Marcos 11
ncf (NCF) vs BKJ
1 Biaa di se eses atataaen Jerusalem ma di tii le tsap Betapage ma Betani papan Buk Olip. Iesu ga tulen xan no tsi asasing ta lua,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 ga paare ngali delulu, “Gulu laa lalon abia xobel laamuaan gululu, tiwaa tsaa biaa gulu ta se es tsiga lalon xobel, gululu ba tatanginai donki dokdok iwaa di ta pis atilngi. Xa a xap mager tsotso papan. Gulu na lubati ia ma gulu na taal axaalamengen tala.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Nawe xa atsuraa gululu, ‘Ngalisa gulu ta xosaraa abala?’ Gulu na asaaiti ia, ‘Orong a saan ngali ma nap dokdok mu naba tulen mulangenai.’ ” Iesu atsiga Jerusalem. (Mak 11:1-11)|src="Mak 11.7-10 GS.tif" size="span" copy="Darwin Dunham © United Bible Societies, 1989, Nairobi, Kenya" ref="11:3"
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Delu tii laa ma tatanginai donki dokdok, di ta pis tali lokobel ina sal atataaen matenmat ma delu ga lubalii ia.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Biexaa inaman di tiltil atia di ga atsura, “Semaarang abia gululu ta xosaraa? Ngalisa gulu ta lubalii donki dokdok?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Delu xisi malen Iesu tii asaaiti delulu. Ma no inaman di sirawaa delulu ngali adi aia donki dokdok.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Biaa delulu ta le tali donki dokdok sin Iesu. Di sulali xadi no laplap disdis papan donki dokdok o ga tsotso papan.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Xuduxudu ina no inaman di sulali xadi no laplap disdis lalon sal o biexaal di adi no laxe ina ie ma di ga aturungi amusili sal.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Biaa no inaman di ta es laamua ma biaa di, di ta es amil di xuup,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Moroaa naba atubudaani biaa Maradaan ta malen xan Maradaan xida mom Dewit,
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Iesu atsiga Jerusalem ma ga laa lalon Xan Anua Moroaa. A nanen iʼis sin no mat maarang araraa, oro amuina ta se nale bingbing, asuk laa Betani mii sangaul axuuk ma ga laa lua.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Sin leng papan biaa di ta se papaalii Betani, Iesu asuk itol.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Aman palpalaa tsaa ga lasi iexa ie fik taman xan no laalaa. A laa sangan aia ie fik ngali atii nawe xa waawaan biaa sin. Biaa ta se laa sangan, a xap tatanginai xaa waawaan sin, no laalaa mu. Amuina a xap xan leng no ie fik ngali waa.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 O ga paare sin aia ie fik, “Naba suk xap xa na ngani xa waawaan sin iu bula.” Ma xan no tsi asasing di alongmen ia ta paare taman.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Biaa ta se tsap Jerusalem, atsiga lalon Xan Anua Moroaa, ma ga atiltsoli ngali xalel atsuulngi abia no inaman di ta susune ma biaa di, di ta iliil maarang ma susune tia. A puxenlii no ibe ina soxisi no xuxute ma no niaan xalkale ina abia di, di ta sune taman no buna.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ma ga xap sirawaa xa ngali na adi xan no maarang laa lalon no xolot tia lalon Xan Anua Moroaa.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Ma ga asingan di, ga paare, “Di atalaa:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 No lalaamua ina no unsausawit ma no unaasasing ina lo, di alongmen abala ma di ga nen tsalei xa sal ngali sas amantei ia, oro di tii mataatinai buxaai amuina biaa malep di tunga buxa sin xan no asasing.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Biaa ta se nale bingbing di papaalii abia inaman laba.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Lawaareng, biaa di ta se es mula, di tii lasi abia ie fik ta se malang xaal sin xan no baa.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Pita adodomi o ga paare sin Iesu, “Rabai, lasi! Iwaa ie fik u tii xororaa a se malang.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Iesu a xisi, “U na ie tinaalnge sin Moroaa.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Iaa asaaiti gim taman so, nawe xa a paare sin balawaa buk, ‘Laa lii iu tsaa talaa lau.’ Ma ga xap boik lalon xan butsa oro ga taltaalnge sin sawe ta paatina naba tsap, biaa naba tsap ngali ia.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Biaabi iaa asaaiti gim, senaara gim ta ningning ngali lalon sausawit, gim na taltaalnge we gim se adi, ma biaa maarang num ba se.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Ma biaa gim ta til sausawit, nawe gim ie mamaet ngali xa, gim na adodolii abia mamaet, ngalibi nagim Mom balalangit naba adodolii nagim no mat namaang tsaxa.”
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Di sebula le tsap Jerusalem. O biaa Iesu ta lo eses lalon biexaa xolot ina Xan Anua Moroaa, no lalaamua ina no unsausawit, no unaasasing ina lo, ma no xusaak, di suk xaalame sangan.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Di ga atsuraa ia, “Sin sen banam o u ga xosaraa abala no maarang? Sa tali abala banam susum ngali xosaraa abala?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Iesu ga xisi, “Iaa ben atsuraa gim taman xien atsutsura. Gim na xisi iaa, ma iaa ba asaaiti gim taman sen banam abala, iaa ta xosaraa no maarang taman.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Gim asaaiti iaa, biaa axaxadaan sin Jon, axaal balalangit o axaal sin taamat mu?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Di usili abala labatina di tsaa, di ga epaare, “Nawe gita we axaal balalangit, naba atsuraa gita we, ‘O ngalisa gim ta xap taltaalnge sin ia?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Oro nawe gita we, ‘Axaal mu sin no taamat.’ ” (Di mataa sin no inaman, amuina di tii taltaalnge we, Jon ia propet so.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ma di ga xisi Iesu, “Giem xap atii.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.