Romanos 4
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs ARC
1 Ŋunde ŋuroko date yewato? Ko Abraham, noreŋo sitú sowe usinani ŋundo murí ŋaro date qenero iŋoní tondaŋaró?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Qeni, Abrahamko kho ka tero uni roneneŋowíŋunde tunoqaró tiníqo, asa meté eneŋombo eneŋo owí hokoweya. Quko Anutu toŋímo eneŋo owí hokowero mepémo kini.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Dokoro sokomeko ŋuno ŋande nakayáŋaró, “Abrahamko Anutu iŋondutuwoní Anutuko, uni roneneŋowí, ye nekaró.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Asa kho uni kato khoyómboro kimo reyote. Kimo ŋuko tuwó kini, khoyómboro meté ŋu reyote.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Anutuko uni piyimi ka meté yoriní roneneŋowí tunoqewaŋgo.Kowe uni kato kho ka kama tero Anutu ŋu iŋondutuwoníqo, iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekoyote.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Anutuko unindoro khoyó kama rondaŋeroqota, uni roneneŋowí, ye nekote tiníqo, enendo meté horé yoweya. Komo quno Dewitkomurí ŋuro sokomeko ŋande nakayáŋaró,
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Ŋunde ŋuroko ye date iŋoteŋgo, yoto-yoto meté horé ŋuko uni koweye toŋaŋguríŋuro naŋgepe, ma uni koweye kama toŋaŋgurí ŋuro ŋuya? Qeni, nore ŋande yeteto, Anutuko Abraham koro iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekaró.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Asa ko do naru horé ŋuno, uni roneneŋowí, ye nekaró? Enendo kowí toŋoníqota, uni roneneŋowí, ye nekarómbe, ma kowí kama toŋaró quno, ŋunde ye nekaró? Asa kowí kama toŋaró quno, ŋunde ye nekaró, imemoŋgo kini.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Koretero kowí kama toŋaró quno ŋuno Anutuko iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekoroqota ŋande miraró, “Rokó tewero quro koweke toŋo qembe.” Ŋuro tero Abrahamko uni soso koweye kama toŋoteŋgo quko iŋondutuwoyoteŋgo ŋuro awaye. Ŋuro tero uni ŋu ŋuya uni roneneŋowí tewaŋgo.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 Abrahamko kowí kama toŋaró quno ŋuno iŋondutu taró. Asa ko enendo ŋuya uni koweye toŋaŋgurí khí mepé howero iŋondutu teyoteŋgo ŋuro awaye.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 Qeni, Anutuko mande kusiyoro Abraham ŋande miraró, “Keya sowekepoya mira soso se yunowano.” Asa hutuŋo mande kama yoní Anutuko mande ŋu kusiyo inaró. Abraham iŋondutuwoníqota Anutuko, uni roneneŋowí, ye nekoro mande kusiyo inaró.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Dokoro uni hutuŋo mande howeyoteŋgo qu naŋgeko noko ŋu rewaŋgo tiníqo, iŋondutu tewero murí ŋuko murí moré kini, ko Anutuko mande kusiyaró ŋuko kina mande naŋge.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Dokoro uni kato hutuŋo mande wendaqiníqo, Anutuko saŋgirí tero ronda yereweya. Quko uni kato hutuŋo mandeyó moré kini, asa hutuŋo mande ŋu wendaqewero mepémo kini.
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Ŋunde ŋuroko Anutuko unindoro iŋondutuye qenero samaka-samaka tuwóyunoro mande kusiyaró ŋu yunote. Ŋunde tero mande kusiyowí ŋu riní kondériní Abraham koro sowe qu soso yunote. Suwisawiyó ŋuko unindo hutuŋo mande howeyoteŋgo quya unindo Abraham koro iŋondutuyó qene howeyoteŋgo ŋuya. Dokoro Abrahamko nore soso quro usinani.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 Ŋundiro naŋge sokomeko ŋuno ŋande nakayáŋaró, “Nondo uni wini parámi kunowe usi-siŋge qambu tewaŋgo.”Asa ko enendo iŋondutu tero Anutu toŋímo noreŋo usinani tunoqaró. Ŋu Anutu ŋuko uni khumowí mu yoto-yoto yunoyote. Ko do o ka kama yote ŋu nekoní arero yoteŋgo.
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Anutuko Abraham mande kusiyo ŋande inaró, “Keto uni wini qambu koro usiye tunoqeweya.”Ŋunde yiníqo, uni meyowo kato, “Mepémo kini,” ye iŋoweya, peka. Quko Abrahamko hamó iŋondutu tero yeŋo usiye tunoqaró.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Ŋu naruko ŋuno kumima naruyó 100 ŋundiro rotoro kowí umburó. Ko parí Sara ŋuko kusimi taró. Ŋunde quko iŋondutuyó oyowí kama taró.
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Kini, enendo Anutuko mande kusiyaró ŋuro iŋaró, ko iŋondutuyó rotoro newonde irisa kama taró. Kini, iŋondutuyó ŋuko wimbí riní Anutu owí hokoro
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 ŋande iŋaró, Anutuko do mande ka kusiyaró ŋu eneŋombo ŋunde teweya.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Ŋunde ŋuroko Anutuko Abraham koro iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekaró.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Ŋa mande ŋako, “iŋondutuyó qenero, uni roneneŋowí, ye nekaró,” sokomeko ŋuno nakayáŋaró, quko Abraham koro naŋge kama nakayáŋaró. Kini.
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 Noreŋo ŋuya nakayáŋaró. Anutuko nore ŋuya, unipare roneneŋowí, ye neko yereweya. Dokoro nore Anutu iŋondutuwoyoteto. Enendo Yesu, noreŋo Uni Paráminani ŋu, uni tapu koŋgo riní otoqaró.
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 Noreŋo quhurínanimboro ene rero uni saŋgirí kandeyemo rotoní uroyi khumaró, ko noreŋo roneneŋowí mu tunoqewero quro uni tapu koŋgo riní otoqaró.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.