Marcos 12

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yesu bɔ bamʋ kɩŋasan yɛ, “Ɔnyɩn kʋ kyɩna dɔɔ wayɩn kʋdɔɔ kʋ. Nɩɩ ɔ pɔyɩ kɩbandɩyɛ kyaabɔɔ kɩmʋ, nɩɩ o kuu wayɩn ɔnyɩyɛkpa ɔbɔ kʋdɔɔ mʋ tɔ, nɩɩ ɔ pɔyɩ opula bʋnswɩɩsa mʋ nɩɩ akɩɩsʋpʋ bee dii bɛɛ kɩɩ kʋdɔɔ mʋ sʋ. Nɩɩ ɔ taa mʋ kadɔɔ maŋa waa paa agyipu kʋ abaa tɔ, nɩɩ o kpee ɔkpa.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-
2 Kɩtɩŋɛ saŋa maa fʋʋ mʋ, nɩɩ o sun mʋ kɩyaafɔlɛ kʋ paa agyipu mʋ asɛ, kɛ ɔ naa kɔɔlɛ ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ mʋ lɛɛ mʋ bɩya mʋ.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Amaa paa agyipu mʋ ba kɩtaa mʋ kɩyaafɔlɛ mʋ, dayɩ mʋ bwiiyaa mʋ abaakpan.
3 Mas estes, apoderando-se dele,
4 Nɩɩ kadɔɔ wuya mʋ bwii sun ɔkʋ, nɩɩ paa agyipu mʋ ba dayɩ mʋ paatɛ mu kumu gyila mʋ ipeeli.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o,
5 Kadɔɔ wuya mʋ bɩla sun ɔkʋ, nɩɩ paa agyipu mʋ ba dayɩ mʋ mɔɔ. Ɔ bɩla sun gaalaagaa, nɩɩ ba dayɩ akʋ, nɩɩ ba mɔɔ akʋ mɔɔ. Wayɩn kʋdɔɔ yɛ abi ɔnyɩyɛkpa yɛ kɩmʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔkyɩnakpa bʋnswɩɩsa|src="lb00103c.tif" size="span" loc="Mrk 12:1" ref="12:1"
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 “Ɔkʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ dan san kɛ o sun mʋ ɩ gyɛ mu‐bii mʋ nɩɩ ɔ sʋ kebiti sa. Laalaalʋwɛ mʋ o sun mʋ nɩɩ tɔwɛ yɛ, ‘Ɔ maa gyɛ mi‐bii gbaa‐gbaa falɛ bɩrɛ, bee biti ba taa bɛɛrɛɛ sa mʋ.’
6 Tendo ele, pois, ainda um, seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 “Amaa paa agyipu mʋ ba tɔwɛ abaa nɩn yɛ, ‘Ɔnɩmʋ ɩ gyɛ kapatɩyɛ ogyipu mʋ. Fan ba kɛ a mɔɔ mʋ, kɛ kapatɩyɛ mʋ ki biliŋi anɛ lɛɛ!’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ɩmʋ sʋ ba kɩtaa mu‐bii mʋ, nɩɩ ba mɔɔ, lɛɛ mʋ lɩɩ kadɔɔ mʋ tɔ.”
8 E, agarrando-o,
9 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Ɩnɩmʋ falɛ kudubi mʋ, mɩnɛ nɩɩ kadɔɔ wuya mʋ ii biti ɔ waa?” Nɩɩ ba yɛ, “Ee biti ɔ ba mɔɔ paa agyipu mʋ kpini, kɛ ɔ taa kadɔɔ mʋ waa paa agyipu pʋpwɛ abaa tɔ.”
9 Que fará, pois, o Senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nɩɩ Yesu yɛ, “Fan man pɩɩta kalɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ? Asɩn mʋ ɩ gyɛ yɛ,
10 Ainda não lestes esta Escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta por cabeça da esquina;
11 Ɔnyɩrɩpɛ ɩ waa ɩnɩmʋ,
11 isso foi feito pelo Senhor e é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Gyiwu abɩlɩsa mʋ ba paa Yesu kɩkɩta, kpalɩ fɛɛ ba bɩɩ yɛ bamʋ nɩɩ Yesu bɔ kanɩn kɩŋasan maŋa. Amaa ba sɩlɛ sakyɔ mʋ, ɩmʋ sʋ ba yɛgɛ mʋ, nɩɩ ɔ kyʋn.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão, porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Farasii abi yɛ owura Herodi asa akʋ ba ba Yesu asɛ ba sʋʋ mʋ ɔdʋʋ lɩɩ mʋ asɩn tɔwɛsa sʋ.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ba ba mʋ asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, an nyi fʋ maa gyɛ kesintin ogyipu, nɩɩ fʋ mɛɛ tʋwɛ lɩɩ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ asa bɛɛ fɛ, nɩɩ fʋ mɛɛ kɩɩ nyɩmɩsa kɩkparɛ sʋ, amaa fɩɩ kaapʋ asa Ɩbwaarɛ asɩn bɔla kesintin ɔkpa sʋ. An biti a nu lɩɩ fʋ asɛ yɛ, ɩ dɛ ɔkpa fɛɛ a ka lenpoo sa Roma abi Owura lala Kasaro?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens, antes, com verdade, ensinas o caminho de Deus. É lícito pagar tributo a César ou não? Pagaremos ou não pagaremos?
15 Ɩ dagaa fɛɛ a ka abɛɛ a man ka?” Amaa Yesu wʋla o nyi ba maa gyɛ kebunbun ansi wuya ana nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fan sʋʋ mɛ ɔdʋʋ? Fan sa mɛ kefulee nderebi kɛ n kɩɩ.”
15 Então, ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me
16 Ba maa sa mʋ kefulee nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ, ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Anɩmʋ foto yɛ kɩtɩɩ ɩ gyan kefulee mʋ sʋ falɛ?” Nɩɩ ba yɛ, “Owura lala Kasaro lɛɛ.”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Ɩmʋ sʋ nɩɩ Yesu yɛ, “To! Kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Kasaro lɛɛ mʋ, fan ka sa mʋ, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mɔɔ lɛɛ mʋ, fan taa sa mʋ.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai, E maravilharam-se dele.
18 Tʋtɔ nɩɩ Sadusi abi mʋ nɩɩ ba yɛ kelewu kyiŋi man bʋ tɔ mʋ, ba ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ,
18 Então, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Ɔkaapʋpʋ, Mosesi kyʋrɔɔ nbara ɩnɩmʋ sa anɛ yɛ, nɩɩ ɔnyɩn kan wu yɛgɛ mʋ‐ka, nɩɩ maa mʋ ba man kʋʋgɛ nbii mʋ, mu‐supu ɩ taalɛ taa okulapu‐kyɩɩ maŋa kili kɛ ba kʋʋgɛ nbii sa olewupu mʋ.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse mulher, e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Ɔnyɩn kʋ maa mu‐supu ana asunɔ ɩ kyɩna ba bʋ tɔ. Nɩɩ ɔdaa mʋ kili ɔkyɩɩ, nɩɩ o wu, yɛgɛ maa mʋ‐ka mʋ ba man kʋʋgɛ.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem deixar descendência;
21 Osupu mʋ nɩɩ ɔ gyan sʋ taa okulapu‐kyɩɩ maŋa kili, nɩɩ ngbaa mʋ wu, yɛgɛ maa ɔkyɩɩ mʋ ba man kʋʋgɛ. Ɔsasapʋ maa bɩla taa mʋ, kʋkʋlʋn maŋa nɩn.
21 e o segundo também a tomou, e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro, da mesma maneira.
22 Bamʋ asunɔ maŋa kpini ba kili ɔkyɩɩ mʋ gyaŋɛ yɛgɛ bamʋ ɔkʋ maa ɔkyɩɩ mʋ ba man kʋʋgɛ. Laalaalʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ gbaa wu.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ, bamʋ asunɔ kpini ba maa kili mʋ falɛ, nɩɩ kelewu kyiŋi kakɛ mʋ, bamʋ tɔ ɔmɔɔ mʋ‐ka ii biti ɩ baa ɩ gyɛ ɔkyɩɩ mʋ?”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Nɩɩ Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Man gyɛ fan maa man nyi abwaarɛsɩn abɛɛ Ɩbwaarɛ ɔlʋn mʋ sʋ nɩɩ fan fɔyɩ falɛ?
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura, não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Ɩmʋ kasɛ ɩ gyɛ fɛɛ kelewu kyiŋi saŋa mʋ, asa ba man bɩla yɛ ba kili, bee biti ba biliŋi fɛɛ sʋsʋ nbɔɔ mʋ nɩn.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dos mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Nbɩɩnbɩɩ, lɩɩ bamʋ nɩɩ bee biti ba kyiŋi lɩɩ lewu tɔ mʋ, fan man pɩɩ kalɛ Mosesi ɔwʋlɛ tɔ lɩɩ kanan mʋ nɩɩ o wu fʋlɔn maa dɛɛ apʋnfa mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Mɛ ɩ gyɛ Abraham Ɩbwaarɛ, Isaki maa Gyekobu Ɩbwaarɛ mʋ!’
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Ɔ gyɛ asa kɩɩsa Ɩbwaarɛ nɩn, man gyɛ alewupu lɛɛ. Fan fɔyɩ kesintin sʋ!”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim é Deus de vivos. Por isso, vós errais muito.
28 Nbara ɔkaapʋpʋ kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ o nu ɩmɔɔrɛ mʋ nɩɩ bee gyii. O wu fɛɛ Yesu lɛɛ Sadusi abi mʋ kɔnɔ danbɩrasa. Ɩmʋ sʋ ɔ ba mʋ asɛ ba taasɛ mʋ yɛ, “Nbara mʋ kpini tɔ mʋ, kɩmɔɔ kɩ gyɛ kɩkparɛ?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar e, sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Nbara mʋ tɔ kɩkparɛ mʋ ɩ gyɛ kɩnɩmʋ mʋ nɩɩ kɩɩ tɔwɛ yɛ, Oo! Ɩsɩrayɩ nu! Ɔnyɩrɩpɛ anɛ Ɩbwaarɛ mʋ, Ɔnyɩrɩpɛ ɩ gyɛ ɔkʋlʋn nɩn.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos Israel, o Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Taa fʋ kɔkɔlɔ yɛ fʋ kala yɛ fʋ nfɛɛrɛ yɛ fʋ ɔlʋn kpini nyɛ kebiti sa fʋ‐Nyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ.
30 Amarás, pois, ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este
31 Kɩnyɔsapʋ mʋ ɩ gyɛ yɛ, ‘Biti fʋ bɩrɩsa fɛɛ fʋ n‐yɩɩ!’ Nbara kʋ n man bɩla ɔ bʋ tɔ nɩɩ ɩ kyɔ ɩnɩmʋ.”
31 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Nɩɩ nbara ɔkaapʋpʋ mʋ tɔwɛ Yesu yɛ, “Fʋ waa atɔ gaa, Ɔkaapʋpʋ! Ɩ gyɛ kesintin fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fʋ tɔwɛ yɛ, Ɔnyɩrɩpɛ mʋ nkʋn ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kʋ man bɩla ɔ bʋ tɔ.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus e que não há outro além dele;
33 Nɩɩ ɔkʋ kan ɔ taa mʋ kɔkɔlɔ yɛ mʋ nfɛɛrɛ yɛ mʋ ɔlʋn nyɛ kebiti sa Ɩbwaarɛ, nɩɩ o biti mʋ‐bɩrɩsa fɛɛ mʋ n‐yɩɩ mʋ, ɩ bʋrɔn ɩ kyɔ fɛɛ ɔ maa waa saraga yɛ kakɛɛ sa Ɩbwaarɛ.”
33 e que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesu maa wu fɛɛ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ kanyaasɩn tɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Fʋ man bʋ kata yɛ sʋsʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ.” Ɩnɩmʋ kamaa mʋ, ɔkʋ man bɩla nyɛ kɔkɔlɔ taasɛ Yesu asɩn kʋ.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Yesu maa kaapʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ yɛ, “Nɛnɛ sʋ nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ Krisito mʋ ii biti ɔ lɩɩ Dawidi kanaana tɔ?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é Filho de Davi?
36 Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ yɛgɛ nɩɩ Dawidi tɔwɛ yɛ,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O Senhor disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Dawidi gbaa‐gbaa ɩ tɩɩ mʋ ‘Ɔnyɩrɩpɛ.’ Ɩmʋ sʋ, nɛnɛ sʋ nɩɩ Krisito mʋ ii biti ɔ lɩɩ Dawidi kanaana tɔ?”
37 Pois, E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Yesu maa san ɛɛ kaapʋ bamʋ mʋ, ɔ tɔwɛ yɛ, “Fan baa fan da nbara akaapʋpʋ mʋ nɩɩ ba bun bamʋ ɩbalɩmasʋ ba naa bee biti afwaala yɛ bɛɛrɛɛ agya tɔ mʋ sʋ,
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 yɛgɛ bɛɛ kɩɩ bɛɛ lɛɛ ɩkyɩnakpa kparɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa yɛ kensi‐gyii ipula mʋ.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Bɛɛ naa bee puni akulapu‐kyɩɩ bee gyii bamʋ atɔ, yɛgɛ bɛɛ yɩlɛ asa tɔ bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ bʋnswɩɩsa. Bee biti ba nyɛ kʋsʋ bɩɩtɛ gaa ɩ kyɔ asa kpini!”
40 que devoram as casas das viúvas e
41 Kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ, Yesu kyɩna yɛgɛ mu ansi ɩɩ kɩɩ afulee kɩdakaa katɩnɛ, nɩɩ ɛɛ kɩɩ asa ba maa sʋ afulee bɛɛ waa tɔ. Afulee wuya ana gaalaagaa ba waa afulee gaa.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Tʋtɔ nɩɩ okulapu‐kyɩɩ tiripu kʋ taa nderebi anyɔ ba waa tɔ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, depositou duas pequenas moedas, que valiam cinco réis.
43 Nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba sarɛ tɔwɛ bamʋ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, okulapu‐kyɩɩ tiripu nɩmʋ waa afulee kɩdakaa mʋ tɔ ɔ kyɔ asa mʋ kpini,
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva depositou mais do que todos os que depositaram na arca do tesouro;
44 lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba waa gaa‐gaa mʋ, ba gyii san ɩkʋ yɩla bamʋ ibu to nɩn, amaa okulapu‐kyɩɩ tiripu nɩmʋ bɩrɛ, mu afulee kpini mʋ nɩɩ ɔ dan ɔ sʋ mu obu to mʋ kpini‐kpini nɩɩ ɔ taa ba waa tɔ falɛ.”
44 porque todos que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.