Mateus 13

ncr (NCR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Gɛh abvu, Jiso ja wu bu yeh, wu gɛɛŋ wu shii mbebe mamasi le.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Kinchvu ki bamii kì baaŋ taashɛ mbebe ye le nɛ gɛmm. Wu mo wu ja wu lee wu shii nyu a ŋguh le a joo, kinchvu kiyu lɛme kwa ŋgɛɛme yi joo le.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Wu jɛme mwɛɛ wesee a baŋgaŋ le bo le. Wu gɛ̀ jɛmɛ lɛ, “Muh gɛ̀ la ki wu gɛ̂ɛŋ wu noŋ muntaŋ.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Wu gɛ̀ doo wu nooŋ, mumu gwe a je, munyii to mu tajɛ mu ji.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Muntaŋ mumu gwe fɛ kijusɛ ki ata le nshɛŋ nyu gɛ fo chuule gɛ, mu mo mu yaŋsɛ mu bu nje gɛ nshɛŋ gɛ̀ bee fo chuule gɛ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Muu gɛ̀ doo wu kɛ wu baaŋ wu suŋ muntaŋ muyu. No mu baaŋ a chimɛ gɛ gɛŋ chuule gɛ, mu mo mu yunɛ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mumu muntaŋ gwe yi mbiaŋ le. Mbiaŋ yiyu kuu yi mo yi baŋɛ muntaŋ muyu.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Muntaŋ mumu gwe nyu yi nshɛŋ yì joŋe le, mu buujɛ, mu ku mu yuŋ chuule. Binyi bimi nyu ajii gwii, bimi mbambvusoo, bimi mbanshɛ.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Muh wù kɛme bintuŋ, wu yu.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Booŋ be ba ŋgoo ja bo kɛŋsɛ bo gɛɛŋ bo biih wu le lɛ, “Le nje la wù wo jɛme bamii banɛ le nyu a baŋgaŋ le?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Wu chvuu bo le lɛ,“Le bɛŋ ba Nyo le wu ge lɛ taŋlo bɛŋ kee mwɛɛ mu bvunfoŋ bvù fɛwe mù le nyilɛ le. Geenɛ wu baaŋ ge gɛ lɛ taŋlo bamii banɛ kɛɛ gɛ.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Bɛŋ kêe lɛ muh wù kɛme fiɛɛ lé ba nyû ba ge ba bisɛ wu kɛme fi duude. Muh wù kɛme gɛ mo fiɛɛ fì shige fì wù kɛme ba lé ba fî lo a wu le.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Nɛ fiɛɛ fì njɛme bo le nyu a baŋgaŋ le, nje bo jiiŋe gɛh lo mwɛɛ bo yɛde gɛ, bo yege gɛh lo mwɛɛ, bo yuge gɛ, kɛnɛ bo kee gɛ mu gɛ.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Fiɛɛ fi muh wu ntuŋ wu Nyo wù Yosaya gɛ̀ jɛme le fi kojɛ chuule bɛ fiɛɛ fì bamii banɛ gee. Wu gɛ̀ jɛme lɛ, ‘Bɛŋ lé bɛŋ yêge mwɛɛ, geenɛ bɛŋ yuge gɛ. Bɛŋ lé bɛŋ jîiŋe mwɛɛ, geenɛ bɛŋ yɛde gɛ.
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Nje muntele mu bamii banɛ le mu jiɛ wa, bintuŋ biboo le bi chiinyɛ wa, bo le bo baŋɛ wa ajii aboo. Bo ge noo lɛ fɛ bo yɛ̂ne mwɛɛ le bɛ ajii aboo gɛ, bo yuge mwɛɛ bɛ bintuŋ biboo gɛ, muntele muboo kee gɛ, bo mo bo kaasɛ bo tu jiŋ fɛ mɛne, nfɛ bo.’
15 Porque o coração deste povo
16 Geenɛ, njoŋ wù baaŋ le wene nje ajii a wene yɛde mwɛɛ le, bintuŋ biɛna yuge mwɛɛ.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Nsɛŋe bɛŋ nchiɛɛŋ lɛ, bamii ba ntuŋ wu Nyo wesee bɛ bamii ba chaaŋ bamu gɛ̀ shee bo beede ki bo yɛŋ mwɛɛ mù bɛŋ yɛne le, bo gɛ baaŋ yɛŋ gɛ. Bo tu bo beede tɛ ki bo yu mwɛɛ mù bɛŋ yuge, bo gɛ baaŋ yu gɛ.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Bɛŋ yu la fiɛɛ fì ŋgaŋ wɛɛ wù kune muh wù gɛ̀ nooŋ muntaŋ duunyi.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Muh wù yuge fiɛɛ kune bvunfoŋ bvù fɛwe wu ya kee gɛ kinyi kiyu gɛ, Sataŋ wu muh wu kimbefɛ mo wu to wu chufɛ jɛ yì ba bonɛ fɛ fitele fie le yi bu. Finɛ fiɛɛ le muntaŋ mù ba gɛ̀ doo ba nooŋ mu gwe a je.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Muntaŋ mù gɛ̀ gwe fɛ kijusɛ ki ata le, le bamii ba yuge jɛ yi Nyo bo mo bo fi lo kimimia bɛ njoŋ.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Geenɛ, yi baaŋ a chimɛ gɛ gɛŋ fɛ muntele muboo le gɛ. Yi lɛme gɛh nɛ shige. Nɛ ŋgɛ le wu to kɛnɛ bamii boone nyu bikaa a wu jiŋ nje jɛ yiyu, wu mo wu chii bikaa kimimia.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Muntaŋ mù ba gɛ̀ noŋ mu gwe yi mbiaŋ le, le muh wù yuge jɛ yi Nyo, nfuuŋsɛ wu mwɛɛ mu yi woŋ kfunɛ le, mo bɛ kiŋkoŋɛ ki bvukugɛ taashɛ mu baŋɛ jɛ yiyu yi laayɛ lo achiji.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Muntaŋ mù ba gɛ̀ noŋ yì nshɛŋ yi joŋe le, le muh wù yuge jɛ yiyu, wu yuge chuule wù gee no yi goone njɛ muntaŋ mù yuŋ mumu nya ajii gwii, mumu ajii mbambvusoo, mumu mbaanshɛ.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jiso ka wu ma ŋgaŋ wumu bo le lɛ, “Bvunfoŋ bvu fɛwe taŋlo ba beji bɛ muh mu wù gɛ̀ gɛnɛ wu noŋ muntaŋ mù njoŋe mù le mu agiŋ a wù mwɛne.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Bamii doo bo leefɛ, muh we wu kimbanɛ gɛɛŋ wu noŋ muntaŋ mu agaaŋ yo mù fiɛɛnɛ mu agiŋ, wu mo wu ja.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Agiŋ ayu gɛ̀ doo wo ku wo kɛ wo fuuse, muntaŋ mu agaaŋ mwɛɛ mo mu yɛɛŋ tɛ.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Bamii ba lɛme ba muh mwɛ kwɛɛ bo to bo biih wu le lɛ, ‘Chiji kikwɛɛ, wo gɛ̀ doo wo noŋ muntaŋ mwɛne nyu mu agiŋ, mu agaaŋ kanɛ jiɛnyi nɛɛ fɛ mu nyu yu ntɛŋ?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Wu chvuu bo le lɛ, ‘Ge gɛh muh waŋ wu kimbanɛ fiɛɛ fiyu fiɛɛ.’ Bamii ba lɛme bayu biih wu le lɛ, ‘Wo goone lɛ bee gɛɛŋ be juumɛ?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Chiji kikwɛɛ wuboo faŋ wu jɛme bo le lɛ, ‘Taŋlo bɛŋ doo bɛŋ juume bɛŋ ja bɛŋ baayi tɛ agiŋ yu ntɛŋ.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Bɛŋ chînɛ mu ku munchii gɛɛŋ bu kife ki ŋgwejɛ. Nɛ doo nyume kife ki ŋgwejɛ le, ndu bamii ba gweji le lɛ bo ya bo juumɛ agaaŋ ayu bo banyɛ bo yilɛ bo gɛɛ bibi le bibi le, bo ge bo toŋ, bo mo bo banyɛ agiŋ bo gɛɛ a ŋwaŋ waŋ le.’”Agiŋ|alt="Wheat harvest" src="lb00098c.tif" size="col" loc="Mch 13:30" copy="Louise Bass" ref="13:30"
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Jiso ka wu ma ŋgaŋ wumu bo le lɛ, “Bvunfoŋ bvu fɛwe le njɛ ŋgo yi fintaŋ fimi, fì muh gɛ̀ jo wu noŋ a wu mwɛne.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Fintaŋ finɛ fi nyoonyi ajii baaŋ fi fede muntaŋ munchii. Geenɛ, sege fi bu, fi ku fi kugɛ fi fe munte munchii, fi mo fi ja fi tu kite kì munyii mù fuune we to mu joone yi chɛ́ yiyu le.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Wu ka wu ma ŋgaŋ wumu bo le lɛ, “Bvunfoŋ bvu fɛwe le njɛ kinshilɛ kì kwɛse gɛ̀ fe mune bintee bì baaŋ baaŋ bitɛde, wu jo wu fiiŋsɛ yu, wu tojɛ wu gɛɛ, fi mo fi ge mune chiyu bɛɛnyɛ.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Jiso gɛ̀ jɛme mwɛɛ munɛ munchii kinchvu ki bamii le nyu a baŋgaŋ le. Nchiɛɛŋ, gɛ wù gɛ̀ bee ki wu jɛ̂me fiɛɛ bo le fuge a ŋgaŋ le sɛŋ gɛ.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Wu gɛ̀ gee noo, ki fi gê fi kojɛ no muh wu ntuŋ wu Nyo wumu gɛ̀ jɛmɛ wa lɛ, “Sege nlé ŋgwênyɛ jwe waŋ bûde gɛh nyu baŋgaŋ. Nlé ŋgê mbwaashɛ mwɛɛ mù gɛ̀ bee nyilɛ le kɛge no ba gɛ̀ fɛ woŋ.”
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Jiso ja wu chinɛ kinchvu ki bamii le wu lee wu gɛɛŋ yeh. Booŋ be ba ŋgoo bi bo biih wu le lɛ, “Gɛh yuusɛ bee fiɛɛ fì ŋgaŋ kune agaaŋ a mwɛne ayu duunyi.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Wu mo wu jɛmɛ lɛ, “Muh wù nooŋ muntaŋ mù njoŋe le muh wù jee che le Mwamuh.
37 E Jesus respondeu:
38 Mwɛ le woŋ kfunɛ. Muntaŋ mù njoŋe duunyi booŋ ba le bɛ bvunfoŋ bvu Nyo. Agaaŋ nyu booŋ ba le ba muh wu kimbefɛ wɛɛ.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Muh wu kimbanɛ wù gɛ̀ noŋ muntaŋ muyu nyu debele. Kife ki ŋgwejɛ le kife ki woŋ kfunɛ lé wu gê wu ka. Bamii ba ŋgwejɛ le banchɛndaa ba Nyo.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Gɛh no bo gɛ̀ juumɛ agaaŋ bo baanyi bo tone bɛ ŋgu, le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ no fi lé fi nyûme yi kife kì woŋ lé wu ka.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Muh wù jee che le Mwamuh lé wu gê wu chiiŋsɛ banchɛndaa be, bo jiɛnyɛ bo baanyɛ mwɛɛ munchii mù too bɛ kimbefɛ mo bamii ba gee bimbefɛ bachii wu bvusɛ a bvunfoŋ bwe le,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 wu noŋ fɛ kimbvulɛ ki ŋgu le. Lé fɛ̂ bamii lé bo gê bo beede bo ŋgeji bige fo.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Noo, bamii ba chaaŋ bâaŋ njɛ juu a bvunfoŋ bvu Chiji bo le. Muh wù kɛme bintuŋ wu yû.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Bvunfoŋ bvu fɛwe le njɛ nchvu yì muh gɛ̀ jo wu gɛɛŋ wu nyilɛ mwɛne. Muh mu gɛ̀ to wu yɛŋ wu mo wu kaasɛ wu baŋɛ, wu kwɛɛde njoŋ yuu lo wu. Wu mo wu gɛɛŋ wu gesɛ mwɛɛ mwe munchii mù wu gɛ̀ kɛme, wu gɛɛŋ wu gu mwɛ kwɛɛ yu.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Bvunfoŋ bvu fɛwe ka nyume njɛ muh wu waaŋ wumu wù gɛ̀ jiɛnyi wu goone ajii a mbele a joŋe nɛ chuule.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Wu gɛ̀ doo wu goone, wu gɛɛŋ wu yɛŋ wumu le nyu wu tɛɛme kwa. Wu mo wu gɛɛŋ wu gesɛ mwɛɛ mwe munchii mu wù gɛ̀ kɛme wu gɛɛŋ wu gu jise chi mbele chiyu.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Bvunfoŋ bvu fɛwe ka nyume gɛh njɛ gwii wù ba gɛ̀ nooŋ a joo, kfuu chi bíɛŋ yichii taashɛ yu,
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 wu yisɛ. Bamii mo bo chii bo bvusɛ kwa, bo shii fɛkuu, bo cha bíɛŋ yì joŋe bo gɛɛ a ŋkáa le, bo noŋ yì befe.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Lé gɛh no lé tô nyume kife kì woŋ lé wu ka. Banchɛndaa ba Nyo bu bo to bo gasɛ bamii ba befe a ba chaaŋ le,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 wu noŋ fɛ kimbvulɛ ki ŋgu le, Lé fɛ̂ bamii lé bo gê bo beede bo ŋgeji bige fo.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jiso mo wu biih booŋ be ba ŋgoo le lɛ, “Bɛŋ le bɛŋ yu mwɛɛ munɛ munchii chuule?” Bo bɛɛŋ lɛ, “Ɛɛŋ.”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Wu mo wu jɛmɛ bo le lɛ, “Fi mo fi nyume lɛ, muh wuchii wù duunyi banchi ba Nyo le wù ba le ba yɛyɛ wa wu kune bvunfoŋ bvù fɛwe le njɛ chiji yeh wù kɛme nchvu, wu taŋlo wu bvusɛ mwɛɛ mwe munfɛŋ kɛnɛ mù kege yo.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Jiso mɛsɛ wu ma baŋgaŋ banɛ, wu mo wu ja yo,
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 wu gɛɛŋ ntɛ we le, wu gɛɛŋ wu lee wu tu wu yɛyi bamii yeh yiboo yi buunɛ le. Bo yuge n'yɛyɛ we bo kɛme lo ŋgha, bo mo bo kɛ bo tu bo maŋe lɛ, “Muh wunɛ jo faaŋ bvunɛ bvufee bvù baaŋ bɛ bvuŋga bvù wu gee biŋgha bi mwɛɛ yu nɛ?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Le gɛ mwa chiji la wunɛ wu kaane bite? Gɛ bwee nyu Mɛɛle gɛ? Gɛ booŋ ba bwee nyu Jɛm bɛ Yosɛf mo Samoŋ bɛ Juda gɛ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Gɛ jɛ́me ye yichii nyume besa bo fɛnɛ gɛ? Muh wunɛ ja faaŋ bɛ mwɛɛ munɛ munchii nɛ?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 No bo ghaade noo bo mo bo faŋ lo wu. Noo Jiso jɛmɛ bo le lɛ, “Ba to ba ŋgvuune muh wu ntuŋ wu Nyo manjuu le manchii, fuge gɛh woŋ we le, bɛ a kfuu che le.”
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Jiso faŋ ki wu ka wu ge biŋgha bi mwɛɛ yo wesee, nje bo gɛ̀ baaŋ leesɛ gɛ muntele yi wu le gɛ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.