1 Tessalonicenses 2
Iyo New Testament (NCA_WBT) vs ARIB
1 Uni topo, ye ŋande iŋoteŋgo, nore keweroyemo yotoro kho teyatowó ŋuko kina kama tunoqaró.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Kini, ŋande iŋoteŋgo, komo Filipai yendémo unipareto o pi-piyimi te nunoro mande piyimi raŋaŋgurí. Quko Anutunanimbo newondenani samakaŋoro wimbu nunoní saŋgirí unindoro kama soratowó. Kini, ye keweroyemo ŋuya quhurí koroworo kondé kaŋero, yate-yate Anutu koro miti mandeŋu ye yimitoyato.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Dokoro mande yeyoteto ŋuko kota mande kini, ko newonde piyimi kama howeyoteto, ko kaná yerewero kama yeyoteto.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Kini, Anutuko noreŋo metéŋoro mandí wisiyowero quro kho nunoní miti mande ŋu yeyoteto. Quko unindo khonanimboro metéŋowaŋgo ŋuro kho ŋu kama teyoteto. Kini, Anutuko newondenani qene rondaŋaró, asa ko enendo khonanimboro metéŋoweya ŋuro teyoteto.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Dokoro mande enesó-enesó yero ye kama kaná yeretowó, ŋu ye iŋomukoteŋgo. Ko Anutuko meté tunomo ŋande yesowoweya, ko norendo mone rewero quro mande ŋu kama yimiratowó. Kini.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Ko yembe ma uni meyowombe seré te nunowero quro mande ŋu kama yimiratowó.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Hamó, nore Kristokoro asá yerewí uniyó tero quhurí ye yunowero owénani moré peka. Quko keweroyemo mondó ta yoratowó, pareto simó susu yunoyoteŋgo ŋunde qembe yoratowó.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Norendo yeŋo kondé iŋoro Anutu koro miti mande ŋu rero ye yunatowó. Ŋu naŋge kini, noreŋo yoto-yotonani soso ŋuya rero ye yunato noreŋo topo-toponani hamó horé tunoqaŋgurí.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Dokoro, uni topo, ye iŋoteŋgo, koweyumu parámi horé teyatowó. Hamó, Anutu koro miti mande yesowoyatowó. Quko ŋuya nore kosa suwo rokóŋoro mone kho meyowo tatowó. Ye wutu nerero quhurí ka korowowaŋgo koro.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Ye ŋuya Anutu ŋuya noreŋo otetenani meté tunomo yesowowaŋgo. Ye iŋondutu unipare keweroyemo yoratowó quno ŋuno Anutu koro otete naŋge, otete roneneŋowínaŋge, otete Anutu koro toŋímo sara qu naŋge howatowó.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Ye iŋoteŋgo, norendo awa kato simómboro teyote ŋunde naŋge o meté te yunoro
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 rukiso yerero newondeye samakaŋatowó. Mande tunomo yato Anutu eneŋombo neko yiriní eneŋo unipareyó wiri yereyote naruyómoari owé parámi yunaró. Ŋunde naŋge ye eneŋo murí howero khe uyare mahe tewaŋgo.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Ŋunde ŋuroko naru rokóŋoro Anutu yuŋgunaŋoyoteto. Dokoro yendo eneŋo mandí ŋu maŋgonani moŋgo raŋgurí quno ŋande kama yaŋgurí, ŋuko unindoro mande qu naŋge. Kini, Anutu koro mande hamó mu reyaŋgurí. Mande ŋundo naŋge ye quroko kho tiní Yesuwore iŋondutu teyoteŋgo.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Dokoro, uni topo, yeko Anutu koro unipareto Judia mirako yotoro Kristo Yesukoya womoyaŋgurí ŋunde qembe. Dokoro eneŋo sitú topo-topoyembo quhurí parámi te yunoyoteŋgo. Ŋunde naŋge yeŋo sitú topo-topoyembo quhurí parámi ye te yunoyoteŋgo.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Juda uni ŋundo Uni Parámi Yesu uroyi khumaró, ye-ye uniyuroyi khumaŋgurí, ko nore ŋuya yohowaŋgurí. Anutuko eneŋo oteteye ŋuro piyimiŋote, ko uni ŋundo unipare soso koya saŋgirí te yunoyoteŋgo.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Ŋunde tero enendo nore uni wini meyowomiti mande yimirato rambaruru takawaŋgo ŋuro yero soré nereŋgurí. Ŋunde tero eneŋo quhuríye soso ri maŋgorete. Anutu koro newonde saŋgirí riní mahero eneya yorote.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Asa uni topo, naru tukuni quroko ŋuno kowenani sewemo yoteto, quko newondenani yeno yorote. Asa ko newonde surumí parámi tero yeŋo umu-kembaye qenewero quro oreyó seqaro kho kondé teyoteto.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Hamó, nore yeno mahewero iŋoyoteto, no Pol, nondo naru kumimo yeno mahewero quro kho kondé teyanowó. Quko Monimbuko kusi nereyara.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Qeni, Uni Paráminani Yesu pitu ko ŋano yoweya quno ŋuno do kato nore noriní o meté ŋuro soporo niŋgu-niŋgu tero kimo meté mu rero eneŋo toŋímo kaŋewato? Murí ŋuko ye naŋge.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Iyo, yeŋomboro nore owé parámi reyoteto, ko yeŋomboro niŋgu-niŋgu teyoteto.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.