Lucas 24
ncr (NCR) vs ARC
1 Juu chi yuuŋ gɛ̀ fe, bvuyuu juu chì fwe yi kimaa le. Bikɛse baa bu bo yaŋsɛ lo an'yule, bo jo mɛɛ mà gwee wuŋ mà bo gɛ̀ seesɛ bo mo bo gɛɛne bɛ mo fɛ jɛŋ.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Lɛ bo doo bo gɛɛŋ bo bu fo, bo yɛŋ ba biŋsɛ wa tɛdɛ chì ba gɛ̀ baŋɛ jwe wu jɛŋ yɛɛ yu.Bikɛse gɛɛŋ fɛ jɛŋ|alt="Women visit the tomb" src="cn01850C.tif" size="col" loc="Luk 24:1-2" copy="David C. Cook" ref="24:2"
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Lɛ bo lee bo gɛɛŋ a jɛŋ bo gɛ yɛŋ gvunɛ chi Tada Jiso le gɛ.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Bo gɛ̀ lɛɛŋ fo bo ŋgɛsɛ lo. Fi kooshɛ lɛ bilɛŋsɛ bafɛɛ gɛ̀ bee bo ja bo to bo lɛɛŋ mbebe yiboo le, bo noŋ njú yì baaŋ yi lale.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Bikɛse baa gɛ̀ faaŋ baaŋ, bo mo bo tuŋ bikwɛɛ fɛkuu. Bilɛŋsɛ baa biih bo le lɛ, “Le nje la wù bɛŋ goone muh wù baaŋ yu antɛnɛɛ a baŋkfu?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Gɛ wu nyu fɛnɛ gɛ, wu le wu bu wa yi kwe le. Bɛŋ kwâjɛ fiɛɛ fì wu gɛ̀ jɛmɛ bɛŋ le sege bena bo gɛ̀ bee Galalee.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Wu gɛ̀ bee wu jɛmɛ lɛ, ‘Muh wù jee che le Mwamuh lé ba kɛ̂me ki ba nyâ wu chiaaŋ yi bamii ba befe le, ba ge ba ta wu yi kintaaŋ le, doo bu aju atade, wu bu yi kwe le.’”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Bo mo bo kwajɛ fiɛɛ fì Jiso gɛ̀ jɛmɛ bo le.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Bo gɛ̀ ja fɛ jɛŋ, bo kaasɛ bo tu jiŋ bo gɛɛŋ bo sɛɛŋ mwɛɛ munɛ munchii booŋ be ba ŋgoo ba yuufe ncho wu mumwaa le mo bamii bachii ba gɛ̀ bii wu le.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Bikɛse ba gɛ̀ sɛŋe fiɛɛ fì gɛ̀ kooshɛ fiyu booŋ ba ntuŋ ba Jiso le gɛ̀ bee Mɛɛle Madaleŋ, Joana mo Mɛɛle wu bwe Jɛm bɛ bikɛse bamu.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Bo yu njɛmɛ wuyu gɛh njɛ le njɛmɛ wu achiji, bo gɛ bɛɛŋ gɛ.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Geenɛ, Bita ja we, wu legɛ wu gɛɛŋ wu bu fɛ jɛŋ, wu ŋgvuumɛ wu bijɛ a jɛŋ wu yɛŋ gɛh nyu njú yì ba gɛ̀ giŋsɛ Jiso yu le. Wu mo wu ja wu tuu jiŋ fɛ yeh le wù kɛme kiŋgha yi fiɛɛ fì kooshi le.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Fi gɛ̀ kooshɛ gɛh abvu lɛ, bamii bamu bafɛɛ bo gɛ̀ bii Jiso le bo gɛ̀ ja Yɛlusalɛm bo gɛɛne ntɛ wù ba tɛŋe lɛ Imayu le, gɛ̀ bee njɛ bama bvusooshwi ki wo gɛ̂ɛŋ wo bu yo.Je yi Imayu le|alt="On the way to Emmaus" src="cn01859C.tif" size="col" loc="Luk 24:13" copy="David C. Cook" ref="24:13"
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Bo tu bo gɛɛne bo jɛme lɛbolɛbo kune mwɛɛ mù gɛ̀ kooshɛ munchii.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 No bo gɛ̀ jiɛnyi bo jɛme bo tuu fo noo, Jiso gɛ̀ bee wu kɛŋsɛ wu to mbebe yiboo le wu tu wu jiɛnyi bɛ bo.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Fiɛɛ fimi ge lɛ keefɛ bo kɛ̂ɛ muh wuyu gɛ.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Jiso mo wu ja wu biih bo le lɛ, “Le fiɛɛ fì la fì bɛŋ jiɛnyi bɛŋ jɛme kune fi?” No wu biide noo, bo lɛɛmɛ bɛ yii yi manshi maboo le.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Muh lɛ bo le wu jee che gɛ̀ bee lɛ Kleofa wu biih wu le lɛ, “Mɛ gɛh wo maa wu le ntolo Yɛlusalɛm wù baaŋ kɛɛ gɛ mwɛɛ mu chi kooshɛ yo aju kane le gɛ?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Wu biih lɛ, “Mwɛɛ mù la?” Bo chvuu lɛ, “Mwɛɛ mù chi kooshɛ bɛ Jiso wu Nasalɛ. Muh wunɛ chi bee muh wu ntuŋ wu Nyo. Mwɛɛ mù wu chi gee mo mù wu chi jɛme chi bee mù ghage. Chi bee muh wù kuge baaŋ a Nyo fwe bɛ bamii bachii.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ bɛ bamii ba sage woŋ wese chi bo nya wu lɛ ba yuuyɛ. Bo chi bo mo bo ta wu yi kintaaŋ le.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Bee chi be gɛɛ wa bvufee yi ye ye le, lɛ le wu wù lé wu gê wu sûuŋ bamii ba Ishwala chiaaŋ yi ŋgɛ le. Geenɛ le ge wa aju atade no mwɛɛ muyu chi kooshɛ.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Fimi nyu bikɛse bamu ŋgoo yese le, bo be bo jɛmɛ fi fuuŋsɛ lo bee, lɛ bo le bo bu bo gɛɛŋ fɛ jɛŋ ataana,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 bo baaŋ yɛŋ gɛ gvunɛ che le gɛ. Bo doo bo kaase bo tuu jiŋ, bo sɛɛŋ lɛ bo bee bo yɛŋ banchɛndaa ba Nyo le njɛ bo yɛŋ a kifilɛ le, bo jɛmɛ bo le lɛ Jiso le yu.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Bamii bamu ŋgoo yese le, le bo gɛɛŋ fɛ jɛŋ fɛ yu bo yɛŋ yi le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ no bikɛse bayu be jɛmɛ, geenɛ, bo baaŋ yɛŋ gɛ Jiso le gɛ.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Jiso jɛmɛ bo le lɛ, “O oo, biyuŋ binɛ, muntele mwɛna jiɛɛ baaŋ ki bɛŋ bɛ̂ɛŋ mwɛɛ mù bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ jɛme.
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Gɛ bɛŋ kee lɛ Mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ ka gɛ̀ kɛme ki wu yɛ̂ŋ baŋgɛ fɛ wu lee yi bvukugɛ bwe le gɛ?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Jiso mo wu kɛ wu naji bo mwɛɛ munchii mù ba gɛ̀ saŋ a Ŋwa wu Nyo le kune wu kɛge yi mù Musɛ gɛ̀ saŋ le, gɛɛŋ bu tɛ yi mu bamii ba ntuŋ wu Nyo le.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 No bo gɛ̀ too wa bo bude mbebe ntɛ wu bo gɛ̀ gɛɛne yo le, Jiso ja wu tu wù gee njɛ wu fede lo.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Bo lɛgɛ wu wesee bo jɛmɛ lɛ, “Bee gɛ̂ɛŋ be chê, kife le ki gɛɛŋ ka baaŋ, akfuuŋ kɛ wa a jimɛ.” Noo, wu bɛɛŋ ki wu gɛ̂ɛŋ wu che bɛ bo.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Bo gɛɛŋ, bo doo bo jii mwɛɛ, wu jo chefe yi blɛd, wu nya kiyone Nyo le, wu bwɛɛyɛ wu nya bo le.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Kimimia noo, ajii aboo yuu, bo mo bo kɛɛ wu. Wu jaŋɛ wu lɛsɛ a bo jii.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Bo shɛɛ bo tu bo maŋe lɛbolɛbo lɛ, “Gɛ muntele mwesa besa wo be yuufe sege wu be jɛme besa wo le a je, wu naji mwɛɛ mu a Ŋwa wu Nyo le gɛ?”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Bo mo bo ja kimimia kinfu kɛɛ le juu chi yu bo mo bo tuu jiŋ Yɛlusalɛm. Bo doo bo gɛɛŋ, bo yɛŋ booŋ ba Jiso ba ŋgoo ba yuufe ncho wu mumwaa le bo banyɛ ye kijusɛ ki mumwaa bɛ bamii bamu bo gɛ̀ kɛ bo bii wu le.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Bo jɛme lɛ, “Nchiɛɛŋ nchiɛɛŋ, Tada wese le wu bu yi kwe le. Wu bee wu jagɛ wu bunɛ a Samoŋ jii.”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Bo mo bo sɛɛŋ tɛ bo fiɛɛ fì be kooshɛ bɛ bo a je, bo mo bo najɛ tɛ no bo be kɛlɛ lɛ le wu, sege wu be bwɛɛyɛ blɛd.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Gɛh no bo gɛ̀ baaŋ bo jɛme noo, Jiso jagɛ wu bunɛ a bo antɛnɛɛ wu mo wu yɛsɛ bo le lɛ, “Kimbonɛ nyûme fɛ bɛŋ le.”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Njaŋ koo bo, bo tu bo faane, bo kwaji lɛ bo le bo yɛŋ nyu kiyi kimi le.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Wu biih bo le lɛ, “Bɛŋ faane la? Ge la fɛ bɛŋ maŋɛ mɛ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Bɛŋ jîŋɛ bɛŋ yɛ̂ŋ chiaaŋ yaŋ bɛ bikaa biaŋ, bɛŋ mo bɛŋ kɛɛ lɛ le mɛ kibɛɛ. Bɛŋ monyɛ ye yaŋ bɛŋ mo bɛŋ kɛɛ, nje gɛ kiyi to ki kɛme nyaŋ yi ye bɛ biŋkufɛ no bɛŋ yɛde ŋkɛme nɛ gɛ.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 No wu jɛme noo, wu mo wu dunyɛ chiaaŋ ye bɛ bikaa bie bo le.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Bo bijɛ Jiso, njoŋ yuuyɛ lo bo, bo mo bo ŋgɛsɛ lo. Fi ya bo ki bo bɛɛŋ lɛ le wu. Wu ja wu biih bo le lɛ, “Bɛŋ kɛme fiɛɛ fijile fɛnɛ?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Bo jo kinchiŋ ki biɛŋ yi ba yoŋ wa, bo nya wu le.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Wu fi wu ji a bo jii.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Wu mo wu jɛmɛ bo le lɛ, “Mwɛɛ munɛ mu bɛŋ yɛŋ abɛŋ le mu mù ŋgɛ̀ njɛme bɛŋ le kune mu mbaaŋ besabɛŋ. Ŋgɛ̀ ndu lɛ mwɛɛ munchii mù ba gɛ̀ saŋ kune mɛ a Ŋwa wu Musɛ le, bɛ a Baŋwa ba bamii ba ntuŋ wu Nyo le mo a Ŋwa wu Mbɛɛŋsɛ le, mu kɛme ki mu tô mu kojɛ.”
44 E disse-lhes:
45 Wu mo wu gwenyɛ bvufee bvuboo, bo kɛɛ mwɛɛ mu le a Ŋwa wu Nyo le.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Wu jɛmɛ lɛ, “Ba le ba saŋ lɛ Mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ ka kɛme ki wu yɛ̂ŋ ŋgɛ wu kwe, doo ge aju atade, wu bu yi kwe le.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Fi mo fi nyu tɛ lɛ bo lé bo kɛ̂ Yɛlusalɛm, bo fêeji bituŋ le bichii kune jee che lɛ bamii bachii kusɛ muntele muboo, fɛ Nyo lɛɛshɛ bimbefɛ biboo.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Lé ge fêeji bɛŋ banɛ ba yɛŋ mwɛɛ munɛ le.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû, nlé ŋgê nchîiŋsɛ nnya yì Chii gɛ̀ ka wa bɛŋ yu. Noo, bɛŋ mɛ gɛh alaantɛŋ yanɛ bɛŋ chîɛɛne bvuŋga bvù lé bvu gê bvu shîi fɛwe bvu tô fɛ bɛŋ le.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Wu jo bo wu bu bɛ bo a kinlaantɛŋ kiyu le, bɛ bo gɛɛŋ bo bu mbebe ntɛ wù Bɛtani le, wu chiaasɛ chiaaŋ ye we, wu noŋ kimbonɛ ye yiboo le.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Gɛ no wu gɛ̀ baaŋ wu nooŋ kimbonɛ ye yiboo le noo, wu mo wu ja wu tu wu bɛɛne we, wu mo wu bɛɛŋ wu lɛsɛ.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Bo nya mbɛɛŋsɛ wù baaŋ wu le, bo mo bo ja fo bo tuu jiŋ Yɛlusalɛm bɛ kinlaŋye fɛ muntele muboo le.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Bo gɛɛŋ bo mo bo shee yeh yi kintanyɛ le, bo bɛɛŋse Nyo bo yuuse wu segechii.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.