Atos 22
Ëhwati Gali (NCE) vs NVT
1 Na Pol bume megali tlome, “O ayani na afanino, sobo aholokwane elo. Bo some ekë gëgali sle nëlelëyo. Bo li wesibiha fa hana totlë.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Oneho aholokwane motlolabë, Pol Hibru galina gëgali tle na bu kujunamu këme mitlibaguja.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Bo kë nëgebëye, Israelbë afenëbo. Beë bome Tarsus lifate mëta fu tëtanë, Silisia provins mago lifate tokwëfo. Kwe bo ebë lifate mëta sigli telë. Na bo Gamaliel okokwe loglonëbëme towë. Na bu bome sebobë semleninome, kë gwa tëtatëmebë tafa sle galibëme okokwe slemu tlonë. Na bo Gotobë tafa sle gali anisasana esogo slemu tlelëtelëmu, sobo tei elo.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ëbame bo Jisasme kë lowene mëgletlabë onehome tëbo latotokwefëmë. Bo bume mogo nalë tëtëkle nëtagwibëme tako tole latelë. Na kë onehome senë tabana lalei totokwefëmë na kalabusu lowa tlelukwefëmë.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Gotobë tako lotu lo mëta wege lëglebë tako eso ho na Israelbë afenëbonibë lotu eso enëne, bome lowene lamëletëna, bo ebë fene melë kë tëgelëbëme. Na bu kë wesibibëme some gali mëglëyome. Na kë enëne bu pasë yahi mëtla na bome mëtlëna. Bo sebobë ilawa mago enëneme, Damaskus lifate mëta kë tafa mëtëglabë kë pasë tehutemë. Ebë pasë bome kë mëtlënabë, bome megali sle lamotlona, Jisasme kë lowene mëtletlabë onehome kalabusu nanotomëme fene. Bo Damaskus lifewa tuguwibë, kë pasëbë gali fene gali tla melë nanugulëme fene. Na bume Jerusalem lifatewa nëlesumëme na bu mana tëbo motomame.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Ita, Pol bu megali tëtëkake, “Bo tuguwibë, na kliji kuna bo Damaskus life nounou totlë. Na hokweinawa tako elulego, matafa mago, bome iniwa lahwegënëwa tëtanë.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Na bo life mëta latitigwëwa. Na bo we lego mana aholokwane telë na megali tlonë, ‘Sol, Sol, ju bome fëyeme sisile etakefënëne?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Na bo metakune tlolë, ‘Tako ho, ju yalëne?’ Na kë we lego metafu tëtatenë, ‘Bo Nasaret life mago Jisas. Ju bome sisile latakefënë.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Bona kë tiglijabë enëne kë elulego hwi lamotlola. Kwe bome kë gali toglonëbë we lego aholokwane hana mëtla.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Na bo megali tlolë, ‘Tako Ho, bo habelë nëgelëmene?’ Na Tako Ho bome megali tlonë, ‘Ju huju elëme na Damaskus lifatewa ejume. Na kë lifate mëta, iniwa wesibi ju egotomebëme, Goto jume kë tole lëgletëbë, ho li jume kë lifate mëta gali lugujuwelëme.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Kë elulego, tako elulego nëgeme na bobë naba këme kilego mëtletenë. Këme nëgeme, ho bona kë tugujabë bome toba fana Damaskus lifatewa mëtlenuna.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Ho li kë lifate mëta tafa tle. Bubë weniji Ananaias. Bu Gotome fwa lotu lëgletlebë ho. Na bu Goto Mosesme kë tëglëlebë tafa sle gali esogo sle lëglelëtlebë ho. Na Israelbë afenëboni iniwa, Damaskus lifate mëta kë tafa mëglabë bu melowene lamëtletla, ‘Lale ho.’
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Kë ho bo belë tisi na bobë lime tlibetenë. Na bome megali tlonë, ‘Afa, Sol, jubë naba tika mëgletëme.’ Bu fene gali tlonë, na bobë naba tika mëtletënë na bo bume hwi tlolë.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Na bu gali tlonë, ‘Sebobë semleninobë Goto, melëme tole lëletë, ju bubë tole lowene na egletleme. Bu jume melëme aniji tolë, ju Gotobë lale lowenewa kë esogo lëglelëtlebë home hwi naegloleme. Na ju bubë ëfalëbo mago gali aholokwane naeglometleme.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Na iniwa wesibi ju kë hwi toglomebë na gali ju kë aholokwane toglometlebë onehome të naegëtagutëmeme.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Na ju fëyeme hwi elene? Mana baptais fa etole. Ju Tako Home Jisasme gali eloleme, jume lëgaita nalëgleme na jubë tëbo lowene sle nalogotometëme.’ ”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 — ausente —
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 — ausente —
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Na bo megali telë, ‘Tako Ho, bu kwe bome walowene mëletëna. Ëtani bo iniwa lotu lowa kë asë tëgëbelëfëbë na jume kë lowene mëgletëyobë onehome iniwa tëtëkle latëtakefë na kalabusu lowa sisike tlekefë.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Na jubë gali të logotlebë ho Stivenme mogo nalë kë tëkle mototlabë, kwe bo këme tlibë na bo kë wesibi tako fleflesu latletelëmu. Na Stivenme anijina kë tëkle mototlabë, hobë heletanëno ëho, bo hwi tlometemë.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Kwe Tako Ho bome megali tlonë, ‘Ju eiju. Bo jume, Israelbë afenëboni mëtabëya jwa mëglabë enëne belëme jine nëgelëkakëme, kakë kë tafa mugulabë oneho belëme. Ju bume egaitame naegleme.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Israelbë afenëboni, Polbë gali aholokwane motlola. Kwe Pol, Israelbë afenëboni mëtabëya jwa mëglabë enëneme lëgaitame nalëglebëme gali tlomena, kwe bume ita tako enisusumu memëtletla. Na bubë kë gali aholokwaneme tole hana mëtletlamu na bu anisasana gali mëtla, “Mogo nalë tëke elolo! Mogo nalë tëke elolo! Këha hobë, ebë life mëta asa tafa malële! Gli malële!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Bu anisasana gali mëtëbebokwakabë, na bubë heletanëno ëho titika mëtla na sisike mëtebokwaka na life obona mesisike motokwaka. Bu këna melëbëme lëlekuju mëtla, bu Polbë gali tole hana mëtletlamu.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Këme nëgeme wame home boblo mogotomabë enënebë eso ho, bubë wege home gali tlome, “Sobo Polme, sebobë lowa elelëkakulome na bume taba afona lëlafa etlome. Na kë enëne wame kë moglolabë lowene wayobëme takune elolome. Bo melowene nanëgelëme, ‘Israelbë afenëboni, bume mogo nalë tëkeme fëyeme tole mëlane?’ ”
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Këme nëgeme, bu Polme kijuna tobona lei mototometla. Na bume taba afona tëkle mogotlame kofene. Kwe Pol wame home boblo mogotomabë enënebë eso ho lime hwi tlole, lolime tlibetle. Na bume takune tlole, “Rom provins mago gavmanbë gali melë lëgëbetle lalële. Sobo Rom provins mago hobë tëbo lowene afina sahwi elotelo. Sobo Rom provins mago ho blawa lalowa tëkle egotlomene o hanane? Weye, hanane. Bowe, Rom provins mago ho, na sobo bome blawa fëyeme tëkle egëtanamene?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Kë eso ho, kë gali aholokwane tle, na bubë tako eso home tuju tle na gali tujuwelële, “Ju habelë egotlemene? Kë ho bu Rom lifate mago ho!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Na kë tako eso ho Pol belë tisi tle na takune tlole, “Ju bome gali enonë. Ebë nëgali o sogëna. Ju Rom life mago hone o hanane?” Na Pol gali tlole, “Nëgali.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Na kë tako eso ho megali latlole, “Bo tako baliti Rom lifate magobë gavmanme watlëlë na bo mefata wanelë, Rom life mago ho.” Kwe Pol megali latle, “Bo kwe hanane. Ayana, beëna bu Rom life mago. Këme nëgeme, bo mata Rom life mago ho.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Wame home boblo mogotomabë enëne, bu Polme tëkle namogotlame kofene, kwe Polbë gali meaholokwane motlolana, “Bo Rom life mago ho,” kwe bu uli memëtla na fo mëtëkaka. Na kwe tako eso ho bu mata tako uli metle. Bu wame home boblo mogotomabë enëneme megali toglomeme nëgeme, “Sobo Polme senë tabana lei etlomo.” Bubë lowene metëgëbetle latle, Rom life mago home blawa asa lalei etlo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Wame home boblo mogotomabë enënebë eso ho, bu metole latle, melowene sle nalëgleme, “Israelbë afenëboni, Polbë fëye tëbo lowene hwi motlotlane?” Këme nëgeme, jowafe niwa tëbe na bu Polme këna lalei mototlabë senë taba titika totometle. Na bu lotu lo mëta wege mëglabë eso ho na Israelbë afenëbonibë lotu eso enëneme, gali telokwakëme, loko namokwëtlame. Na Polme kë enëne belë tlelule. Na bubë naba lime tlibetëme.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.