Marcos 13
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ACF
1 Yesu maa dan ɛɛ lɩɩ Kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ, nɩɩ mʋ ɔbɩɩlapʋ kʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ! Kɩɩ abuu danbɩrasa yɛ ibu bʋrɔnsa mʋ nɩɩ ba pɔyɩ falɛ.”
1 E, saindo ele do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras, e que edifícios!
2 Nɩɩ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Yɛ fu wu ibu kparɛ‐kparɛ maŋa? Kibuu kʋlʋn gbaa kɩ mɛɛ yɛ ki sii kɩ gyan kʋkʋ sʋ yɛ be mee nin kɩmʋ tʋʋ.”
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estes grandes edifícios? Não ficará pedra sobre pedra que não seja derrubada.
3 Yesu maa tɛ Olifu kɩbɩɩ‐bi mʋ sʋ yɛgɛ mu ansi ɩɩ kɩɩ Kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ, Pita yɛ Gyemisi yɛ Gyɔn yɛ Andiruwu ba ba mʋ asɛ.
3 E, assentando-se ele no Monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João e André lhe perguntaram em particular:
4 Nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ, “Saŋa mɔɔ nɩɩ ɩnɩmʋ ii biti ɩ ba? Mɩnɛ sɩnkaala ii biti ɩ waa kaapʋ saŋa mʋ nɩɩ ɩnɩmʋ ii biti ɩ ba?”
4 Dize-nos, quando serão essas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir.
5 Nɩɩ Yesu piili ɛɛ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan baa fan da sʋ, kɛ fan man yɛgɛ ɔkʋ ɔ pɩna fanɛ.
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Olhai que ninguém vos engane;
6 Asa gaalaagaa bee biti ba ba mɛ kɩtɩɩ tɔ ba tɔwɛ yɛ, ‘Mɛ, ɩ gyɛ Krisito mʋ!’ kɛ ba pɩna asa gaalaagaa.
6 Porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; e enganarão a muitos.
7 Nɩɩ fan kan nu anaa sʋ yɛ anaa asɩn mʋ, fan man yɛgɛ fanɛ nkɔlɔ ɩ ŋmaa fanɛ. Ɩ dagaa ɩnɩmʋ ɩ maa ba kanɩn, amaa ɩ mɛɛ kaapʋ fɛɛ laalaalʋwɛ mʋ tee tiri tɔ nɩn.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis; porque assim deve acontecer; mas ainda não será o fim.
8 Ɔsʋwʋlɛ ii biti ɔ kɔ yɛ ɔsʋwʋlɛ, kɛ kuwura‐gyii ɔ kɔ yɛ kuwura‐gyii. Kasɛ kii biti ki gyingyen katɩn kʋmaa nɩmʋ, kɛ akʋn a tɩyɛ. Kanɩn asɩn nɩmʋ kpini i du nɩn fɛɛ ɔkyɩɩ keduŋidi gyankpaasa.
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino contra reino, e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes e tribulações. Estas coisas sào os princípios das dores.
9 “Fan baa fan da sʋ. Bee biti ba kɩtaa fanɛ kpee asɩn ogyikpa, kɛ ba dayɩ fanɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa. Lɩɩ mɛ sʋ bee biti ba tɩɩ fanɛ alʋnpʋ yɛ awura ansi tɔ, kɛ fan nyɛ ɔkpa tɔwɛ bamʋ mɛ asɩn danbɩrasa mʋ.
9 Mas olhai por vós mesmos, porque vos entregarão aos concílios e às sinagogas; e sereis açoitados, e sereis apresentados perante presidentes e reis, por amor de mim, para lhes servir de testemunho.
10 Amaa pɔyɩ kɛ laalaalʋwɛ ɔ ba mʋ, ɩ dagaa fɛɛ ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ sa asa yiri kʋmaa nɩmʋ.
10 Mas importa que o evangelho seja primeiramente pregado entre todas as nações.
11 Nɩɩ ba kan kɩtaa fanɛ kpee asɩn ogyikpa mʋ, fan man yɛgɛ ɩ tɔɔrɔɔ fanɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ fen biti fan naa tɔwɛ mʋ sʋ. Saŋa mʋ kan fʋʋ mʋ, fan tɔwɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa waa fanɛ nnɔ tɔ mʋ. Lɩɩ fɛɛ man gyɛ fanɛ ɩɩ tɔwɛ, amaa Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɩɩ tɔwɛ.
11 Quando, pois, vos conduzirem e vos entregarem, não estejais solícitos de antemão pelo que haveis de dizer, nem premediteis; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai, porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 “Osupu ii biti ɔ ba lɛɛ ɔdaa sa kɛ ba mɔɔ mʋ, kɛ ɔsɛ gbaa ɔ lɛɛ mu‐bii sa. Nɩɩ nbii bee biti ba kʋsʋ yɩlɛ bamʋ akʋʋgɛpʋ sʋ kɛ ba yɛgɛ ba mɔɔ bamʋ.
12 E o irmão entregará à morte o irmão, e o pai ao filho; e levantar-se-ão os filhos contra os pais, e os farão morrer.
13 “Ɔkʋmaa nɩmʋ ii biti o kisi fanɛ lɩɩ mɛ sʋ. Amaa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kɩtaa tɔ kenken naa fʋʋ laalaalʋwɛ mʋ, ii biti ɔ nyɛ kamɔlɩgɛ mʋ.
13 E sereis odiados por todos por amor do meu nome; mas quem perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 “Kanɩn saŋa maŋa mʋ, nɩɩ fan kan wu ɔdaatapʋ libi‐libi mʋ maa yɩlɛ katɩn mʋ nɩɩ ɩ gyɛ ikisii yɛ kɩsɩkpa sa Ɩbwaarɛ fɛɛ maa yɩlɛ tʋtɔ mʋ, (ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kan kalɛ asɩn nɩmʋ mʋ, o nu kasɛ yɛ ɔdan) saŋa maŋa mʋ, bamʋ nɩɩ ba bʋ Gyudeya mʋ, ba sɩlɛ kpee abɩɩ tɔ.
14 Ora, quando vós virdes a abominação do assolamento, que foi predita por Daniel o profeta, estar onde não deve estar (quem lê, entenda), então os que estiverem na Judéia fujam para os montes.
15 Ɔsa mʋ nɩɩ ɔ bʋ obu to mʋ, ɔ man bɩla bwii loo obu to ɔ naa taa mʋ atɔ kɛ ɔ sɩlɛ.
15 E o que estiver sobre o telhado não desça para casa, nem entre a tomar coisa alguma de sua casa;
16 Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bʋ ndɔɔ tɔ mʋ, ɔ man bɩla bwii mʋ kɩkpaara sʋ naa taa mʋ atɔ bunsa.
16 E o que estiver no campo não volte atrás, para tomar as suas vestes.
17 Kanɩn nkɛ maŋa tɔ mʋ, ɩ mɛɛ yɛ ɩ baa ɩ bʋrɔn sa akyɩɩ ɩtɔ wuya ana, yɛ akyɩɩ atalapʋ mʋ nɩɩ ba sʋ nbii wuribi abaa tɔ mʋ!
17 Mas ai das grávidas, e das que criarem naqueles dias!
18 Ɩmʋ sʋ fan kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɛ kanɩn asɩn nɩmʋ a man ba kɩkyɛ saŋa.
18 Orai, pois, para que a vossa fuga não suceda no inverno.
19 Kanɩn saŋa maŋa ii biti ɩ baa i libi ɩ kyɔ awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ dulinyaa wʋla wu lɩɩ koo saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tʋʋ dulinyaa ba fʋʋ ndaga saŋa nɩmʋ ii sʋ ii kpee.
19 Porque naqueles dias haverá uma aflição tal, qual nunca houve desde o princípio da criação, que Deus criou, até agora, nem jamais haverá.
20 Amaa nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ man dɩn kɔɔgɛ kanɩn awʋrʋfɔ nkɛ mʋ sʋ nɩn, naafɔɔ ɔkʋ mɛɛ yɛ ɔ nyɛ kamɔlɩgɛ. Amaa lɩɩ mʋ asa mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ kɔɔgɛ kanɩn nkɛ maŋa sʋ.
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos eleitosque escolheu, abreviou aqueles dias.
21 Kanɩn saŋa maa mʋ, nɩɩ ɔkʋ kan tɔwɛ fanɛ yɛ, ‘Fan kɩɩ! Krisito mʋ ndee!’ abɛɛ ‘Fan kɩɩ! Mʋ ɩ bʋ falɛ mʋ!’ fan man kɔɔlɛ mʋ gyii.
21 E então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo; ou: Ei-lo ali; não acrediteis.
22 Lɩɩ fɛɛ antɩŋɛsa Krisito ana yɛ antɩŋɛsa atɔwɛpʋ bee biti ba ba. Bee biti ba ba waa asɩn kyinkyinsa yɛ adangana pɩna asa. Naafɔɔ nɩɩ ɩ nyɛ waa nɩn, bɛɛ pɩna asa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ mʋ.
22 Porque se levantarão falsos cristos, e falsos profetas, e farão sinais e prodígios, para enganarem, se for possível, até os escolhidos.
23 Ɩmʋ sʋ fan baa fan da sʋ, lɩɩ fɛɛ n wʋla tɔwɛ fanɛ kʋtɔ kʋmaa pɔyɩ kanɩn nkɛ maŋa ɩ fʋʋ.
23 Mas vós vede; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 “Kanɩn awʋrʋfɔ nkɛ maŋa kamaa mʋ,
24 Ora, naqueles dias, depois daquela aflição, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz.
25 Akyikpebi gbaa ii biti ɩ tɩyɛ lɩɩ sʋsʋ ba kasɛ,
25 E as estrelas cairão do céu, e as forças que estão nos céus serão abaladas.
26 “Kɛ asa kpini ba wu mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n maa lɩɩ abwaarɛ‐wʋlɛ tɔ n ba yɛ ɔlʋn yɛ bɛɛrɛɛ sʋ.
26 E então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Kɛ n sun sʋsʋ nbɔɔ dulinyaa tɔ katɩn kʋmaa, kyɔwɛ kɩlɩɩ yɛ kyɔwɛ kɩtɩyɛ, adii yɛ akpɩlɩgɛ, kɛ ba natɛ kʋʋla Ɩbwaarɛ asa mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ lɩɩ dulinyaa tɔ kpini.
27 E ele enviará os seus anjos, e ajuntará os seus escolhidos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 “Fan yɛgɛ iyu afatɛɛ kɩpɔrɔgɛ ɩ waa asɩn baalasa sa fanɛ. Lɩɩ fɛɛ fan kan wu iyu ɩ maa pɔrɔgɛ mʋ, fan bɩɩ fɛɛ kɩkyɛ ki tee tiri tɔ.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: Quando já o seu ramo se torna tenro, e brota folhas, bem sabeis que já está próximo o verão.
29 Kanɩn maŋa nɩɩ fan kan wu fɛɛ asɩn mʋ nɩɩ n tɔwɛ fanɛ falɛ kpini ɩ kan ɩ waa mʋ, fan baa fan nyi fɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa kibwii ba mʋ ki tiri tɔ, nɩɩ i du fɛɛ ɔ yɩlɛ kebunɔ.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem estas coisas, sabei que já está perto, às portas.
30 N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ atɔ nɩmʋ kpini ii biti ɩ waa pɔyɩ, kɛ asa mʋ nɩɩ ba san ba tɛ nkpa tɔ falɛ kpini ba wu.
30 Na verdade vos digo que não passará esta geração, sem que todas estas coisas aconteçam.
31 Sʋsʋ yɛ kasɛ kpini ii biti ɔ kyʋn, amaa mɛ atɔwɛsa bɩrɛ ɩ mɛɛ yɛ ɩ kyʋn kakaakʋ.
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 “Ɔkʋ man bʋ tɔ o nyi kanɩn kakɛ abɛɛ saŋa. Sʋsʋ nbɔɔ yɛ mɛ, Obii mʋ gbaa a mee nyi, amɔɔ Ɔsɛ mʋ nkʋn i nyi.
32 Mas daquele dia e hora ninguém sabe, nem os anjos que estão no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Fan kɩɩ danbɩrasa yɛgɛ fan da sʋ, lɩɩ fɛɛ fen mee nyi saŋa mʋ nɩɩ n biti n ba.
33 Olhai, vigiai e orai; porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Ii biti ɩ waa nɩn fɛɛ nyɩmɩsa maa kpee ɔkpa kata, kɛ ɔ taa kʋtɔ kʋmaa waa mʋ ayaafɔlɛ abaa tɔ, nɩɩ ɔ sa ɔkʋmaa nɩmʋ mu kusun sunsa. Nɩɩ ɔ tɔwɛ kebunɔ ɔkɩɩsʋpʋ yɛ ɔ baa ɔ da sʋ.
34 É como se um homem, partindo para fora da terra, deixasse a sua casa, e desse autoridade aos seus servos, e a cada um a sua obra, e mandasse ao porteiro que vigiasse.
35 “Ɩmʋ sʋ fan baa fan da sʋ, kpalɩ fɛɛ fen mee nyi saŋa mʋ nɩɩ mɛ, fanɛ kɩkpaara wuya mʋ n biti n ba. N taalɛ n ba fɛɛ kalaatɩpwɛ abɛɛ kiyiridi nsana abɛɛ kɩbwayɩkɛ abɛɛ nyenyenfuu.
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã,
36 Nɩɩ n kan ba purigi fanɛ mʋ, n man ba tu fanɛ fan maa dɛ nsɩɩrɛ.
36 Para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 Asɩn mʋ nɩɩ n tɔwɛ fanɛ falɛ, n tɔwɛ n sa ɔkʋmaa nɩmʋ yɛ, ‘Ba fʋ da sʋ!’ ”
37 E as coisas que vos digo, digo-as a todos: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.