1 Tessalonicenses 2
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs NVI
1 Uni topo, ye ŋande iŋoteŋgo, nore keweroyemo yotoro kho teyatowó ŋuko kina kama tunoqaró.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Kini, ŋande iŋoteŋgo, komo Filipai yendémo unipareto o pi-piyimi te nunoro mande piyimi raŋaŋgurí. Quko Anutunanimbo newondenani samakaŋoro wimbu nunoní saŋgirí unindoro kama soratowó. Kini, ye keweroyemo ŋuya quhurí koroworo kondé kaŋero, yate-yate Anutu koro miti mandeŋu ye yimitoyato.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Dokoro mande yeyoteto ŋuko kota mande kini, ko newonde piyimi kama howeyoteto, ko kaná yerewero kama yeyoteto.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Kini, Anutuko noreŋo metéŋoro mandí wisiyowero quro kho nunoní miti mande ŋu yeyoteto. Quko unindo khonanimboro metéŋowaŋgo ŋuro kho ŋu kama teyoteto. Kini, Anutuko newondenani qene rondaŋaró, asa ko enendo khonanimboro metéŋoweya ŋuro teyoteto.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Dokoro mande enesó-enesó yero ye kama kaná yeretowó, ŋu ye iŋomukoteŋgo. Ko Anutuko meté tunomo ŋande yesowoweya, ko norendo mone rewero quro mande ŋu kama yimiratowó. Kini.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Ko yembe ma uni meyowombe seré te nunowero quro mande ŋu kama yimiratowó.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Hamó, nore Kristokoro asá yerewí uniyó tero quhurí ye yunowero owénani moré peka. Quko keweroyemo mondó ta yoratowó, pareto simó susu yunoyoteŋgo ŋunde qembe yoratowó.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Norendo yeŋo kondé iŋoro Anutu koro miti mande ŋu rero ye yunatowó. Ŋu naŋge kini, noreŋo yoto-yotonani soso ŋuya rero ye yunato noreŋo topo-toponani hamó horé tunoqaŋgurí.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Dokoro, uni topo, ye iŋoteŋgo, koweyumu parámi horé teyatowó. Hamó, Anutu koro miti mande yesowoyatowó. Quko ŋuya nore kosa suwo rokóŋoro mone kho meyowo tatowó. Ye wutu nerero quhurí ka korowowaŋgo koro.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Ye ŋuya Anutu ŋuya noreŋo otetenani meté tunomo yesowowaŋgo. Ye iŋondutu unipare keweroyemo yoratowó quno ŋuno Anutu koro otete naŋge, otete roneneŋowínaŋge, otete Anutu koro toŋímo sara qu naŋge howatowó.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Ye iŋoteŋgo, norendo awa kato simómboro teyote ŋunde naŋge o meté te yunoro
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 rukiso yerero newondeye samakaŋatowó. Mande tunomo yato Anutu eneŋombo neko yiriní eneŋo unipareyó wiri yereyote naruyómoari owé parámi yunaró. Ŋunde naŋge ye eneŋo murí howero khe uyare mahe tewaŋgo.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Ŋunde ŋuroko naru rokóŋoro Anutu yuŋgunaŋoyoteto. Dokoro yendo eneŋo mandí ŋu maŋgonani moŋgo raŋgurí quno ŋande kama yaŋgurí, ŋuko unindoro mande qu naŋge. Kini, Anutu koro mande hamó mu reyaŋgurí. Mande ŋundo naŋge ye quroko kho tiní Yesuwore iŋondutu teyoteŋgo.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Dokoro, uni topo, yeko Anutu koro unipareto Judia mirako yotoro Kristo Yesukoya womoyaŋgurí ŋunde qembe. Dokoro eneŋo sitú topo-topoyembo quhurí parámi te yunoyoteŋgo. Ŋunde naŋge yeŋo sitú topo-topoyembo quhurí parámi ye te yunoyoteŋgo.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Juda uni ŋundo Uni Parámi Yesu uroyi khumaró, ye-ye uniyuroyi khumaŋgurí, ko nore ŋuya yohowaŋgurí. Anutuko eneŋo oteteye ŋuro piyimiŋote, ko uni ŋundo unipare soso koya saŋgirí te yunoyoteŋgo.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Ŋunde tero enendo nore uni wini meyowomiti mande yimirato rambaruru takawaŋgo ŋuro yero soré nereŋgurí. Ŋunde tero eneŋo quhuríye soso ri maŋgorete. Anutu koro newonde saŋgirí riní mahero eneya yorote.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Asa uni topo, naru tukuni quroko ŋuno kowenani sewemo yoteto, quko newondenani yeno yorote. Asa ko newonde surumí parámi tero yeŋo umu-kembaye qenewero quro oreyó seqaro kho kondé teyoteto.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Hamó, nore yeno mahewero iŋoyoteto, no Pol, nondo naru kumimo yeno mahewero quro kho kondé teyanowó. Quko Monimbuko kusi nereyara.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Qeni, Uni Paráminani Yesu pitu ko ŋano yoweya quno ŋuno do kato nore noriní o meté ŋuro soporo niŋgu-niŋgu tero kimo meté mu rero eneŋo toŋímo kaŋewato? Murí ŋuko ye naŋge.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Iyo, yeŋomboro nore owé parámi reyoteto, ko yeŋomboro niŋgu-niŋgu teyoteto.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.