Atos 26

ncr (NCR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nfoŋ Agliba mo wu jɛmɛ Bol le lɛ, “Le kijusɛ kuŋ mɛɛse ki wo jɛ̂mɛ bɛ jwe wo.” Bol mo wu chiaasɛ kibo we, wu kɛ ki wu tânyɛ jwe we, wu duu lɛ,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Mbɛɛ, n'yɛde lɛ kishi kaŋ le ki joŋ lɛ mbaaŋ ki nlɛɛŋ ntanyɛ jwe waŋ abɛŋ fwe yi mwɛɛ munchii mù Bajuu kooyi ye yaŋ le.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Njɛme nɛ, nje ba kee chuule kinche ki woŋ wu Bajuu mo bintɛɛnyɛ bì bo to bo kɛme. Noo, nlé nlɛ̂gɛ lɛ bo yêgɛ bɛ nyiɛgee bo yû fiɛɛ fì nlé njɛ̂mɛ.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 Bajuu bachii kee kinche kaŋ baaŋ lo. Bo kee no ŋgɛ̀ nchee woŋ wese le mo Yɛlusalɛm.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Bo kee kɛge lo je yì ndefe le lɛ nle muh wu Bafalashii, nyume ŋgoo yì tɛɛme chuule yi fiɛɛ fì Nyo le fede yimi yichii. Finɛ le fiɛɛ nɛ le lɛ bo koŋe ki bo jɛmɛ, bo lé bo bɛ̂ɛŋ lɛ le nchiɛɛŋ.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Nlɛme fɛnɛ mɛɛse yi nsa le nje njiiŋe fwe, ŋkee ŋka wù Nyo gɛ̀ ka wa bachiji besa yu.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Ŋka wunɛ le lɛ chikfuu chesa chì yuufe ncho chifɛɛ, chi chiɛɛne no ba buune Nyo bɛ kiŋkoŋɛ antaŋ bɛ fɛnshɛ. Mbɛɛ, le lɛ nje ŋka wɛɛ wù Bajuu kɛme nsa yu besa bo.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Mbiide bo le mo bamii bachii le laa, ge la fì bɛŋ yɛne fi tɛɛme ki bɛŋ bɛ̂ɛŋ lɛ taŋlo Nyo bvusɛ muh yi kwe le la?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Mɛ kibɛɛ ŋgɛ̀ ŋkwaji lɛ ŋkɛme ki ŋgê fiɛɛ fichii ki nchîijɛ jee chi Jiso wu Nasalɛ.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Finɛ le lo fiɛɛ fì ŋgɛ̀ ŋge Yɛlusalɛm. Ŋgɛ̀ nfi bvuŋga a bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ le ŋkoo bamii ba Nyo wesee, nfaa yeh yi ncha le. Gɛ kagɛ finɛ gɛ. Ba gɛ̀ bee ki ba yuuyɛ bo, mɛ tɛ ntooŋ.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Ŋgɛ̀ nyaa ŋgɛ bo le lɛfolɛfo yéh yi buunɛ le yichii, ŋkane lɛ bo jɛ̂me jɛ́ yì befe kune muh wù Jiso. Shɛ́ŋ bɛɛne mɛ bɛ bo baaŋ, mboone bikaa a bo jiŋ, gɛɛne bude bilaantɛŋ bi bituŋ bimi le.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 Mo nja ŋgɛɛne Damasku, a bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ nyu bo saŋ ŋwa, bo nya mɛ bvuŋga.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Mbɛɛ, ŋgɛ̀ ndoo ŋgɛɛne nyu juu leesɛ cha, nja n'yɛŋ n'yuu wumu ja gɛh wu lalɛ fɛwe wu baaŋ wu fede juu, wu shii wu to yi besa bamii ba besa bo gɛ̀ jiɛnyi le.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Bee bachii ja be gwe fɛkuu, n'yu jɛ biih mɛne a jɛ́ yi Ibulu le lɛ, ‘Sol, Sol, wo boone bikaa a mɛ jiŋ nɛ nje la? Wo gee nɛ, wo kfuunɛ nyu ye yo, njɛ fɛ naa lɛme wu boone ye ye yi kimbaŋ ki chiji le.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Mbiih lɛ, ‘le wo wù yɛɛŋ Tada?’ Wu chvuu lɛ, ‘Le mɛ wù Jiso, le mɛ wù wo boone bikaa a mɛ jiŋ.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Jâ lɛ̂ɛŋ we. Fiɛɛ fì ge lɛ mbunɛ fɛ wo le, le ki mbâa wo muh waŋ wu lɛme le, wo fêeji mwɛɛ mù wo yɛŋ abɛŋ bɛ mù mbaaŋ ki ndûnyɛ wo le.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Nlé nfî wo chiaaŋ yi Bajuu le mo bamii ba le gɛ Bajuu gɛ, nyu bo ba nlé ntûŋ wo fɛ bo le.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Wo lé wo gɛ̂ɛŋ wo gwênyɛ ajii aboo, wo bvûsɛ bo kijibɛ le, wo lêesɛ bo nyu yi n'yuu le, bo bû chiaaŋ yi Sataŋ le, bo nyû bɛ Nyo, bo lêe fitele ye yaŋ le, Nyo lɛ̂ɛshɛ bimbefɛ biboo. Bo mo bo kɛ̂me kijuu fɛ kijusɛ ki bamii ba wu le wu ge lɛ bo nyû be le.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Mbɛɛ, no fi gɛ̀ kooshɛ noo, mɛ mo ŋge gɛh no wu jɛme mɛne fɛwe
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Mɛ mo n'ya ŋkɛ ntu nfeeji Damasku, fɛ ŋge ŋgɛɛŋ Yɛlusalɛm. Ntu njiɛnyi woŋ wù Judia le wuchii mo bituŋ le bichii bì le gɛ bi Bajuu gɛ, nfeeji bo le lɛ bo kûsɛ muntele muboo, bo tu bɛ Nyo, bo gêe nyu mwɛɛ mù duunyi lɛ bo le bo kusɛ wa.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nɛ la fiɛɛ fì gɛ̀ ge fɛ Bajuu koo mɛ yeh yi kintanyɛ le bo goone ki bo yuuyɛ mɛ.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Geenɛ, Nyo tu wu fiih mɛ too bude abɛŋ. Mɛ mo ntu nlɛme fɛnɛ nfeeji tɛ bamii ba baaŋ baaŋ le mo ba shige shige le. Fiɛɛ fì nfeeji le gɛh fi fì Musɛ bɛ bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ teede lɛ fi lé fi gê fi kôoshɛ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Bo gɛ̀ duu lɛ Mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ ka kɛme ki wu gê wu yɛŋ ŋgɛ, nyû muh wù fwe ki wu bû yi kwe le, wu dûnyɛ n'yuu fɛ Bajuu le mo bamii ba le gɛ Bajuu gɛ.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 No Bol gɛ̀ taanyi jwe we wu gɛɛne, Fɛstu ja wu waŋ lo wu jɛmɛ lɛ, “Bol wo jede wa lo. N'yɛyɛ wo wù baaŋ le wu ge wa wo ja wo jede lo.”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Bol chvuu Fɛstu le lɛ, “Gɛ njede gɛ muh wù baaŋ. Fiɛɛ fì njɛme le nchiɛɛŋ, njɛme bɛ bvufee bwaŋ fo.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Njɛme Nfoŋ le nɛ adaŋadaŋ, nje bo kee mwɛɛ munɛ, gɛ mu gɛ kooshi kijibɛ le gɛ, gɛ fimi nyu yu njɛ bo kee lo sɛŋ gɛ.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Mbɛɛ, bo le bo bɛɛŋ gɛ fiɛɛ fì Baŋwa ba bamii ba ntuŋ wu Nyo jɛme le? Ŋkee lɛ bo le bo bɛɛŋ.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Nfoŋ Agliba biih Bol le lɛ, “Wo kwaji lɛ taŋlo wo fîisɛ mɛ ntû muh wu Kletu gɛh yi kife ki shige le nɛ?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Bol chvuu lɛ, “Kɛnɛ ki le shige, kɛnɛ kì ndefe, buunɛ chaŋ fɛ Nyo le gɛh lɛ keefɛ ka wo maa gɛ. Muh wuchii wu le fɛnɛ abɛŋ wu yuge no njɛmɛ, wu fîisɛ tɛ wù nyû njɛ no nle, geenɛ fuge gɛh bancha banɛ.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Nfoŋ ja we, muh wù sage bɛ Bɛni mo bamii ba bɛ bo gɛ̀ shilɛ ja tɛ we.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Bo bu, bo tu bo jɛme lɛbolɛbo lɛ, “Muh wunɛ baaŋ ge gɛ fiɛɛ fì ba yuuyɛ lo wu gɛ kɛnɛ ki ba leesɛ wu yeh yi ncha le gɛ.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Nfoŋ Agliba jɛmɛ Fɛstu le lɛ, “Be baaŋ nyu gɛ lɛ muh wunɛ le wu lɛgɛ wa lɛ nsa we gɛ̂ɛŋ fɛ Nfoŋ wu Lum le gɛ, tu ba be ba chinɛ wu le.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.