Mateus 8

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zisasiyaŋ kalaŋangatnan toti mepme an imbi maŋge temaŋaŋ mâpmebien.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiam.
2 Âpme an ŋen liŋgit satnaŋmagaŋ Zisasiyet kandaŋan kot pedondom samti kapigok zeye. “Amobotnaŋ, geŋ nâgât liŋgit satnaŋŋ mmane ŋeluluyelen nânik beme ŋep weyaŋnesenik.”
2 E eis que veio um leproso e o adorava, dizendo: Senhor, se quiseres, podes tornar-me limpo.
3 Zeme Zisasiyaŋ betnaŋ sekŋanen timekti zeye, “Nâmgeyapgapm liŋgidi ŋeluk!” Zeme keyegak sekŋaŋ liŋgit sambe ŋelumâge.
3 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-o, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante ficou purificado da sua lepra.
4 Âpme Zisasiyaŋ aŋkeŋoo zet kapigok dunduye, “Nânik, geŋ zet zapat kapi am ŋengat ku zemane nâmbep. Geŋ belak esemteŋ met sekdi sâpe sâpe bumbu an zikat samane wiliŋgisem. Ma bam sâpe sâpe bumane ke Mosesiyaŋ eweŋan zeyenok mmane am sambeyaŋ nâme gâlen liŋgit satnaŋ ŋelup ke ekbep.”
4 Disse-lhe então Jesus: Olha, não contes isto a ninguém; mas vai, mostra-te ao sacerdote, e apresenta a oferta que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
5 Âpme Zisas egaŋ Kapeneam mkaen memopme Loma gapmangalen kasa kuku an ŋeŋaŋ ŋenaŋ ekmagen meti mukulem mpepeyet zeye,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, chegou-se a ele um centurião que lhe rogava, dizendo:
6 “Amobotnaŋ, nâlen mulup an zawat temaŋ penaŋ ma wesiŋ penaŋ bemti sindem temaŋ nâmti mkaen etaŋ tawen.”
6 Senhor, o meu criado jaz em casa paralítico, e horrivelmente atormentado.
7 Zeme Zisasiyaŋ zeye, “Neŋ kotiŋgut weyaŋpesap.”
7 Respondeu-lhe Jesus: Eu irei, e o curarei.
8 Kegok zeme kasa kuku an ŋeŋaŋ egaŋ zet dopmaŋ kapigok gilik zem zeye, “Yek, Amobotnaŋ, neŋ kwileki pembenaŋ nnaŋgat nâlen mkaen kosenik? Geŋ belak kapi tatiŋgut zet etaŋ zemane alik besem.
8 O centurião, porém, replicou-lhe: Senhor, não sou digno de que entres debaixo do meu telhado; mas somente dize uma palavra, e o meu criado há de sarar.
9 Neŋ gâlen yaŋdi nâmâtâlap. Gâlen zedi windeŋaŋbeŋ keyepmti gayaŋkwesima mulup ann kapi tati ŋep zemane alik besem. Eneyet neŋ amobotnaŋ ekŋengat kandaŋinan talap, ma nâgât kandaŋnanen kasa kuku an maip. Âpme ekŋenmagen ŋengatnaŋ ŋen, ‘Met,’ zempema mamezin ma ŋengat, ‘Kot,’ zema makozin ma mulup angat, ‘Mulup ke mi,’ zema mamin.”
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
10 Zeme Zisasiyaŋ zet ke nâmti nâmtemtem msamti am mâti mebien ekŋen zet kapigok diindoye, “Neŋ penaŋ diindowi, an ke Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ kapi nâmkiŋpepeŋaŋ temaŋ. Islael am maŋge tuŋguwinangatnan an nâmkiŋpepeŋin keboŋ penaŋ ŋen ku aikban.
10 Jesus, ouvindo isso, admirou-se, e disse aos que o seguiam: Em verdade vos digo que a ninguém encontrei em Israel com tamanha fé.
11 Neŋ ingat kok ke zema nâit, am sambe Zuda maŋgeen ku sokbembeŋaŋ msat kataŋ kobep ekŋenaŋ Kawawaŋgalen mundumen kululuŋen Abalaam, Aisak, Zekop ekŋenmak tati tu meu nimwiaŋbep.
11 Também vos digo que muitos virão do oriente e do ocidente, e reclinar-se-ão à mesa de Abraão, Isaque e Jacó, no reino dos céus;
12 Kawawaŋaŋ Islael am maŋge ingat kululuŋen mebegalen ombemindeye keyaŋgut ilin bamkumpewien keyepmti ekŋen sambe penaŋ tambusosok keŋan toti sek sindemgat zelinaŋ aŋgalikme si zemzu zemsu mbep.”
12 mas os filhos do reino serão lançados nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Kegok zemti kasa kuku ŋeŋaŋ kapigok dunduye, “Geŋ mkandanen mepmane nâmkiŋpependangat penaŋaŋ sokbemgasemin.” Âpme mulup an kan keyegak penaŋ alik beye.
13 Então disse Jesus ao centurião: Vai-te, e te seja feito assim como creste. E naquela mesma hora o seu criado sarou.
14 Âpme Zisasiyaŋ Pitayelen mkaen moti Pitayet tatnaŋ imbi zawat sek kikip temaŋ weme ege.
14 Ora, tendo Jesus entrado na casa de Pedro, viu a sogra deste de cama; e com febre.
15 Ekti betnanen timekme zawatnaŋ alik beye. Âpme imbi egaŋ wati Zisas tu meu bumsaye.
15 E tocou-lhe a mão, e a febre a deixou; então ela se levantou, e o servia.
16 Âpme msat gasi tabeme am notnaŋaŋ an imbi we bekanaŋinmak sambe indatimkobien. Âpme Zisasiyaŋ belak zeletaŋaŋ we bekanaŋin mâge ma am notnaŋ zawat sek sindemak mme alik bewien.
16 Caída a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele com a sua palavra expulsou os espíritos, e curou todos os enfermos;
17 Zisasiyaŋ kegok mme golaŋ zenze an Aizayayelen zet penaŋaŋmak beye. Ke Aizayayaŋ kapigok zeye,
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades, e levou as nossas doenças.
18 Animbi sambeyaŋ kot Zisas bembuluŋ tapme egaŋ indikmâtâti nembaŋaneyet waŋga mti nembu nembet mebegalen zeye.
18 Vendo Jesus uma multidão ao redor de si, deu ordem de partir para o outro lado do mar.
19 Âpme mesâgât penaŋ mme zii zet zikat indanda ŋenaŋ Zisasiyet kandaŋan penaŋ koti zeye, “An zikat indanda, geŋ deset mesât mmane neŋ gapmâti mamambap.”
19 E, aproximando-se um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Zeme Zisasiyaŋ zet dopmaŋ kapigok gilik zem saye, “Neŋ namâti mamayelen ŋep yaŋgut nukŋaŋ temaŋ penaŋ titiyelen. Zit ekŋen enzuŋinmakgapm ke mawep. Ma age ekŋen mkaŋinmak yaŋgut neŋ Angat Nemuŋaŋ mka ma mundum weweyelen ku tatnain.”
20 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Âpme mamâpmamtemien ekŋenmagen ŋenaŋ dunduye, “Amobotnaŋ, nâmnemane meti bipm zawalen tazin ya mmalema gakime mzilimtiŋgut gilik ze kobap.”
21 E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Zeme Zisasiyaŋ kapigok gilik zem dunduye, “Geŋ bipdaŋgat nâmtemtem mimipiŋ. Geŋ nen napmât. Bipdi gakime nodine ku napmâlipgapmti ekŋengat muluwin ke. Geŋ pemane tapme kot namât.”
22 Jesus, porém, respondeu-lhe: Segue-me, e deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos.
23 Kegok zemti waŋgaen mopme nembaŋaneyaŋ kegogak moti mebien.
23 E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Tapmetnepeme keyegak sakwep map tâgâ lumuŋ katikŋaŋ penaŋ kume tundua mamaŋaŋ temaŋ penaŋ kumti tuyaŋ lenzimti waŋga keŋan towepme waŋgayaŋ tu keŋan towesât mge. Kegok mge kan keyet Zisasiyaŋ waŋga keŋan meluk tawemaŋge.
24 E eis que se levantou no mar tão grande tempestade que o barco era coberto pelas ondas; ele, porém, estava dormindo.
25 Âpme nembaŋaneyaŋ met butemti zewien, “Amobotnaŋ, tu keŋan towesât tapminupgat wat ndaagalaŋ nde.”
25 Os discípulos, pois, aproximando-se, o despertaram, dizendo: Salva-nos, Senhor, que estamos perecendo.
26 Kegok zeme egaŋ kapigok diindoye, “In eneyet kiŋgagat temaŋ penaŋaŋ indaikzin. In nâmkiŋpepeŋinpiŋ, ma?” Kegok zemti wati tâgâ temaŋ ma tundua mamaŋ zet diitdome sewakŋaŋ bemti titokpiŋ tabun.
26 Ele lhes respondeu: Por que temeis, homens de pouca fé? Então, levantando-se repreendeu os ventos e o mar, e seguiu-se grande bonança.
27 Kegok sokbeme nembaŋaneyaŋ ke ekti nâmtemtem mti zewien, “Ek an ziboŋgapmti tâgâ temaŋ ma tundua mamaŋ egelaŋ egat zetnaŋ gawepulup?”
27 E aqueles homens se maravilharam, dizendo: Que homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Âpme tundua kutumti met nembet daen Gadala ekŋengalen msaleset met pataŋ zeme an zut we bekanaŋitmagaŋ ke koti aikbun. Egelaŋ am zaimengatnan koti kasa penaŋ mmalu am ekŋenaŋ kiŋgati keeset ku mametemien.
28 Tendo ele chegado ao outro lado, à terra dos gadarenos, saíram-lhe ao encontro dois endemoninhados, vindos dos sepulcros; tão ferozes eram que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Âpme egelaŋ kwizet ŋakŋak temaŋ mti kapigok zewun, “Geŋ Kawawaŋgat Nemuŋaŋaŋ zigok penaŋ mimndesâgât kodik? Kan ewe ku daŋgome geŋ sindem temaŋ ndandapiŋ.”
29 E eis que gritaram, dizendo: Que temos nós contigo, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Âpme bo maŋge temaŋ beŋanik daenen meu tatnimambien.
30 Ora, a alguma distância deles, andava pastando uma grande manada de porcos.
31 Kegogapm we bekanaŋ ekŋenaŋ Zisas kapigok zemti dundum sawien, “Ndamâsât nâmti ndamâpmane bo keŋinan metowetne.”
31 E os demônios rogavam-lhe, dizendo: Se nos expulsas, manda-nos entrar naquela manada de porcos.
32 Zemalu kapigok diindoye, “Ele ilak kunzuŋit.” Zeme ekŋenaŋ an egegat keŋidanengatnan kunzuŋti met bo keŋinan metowepmâbien. Kegok mme bo ekŋenaŋ kunzuŋti ŋandeŋen gululuŋ kumti tunduaen tageen toti tu nimti gakimâbien.
32 Disse-lhes Jesus: Ide. Então saíram, e entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou pelo despenhadeiro no mar, perecendo nas águas.
33 Âpme bo damuŋ ekŋenaŋ mka teman kunzuŋti meti boyelen zet zapat ma an zut we bekanaŋitmak egetgalen zet zapat am sambe diindomâbun.
33 Os pastores fugiram e, chegando à cidade, divulgaram todas estas coisas, e o que acontecera aos endemoninhados.
34 Zet zapat diindome mka temaŋgatnan am ilinsakwep Zisas eksât topmâbien. Toekti nâme igagen beme msalin peme tapme mebegalen nâmti zempewien.
34 E eis que toda a cidade saiu ao encontro de Jesus; e vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse dos seus termos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.