Mateus 9
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NAA
1 Âpme Zisasiyaŋ waŋgaen ewe moti gilik zem ikŋaŋgalen mka temaneset koge.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Pataŋ zeme an ŋen wesiŋ loe mkobien. Âpme Zisasiyaŋ nâmkiŋpepeŋin igagen ke ekmâtâti an wesiŋ ke pigok dunduye, “Nemun, nâm nukŋaŋ mimipiŋ. Yomdi ilak katikpeyap.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Kegok zeme zii zet zikat indanda ekŋenaŋ kapigok zenâ zenâ mbien, “An kapi ziboŋ? Ek Kawawaŋ nemboŋ yek yaŋgut, ‘Yomdi katikpeyap,’ ke zein. An bekanaŋ penaŋ.”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Âpme Zisasiyaŋ keŋinan ekmâtâti kapigok diindoye, “Keŋinan zet bekanaŋ keboŋ ke eneyet taotnâip?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Neŋ mulup zut kapi mimiyelen winde nanaŋaŋaŋ tatnain: Am yomin katikpepeyelen ma am, ‘Wati melit,’ zemindema mebegalen kogogak winden tatnain.
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Alak nen mulup msap kapi e in neŋ Angat Nemuŋaŋ winde ke nanaŋaŋ yaŋaŋ nâmâtâseip. Kapigok Kawawaŋgalen winde tatnain keyepm neŋ am msalen yomin ŋep katikpepeyelen.” Kegok zemti an kapigok dunduye, “Wati loendi pumti mkandan met.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Zempeme an egaŋ wati mkaŋan mege.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Âpme am sambe ekŋenaŋ ekti, Kawawaŋgalen winde keboŋ ke ammagen mge keyepmti nâmtemtem mti Kawawaŋ zemsesewatpewien.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Âpme Zisas ek keyetnaŋ meti mânep takis titi munduman tapme mege. Meti mânep takis titi an ke aikge. Ke neŋ. Kwitn Matiyu. Neŋ tapma Zisasiyaŋ koti nikti dinoye, “Geŋ koti neŋmak tusu.” Kegok dinome neŋ keyegak wati ek mâti meban.
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Meti nâlen mkaen meu niniyelen Zisas zemtetimti mobelin. Âpme am yomtoŋ ma an takis mânep titi notnne sambeyaŋ kopme Zisas ma nembaŋane ninsakwep meu nimbenn.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Kegok mmann Palisi notnaŋaŋ ndikti Zisas nembaŋaŋne ningat zewien, “An zikat indandaŋin eneyet an mânep takis butnaŋ kambu matip ekŋenmak am yomtoŋ temakwep tati tu meu tatnip?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Zet ke Zisasiyaŋ nâmti bemzenze zet ŋen diindoye, “Doktayaŋ am dolakŋaŋ zawalinpiŋ ekŋenmagen mulup ku mamin. Zawatmak ekŋenmagen etaŋ muluwin mamin.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 In meti Kawawaŋgalen Zet Itnaŋaŋ kapigok tazin keyet yaŋaŋ weyaŋekmâtâlit,
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Kan ŋengat Zân an tu zululut egalen nemba ekŋenaŋ Zisasmagen koti yaŋkwesiwien, “Nin ma Palisi an msasa sambenik tu meu zemkulumpemti keŋ sindem matatnup. Kwilekiyet mti gâlen nembandine ekŋenaŋ eneyet tu meu ku zemkulumpemti talip?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Kegok zeme Zisasiyaŋ bemzenze zet pigok zeye, “An ŋenaŋ imbiŋaŋ wasât mti notnanemak tapme ekŋenaŋ oloŋen penaŋ tati tu meu nimwiaŋti tatnepeme an imbi wasâgât mge egat kasaŋane ekŋenaŋ koti mandamepme kan keyet notnaneyaŋ keŋ sindem palen ma meu zemkulumpemti tabep.”
15 Jesus respondeu:
16 Zisasiyaŋ zet ŋen kapigok zeye, “Mka tokan tuŋgupmanen etimbembeŋaŋ alakŋaŋ antimti ku weyaŋ bek. Weyaŋsât tapmnepemane egaŋ bululuŋ zemtobodak. Keyepmti alakŋaŋ etaŋaŋ mpemane dolakŋaŋ kaliŋaŋ tadak.”
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Bemzenze ŋen naman pigok zeye, “Am ŋenaŋ siŋgapoŋ sâŋsâŋ busât selik itnaŋaŋ peweweŋaŋgat ku bunak. Bunak beme seligaŋ sakwep epeeme siŋgapoŋ sâŋsâŋ kwawadak. Keyepmti selik alakŋanen bunak beme dolakŋaŋ zinak.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Zisas ek bemzenze zet ke zemti tapme an damuŋ eget kandaŋan kot pedondom samti zeye, “Namban alakŋati kapi gakin keyepmti geŋ gapmepma met teŋgumane ewe gilik zem wasem.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Kegok zemti mepme Zisas ma nembaŋane nin mâti mebenn.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Tapmepmann imbi ŋen sipmaŋ nup kan 12 omba penaŋ belak makwawetan. Keyaŋ Zisas mâti meti egalen sâkŋaŋ butnaŋ etaŋ atasâgât nâŋge.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Keŋaŋaŋ kapigok otnâye, “Sâkŋaŋ etaŋ atasap beme dolakŋaŋ besap.”
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Kegok nâmti Zisasiyelen sakŋaŋ butnaŋ atame Zisasiyaŋ gilik zemti ekti zeye, “Ipm, nâmnukŋaŋ mimipiŋ. Nâmkiŋpependimakgapm dolakŋaŋ benik.” Zeme keyegak imbiyaŋ dolakŋaŋ beye.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Âpme Zisas egaŋ metneti an damuŋ keyelen mka keŋan mowege. Moweti eget mkaen am notnaŋaŋ si silik kwisak ma am notnaŋgalen si zemsu zemsu nâye.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Ke nâmti diindoye, “In ilinsakwep wati towepmâlit. Imbi nemba ek ku gakip; ek muluk tawen.” Kegok zeme am ekŋenaŋ Zisas ekyeŋbien.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Âpme indamâpme towepme delaŋ zeme egaŋ imbi nemba gakikiŋaŋ tage mka keŋan ke meti imbi nemba betnanen atame wage.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Âpme keyet zapatnaŋaŋ msat keyet keŋan palakŋaŋ bemege.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Âpme Zisasiyaŋ msat ke pemti mepme an zikalit beŋaŋ zut egelaŋ ek mâti kwizet kwawet kwawet mti zewun, “Geŋ amobotnaŋ Dewitgalen alikŋaŋaŋ, nigat kembeŋ bugan mi?”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Zeme egaŋ meti mkaen mowepme, an zulaŋ kandaŋan mowepmalu idayaŋkwesimti zeye, “Neŋ zikalit weyaŋidendeyelen ke ŋep nâmkiŋpelup, ma?”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Kegok zemalu Zisasiyaŋ zikalit timekti zeye, “Nâmkiŋpepeŋidaŋgat penaŋaŋ nâlup kegok idaktimekma sokbemidak.”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Atame keyegak zikalit ekbun. Ekmalu Zisasiyaŋ amgat ku zemsokbembeyet zemkulumidemti kapigok diidoye, “Nâlup, it keyet zapatnaŋ am ŋen ku diindomalu nâseip.”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Yaŋgut egelaŋ zet ke nâmpemti zet zapatnaŋ zemalu msat keyet keŋan palakŋaŋ bemti mepmâge.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Âpme Zisasiyaŋ mepme keyegak am notnaŋaŋ an zetnepiŋ wati kobien. An ke we bekanaŋaŋ mpeme zetnepiŋ bembeŋaŋ.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Zisasiyaŋ we bekanaŋ mâpme mepme an egaŋ zetnaŋ zeye. Zeme am maŋga temaŋ tabien ekŋenaŋ nâmtemtem mti zewien, “Islael msalen muluwaŋ keboŋ ŋen ku sokbeme ekbenn.”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Palisi an ekŋenaŋ zewien, “We bekanaŋ ekŋengalen amobotnaŋaŋ mukulem mpeme we bekanaŋ taindapmâzin.”
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Âpme Zisasiyaŋ mulup kegok ke mti mka temaŋ isikŋaŋ mame delaŋ zeye ma sesewat mka ŋen ŋen Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyelen Zet Zapatnaŋ Dolakŋaŋ diindoye. Diindomti zawat liŋgit, sek sindemak mme dolakŋaŋ etaŋ bewien.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Âpme am maŋge temaŋ indikti ekŋengat keŋaŋ kembeŋ penaŋ beye. Ekŋen pembenaŋ bembeyelen keŋ yayaŋ mbienaŋgut mukulemin ku aikbien. Ekŋen sipsip damuŋinpiŋ mamti kileŋ maip sepem keboŋ mambien.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Keyepm nembaŋane ningat kapigok diindoye, “Kawawaŋgalen mulup sambe penaŋ tazin âpme mulup an imbi sambe yek. Kwep kwewetaŋ.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Keyepmti in mulup toŋaŋ dundum same mulup mimi an imbi aikindeme mulupmane sakwep mepmâbep.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.