Lucas 16
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs VC
1 Yesuko iŋo-iŋo rewero uniyóŋande yimiraró, “Kho uni kato onoŋo unindoro oyó sopoyara. Kowe kumi kato mahero uni onoŋoyó moré ŋu ŋande miraŋgurí, ‘Kho unikepo keŋo o qu kumi kina rotoyote.’
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 “Ŋunde yi enendo kho uni ŋu nekoro miraró, ‘Mande ŋa iŋoteno ŋako do mande ka? Ke uya neneŋo o qu ke kandekemo yote ŋuro piŋa mandeyó nakayáŋo nuno. Dokoro keto neneŋo onoŋone kaŋuya sopoyowero mepémo kini.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Asa kho uni ŋu newondí moŋgo ŋande ye iŋaró, ‘No date tewano? Uni paráminembo sopo-sopo koro khone moŋgo nohowete. No noko sewero kho ŋuro no wimbune moré kini. Unino qonemboro kira yerewero kowi piyo teteno.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Asa ko nondo oka ka tewekata uni paráminembo sopo-sopo khone moŋgo nohowiníqo, unindo noya topo tero nori yayemo owano.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Ŋunde ye iŋoro uni kumi uni parámiyemboro utatá taŋgurí ŋu kanata-kanata neko yiriní maheŋgurí. Koretero maheró mu ŋande oseseyaró, ‘Ke uni paráminemboro utatáŋge date yote?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 “Yiníqo, ŋande yaró, ‘Kiruwó parámi, asa sono kusí parámi 100 ŋundiro.’ “Yiní ŋande yaró, ‘Ke sokome ŋu reya waka ta kunditeya 100 ŋu rotoya 50 naŋge nakayáŋo.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 “Ko tukú ka mahiní oseseyaró, ‘Keŋo utatáŋge date yote?’ “Yiníqo, ŋande yaró, ‘Wit parámi, asa toŋgo kome puŋge parámi 100 ŋundiro.’ “Yiní ŋande yaró, ‘Ke sokome ŋu reya 80 naŋge nakayáŋo.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Ŋunde tiní imemoŋgo uni parámiyómbo kho uniyó piyimi ŋu owí hokaró. Dokoro enendo iŋo-iŋo meté rero kho taró. Hamó, noko unipareto topoyemboya kho tewero quro murí iŋomukoteŋgo. Iŋo-iŋoye ŋundo ŋundiro naŋge hiyó koro uniparetoro iŋo-iŋoye takayote.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ko no ŋande yimiroteno, ye noko ŋaro mone ŋu reya kho tiqo, unipare yeya topo meté tewaŋgo. Imemoŋgo mone ŋu kini tiníqo, yendo ya suki-suki quno ŋuno meté owaŋgo.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Kowe uni kato o tomó ta ka meté ta sopoweya quko o parámi ŋu ŋuya meté ta sopoweya. Kowe uni ka o tomó ta naŋge piyimi sopoweya quko o parámi quno ŋuya piyimi sopoweya.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Asa ko ye noko ŋaro mone ŋu meté kama sopowaŋgo tiníqo, dando ye o hamó ŋu se yunoní sopowaŋgo?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kowe ye meyowomboro o qu meté kama sopowaŋgo tiníqo, dando yeŋo o qu se yunoweya?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kho uni kato sopo-sopo uni irisa quro kho qu tewero mepémo kini. Dokoro enendo karo newonde meté inoweya, ko karo newonde piyimi inoweya. Kaya womoweya, ko kako yesaráŋoweya. Ŋunde naŋge ye Anutu koya situwi koya irisa-irisa kasirayarimo yowero mepémo kini.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Asa Farisi unindomandí ŋu iŋoro huwóŋaŋgurí, dokoro enendo mone ŋuro metéŋoyaŋgurí.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Enendo ŋande yimiraró, “Yeko unindoro toŋeyemo uni roneneŋowíyoteŋgo, peka. Quko Anutuko newondeye qene iŋomukote ŋu. Dokoro oka unindoro toŋeyemo o meté horé ka yote ŋuko Anutu toŋímo o piyimi horé mu naŋge teyote.”
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Komo Hutuŋo Mande koya Ye-ye Unindoro mandeye ŋuyayora, yate-yate Jon tunoqaró. Tunoqiní, yate-yate Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyóŋuro miti mande ŋu yesowo yeyoteŋgo, ko uni qambu ŋu naruko ŋuno owero ŋuro kondé iŋoyoteŋgo.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Sambo ŋuya noko ŋuya meté waka ta kini tewari, quko hutuŋo mande tomó ta-ta ŋuya parámi ta-ta ŋuya waka ta kini tewero mepémo kini.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Ko uni kato eneŋo parí rotoro pare meyowo rete ŋuko se simbururu tete. Ko uni kato pare ka komo meyowombo rotaró ŋu reweya ŋuko se simbururu tete.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Onoŋo uni ka yora, naru rokóŋo kowe punu-punu meté-meté qu teyara. Naru rokóŋo hoho tero o parámi neyara.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Uni onoŋoyó moré kini ka, owí Lasarus, mama piyimi kowí wisumuŋoní, topémbo ri onoŋo unindoro hoŋgo makoyó sumeyoro eteyara.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 O qímboro khumoro o kumi onoŋo unindoro yakutíŋo kusuŋo quroko umbuyaró ŋu se newero ŋuro kondé iŋoyara. Quko isako mahero mamamboro kumbuyó kowíwore umbuyara ŋu mipiyembo neyapoyaŋgo.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Asa imemoŋgo uni onoŋoyó moré kini ŋu khumoní sambo simómbore koroworo samboko Abrahamtaŋgímo rotaŋgurí. Onoŋo uni ŋu ŋuya khumoní re tapuŋaŋgurí.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Khumoro uni khumowí ŋuro yendéyemoŋuno yotoro kowe surumí parámi horé teyara. Ŋunde tero toŋetero Abraham kapiyamo qeniní Lasarus taŋgímo yora.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Yoní qenero ŋande kiwaró, ‘Awa Abraham, sikíne te nuno. Lasarus mitoka sono ka soŋga ta re umbuya mipinemo riníka soŋga ta imaqiní. No kewáko ŋano yotoro kowe surumí parámi horé teyoteno.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Quko Abrahamko ŋande yaró, ‘Naŋone, iŋo. Keto toŋe keta yotoro o soso meté ŋu siyoyaró. Lasarusko o soso piyimi ŋu siyoyaró. Quko itaka ŋa ene yendémo ŋano newondí meté horé yoroní ke kowe surumí parámi reyote.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 O kaŋuya yote. Noreya, keya keweronanimo Anutuko koŋó parámi ka raró. Ŋunde ŋuro unindo koŋó ŋu karóŋoro yeno uyarewero mepémo kini. Ko uni andusinaŋgo koŋó ŋu karóŋoro noreno ŋano mahewero mepémo kini.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Yiníqo, ŋande yaró, ‘Asa ko, awa, no kira kereteno, metémbe ke Lasarus asáŋi awanembo yano uyareweya.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 No one-topone kandeka yoteŋgo. Asa Lasarusko mande kondé yiníka eneŋo oteteye roŋgaruwowaŋgo. Ŋa yendémo ŋano mahero kowe surumí parámi horé tewaŋgo koro.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Quko Abrahamko ŋande yaró, ‘Moses koro mande koya Ye-ye Unindoro mandeyekoya yorote. Meté ene ŋuro kusumbo re iŋowaŋgo.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “Yiníqo, ŋande yaró, ‘Awa Abraham, kini. Ŋunde kini. Quko uni ka komo khumoro uni tapu koŋgo otoqaró qundo eneno uyareweya tiníqo, ene meté newondeye rohoréŋowaŋgo.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 “Yiníqo, ŋande miraró, ‘Ko enendo Moses koro mande quya Ye-ye Unindoro mande quya kama iŋowaŋgo tiníqo, enina, uni tapu koŋgo otoqaró ŋu ŋuya kama iŋowaŋgo.’”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.