Marcos 5
ncf (NCF) vs ARA
1 Iesu ma xan no tsi asasing di tabaxi daan ulis laa lalon xolot ina Gerasin.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Biaa Iesu ta tsuul papan mono, sauna mu iexa taamat taman tanua tsaxa a tsuul xaal lalon io ngali le sabasue ia.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ilawaa taamat a manman lalon abia no io ma asuk xap xa na pupua ngali rotsi taman xa tsen.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 No daan leng no inaman di rotsi no liman ma no xaden taman tsen oro, a xaa tigiri amutmuti no tsen sin no xaden. A xap xa na watwat pupua ngali epuske ma abonga ia.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Sin no siaat ma sin no bing, a xaa es labatina no io ma ga xaa laa papan no buk ma ga xaa xuupkup ma tae no isuaan sin no xaat ta irom.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Biaa ta lasi Iesu palpalaa tsaa iwaa taamat asuk sol laa sangan ia ma ga sage putput laamuaan ma ga xuup lot,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 “U wena xosaraa sa sin iaa, Iesu, xan Tsi Moroaa lapalaa suk se? U na puris sin Moroaa we u ba xap asosongi iaa!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Amuina Iesu ga paare ngali, “Iu tanua tsaxa, u na tsuul alen aila taamat.”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 O Iesu ga atsuraa ia, “Saa iesaam?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma iwaa taamat a sebula ma a sebula ningi Iesu ngali naba xap tulen atsuulngi di xaal, sin abia xolot.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Biexa xariin xobel bol, di tabali di papan buk atataaen abia xolot.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Biaa no salawa tsaxa di ningi Iesu, “Tulen giem laa labatina no bol ngalibi giem ba pupua ngali tsigaii di.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Iesu ga sirawaa di ma no salawa tsaxa di tsuul alen aia taamat ma di ga tsigaii no bol. Biaa xobel bol araraa a malen 2,000 di tii ga esole laa lapula sin soriri ina buk laa lalon daan ulis ma di tii ga suk liaan.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Biaa no untilaamamil sin xobel bol, di lasi abia ma di ga suk sol ma di ga atolomi abala sin inaman laba ma no xolot atataaen xobel laba, no inaman di tii xaalame ngali le lasi semaarang tii tsap.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Biaa di tii xaalame sangan Iesu, di lasi aia taamat no salawa tsaxa di tii ben tsigaii, a se xalkale tia ma ga se alen axaautsi xan laplap ma xan adodo a se tutiik ma di tii ga suk mataa.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Biaa no inaman di tii lasi sen maarang Iesu tii xosaraa, di asaaiti biexaa inaman taman abia maarang tii tsap sin iwaa taamat biaa no salawa tsaxa di tii ben tsigaii ma biaa xobel bol bula.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ma no inaman di ga ningi Iesu ngali na papaalii xadi xolot.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Biaa Iesu tii es en laa papan mono, iwaa taamat, Iesu tii ben saali no salawa tsaxa sin, a ningi Iesu ngali naba laa mii ia.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Iesu tii xap papaalii ia, oro ga asaaiti ia, “Laa tataam sangan num matenaanua ma iu naa asaaiti di taman xan watwat Orong biaa ta se xosaraa ngali iu ma tii sen tali we xan biirbirum sin iu.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ma taamat ga laa ma paare leng Dekapolis, aisa no maarang Iesu tii se xosaraa sin ia. Ma no inaman araraa di tii ga suk olol buxa.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Biaa Iesu ta se tabaxi daan ulis sebula papan mono ngali mula laa sin biexa papel ina daan ulis. Lan abia xolot, xariin malep di exumule ulti ia, sin tii manman sangan daan ulis.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 O iexa lalaamua ina anua sausawit iesan Jairus, a xaalame lalon abia xolot, ga lasi Iesu ma ga sage putput laamuaan.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ma ga ningi Iesu we, “Nugu tsaana dokdok a se atat ngali met. Timaa xaalame ma u na aturungi no limaam papan ia ngalibi naba tuo ma naba tino.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ma Iesu ga laa mii aia lalaamua ina anua sausawit.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Iexa aina tia, tii manman taman minet ina nanxaskas sin no miet ta sangaul axuuk ma ga laa lua.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Tii taana xaraxin sosong xaal sin no daan untubatuba di tii xonon ngali tiltsomi ia ma ga se araraai xan no xuxute sin di, oro tii suk tsap tsaxa buxa.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ma biaa tii lolong xaa sin Iesu, asuk xaalame mulina ia, ma ga taana xan laplap.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Aina tii adodo, “Nawe iaa taana mu xan laplap, iaa ba tuo.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Tiwaa tsaa, biaa dal asuk xap. Asuk saaen sin no isuaan we, a se leiwaa sin xan sosong.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Tiwaa tsaa, Iesu a xilalaa we, biaa xoror atsuul alen ia. Ma ga putsi ma atsura, “Saa taxaane nugu laplap?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Xan no tsi asasing di xisi, “Xuduxudu ina inaman di lo asuruti iu, ma u ga atsura tsaa, ‘Saa taxaane iaa?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Oro Iesu a lo nanen iʼis tsaa ngali atixi saa taxaane ia.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Mil iwaa aina tii ga suk atixi we, a se tuo. A xaalame ma ga xol laamuaan no xaden Iesu. No isuaan tii didiir taman minataa, o ga asaaiti ia taman inesaait so ina xan minet.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Iesu ga paare ngali ia, “Tsaana, num tinaalnge a se atoaa iu. Laa lalon malina ma iaa se aleiwaai iu sin num sosong.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Biaa Iesu ta lo papaare tsaa sin aia aina biexaa taamat di xaalame xaal lalon xan anua Jairus, lalaamua ina anua sausawit, di ga asaaiti, “Nangaam le atarangaai unaasasing. Num tsaana a se met.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Nanlii mu sen maarang di ta paatina. Iesu ga paare ngali Jairus, “Nangaam mataa, u na taltaalnge mu.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Tii xap papaalii xa bula ngali amusili ia, oro tii giwaa mu Pita, Jeims ma Jon iwaa turamasen Jeims.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Biaa di le tsap tatan Jairus, o Iesu tii ga lasi no inaman di ta lo teng lolbiir.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Iesu atsiga ma ga paare ngali di, “Ngalisa abala no tengteng lolbiir? Ilawaa tsaana a xap met, oro a urarange mu.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Oro di ga nongngen ia.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 A taxaane liman ma ga paare ngali ia, “Talita Koum!” (Muina a weaatalaa, “Tsaana dokdok, iaa paare ngali iu, tapaas!”).
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Tiwaa tsaa iwaa tsaana asuk til laa lapalaa ma ga suk atiltsoli eses. (Tii sangaul axuuk ma ga laa lua ina xan no miet.) Sin abala, di suk olol buxa.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ga tali totore watwat sin xan mom ma nagaa ngali delu na xap asaaiti no inaman taman abala. Ma ga asaaiti delu ngali tali xaka pu luxaal ngali angen.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.