Lucas 16
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs ARC
1 Yesuko iŋo-iŋo rewero uniyóŋande yimiraró, “Kho uni kato onoŋo unindoro oyó sopoyara. Kowe kumi kato mahero uni onoŋoyó moré ŋu ŋande miraŋgurí, ‘Kho unikepo keŋo o qu kumi kina rotoyote.’
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 “Ŋunde yi enendo kho uni ŋu nekoro miraró, ‘Mande ŋa iŋoteno ŋako do mande ka? Ke uya neneŋo o qu ke kandekemo yote ŋuro piŋa mandeyó nakayáŋo nuno. Dokoro keto neneŋo onoŋone kaŋuya sopoyowero mepémo kini.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “Asa kho uni ŋu newondí moŋgo ŋande ye iŋaró, ‘No date tewano? Uni paráminembo sopo-sopo koro khone moŋgo nohowete. No noko sewero kho ŋuro no wimbune moré kini. Unino qonemboro kira yerewero kowi piyo teteno.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 Asa ko nondo oka ka tewekata uni paráminembo sopo-sopo khone moŋgo nohowiníqo, unindo noya topo tero nori yayemo owano.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Ŋunde ye iŋoro uni kumi uni parámiyemboro utatá taŋgurí ŋu kanata-kanata neko yiriní maheŋgurí. Koretero maheró mu ŋande oseseyaró, ‘Ke uni paráminemboro utatáŋge date yote?’
5 E, chamando a
6 “Yiníqo, ŋande yaró, ‘Kiruwó parámi, asa sono kusí parámi 100 ŋundiro.’ “Yiní ŋande yaró, ‘Ke sokome ŋu reya waka ta kunditeya 100 ŋu rotoya 50 naŋge nakayáŋo.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 “Ko tukú ka mahiní oseseyaró, ‘Keŋo utatáŋge date yote?’ “Yiníqo, ŋande yaró, ‘Wit parámi, asa toŋgo kome puŋge parámi 100 ŋundiro.’ “Yiní ŋande yaró, ‘Ke sokome ŋu reya 80 naŋge nakayáŋo.’
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Ŋunde tiní imemoŋgo uni parámiyómbo kho uniyó piyimi ŋu owí hokaró. Dokoro enendo iŋo-iŋo meté rero kho taró. Hamó, noko unipareto topoyemboya kho tewero quro murí iŋomukoteŋgo. Iŋo-iŋoye ŋundo ŋundiro naŋge hiyó koro uniparetoro iŋo-iŋoye takayote.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ko no ŋande yimiroteno, ye noko ŋaro mone ŋu reya kho tiqo, unipare yeya topo meté tewaŋgo. Imemoŋgo mone ŋu kini tiníqo, yendo ya suki-suki quno ŋuno meté owaŋgo.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Kowe uni kato o tomó ta ka meté ta sopoweya quko o parámi ŋu ŋuya meté ta sopoweya. Kowe uni ka o tomó ta naŋge piyimi sopoweya quko o parámi quno ŋuya piyimi sopoweya.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Asa ko ye noko ŋaro mone ŋu meté kama sopowaŋgo tiníqo, dando ye o hamó ŋu se yunoní sopowaŋgo?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kowe ye meyowomboro o qu meté kama sopowaŋgo tiníqo, dando yeŋo o qu se yunoweya?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kho uni kato sopo-sopo uni irisa quro kho qu tewero mepémo kini. Dokoro enendo karo newonde meté inoweya, ko karo newonde piyimi inoweya. Kaya womoweya, ko kako yesaráŋoweya. Ŋunde naŋge ye Anutu koya situwi koya irisa-irisa kasirayarimo yowero mepémo kini.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Asa Farisi unindomandí ŋu iŋoro huwóŋaŋgurí, dokoro enendo mone ŋuro metéŋoyaŋgurí.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Enendo ŋande yimiraró, “Yeko unindoro toŋeyemo uni roneneŋowíyoteŋgo, peka. Quko Anutuko newondeye qene iŋomukote ŋu. Dokoro oka unindoro toŋeyemo o meté horé ka yote ŋuko Anutu toŋímo o piyimi horé mu naŋge teyote.”
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Komo Hutuŋo Mande koya Ye-ye Unindoro mandeye ŋuyayora, yate-yate Jon tunoqaró. Tunoqiní, yate-yate Anutuko unipareyó wiri yereyote naruyóŋuro miti mande ŋu yesowo yeyoteŋgo, ko uni qambu ŋu naruko ŋuno owero ŋuro kondé iŋoyoteŋgo.
16 A Lei e os Profetas
17 Sambo ŋuya noko ŋuya meté waka ta kini tewari, quko hutuŋo mande tomó ta-ta ŋuya parámi ta-ta ŋuya waka ta kini tewero mepémo kini.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 “Ko uni kato eneŋo parí rotoro pare meyowo rete ŋuko se simbururu tete. Ko uni kato pare ka komo meyowombo rotaró ŋu reweya ŋuko se simbururu tete.
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 “Onoŋo uni ka yora, naru rokóŋo kowe punu-punu meté-meté qu teyara. Naru rokóŋo hoho tero o parámi neyara.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Uni onoŋoyó moré kini ka, owí Lasarus, mama piyimi kowí wisumuŋoní, topémbo ri onoŋo unindoro hoŋgo makoyó sumeyoro eteyara.
20 Havia também
21 O qímboro khumoro o kumi onoŋo unindoro yakutíŋo kusuŋo quroko umbuyaró ŋu se newero ŋuro kondé iŋoyara. Quko isako mahero mamamboro kumbuyó kowíwore umbuyara ŋu mipiyembo neyapoyaŋgo.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Asa imemoŋgo uni onoŋoyó moré kini ŋu khumoní sambo simómbore koroworo samboko Abrahamtaŋgímo rotaŋgurí. Onoŋo uni ŋu ŋuya khumoní re tapuŋaŋgurí.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Khumoro uni khumowí ŋuro yendéyemoŋuno yotoro kowe surumí parámi horé teyara. Ŋunde tero toŋetero Abraham kapiyamo qeniní Lasarus taŋgímo yora.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Yoní qenero ŋande kiwaró, ‘Awa Abraham, sikíne te nuno. Lasarus mitoka sono ka soŋga ta re umbuya mipinemo riníka soŋga ta imaqiní. No kewáko ŋano yotoro kowe surumí parámi horé teyoteno.’
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Quko Abrahamko ŋande yaró, ‘Naŋone, iŋo. Keto toŋe keta yotoro o soso meté ŋu siyoyaró. Lasarusko o soso piyimi ŋu siyoyaró. Quko itaka ŋa ene yendémo ŋano newondí meté horé yoroní ke kowe surumí parámi reyote.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 O kaŋuya yote. Noreya, keya keweronanimo Anutuko koŋó parámi ka raró. Ŋunde ŋuro unindo koŋó ŋu karóŋoro yeno uyarewero mepémo kini. Ko uni andusinaŋgo koŋó ŋu karóŋoro noreno ŋano mahewero mepémo kini.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Yiníqo, ŋande yaró, ‘Asa ko, awa, no kira kereteno, metémbe ke Lasarus asáŋi awanembo yano uyareweya.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 No one-topone kandeka yoteŋgo. Asa Lasarusko mande kondé yiníka eneŋo oteteye roŋgaruwowaŋgo. Ŋa yendémo ŋano mahero kowe surumí parámi horé tewaŋgo koro.’
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “Quko Abrahamko ŋande yaró, ‘Moses koro mande koya Ye-ye Unindoro mandeyekoya yorote. Meté ene ŋuro kusumbo re iŋowaŋgo.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 “Yiníqo, ŋande yaró, ‘Awa Abraham, kini. Ŋunde kini. Quko uni ka komo khumoro uni tapu koŋgo otoqaró qundo eneno uyareweya tiníqo, ene meté newondeye rohoréŋowaŋgo.’
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Yiníqo, ŋande miraró, ‘Ko enendo Moses koro mande quya Ye-ye Unindoro mande quya kama iŋowaŋgo tiníqo, enina, uni tapu koŋgo otoqaró ŋu ŋuya kama iŋowaŋgo.’”
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.