Mateus 13
ncr (NCR) vs BKJ
1 Gɛh abvu, Jiso ja wu bu yeh, wu gɛɛŋ wu shii mbebe mamasi le.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Kinchvu ki bamii kì baaŋ taashɛ mbebe ye le nɛ gɛmm. Wu mo wu ja wu lee wu shii nyu a ŋguh le a joo, kinchvu kiyu lɛme kwa ŋgɛɛme yi joo le.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Wu jɛme mwɛɛ wesee a baŋgaŋ le bo le. Wu gɛ̀ jɛmɛ lɛ, “Muh gɛ̀ la ki wu gɛ̂ɛŋ wu noŋ muntaŋ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Wu gɛ̀ doo wu nooŋ, mumu gwe a je, munyii to mu tajɛ mu ji.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Muntaŋ mumu gwe fɛ kijusɛ ki ata le nshɛŋ nyu gɛ fo chuule gɛ, mu mo mu yaŋsɛ mu bu nje gɛ nshɛŋ gɛ̀ bee fo chuule gɛ.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Muu gɛ̀ doo wu kɛ wu baaŋ wu suŋ muntaŋ muyu. No mu baaŋ a chimɛ gɛ gɛŋ chuule gɛ, mu mo mu yunɛ.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Mumu muntaŋ gwe yi mbiaŋ le. Mbiaŋ yiyu kuu yi mo yi baŋɛ muntaŋ muyu.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Muntaŋ mumu gwe nyu yi nshɛŋ yì joŋe le, mu buujɛ, mu ku mu yuŋ chuule. Binyi bimi nyu ajii gwii, bimi mbambvusoo, bimi mbanshɛ.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Muh wù kɛme bintuŋ, wu yu.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Booŋ be ba ŋgoo ja bo kɛŋsɛ bo gɛɛŋ bo biih wu le lɛ, “Le nje la wù wo jɛme bamii banɛ le nyu a baŋgaŋ le?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Wu chvuu bo le lɛ,“Le bɛŋ ba Nyo le wu ge lɛ taŋlo bɛŋ kee mwɛɛ mu bvunfoŋ bvù fɛwe mù le nyilɛ le. Geenɛ wu baaŋ ge gɛ lɛ taŋlo bamii banɛ kɛɛ gɛ.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Bɛŋ kêe lɛ muh wù kɛme fiɛɛ lé ba nyû ba ge ba bisɛ wu kɛme fi duude. Muh wù kɛme gɛ mo fiɛɛ fì shige fì wù kɛme ba lé ba fî lo a wu le.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Nɛ fiɛɛ fì njɛme bo le nyu a baŋgaŋ le, nje bo jiiŋe gɛh lo mwɛɛ bo yɛde gɛ, bo yege gɛh lo mwɛɛ, bo yuge gɛ, kɛnɛ bo kee gɛ mu gɛ.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Fiɛɛ fi muh wu ntuŋ wu Nyo wù Yosaya gɛ̀ jɛme le fi kojɛ chuule bɛ fiɛɛ fì bamii banɛ gee. Wu gɛ̀ jɛme lɛ, ‘Bɛŋ lé bɛŋ yêge mwɛɛ, geenɛ bɛŋ yuge gɛ. Bɛŋ lé bɛŋ jîiŋe mwɛɛ, geenɛ bɛŋ yɛde gɛ.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Nje muntele mu bamii banɛ le mu jiɛ wa, bintuŋ biboo le bi chiinyɛ wa, bo le bo baŋɛ wa ajii aboo. Bo ge noo lɛ fɛ bo yɛ̂ne mwɛɛ le bɛ ajii aboo gɛ, bo yuge mwɛɛ bɛ bintuŋ biboo gɛ, muntele muboo kee gɛ, bo mo bo kaasɛ bo tu jiŋ fɛ mɛne, nfɛ bo.’
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Geenɛ, njoŋ wù baaŋ le wene nje ajii a wene yɛde mwɛɛ le, bintuŋ biɛna yuge mwɛɛ.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Nsɛŋe bɛŋ nchiɛɛŋ lɛ, bamii ba ntuŋ wu Nyo wesee bɛ bamii ba chaaŋ bamu gɛ̀ shee bo beede ki bo yɛŋ mwɛɛ mù bɛŋ yɛne le, bo gɛ baaŋ yɛŋ gɛ. Bo tu bo beede tɛ ki bo yu mwɛɛ mù bɛŋ yuge, bo gɛ baaŋ yu gɛ.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Bɛŋ yu la fiɛɛ fì ŋgaŋ wɛɛ wù kune muh wù gɛ̀ nooŋ muntaŋ duunyi.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Muh wù yuge fiɛɛ kune bvunfoŋ bvù fɛwe wu ya kee gɛ kinyi kiyu gɛ, Sataŋ wu muh wu kimbefɛ mo wu to wu chufɛ jɛ yì ba bonɛ fɛ fitele fie le yi bu. Finɛ fiɛɛ le muntaŋ mù ba gɛ̀ doo ba nooŋ mu gwe a je.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Muntaŋ mù gɛ̀ gwe fɛ kijusɛ ki ata le, le bamii ba yuge jɛ yi Nyo bo mo bo fi lo kimimia bɛ njoŋ.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Geenɛ, yi baaŋ a chimɛ gɛ gɛŋ fɛ muntele muboo le gɛ. Yi lɛme gɛh nɛ shige. Nɛ ŋgɛ le wu to kɛnɛ bamii boone nyu bikaa a wu jiŋ nje jɛ yiyu, wu mo wu chii bikaa kimimia.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Muntaŋ mù ba gɛ̀ noŋ mu gwe yi mbiaŋ le, le muh wù yuge jɛ yi Nyo, nfuuŋsɛ wu mwɛɛ mu yi woŋ kfunɛ le, mo bɛ kiŋkoŋɛ ki bvukugɛ taashɛ mu baŋɛ jɛ yiyu yi laayɛ lo achiji.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Muntaŋ mù ba gɛ̀ noŋ yì nshɛŋ yi joŋe le, le muh wù yuge jɛ yiyu, wu yuge chuule wù gee no yi goone njɛ muntaŋ mù yuŋ mumu nya ajii gwii, mumu ajii mbambvusoo, mumu mbaanshɛ.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Jiso ka wu ma ŋgaŋ wumu bo le lɛ, “Bvunfoŋ bvu fɛwe taŋlo ba beji bɛ muh mu wù gɛ̀ gɛnɛ wu noŋ muntaŋ mù njoŋe mù le mu agiŋ a wù mwɛne.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Bamii doo bo leefɛ, muh we wu kimbanɛ gɛɛŋ wu noŋ muntaŋ mu agaaŋ yo mù fiɛɛnɛ mu agiŋ, wu mo wu ja.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Agiŋ ayu gɛ̀ doo wo ku wo kɛ wo fuuse, muntaŋ mu agaaŋ mwɛɛ mo mu yɛɛŋ tɛ.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Bamii ba lɛme ba muh mwɛ kwɛɛ bo to bo biih wu le lɛ, ‘Chiji kikwɛɛ, wo gɛ̀ doo wo noŋ muntaŋ mwɛne nyu mu agiŋ, mu agaaŋ kanɛ jiɛnyi nɛɛ fɛ mu nyu yu ntɛŋ?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Wu chvuu bo le lɛ, ‘Ge gɛh muh waŋ wu kimbanɛ fiɛɛ fiyu fiɛɛ.’ Bamii ba lɛme bayu biih wu le lɛ, ‘Wo goone lɛ bee gɛɛŋ be juumɛ?’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Chiji kikwɛɛ wuboo faŋ wu jɛme bo le lɛ, ‘Taŋlo bɛŋ doo bɛŋ juume bɛŋ ja bɛŋ baayi tɛ agiŋ yu ntɛŋ.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Bɛŋ chînɛ mu ku munchii gɛɛŋ bu kife ki ŋgwejɛ. Nɛ doo nyume kife ki ŋgwejɛ le, ndu bamii ba gweji le lɛ bo ya bo juumɛ agaaŋ ayu bo banyɛ bo yilɛ bo gɛɛ bibi le bibi le, bo ge bo toŋ, bo mo bo banyɛ agiŋ bo gɛɛ a ŋwaŋ waŋ le.’”Agiŋ|alt="Wheat harvest" src="lb00098c.tif" size="col" loc="Mch 13:30" copy="Louise Bass" ref="13:30"
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Jiso ka wu ma ŋgaŋ wumu bo le lɛ, “Bvunfoŋ bvu fɛwe le njɛ ŋgo yi fintaŋ fimi, fì muh gɛ̀ jo wu noŋ a wu mwɛne.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Fintaŋ finɛ fi nyoonyi ajii baaŋ fi fede muntaŋ munchii. Geenɛ, sege fi bu, fi ku fi kugɛ fi fe munte munchii, fi mo fi ja fi tu kite kì munyii mù fuune we to mu joone yi chɛ́ yiyu le.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Wu ka wu ma ŋgaŋ wumu bo le lɛ, “Bvunfoŋ bvu fɛwe le njɛ kinshilɛ kì kwɛse gɛ̀ fe mune bintee bì baaŋ baaŋ bitɛde, wu jo wu fiiŋsɛ yu, wu tojɛ wu gɛɛ, fi mo fi ge mune chiyu bɛɛnyɛ.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jiso gɛ̀ jɛme mwɛɛ munɛ munchii kinchvu ki bamii le nyu a baŋgaŋ le. Nchiɛɛŋ, gɛ wù gɛ̀ bee ki wu jɛ̂me fiɛɛ bo le fuge a ŋgaŋ le sɛŋ gɛ.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Wu gɛ̀ gee noo, ki fi gê fi kojɛ no muh wu ntuŋ wu Nyo wumu gɛ̀ jɛmɛ wa lɛ, “Sege nlé ŋgwênyɛ jwe waŋ bûde gɛh nyu baŋgaŋ. Nlé ŋgê mbwaashɛ mwɛɛ mù gɛ̀ bee nyilɛ le kɛge no ba gɛ̀ fɛ woŋ.”
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Jiso ja wu chinɛ kinchvu ki bamii le wu lee wu gɛɛŋ yeh. Booŋ be ba ŋgoo bi bo biih wu le lɛ, “Gɛh yuusɛ bee fiɛɛ fì ŋgaŋ kune agaaŋ a mwɛne ayu duunyi.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Wu mo wu jɛmɛ lɛ, “Muh wù nooŋ muntaŋ mù njoŋe le muh wù jee che le Mwamuh.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Mwɛ le woŋ kfunɛ. Muntaŋ mù njoŋe duunyi booŋ ba le bɛ bvunfoŋ bvu Nyo. Agaaŋ nyu booŋ ba le ba muh wu kimbefɛ wɛɛ.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Muh wu kimbanɛ wù gɛ̀ noŋ muntaŋ muyu nyu debele. Kife ki ŋgwejɛ le kife ki woŋ kfunɛ lé wu gê wu ka. Bamii ba ŋgwejɛ le banchɛndaa ba Nyo.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Gɛh no bo gɛ̀ juumɛ agaaŋ bo baanyi bo tone bɛ ŋgu, le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ no fi lé fi nyûme yi kife kì woŋ lé wu ka.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Muh wù jee che le Mwamuh lé wu gê wu chiiŋsɛ banchɛndaa be, bo jiɛnyɛ bo baanyɛ mwɛɛ munchii mù too bɛ kimbefɛ mo bamii ba gee bimbefɛ bachii wu bvusɛ a bvunfoŋ bwe le,
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 wu noŋ fɛ kimbvulɛ ki ŋgu le. Lé fɛ̂ bamii lé bo gê bo beede bo ŋgeji bige fo.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Noo, bamii ba chaaŋ bâaŋ njɛ juu a bvunfoŋ bvu Chiji bo le. Muh wù kɛme bintuŋ wu yû.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Bvunfoŋ bvu fɛwe le njɛ nchvu yì muh gɛ̀ jo wu gɛɛŋ wu nyilɛ mwɛne. Muh mu gɛ̀ to wu yɛŋ wu mo wu kaasɛ wu baŋɛ, wu kwɛɛde njoŋ yuu lo wu. Wu mo wu gɛɛŋ wu gesɛ mwɛɛ mwe munchii mù wu gɛ̀ kɛme, wu gɛɛŋ wu gu mwɛ kwɛɛ yu.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Bvunfoŋ bvu fɛwe ka nyume njɛ muh wu waaŋ wumu wù gɛ̀ jiɛnyi wu goone ajii a mbele a joŋe nɛ chuule.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Wu gɛ̀ doo wu goone, wu gɛɛŋ wu yɛŋ wumu le nyu wu tɛɛme kwa. Wu mo wu gɛɛŋ wu gesɛ mwɛɛ mwe munchii mu wù gɛ̀ kɛme wu gɛɛŋ wu gu jise chi mbele chiyu.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Bvunfoŋ bvu fɛwe ka nyume gɛh njɛ gwii wù ba gɛ̀ nooŋ a joo, kfuu chi bíɛŋ yichii taashɛ yu,
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 wu yisɛ. Bamii mo bo chii bo bvusɛ kwa, bo shii fɛkuu, bo cha bíɛŋ yì joŋe bo gɛɛ a ŋkáa le, bo noŋ yì befe.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Lé gɛh no lé tô nyume kife kì woŋ lé wu ka. Banchɛndaa ba Nyo bu bo to bo gasɛ bamii ba befe a ba chaaŋ le,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 wu noŋ fɛ kimbvulɛ ki ŋgu le, Lé fɛ̂ bamii lé bo gê bo beede bo ŋgeji bige fo.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Jiso mo wu biih booŋ be ba ŋgoo le lɛ, “Bɛŋ le bɛŋ yu mwɛɛ munɛ munchii chuule?” Bo bɛɛŋ lɛ, “Ɛɛŋ.”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Wu mo wu jɛmɛ bo le lɛ, “Fi mo fi nyume lɛ, muh wuchii wù duunyi banchi ba Nyo le wù ba le ba yɛyɛ wa wu kune bvunfoŋ bvù fɛwe le njɛ chiji yeh wù kɛme nchvu, wu taŋlo wu bvusɛ mwɛɛ mwe munfɛŋ kɛnɛ mù kege yo.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jiso mɛsɛ wu ma baŋgaŋ banɛ, wu mo wu ja yo,
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 wu gɛɛŋ ntɛ we le, wu gɛɛŋ wu lee wu tu wu yɛyi bamii yeh yiboo yi buunɛ le. Bo yuge n'yɛyɛ we bo kɛme lo ŋgha, bo mo bo kɛ bo tu bo maŋe lɛ, “Muh wunɛ jo faaŋ bvunɛ bvufee bvù baaŋ bɛ bvuŋga bvù wu gee biŋgha bi mwɛɛ yu nɛ?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Le gɛ mwa chiji la wunɛ wu kaane bite? Gɛ bwee nyu Mɛɛle gɛ? Gɛ booŋ ba bwee nyu Jɛm bɛ Yosɛf mo Samoŋ bɛ Juda gɛ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Gɛ jɛ́me ye yichii nyume besa bo fɛnɛ gɛ? Muh wunɛ ja faaŋ bɛ mwɛɛ munɛ munchii nɛ?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 No bo ghaade noo bo mo bo faŋ lo wu. Noo Jiso jɛmɛ bo le lɛ, “Ba to ba ŋgvuune muh wu ntuŋ wu Nyo manjuu le manchii, fuge gɛh woŋ we le, bɛ a kfuu che le.”
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Jiso faŋ ki wu ka wu ge biŋgha bi mwɛɛ yo wesee, nje bo gɛ̀ baaŋ leesɛ gɛ muntele yi wu le gɛ.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.