João 11
ncr (NCR) vs BKJ
1 Muh mu wù jee che gɛ̀ bee Lasolo gɛ̀ ja wu chɛne. Wu gɛ̀ bee muh wu ntɛ wù Bɛtani le, wu chee yo bɛ jɛ́me ye yi gɛ̀ bee Mɛɛle bɛ Mata.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mɛɛle wunɛ wù mwa bwee wu Lasolo gɛ̀ chɛne, nyu wu wù gɛ yefɛ bikaa bi Tada bɛ mɛɛ ma gwee wuŋ, wu sho bɛ yvu ye yi kikwɛɛ.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 No wu gɛ̀ chɛne noo, jɛ́me ye yiyu mo yi chiiŋsɛ tuŋ fɛ Jiso le lɛ, “Tada, muh wɛɛ wu le fitele fiuŋ chɛne lo.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Lɛ Jiso doo wu yu ntuŋ wɛɛ, wu jɛmɛ lɛ, “Gɛ kinchɛŋ kinɛ nyu ki kwe gɛ. Ki lé ki dûnyɛ nyu bvukugɛ bvù le bvu Nyo, wu lɛ Mwa Nyo taŋlo wu kɛmɛ mbɛɛŋsɛ nje ki.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jiso gɛ̀ koŋe Mata bɛ mwa bwee wu Mɛɛle mo Lasolo baaŋ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Geenɛ, sege wu gɛ̀ yu lɛ Lasolo chɛne lo, wu ka wu che fɛ wù gɛ̀ bee fo aju afaa.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Ajiŋ ayu, wu jɛmɛ booŋ be ba ŋgoo le lɛ, “Bee kaasɛ be tu jiŋ Judia.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Bo biih wu le lɛ, “Labai, le gɛ kiŋguu kiŋguu nɛ wu Bajuu chi goone ki bo tumɛ wo bɛ ata wo kwe, wo ka tuu yo?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jiso chvuu bo le lɛ, “Gɛ bikaa bi kife nyu yi juu le yuufe ncho bifɛɛ gɛ? Nɛ muh jiɛnyi fɛnshɛ, tu gɛ taŋlo wu baŋsɛ yi fiɛɛ le gɛ, nje n'yulɛ wu yi woŋ kfunɛ le baaŋ fɛ wu le.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Geenɛ, muh jiɛnyi antaŋ, tu taŋlo wu baŋsɛ, nje gɛ wù kɛme n'yulɛ gɛ.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 No wu jɛmɛ noo, wu mo wu du bo le lɛ, “Nsaa yese besabɛŋ wu Lasolo le wu lee wa, geenɛ nlé ŋgɛ̂ɛŋ ŋkâŋsɛ wu a lefɛ chiyu le.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Booŋ be ba ŋgoo jɛmɛ wu le lɛ, “Tada, finɛ le lɛ wu lefe lo, tu wu lé wu gê wu tɛ̂mɛ.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Jiso gɛ jɛme kune kwe yi Lasolo, geenɛ bo yuge lɛ wu jɛme nyu kune lefɛ chi leefɛ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Jiso mo wu jɛmɛ bo le chaaŋ lɛ, “Lasolo le wu kwe wa.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Geenɛ n'yuge njoŋ nje bɛŋ, lɛ nchi mbee gɛ fo gɛ, wu lɛ bɛŋ leesɛ fitele yi ye yaŋ le. Bee gɛ̂ɛne a wu le yo.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Toma wu ba gɛ tɛŋe jee che chimi lɛ Amaŋ, jɛmɛ booŋ ba ŋgoo bamu le lɛ, “Bee gɛɛŋ tɛ wu lɛ bee taŋlo be kwe bɛ wu.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 No Jiso gɛ̀ fɛsɛ fo, wu yu lɛ Lasolo le wu che wa a jɛŋ aju ana.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Bɛtani yanɛ gɛ̀ bee mbebe Yɛlusalɛm le njɛ bama bafɛɛ.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Bajuu ba duude gɛ̀ to fɛ Mata bɛ Mɛɛle le lɛ bo koo yii bɛ bo yi kwe yi mwa bwe bo le.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mata doo wu yu lɛ Jiso too lo, wu mo wu bu ki wu gɛ̂ɛŋ bɛ wu tasɛ, geenɛ Mɛɛle shɛɛ yeh.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mata gɛɛŋ wu du Jiso le lɛ, “Tada, chi bee wo nyu fɛnɛ, tu gɛ mwa bwaaŋ chi bee wu kwe gɛ.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Geenɛ, ŋkee lɛ mɛɛse wunɛ le no nyu la fì wo lɛgɛ a Nyo le tu wu lé wu nyâ wo le.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jiso jɛmɛ wu le lɛ, “Mwa bwoo lé wu kâasɛ wu bû yi kwe le.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mata jɛmɛ wu le lɛ, “Ŋkee lo lɛ wu lé wu kâasɛ wu bû juu chì kimɛsɛ chì bamii lé bo bûde yi kwe le.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jiso du wu le lɛ, “Le mɛ wù bvuuse bamii yi kwe le, mɛ nyume kinche. Muh wù le wu leesɛ fitele yi ye yaŋ le mo wu nyu wu kwe, wu lé wu nyû yu,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 le yɛɛŋ wu le yu mɛɛse wu leesɛ fitele ye yaŋ le, gɛ wu nyu wu kwe gɛ. Wo le wo bɛɛŋ finɛ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Wu bɛɛŋ lɛ, “Ɛɛŋ Tada, nle mbɛɛŋ lɛ wo le Mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ ka. Wo le Mwa Nyo wù gɛ̀ bee ki wu gê wu to yi woŋ kfunɛ le.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 No Mata jɛmɛ noo, wu mo wu gɛɛŋ wu tɛɛŋ Mɛɛle wù mwa bwee, wu jɛmɛ wu le fɛkuu fɛkuu lɛ, “Muh wu N'yɛyɛ le wa fɛnɛ, wu tɛŋe wo.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 No wu yu noo, wu mo wu ja lo we chige ki wu gɛ̂ɛŋ wu yɛŋ wu le.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Gɛ̀ bee Jiso baaŋ a lee gɛ ntɛ le gɛ. Wu gɛ̀ baaŋ gɛh fɛ Mata gɛ gɛnɛ wu yɛŋ wu le fo.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Bajuu ba gɛ̀ bee bɛ ba Mɛɛle bo koode yii bo doo bo yɛŋ no wu ja we wu bu yeh, bo ja bo bii wu le bo kwaji lɛ wu gɛɛne fɛ jɛŋ ki wu gɛ̂ɛŋ wu beede fo.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mɛɛle gɛ̀ gɛɛŋ wu fɛsɛ fɛ Jiso gɛ̀ bee fo, wu yɛŋ wu le, wu gwe bikaa bie le wu jɛmɛ lɛ, “Tada, wo chi bee wo nyu fɛnɛ, tu mwa bwaaŋ chi baaŋ kwe gɛ.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jiso doo wu yɛŋ no wu beede, Bajuu ba gɛ̀ bii wu le beede tɛ, fiɛɛ fiyu shiŋshɛ fitele fie baaŋ, ye bee wu.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Wu ja wu biih lɛ, “Bɛŋ jiiyi wu faaŋ?” Bo jɛmɛ wu le lɛ, “Tada, tô wo yɛ̂ŋ.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jiso bee kwe.
35 Jesus chorou.
36 Bajuu yɛŋ noo bo jɛmɛ lɛ, “Bɛŋ jîŋɛ bɛŋ yɛ̂ŋ no wu chi koŋe wu.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Geenɛ bamu ka bo jɛmɛ lɛ, “Gɛ nyu wu wù chi gwenyɛ ajii a kinfeeŋ kɛɛ gɛ, tu gɛ nyu no wu baŋ muh wunɛ ki wu kwê gɛ?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Fitele fie ka fi shiŋshɛ wu baaŋ. Wu ja wu gɛɛŋ wu fɛsɛ fɛ jɛŋ. Jɛŋ yinɛ gɛ̀ bee bvuta ba baŋɛ jwe wuyu bɛ kibwee ki tɛdɛ.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jiso jɛmɛ lɛ, “Bɛŋ chîaasɛ tɛdɛ chiɛɛ.” Mata wu jɛme yi muh wù gɛ̀ kwe wɛɛ jɛmɛ Jiso le lɛ, “Tada, mɛɛse le wu saane wa. Le wa aju ana no wu chi kwe.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jiso biih wu le lɛ, “Mbe ndu gɛ wo le lɛ wo nɛ le wo leesɛ fitele ye yaŋ le, wo lé wo gê wo yɛ̂ŋ bvukugɛ bvù le bvu Nyo le?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Noo, bo mo bo chiaasɛ tɛdɛ chiyu. Jiso chiaasɛ ajii we wu jɛmɛ lɛ, “Chii, nnyaa kiyone wo le no wo le wo yu buunɛ chaŋ.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ŋkee lɛ wo to wo yuge buunɛ chaŋ segechii. Geenɛ, njɛme finɛ baaŋ nje bamii banɛ ba lɛme fɛnɛ, fi le lɛ taŋlo bo bɛɛŋ lɛ tuŋ wo mɛ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 No wu jɛmɛ noo, wu jaŋ bɛ jɛ yi tɛɛme lɛ, “Lasolo, bû!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Muh wù gɛ̀ kwe wa wɛɛ mo wu bu, ba diiŋ chiaaŋ ye, bɛ bikaa bie, bɛ nchaŋa yi nju, ba diiŋ tɛ bvushi bwe bɛ nchaŋa yi nju. Jiso jɛmɛ bo le lɛ, “Bɛŋ fâanyɛ wu, bɛŋ chînɛ wu gɛ̂ɛne.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Bajuu ba duude ba gɛ̀ to fɛ Mɛɛle le bo doo bo yɛŋ fiɛɛ fì Jiso ge le, bo mo bo leesɛ fitele yi ye ye le.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Geenɛ, bamu ka bo gɛɛŋ fiboo bo yɛŋ nyu Bafalashii le, bo sɛɛŋ bo fiɛɛ fì Jiso ge.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ bɛ Bafalashii mo bo kuŋ bikwɛɛ bi woŋ lɛ bo jɛmɛ lɛ, “Bee lé be gê nɛɛ? Muh wunɛ gee mwɛɛ wesee mu duunyi bvukugɛ bvu Nyo.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Nɛ besabɛŋ chinɛ lo wu gɛɛŋ bɛ fi fwe, tu bamii bachii lé bo gê bo lêese fitele yi ye ye le, bamii ba Lum ba sage bee lé bo gê bo jâ bo to bo bvuushɛ kijusɛ ki yuude kesa kinɛ bɛ kituŋ kesa.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Geenɛ, muh mu bo le wù jee che gɛ̀ bee Kayfa, wù gɛ̀ bee kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ kiluŋ kɛɛ le ja wu jɛmɛ fie bo le lɛ, “Gɛ bɛŋ kee fiɛɛ gɛ.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Gɛ bɛŋ kee lɛ fi joŋe fɛ bɛŋ le lɛ muh wu mumwaa kwe fɛ bamii le bachii fede fɛ kituŋ kichii lɛsɛ lo?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Gɛ Kayfa gɛ̀ jɛme fiɛɛ finɛ bɛ bvufee bwe gɛ. Wu njɛ kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ kiluŋ kɛɛ le gɛ jɛme nɛ wu teede nyu ntuŋ wu Nyo, lɛ Jiso gɛ̀ kɛme ki wu kwê fɛ kituŋ ki Bajuu le.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Gɛ gɛ̀ mɛ gɛh fɛ kituŋ kiyu le maa gɛ, wu gɛ̀ kɛme ki wu kwê ki wu bâanyɛ booŋ ba le ba Nyo bachii ba le bituŋ bimi le, lɛ bo nyû yi fiɛɛ le fimimia.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Kɛge abvu, bikwɛɛ bi woŋ mo bi kɛ bi jode ntaŋ no bi lé bi gê fɛ bi yuuyɛ Jiso.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Noo, Jiso tu wu faane ki wu ka wu jîɛnyi nɛ waaŋ antɛnɛɛ a Bajuu. Wu ja fie yo wu gɛɛŋ kituŋ kimi ki le mbebe woŋ wu munshɛɛŋ le bɛ booŋ be ba ŋgoo tu bo chee yo a kilaantɛŋ kimi le ba tɛŋe lɛ Ɛfɛlɛm.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ŋka wu Bajuu wu Ndaŋfe gɛ̀ too wa mbebe le, bamii tu bo jade bimbe le bo bɛɛne Yɛlusalɛm ki bo kfuŋ bikwɛɛ biboo fɛ juu chinɛ to.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Bo gɛɛŋ bo kɛ bo tu bo goone Jiso bo biide lɛbolɛbo no bo gɛ̀ lɛme fɛ yeh yi kintanyɛ le bo duu lɛ, “Bɛŋ kwaji lɛ la? Gɛ wu to fɛ ŋka wunɛ le gɛ?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Gɛ̀ bee bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ mo Bafalashii bo nya wa nchi lɛ muh wù kee fɛ Jiso le fo, wu ge bo kɛɛ, wu lɛ taŋlo bo koo wu.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.