Mateus 8

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Zisasiyaŋ kalaŋangatnan toti mepme an imbi maŋge temaŋaŋ mâpmebien.
1 Quando ele desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Âpme an ŋen liŋgit satnaŋmagaŋ Zisasiyet kandaŋan kot pedondom samti kapigok zeye. “Amobotnaŋ, geŋ nâgât liŋgit satnaŋŋ mmane ŋeluluyelen nânik beme ŋep weyaŋnesenik.”
2 E, eis que veio um leproso, e o adorou, dizendo: Senhor, se tu queres, podes limpar-me.
3 Zeme Zisasiyaŋ betnaŋ sekŋanen timekti zeye, “Nâmgeyapgapm liŋgidi ŋeluk!” Zeme keyegak sekŋaŋ liŋgit sambe ŋelumâge.
3 E Jesus estendeu a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero; sê limpo. E imediatamente sua lepra foi purificada.
4 Âpme Zisasiyaŋ aŋkeŋoo zet kapigok dunduye, “Nânik, geŋ zet zapat kapi am ŋengat ku zemane nâmbep. Geŋ belak esemteŋ met sekdi sâpe sâpe bumbu an zikat samane wiliŋgisem. Ma bam sâpe sâpe bumane ke Mosesiyaŋ eweŋan zeyenok mmane am sambeyaŋ nâme gâlen liŋgit satnaŋ ŋelup ke ekbep.”
4 E disse-lhe Jesus: Olha, não o digas a nenhum homem; mas vai pelo teu caminho, mostra-te ao sacerdote, e apresenta a oferta que Moisés ordenou, como testemunho para eles.
5 Âpme Zisas egaŋ Kapeneam mkaen memopme Loma gapmangalen kasa kuku an ŋeŋaŋ ŋenaŋ ekmagen meti mukulem mpepeyet zeye,
5 E quando Jesus estava entrando em Cafarnaum, veio até ele um centurião, implorando-lhe,
6 “Amobotnaŋ, nâlen mulup an zawat temaŋ penaŋ ma wesiŋ penaŋ bemti sindem temaŋ nâmti mkaen etaŋ tawen.”
6 e dizendo: Senhor, o meu servo jaz em casa doente com uma paralisia, gravemente atormentado.
7 Zeme Zisasiyaŋ zeye, “Neŋ kotiŋgut weyaŋpesap.”
7 E Jesus lhe disse: Eu irei e o curarei.
8 Kegok zeme kasa kuku an ŋeŋaŋ egaŋ zet dopmaŋ kapigok gilik zem zeye, “Yek, Amobotnaŋ, neŋ kwileki pembenaŋ nnaŋgat nâlen mkaen kosenik? Geŋ belak kapi tatiŋgut zet etaŋ zemane alik besem.
8 E o centurião, respondendo, disse: Senhor, eu não sou digno de que entres debaixo do meu telhado, mas dize somente uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Neŋ gâlen yaŋdi nâmâtâlap. Gâlen zedi windeŋaŋbeŋ keyepmti gayaŋkwesima mulup ann kapi tati ŋep zemane alik besem. Eneyet neŋ amobotnaŋ ekŋengat kandaŋinan talap, ma nâgât kandaŋnanen kasa kuku an maip. Âpme ekŋenmagen ŋengatnaŋ ŋen, ‘Met,’ zempema mamezin ma ŋengat, ‘Kot,’ zema makozin ma mulup angat, ‘Mulup ke mi,’ zema mamin.”
9 Pois eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim; e digo a este homem: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
10 Zeme Zisasiyaŋ zet ke nâmti nâmtemtem msamti am mâti mebien ekŋen zet kapigok diindoye, “Neŋ penaŋ diindowi, an ke Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ kapi nâmkiŋpepeŋaŋ temaŋ. Islael am maŋge tuŋguwinangatnan an nâmkiŋpepeŋin keboŋ penaŋ ŋen ku aikban.
10 E Jesus, ouvindo isso, maravilhou-se e disse aos que o seguiam: Na verdade eu vos digo que não tenho encontrado tão grande fé, não em Israel.
11 Neŋ ingat kok ke zema nâit, am sambe Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ msat kataŋ kobep ekŋenaŋ Kawawaŋgalen mundumen kululuŋen Abalaam, Aisak, Zekop ekŋenmak tati tu meu nimwiaŋbep.
11 E eu vos digo que muitos virão do Oriente e do Ocidente, e sentarão com Abraão, Isaque e Jacó, no reino do céu.
12 Kawawaŋaŋ Islael am maŋge ingat kululuŋen mebegalen ombemindeye keyaŋgut ilin bamkumpewien keyepmti ekŋen sambe penaŋ tambusosok keŋan toti sek sindemgat zelinaŋ aŋgalikme si zemzu zemsu mbep.”
12 Mas os filhos do reino serão lançados em trevas profundas; ali haverá pranto e ranger de dentes.
13 Kegok zemti kasa kuku ŋeŋaŋ kapigok dunduye, “Geŋ mkandanen mepmane nâmkiŋpependangat penaŋaŋ sokbemgasemin.” Âpme mulup an kan keyegak penaŋ alik beye.
13 Então Jesus disse ao centurião: Vai no teu caminho, e como tu creste, assim seja feito a ti. E o seu servo foi curado naquela mesma hora.
14 Âpme Zisasiyaŋ Pitayelen mkaen moti Pitayet tatnaŋ imbi zawat sek kikip temaŋ weme ege.
14 E quando Jesus estava entrando na casa de Pedro, ele viu a mãe de sua esposa deitada, doente de febre.
15 Ekti betnanen timekme zawatnaŋ alik beye. Âpme imbi egaŋ wati Zisas tu meu bumsaye.
15 E ele tocou-lhe na mão, e a febre a deixou; e levantou-se, e serviu-os.
16 Âpme msat gasi tabeme am notnaŋaŋ an imbi we bekanaŋinmak sambe indatimkobien. Âpme Zisasiyaŋ belak zeletaŋaŋ we bekanaŋin mâge ma am notnaŋ zawat sek sindemak mme alik bewien.
16 Chegando a tarde, trouxeram-lhe muitos que estavam possuídos por demônios, e ele expulsou os espíritos com a sua palavra, e curou todos os que estavam enfermos.
17 Zisasiyaŋ kegok mme golaŋ zenze an Aizayayelen zet penaŋaŋmak beye. Ke Aizayayaŋ kapigok zeye,
17 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta Isaías, dizendo: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades, e levou as nossas doenças.
18 Animbi sambeyaŋ kot Zisas bembuluŋ tapme egaŋ indikmâtâti nembaŋaneyet waŋga mti nembu nembet mebegalen zeye.
18 Ora, vendo Jesus grande multidão ao seu redor, deu ordens para que passassem para o outro lado.
19 Âpme mesâgât penaŋ mme zii zet zikat indanda ŋenaŋ Zisasiyet kandaŋan penaŋ koti zeye, “An zikat indanda, geŋ deset mesât mmane neŋ gapmâti mamambap.”
19 E, chegando um certo escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Zeme Zisasiyaŋ zet dopmaŋ kapigok gilik zem saye, “Neŋ namâti mamayelen ŋep yaŋgut nukŋaŋ temaŋ penaŋ titiyelen. Zit ekŋen enzuŋinmakgapm ke mawep. Ma age ekŋen mkaŋinmak yaŋgut neŋ Angat Nemuŋaŋ mka ma mundum weweyelen ku tatnain.”
20 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde deitar a sua cabeça.
21 Âpme mamâpmamtemien ekŋenmagen ŋenaŋ dunduye, “Amobotnaŋ, nâmnemane meti bipm zawalen tazin ya mmalema gakime mzilimtiŋgut gilik ze kobap.”
21 E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Zeme Zisasiyaŋ kapigok gilik zem dunduye, “Geŋ bipdaŋgat nâmtemtem mimipiŋ. Geŋ nen napmât. Bipdi gakime nodine ku napmâlipgapmti ekŋengat muluwin ke. Geŋ pemane tapme kot namât.”
22 Mas Jesus disse-lhe: Segue-me, e deixa que os mortos sepultem os seus mortos.
23 Kegok zemti waŋgaen mopme nembaŋaneyaŋ kegogak moti mebien.
23 E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Tapmetnepeme keyegak sakwep map tâgâ lumuŋ katikŋaŋ penaŋ kume tundua mamaŋaŋ temaŋ penaŋ kumti tuyaŋ lenzimti waŋga keŋan towepme waŋgayaŋ tu keŋan towesât mge. Kegok mge kan keyet Zisasiyaŋ waŋga keŋan meluk tawemaŋge.
24 E eis que surgia uma grande tempestade no mar, de modo que o barco foi coberto com as ondas. Ele, porém, dormia.
25 Âpme nembaŋaneyaŋ met butemti zewien, “Amobotnaŋ, tu keŋan towesât tapminupgat wat ndaagalaŋ nde.”
25 E vindo até ele os seus discípulos, acordaram-no, dizendo: Senhor, salva-nos; estamos perecendo.
26 Kegok zeme egaŋ kapigok diindoye, “In eneyet kiŋgagat temaŋ penaŋaŋ indaikzin. In nâmkiŋpepeŋinpiŋ, ma?” Kegok zemti wati tâgâ temaŋ ma tundua mamaŋ zet diitdome sewakŋaŋ bemti titokpiŋ tabun.
26 E ele lhes disse: Por que temeis, Oh! gente de pouca fé? Então, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar, e fez-se grande bonança.
27 Kegok sokbeme nembaŋaneyaŋ ke ekti nâmtemtem mti zewien, “Ek an ziboŋgapmti tâgâ temaŋ ma tundua mamaŋ egelaŋ egat zetnaŋ gawepulup?”
27 Mas os homens se maravilharam, dizendo: Que espécie de homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Âpme tundua kutumti met nembet daen Gadala ekŋengalen msaleset met pataŋ zeme an zut we bekanaŋitmagaŋ ke koti aikbun. Egelaŋ am zaimengatnan koti kasa penaŋ mmalu am ekŋenaŋ kiŋgati keeset ku mametemien.
28 E, tendo chegado ao outro lado, à região dos gergesenos, vieram-lhe ao encontro dois homens possuídos por demônios, que saíam dos sepulcros; tão ferozes eram que nenhum homem podia passar por aquele caminho.
29 Âpme egelaŋ kwizet ŋakŋak temaŋ mti kapigok zewun, “Geŋ Kawawaŋgat Nemuŋaŋaŋ zigok penaŋ mimndesâgât kodik? Kan ewe ku daŋgome geŋ sindem temaŋ ndandapiŋ.”
29 E eis que clamaram, dizendo: Que temos nós contigo, Jesus, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Âpme bo maŋge temaŋ beŋanik daenen meu tatnimambien.
30 E havia a uma boa distância deles uma manada de muitos porcos alimentando-se.
31 Kegogapm we bekanaŋ ekŋenaŋ Zisas kapigok zemti dundum sawien, “Ndamâsât nâmti ndamâpmane bo keŋinan metowetne.”
31 Assim os demônios imploraram-lhe, dizendo: Se nos expulsas, permite-nos que entremos naquela manada de porcos.
32 Zemalu kapigok diindoye, “Ele ilak kunzuŋit.” Zeme ekŋenaŋ an egegat keŋidanengatnan kunzuŋti met bo keŋinan metowepmâbien. Kegok mme bo ekŋenaŋ kunzuŋti ŋandeŋen gululuŋ kumti tunduaen tageen toti tu nimti gakimâbien.
32 E ele lhes disse: Ide. E, saindo eles, entraram na manada dos porcos; e eis que toda aquela manada de porcos desceu violentamente pela encosta no mar, e pereceu nas águas.
33 Âpme bo damuŋ ekŋenaŋ mka teman kunzuŋti meti boyelen zet zapat ma an zut we bekanaŋitmak egetgalen zet zapat am sambe diindomâbun.
33 Os que guardavam os porcos, foram pelo seu caminho para a cidade, e contaram tudo o que acontecera aos possuídos pelos demônios.
34 Zet zapat diindome mka temaŋgatnan am ilinsakwep Zisas eksât topmâbien. Toekti nâme igagen beme msalin peme tapme mebegalen nâmti zempewien.
34 E eis que toda aquela cidade saiu ao encontro de Jesus, e, vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse da sua região.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.