Romanos 4
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NAA
1 Ŋunde ŋuroko date yewato? Ko Abraham, noreŋo sitú sowe usinani ŋundo murí ŋaro date qenero iŋoní tondaŋaró?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Qeni, Abrahamko kho ka tero uni roneneŋowíŋunde tunoqaró tiníqo, asa meté eneŋombo eneŋo owí hokoweya. Quko Anutu toŋímo eneŋo owí hokowero mepémo kini.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Dokoro sokomeko ŋuno ŋande nakayáŋaró, “Abrahamko Anutu iŋondutuwoní Anutuko, uni roneneŋowí, ye nekaró.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Asa kho uni kato khoyómboro kimo reyote. Kimo ŋuko tuwó kini, khoyómboro meté ŋu reyote.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Anutuko uni piyimi ka meté yoriní roneneŋowí tunoqewaŋgo.Kowe uni kato kho ka kama tero Anutu ŋu iŋondutuwoníqo, iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekoyote.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Anutuko unindoro khoyó kama rondaŋeroqota, uni roneneŋowí, ye nekote tiníqo, enendo meté horé yoweya. Komo quno Dewitkomurí ŋuro sokomeko ŋande nakayáŋaró,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Ŋunde ŋuroko ye date iŋoteŋgo, yoto-yoto meté horé ŋuko uni koweye toŋaŋguríŋuro naŋgepe, ma uni koweye kama toŋaŋgurí ŋuro ŋuya? Qeni, nore ŋande yeteto, Anutuko Abraham koro iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekaró.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Asa ko do naru horé ŋuno, uni roneneŋowí, ye nekaró? Enendo kowí toŋoníqota, uni roneneŋowí, ye nekarómbe, ma kowí kama toŋaró quno, ŋunde ye nekaró? Asa kowí kama toŋaró quno, ŋunde ye nekaró, imemoŋgo kini.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Koretero kowí kama toŋaró quno ŋuno Anutuko iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekoroqota ŋande miraró, “Rokó tewero quro koweke toŋo qembe.” Ŋuro tero Abrahamko uni soso koweye kama toŋoteŋgo quko iŋondutuwoyoteŋgo ŋuro awaye. Ŋuro tero uni ŋu ŋuya uni roneneŋowí tewaŋgo.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Abrahamko kowí kama toŋaró quno ŋuno iŋondutu taró. Asa ko enendo ŋuya uni koweye toŋaŋgurí khí mepé howero iŋondutu teyoteŋgo ŋuro awaye.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Qeni, Anutuko mande kusiyoro Abraham ŋande miraró, “Keya sowekepoya mira soso se yunowano.” Asa hutuŋo mande kama yoní Anutuko mande ŋu kusiyo inaró. Abraham iŋondutuwoníqota Anutuko, uni roneneŋowí, ye nekoro mande kusiyo inaró.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Dokoro uni hutuŋo mande howeyoteŋgo qu naŋgeko noko ŋu rewaŋgo tiníqo, iŋondutu tewero murí ŋuko murí moré kini, ko Anutuko mande kusiyaró ŋuko kina mande naŋge.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Dokoro uni kato hutuŋo mande wendaqiníqo, Anutuko saŋgirí tero ronda yereweya. Quko uni kato hutuŋo mandeyó moré kini, asa hutuŋo mande ŋu wendaqewero mepémo kini.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ŋunde ŋuroko Anutuko unindoro iŋondutuye qenero samaka-samaka tuwóyunoro mande kusiyaró ŋu yunote. Ŋunde tero mande kusiyowí ŋu riní kondériní Abraham koro sowe qu soso yunote. Suwisawiyó ŋuko unindo hutuŋo mande howeyoteŋgo quya unindo Abraham koro iŋondutuyó qene howeyoteŋgo ŋuya. Dokoro Abrahamko nore soso quro usinani.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Ŋundiro naŋge sokomeko ŋuno ŋande nakayáŋaró, “Nondo uni wini parámi kunowe usi-siŋge qambu tewaŋgo.”Asa ko enendo iŋondutu tero Anutu toŋímo noreŋo usinani tunoqaró. Ŋu Anutu ŋuko uni khumowí mu yoto-yoto yunoyote. Ko do o ka kama yote ŋu nekoní arero yoteŋgo.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Anutuko Abraham mande kusiyo ŋande inaró, “Keto uni wini qambu koro usiye tunoqeweya.”Ŋunde yiníqo, uni meyowo kato, “Mepémo kini,” ye iŋoweya, peka. Quko Abrahamko hamó iŋondutu tero yeŋo usiye tunoqaró.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ŋu naruko ŋuno kumima naruyó 100 ŋundiro rotoro kowí umburó. Ko parí Sara ŋuko kusimi taró. Ŋunde quko iŋondutuyó oyowí kama taró.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Kini, enendo Anutuko mande kusiyaró ŋuro iŋaró, ko iŋondutuyó rotoro newonde irisa kama taró. Kini, iŋondutuyó ŋuko wimbí riní Anutu owí hokoro
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 ŋande iŋaró, Anutuko do mande ka kusiyaró ŋu eneŋombo ŋunde teweya.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ŋunde ŋuroko Anutuko Abraham koro iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekaró.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ŋa mande ŋako, “iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekaró,” sokomeko ŋuno nakayáŋaró, quko Abraham koro naŋge kama nakayáŋaró. Kini.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Noreŋo ŋuya nakayáŋaró. Anutuko nore ŋuya, unipare roneneŋowí, ye neko yereweya. Dokoro nore Anutu iŋondutuwoyoteto. Enendo Yesu, noreŋo Uni Paráminani ŋu, uni tapu koŋgo riní otoqaró.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Noreŋo quhurínanimboro ene rero uni saŋgirí kandeyemo rotoní uroyi khumaró, ko noreŋo roneneŋowí mu tunoqewero quro uni tapu koŋgo riní otoqaró.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.