1 Tessalonicenses 2
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs ARA
1 Uni topo, ye ŋande iŋoteŋgo, nore keweroyemo yotoro kho teyatowó ŋuko kina kama tunoqaró.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Kini, ŋande iŋoteŋgo, komo Filipai yendémo unipareto o pi-piyimi te nunoro mande piyimi raŋaŋgurí. Quko Anutunanimbo newondenani samakaŋoro wimbu nunoní saŋgirí unindoro kama soratowó. Kini, ye keweroyemo ŋuya quhurí koroworo kondé kaŋero, yate-yate Anutu koro miti mandeŋu ye yimitoyato.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Dokoro mande yeyoteto ŋuko kota mande kini, ko newonde piyimi kama howeyoteto, ko kaná yerewero kama yeyoteto.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Kini, Anutuko noreŋo metéŋoro mandí wisiyowero quro kho nunoní miti mande ŋu yeyoteto. Quko unindo khonanimboro metéŋowaŋgo ŋuro kho ŋu kama teyoteto. Kini, Anutuko newondenani qene rondaŋaró, asa ko enendo khonanimboro metéŋoweya ŋuro teyoteto.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Dokoro mande enesó-enesó yero ye kama kaná yeretowó, ŋu ye iŋomukoteŋgo. Ko Anutuko meté tunomo ŋande yesowoweya, ko norendo mone rewero quro mande ŋu kama yimiratowó. Kini.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ko yembe ma uni meyowombe seré te nunowero quro mande ŋu kama yimiratowó.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Hamó, nore Kristokoro asá yerewí uniyó tero quhurí ye yunowero owénani moré peka. Quko keweroyemo mondó ta yoratowó, pareto simó susu yunoyoteŋgo ŋunde qembe yoratowó.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Norendo yeŋo kondé iŋoro Anutu koro miti mande ŋu rero ye yunatowó. Ŋu naŋge kini, noreŋo yoto-yotonani soso ŋuya rero ye yunato noreŋo topo-toponani hamó horé tunoqaŋgurí.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Dokoro, uni topo, ye iŋoteŋgo, koweyumu parámi horé teyatowó. Hamó, Anutu koro miti mande yesowoyatowó. Quko ŋuya nore kosa suwo rokóŋoro mone kho meyowo tatowó. Ye wutu nerero quhurí ka korowowaŋgo koro.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ye ŋuya Anutu ŋuya noreŋo otetenani meté tunomo yesowowaŋgo. Ye iŋondutu unipare keweroyemo yoratowó quno ŋuno Anutu koro otete naŋge, otete roneneŋowínaŋge, otete Anutu koro toŋímo sara qu naŋge howatowó.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ye iŋoteŋgo, norendo awa kato simómboro teyote ŋunde naŋge o meté te yunoro
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 rukiso yerero newondeye samakaŋatowó. Mande tunomo yato Anutu eneŋombo neko yiriní eneŋo unipareyó wiri yereyote naruyómoari owé parámi yunaró. Ŋunde naŋge ye eneŋo murí howero khe uyare mahe tewaŋgo.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ŋunde ŋuroko naru rokóŋoro Anutu yuŋgunaŋoyoteto. Dokoro yendo eneŋo mandí ŋu maŋgonani moŋgo raŋgurí quno ŋande kama yaŋgurí, ŋuko unindoro mande qu naŋge. Kini, Anutu koro mande hamó mu reyaŋgurí. Mande ŋundo naŋge ye quroko kho tiní Yesuwore iŋondutu teyoteŋgo.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Dokoro, uni topo, yeko Anutu koro unipareto Judia mirako yotoro Kristo Yesukoya womoyaŋgurí ŋunde qembe. Dokoro eneŋo sitú topo-topoyembo quhurí parámi te yunoyoteŋgo. Ŋunde naŋge yeŋo sitú topo-topoyembo quhurí parámi ye te yunoyoteŋgo.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Juda uni ŋundo Uni Parámi Yesu uroyi khumaró, ye-ye uniyuroyi khumaŋgurí, ko nore ŋuya yohowaŋgurí. Anutuko eneŋo oteteye ŋuro piyimiŋote, ko uni ŋundo unipare soso koya saŋgirí te yunoyoteŋgo.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ŋunde tero enendo nore uni wini meyowomiti mande yimirato rambaruru takawaŋgo ŋuro yero soré nereŋgurí. Ŋunde tero eneŋo quhuríye soso ri maŋgorete. Anutu koro newonde saŋgirí riní mahero eneya yorote.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Asa uni topo, naru tukuni quroko ŋuno kowenani sewemo yoteto, quko newondenani yeno yorote. Asa ko newonde surumí parámi tero yeŋo umu-kembaye qenewero quro oreyó seqaro kho kondé teyoteto.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Hamó, nore yeno mahewero iŋoyoteto, no Pol, nondo naru kumimo yeno mahewero quro kho kondé teyanowó. Quko Monimbuko kusi nereyara.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Qeni, Uni Paráminani Yesu pitu ko ŋano yoweya quno ŋuno do kato nore noriní o meté ŋuro soporo niŋgu-niŋgu tero kimo meté mu rero eneŋo toŋímo kaŋewato? Murí ŋuko ye naŋge.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Iyo, yeŋomboro nore owé parámi reyoteto, ko yeŋomboro niŋgu-niŋgu teyoteto.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.