Marcos 12

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yesu bɔ bamʋ kɩŋasan yɛ, “Ɔnyɩn kʋ kyɩna dɔɔ wayɩn kʋdɔɔ kʋ. Nɩɩ ɔ pɔyɩ kɩbandɩyɛ kyaabɔɔ kɩmʋ, nɩɩ o kuu wayɩn ɔnyɩyɛkpa ɔbɔ kʋdɔɔ mʋ tɔ, nɩɩ ɔ pɔyɩ opula bʋnswɩɩsa mʋ nɩɩ akɩɩsʋpʋ bee dii bɛɛ kɩɩ kʋdɔɔ mʋ sʋ. Nɩɩ ɔ taa mʋ kadɔɔ maŋa waa paa agyipu kʋ abaa tɔ, nɩɩ o kpee ɔkpa.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Kɩtɩŋɛ saŋa maa fʋʋ mʋ, nɩɩ o sun mʋ kɩyaafɔlɛ kʋ paa agyipu mʋ asɛ, kɛ ɔ naa kɔɔlɛ ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ mʋ lɛɛ mʋ bɩya mʋ.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Amaa paa agyipu mʋ ba kɩtaa mʋ kɩyaafɔlɛ mʋ, dayɩ mʋ bwiiyaa mʋ abaakpan.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Nɩɩ kadɔɔ wuya mʋ bwii sun ɔkʋ, nɩɩ paa agyipu mʋ ba dayɩ mʋ paatɛ mu kumu gyila mʋ ipeeli.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Kadɔɔ wuya mʋ bɩla sun ɔkʋ, nɩɩ paa agyipu mʋ ba dayɩ mʋ mɔɔ. Ɔ bɩla sun gaalaagaa, nɩɩ ba dayɩ akʋ, nɩɩ ba mɔɔ akʋ mɔɔ. Wayɩn kʋdɔɔ yɛ abi ɔnyɩyɛkpa yɛ kɩmʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔkyɩnakpa bʋnswɩɩsa|src="lb00103c.tif" size="span" loc="Mrk 12:1" ref="12:1"
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 “Ɔkʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ dan san kɛ o sun mʋ ɩ gyɛ mu‐bii mʋ nɩɩ ɔ sʋ kebiti sa. Laalaalʋwɛ mʋ o sun mʋ nɩɩ tɔwɛ yɛ, ‘Ɔ maa gyɛ mi‐bii gbaa‐gbaa falɛ bɩrɛ, bee biti ba taa bɛɛrɛɛ sa mʋ.’
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 “Amaa paa agyipu mʋ ba tɔwɛ abaa nɩn yɛ, ‘Ɔnɩmʋ ɩ gyɛ kapatɩyɛ ogyipu mʋ. Fan ba kɛ a mɔɔ mʋ, kɛ kapatɩyɛ mʋ ki biliŋi anɛ lɛɛ!’
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Ɩmʋ sʋ ba kɩtaa mu‐bii mʋ, nɩɩ ba mɔɔ, lɛɛ mʋ lɩɩ kadɔɔ mʋ tɔ.”
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Ɩnɩmʋ falɛ kudubi mʋ, mɩnɛ nɩɩ kadɔɔ wuya mʋ ii biti ɔ waa?” Nɩɩ ba yɛ, “Ee biti ɔ ba mɔɔ paa agyipu mʋ kpini, kɛ ɔ taa kadɔɔ mʋ waa paa agyipu pʋpwɛ abaa tɔ.”
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 Nɩɩ Yesu yɛ, “Fan man pɩɩta kalɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ? Asɩn mʋ ɩ gyɛ yɛ,
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 Ɔnyɩrɩpɛ ɩ waa ɩnɩmʋ,
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Gyiwu abɩlɩsa mʋ ba paa Yesu kɩkɩta, kpalɩ fɛɛ ba bɩɩ yɛ bamʋ nɩɩ Yesu bɔ kanɩn kɩŋasan maŋa. Amaa ba sɩlɛ sakyɔ mʋ, ɩmʋ sʋ ba yɛgɛ mʋ, nɩɩ ɔ kyʋn.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Farasii abi yɛ owura Herodi asa akʋ ba ba Yesu asɛ ba sʋʋ mʋ ɔdʋʋ lɩɩ mʋ asɩn tɔwɛsa sʋ.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Ba ba mʋ asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, an nyi fʋ maa gyɛ kesintin ogyipu, nɩɩ fʋ mɛɛ tʋwɛ lɩɩ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ asa bɛɛ fɛ, nɩɩ fʋ mɛɛ kɩɩ nyɩmɩsa kɩkparɛ sʋ, amaa fɩɩ kaapʋ asa Ɩbwaarɛ asɩn bɔla kesintin ɔkpa sʋ. An biti a nu lɩɩ fʋ asɛ yɛ, ɩ dɛ ɔkpa fɛɛ a ka lenpoo sa Roma abi Owura lala Kasaro?
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Ɩ dagaa fɛɛ a ka abɛɛ a man ka?” Amaa Yesu wʋla o nyi ba maa gyɛ kebunbun ansi wuya ana nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fan sʋʋ mɛ ɔdʋʋ? Fan sa mɛ kefulee nderebi kɛ n kɩɩ.”
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Ba maa sa mʋ kefulee nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ, ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Anɩmʋ foto yɛ kɩtɩɩ ɩ gyan kefulee mʋ sʋ falɛ?” Nɩɩ ba yɛ, “Owura lala Kasaro lɛɛ.”
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 Ɩmʋ sʋ nɩɩ Yesu yɛ, “To! Kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Kasaro lɛɛ mʋ, fan ka sa mʋ, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mɔɔ lɛɛ mʋ, fan taa sa mʋ.”
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Tʋtɔ nɩɩ Sadusi abi mʋ nɩɩ ba yɛ kelewu kyiŋi man bʋ tɔ mʋ, ba ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ,
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 “Ɔkaapʋpʋ, Mosesi kyʋrɔɔ nbara ɩnɩmʋ sa anɛ yɛ, nɩɩ ɔnyɩn kan wu yɛgɛ mʋ‐ka, nɩɩ maa mʋ ba man kʋʋgɛ nbii mʋ, mu‐supu ɩ taalɛ taa okulapu‐kyɩɩ maŋa kili kɛ ba kʋʋgɛ nbii sa olewupu mʋ.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 Ɔnyɩn kʋ maa mu‐supu ana asunɔ ɩ kyɩna ba bʋ tɔ. Nɩɩ ɔdaa mʋ kili ɔkyɩɩ, nɩɩ o wu, yɛgɛ maa mʋ‐ka mʋ ba man kʋʋgɛ.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Osupu mʋ nɩɩ ɔ gyan sʋ taa okulapu‐kyɩɩ maŋa kili, nɩɩ ngbaa mʋ wu, yɛgɛ maa ɔkyɩɩ mʋ ba man kʋʋgɛ. Ɔsasapʋ maa bɩla taa mʋ, kʋkʋlʋn maŋa nɩn.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 Bamʋ asunɔ maŋa kpini ba kili ɔkyɩɩ mʋ gyaŋɛ yɛgɛ bamʋ ɔkʋ maa ɔkyɩɩ mʋ ba man kʋʋgɛ. Laalaalʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ gbaa wu.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 Nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ, bamʋ asunɔ kpini ba maa kili mʋ falɛ, nɩɩ kelewu kyiŋi kakɛ mʋ, bamʋ tɔ ɔmɔɔ mʋ‐ka ii biti ɩ baa ɩ gyɛ ɔkyɩɩ mʋ?”
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Man gyɛ fan maa man nyi abwaarɛsɩn abɛɛ Ɩbwaarɛ ɔlʋn mʋ sʋ nɩɩ fan fɔyɩ falɛ?
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Ɩmʋ kasɛ ɩ gyɛ fɛɛ kelewu kyiŋi saŋa mʋ, asa ba man bɩla yɛ ba kili, bee biti ba biliŋi fɛɛ sʋsʋ nbɔɔ mʋ nɩn.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 Nbɩɩnbɩɩ, lɩɩ bamʋ nɩɩ bee biti ba kyiŋi lɩɩ lewu tɔ mʋ, fan man pɩɩ kalɛ Mosesi ɔwʋlɛ tɔ lɩɩ kanan mʋ nɩɩ o wu fʋlɔn maa dɛɛ apʋnfa mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Mɛ ɩ gyɛ Abraham Ɩbwaarɛ, Isaki maa Gyekobu Ɩbwaarɛ mʋ!’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Ɔ gyɛ asa kɩɩsa Ɩbwaarɛ nɩn, man gyɛ alewupu lɛɛ. Fan fɔyɩ kesintin sʋ!”
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Nbara ɔkaapʋpʋ kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ o nu ɩmɔɔrɛ mʋ nɩɩ bee gyii. O wu fɛɛ Yesu lɛɛ Sadusi abi mʋ kɔnɔ danbɩrasa. Ɩmʋ sʋ ɔ ba mʋ asɛ ba taasɛ mʋ yɛ, “Nbara mʋ kpini tɔ mʋ, kɩmɔɔ kɩ gyɛ kɩkparɛ?”
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Nbara mʋ tɔ kɩkparɛ mʋ ɩ gyɛ kɩnɩmʋ mʋ nɩɩ kɩɩ tɔwɛ yɛ, Oo! Ɩsɩrayɩ nu! Ɔnyɩrɩpɛ anɛ Ɩbwaarɛ mʋ, Ɔnyɩrɩpɛ ɩ gyɛ ɔkʋlʋn nɩn.
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Taa fʋ kɔkɔlɔ yɛ fʋ kala yɛ fʋ nfɛɛrɛ yɛ fʋ ɔlʋn kpini nyɛ kebiti sa fʋ‐Nyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ.
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Kɩnyɔsapʋ mʋ ɩ gyɛ yɛ, ‘Biti fʋ bɩrɩsa fɛɛ fʋ n‐yɩɩ!’ Nbara kʋ n man bɩla ɔ bʋ tɔ nɩɩ ɩ kyɔ ɩnɩmʋ.”
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Nɩɩ nbara ɔkaapʋpʋ mʋ tɔwɛ Yesu yɛ, “Fʋ waa atɔ gaa, Ɔkaapʋpʋ! Ɩ gyɛ kesintin fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fʋ tɔwɛ yɛ, Ɔnyɩrɩpɛ mʋ nkʋn ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kʋ man bɩla ɔ bʋ tɔ.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Nɩɩ ɔkʋ kan ɔ taa mʋ kɔkɔlɔ yɛ mʋ nfɛɛrɛ yɛ mʋ ɔlʋn nyɛ kebiti sa Ɩbwaarɛ, nɩɩ o biti mʋ‐bɩrɩsa fɛɛ mʋ n‐yɩɩ mʋ, ɩ bʋrɔn ɩ kyɔ fɛɛ ɔ maa waa saraga yɛ kakɛɛ sa Ɩbwaarɛ.”
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Yesu maa wu fɛɛ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ kanyaasɩn tɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Fʋ man bʋ kata yɛ sʋsʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ.” Ɩnɩmʋ kamaa mʋ, ɔkʋ man bɩla nyɛ kɔkɔlɔ taasɛ Yesu asɩn kʋ.
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Yesu maa kaapʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ yɛ, “Nɛnɛ sʋ nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ Krisito mʋ ii biti ɔ lɩɩ Dawidi kanaana tɔ?
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ yɛgɛ nɩɩ Dawidi tɔwɛ yɛ,
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 Dawidi gbaa‐gbaa ɩ tɩɩ mʋ ‘Ɔnyɩrɩpɛ.’ Ɩmʋ sʋ, nɛnɛ sʋ nɩɩ Krisito mʋ ii biti ɔ lɩɩ Dawidi kanaana tɔ?”
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yesu maa san ɛɛ kaapʋ bamʋ mʋ, ɔ tɔwɛ yɛ, “Fan baa fan da nbara akaapʋpʋ mʋ nɩɩ ba bun bamʋ ɩbalɩmasʋ ba naa bee biti afwaala yɛ bɛɛrɛɛ agya tɔ mʋ sʋ,
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 yɛgɛ bɛɛ kɩɩ bɛɛ lɛɛ ɩkyɩnakpa kparɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa yɛ kensi‐gyii ipula mʋ.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 Bɛɛ naa bee puni akulapu‐kyɩɩ bee gyii bamʋ atɔ, yɛgɛ bɛɛ yɩlɛ asa tɔ bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ bʋnswɩɩsa. Bee biti ba nyɛ kʋsʋ bɩɩtɛ gaa ɩ kyɔ asa kpini!”
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ, Yesu kyɩna yɛgɛ mu ansi ɩɩ kɩɩ afulee kɩdakaa katɩnɛ, nɩɩ ɛɛ kɩɩ asa ba maa sʋ afulee bɛɛ waa tɔ. Afulee wuya ana gaalaagaa ba waa afulee gaa.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Tʋtɔ nɩɩ okulapu‐kyɩɩ tiripu kʋ taa nderebi anyɔ ba waa tɔ.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba sarɛ tɔwɛ bamʋ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, okulapu‐kyɩɩ tiripu nɩmʋ waa afulee kɩdakaa mʋ tɔ ɔ kyɔ asa mʋ kpini,
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba waa gaa‐gaa mʋ, ba gyii san ɩkʋ yɩla bamʋ ibu to nɩn, amaa okulapu‐kyɩɩ tiripu nɩmʋ bɩrɛ, mu afulee kpini mʋ nɩɩ ɔ dan ɔ sʋ mu obu to mʋ kpini‐kpini nɩɩ ɔ taa ba waa tɔ falɛ.”
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.