŋ ko̱ŋko̱ amo̱‑rɔ dɛɛ mo̱ne̱ te fe̱yɛ Wuribware̱ anya‑ɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ne̱ ma kaŋ tɔwe̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a gye̱ agyi‑o si, mo̱ne̱ de kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ waa bɔye̱.
16 Vivam como pessoas livres. Não usem a liberdade para encobrir o mal, mas vivam como escravos de Deus.
17 Mo̱nꞌ bu atɔ. Mo̱nꞌ kpa mo̱ne̱ abɛɛko̱ akɔɔre̱gyipo̱‑ana pɛɛɛ ase̱ŋ. Mo̱nꞌ se̱re̱ Wuribware̱, na mo̱nꞌ bu owure dabe̱‑ɔ.
17 Respeitem todas as pessoas, amem os seus irmãos na fé, temam a Deus e respeitem o Imperador.
18 Mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ gye̱ anya bɛɛɛ ayaafɔre̱‑ɔ, mo̱nꞌ se̱re̱ mo̱ne̱ nyaŋpe̱‑ana, na mo̱nꞌ bu bamo̱ nɛɛnɛɛ. N gye̱ anyaŋpe̱ ne̱ bo̱ bware, ne̱ bo̱ gye̱ ase̱sɛ timaa‑o wo̱re̱, amaa bamo̱ ne̱ bamo̱ ase̱ŋ bo̱ le̱ŋ, ne̱ bo̱ de ase̱ŋ bɔye̱ na daa bɔye̱‑ɔ pɛɛɛ mɔ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱nꞌ bu bamo̱.
18 Vocês, empregados, sejam obedientes aos seus patrões e os respeitem, não somente os que são bons e compreensivos, mas também aqueles que os tratam mal.
19 Fo̱ nyaŋpe̱ ya gyiiri fo̱ ke̱se̱bɔ, na fo̱ mo̱ŋ ŋu bɔye̱ ko̱ ne̱ fo̱ a waa‑ɔ, amo̱ fe̱raa sa a fo̱ mfɛɛre̱ yɔ Wuribware̱ ase̱, mò̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ kyo̱rɔ fo̱.
19 Se vocês suportarem sofrimentos injustos, sabendo que esta é a vontade de Deus, ele abençoará vocês por causa disso.
20 Fo̱ nyaŋpe̱ ya da fo̱ bo̱ le̱e̱ bɔye̱ ne̱ fo̱ a waa‑ɔ se̱, ne̱ fo̱ a nya ke̱mo̱ kanyite, e̱me̱ne̱ ne̱ fo̱ e̱ waa na fo̱ nya fo̱ kanyite‑o nkyo̱rɔ? Amaa fo̱ ya waa itimaa, ne̱ mò̱ ya da fo̱, ne̱ fo̱ ya nya kanyite, Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ kyo̱rɔ fo̱.
20 Pois, se vocês fazem o mal e são castigados, qual é o merecimento de suportarem com paciência o castigo? Mas, se vocês sofrem por terem feito o bem e suportam esse sofrimento com paciência, Deus os abençoará por causa disso,
21 A le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a kakye̱na mɔ se̱ ne̱ ɔɔ te̱e̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ bo̱ ŋu ase̱ŋ. Mo̱nꞌ ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Kristoo a gyi awo̱re̱fɔɔ sa mo̱ne̱‑ɔ, ne̱ ɔ kaapo̱ mo̱ne̱ awo̱re̱fɔɔ suyo ne̱ oo gyi‑o, na mo̱nꞌ ye̱re̱ mò̱ ayaa‑rɔ gyi amo̱ ane̱ŋ dɛɛ.
21 pois foi para isso que ele os chamou . O próprio Cristo sofreu por vocês e deixou o exemplo, para que sigam os seus passos.
22 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ bo̱ le̱e̱ Yeesuu kuŋu si abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
22 Ele não cometeu nenhum pecado, e nunca disse uma só mentira.
23 Bamo̱ a saare̱ mò̱‑ɔ, mò̱ fe̱raa mo̱ŋ saare̱ bamo̱ bo̱ teere. Bamo̱ a waa mò̱ awo̱re̱fɔɔ‑ɔ, ɔ mo̱ŋ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ ɔ waa bamo̱ awo̱re̱fɔɔ a ɔ bo̱ teere. Amaa ɔɔ taa mò̱ ase̱ŋ waa Wuribware̱ ne̱ o gyi ase̱ŋ pɛɛɛ nɛɛnɛɛ‑ɔ asare̱e̱‑rɔ ne̱e̱.
23 Quando foi insultado, não respondeu com insultos. Quando sofreu, não ameaçou, mas pôs a sua esperança em Deus, o justo Juiz.
24 Yeesuu fɔŋfɔŋ a so̱rɔ ane̱ e̱bɔye̱ saŋ ne̱ oo wu kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱‑ɔ, na e̱bɔye̱ ko̱waa ma lɛɛ waa ane̱ kɔne̱, na wɔre̱ nya ane̱ itimaa ko̱waa‑rɔ. Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa be̱e̱ kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
24 O próprio Cristo levou os nossos pecados no seu corpo sobre a cruz a fim de que morrêssemos para o pecado e vivêssemos uma vida correta. Por meio dos ferimentos dele vocês foram curados.
25 Mo̱ne̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ e̱sanne̱ ne̱ baa fo̱‑ɔ,”
25 Vocês eram como ovelhas que haviam perdido o caminho, mas agora foram trazidos de volta para seguir o Pastor, que cuida da vida espiritual de vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.