Mateus 26

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Âpme Zisasiyaŋ zet sambe ke zemzikat indame delaŋ peme nembaŋane ningat pigok dinndoye,
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Bet mulup mimi zut delaŋ peme Aŋgalalaŋ Kendo bewe ke in ŋep nâip. Kan keyet neŋ kasanneyaŋ zemnomti Angat Nemuŋaŋ amgat belinan neme tewen nowep.”
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Kan keyegak sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ sambe ma sesewat mka temaŋgalen an damuŋ ekŋenaŋ sâpe sâpe bumbu an sambeyelen ŋeŋaŋin kwitnaŋ Kayapas egalen mka temanen ondekti
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Zisas buzageset atamti kume gakikiyelen setnaŋgat zenâ zenâ mbien.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Yaŋgut ilinak pigok zewien, “Nin kendo keŋan kapi ku msenup. Mnepemann am sambeyaŋ kasa kileŋ mseipmagengat.”
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Âpme Zisasiyaŋ Betani mkaen tage ke an ŋen kwitnaŋ Saimon ek sekŋaŋ liŋgit satnaŋmak itnaŋaŋ mamtan ya Zisasiyaŋ weyaŋpeye egalen mkaen tabien.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Ke motati meu tatnmann imbi ŋenaŋ wet kelakŋaŋ sesikŋaŋ pembenaŋ penaŋ seŋgepmaŋmak tosaŋaŋ temaŋ ke mkoti Zisasiyet ŋokŋan mulapeye.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Âpme imbiyaŋ kegok mme nembaŋaneyaŋ nin ekti ŋenzinziŋ mti yaŋkwesiwenn, “Kwilekiyepmti pi belak walezin?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Wet kelakŋaŋ kapi tosayet beme mânep temaŋ ime kopme am bekopsat indandayelen.”
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Zemann Zisasiyaŋ nin zigok zewenn ke nâmti, “In kwilekiyet mti imbi dundumti zekalumpeip? Egaŋ mnep ke pembenaŋ penaŋ.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Am bekopsat ekŋenaŋ inmak kwesiŋ penaŋ mamambep âpme neŋgut inmak kwesiŋ kapi ku mamambap.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Imbi egaŋ kwileki mip ke nâgât sekŋ kapi weyaŋti kelakŋaŋaŋ zulupeme sumen nambembeyelen mip.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Neŋ penaŋ sukwep dindowi, msat kataŋ deset ma deset Kawawaŋgalen Zet Zapat Dolakŋaŋ Penaŋ kapi mebennok imbi kapiyaŋ nâgât mnep kapi kogogak zenâ mti egat otnâwep.”
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Âpme nembaŋane 12 ninmagengatnaŋ kwep ŋen kwitnaŋ Zudas Iskaliotgatnaŋ egaŋ sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ ekŋenmagen meti
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 pigok indayaŋkwesiye, “Neŋ Zisas in zikat indamti belinan bema in tosaŋaŋ kwileki naseip?” Yaŋkwesime ekŋenaŋ mânep silwa kasetnaŋ 30 kegok makumti sawien.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Âpme Zudasiyaŋ kan keyet yaŋbemti, “Zigoset mti Zisas zemkusap,” zemti setnaŋgat timage.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Âpme Nupmamaŋ Yispiŋ Niniyelen Kendo keyet yaŋbembeŋaŋ nembaŋane nin Zisasmagen koti yaŋkwesiwenn, “Geŋ nin Aŋgalalaŋ Kendoyelen tu meu denen weyaŋ bembeyelen gambein?”
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Yaŋkwesimann Zisasiyaŋ zeye, “In Zelusalem mka temaŋ keŋan meti an ŋen aikseip keyet pigok dunduseip, ‘Ningalen zikat ndandayaŋ zep, “Nâlen gakiki kan ilak daŋgoin keyepm nembanemak nin Aŋgalalaŋ Kendoyet gâlen mkaen tasenup,” ‘kegok zeseip.’ ’
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Nembaŋane nin Zisasiyaŋ ikŋaŋ zemâtâtndeye keyet kataŋ mâti Aŋgalalaŋ Kendoyet tu meu weyaŋ bewenn.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Kegok mti mkokok kume Zisas ma nin 12 nsakwep tu meu niniyelen tomtabenn.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Ke tati tu meu nimambe Zisasiyaŋ dinndoye, “Neŋ penaŋ diindowi inmagengatnaŋ ŋenaŋ neŋ zemnosem.”
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Kegok zeme nembaŋane nin keŋ sindem mti ikŋaŋgat kwep kwep yaŋbemti yaŋkwesiwenn, “Amobotnaŋ, geŋ nâgât tazenik, ma?”
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Kegok yaŋkwesimann delaŋpeme Zisasiyaŋ dinndoye, “An ŋenaŋ nupmamaŋ tu batien nsakwep pemalu towepme nselup an keyaŋ neŋ zemnosem.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Angat Nemuŋaŋ neŋ Kawawaŋgalen Zet Itnaŋaŋ zeinok gakiwap yaŋgut an ŋenaŋ Angat Nemuŋaŋ neŋ kasayet belinan besâpm an ke wakae, sindem omba penaŋ tiwe. An ke mamaŋaŋ ku ambedak ze ŋep bempenak.”
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Zudas an keyaŋ Zisas kasayet belinan beweyaŋ zeye, “Zikat indanda, geŋ nâgât tazenik, ma?”
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Zemti Zisasiyaŋ nupmamaŋ ŋen mti Kawawaŋgat wisikŋ zemutumti ndamti zeye, “In mti nit. Kapi nanaŋgat sek sesumbannok.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Nimann delaŋ zeme wain okop tageen ke mti Kawawaŋgat wisikŋ zemti kegogak ndamti zeye, “In ilindiŋ mti nit.”
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Ewe tatnimambe zeye, “Kapi nanaŋgat sipmnok. Kapi tâtâ alakŋaŋ ammak Kawawaŋmak sipmnaŋ tâmindeyap. Âpme sipm tewen nome sipmnaŋ tobe ke am sambe ekŋen yomengatnan indatim kwakwagat nâmti kegok mbap.”
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Kegok zemti zeye, “Neŋ penaŋ sukwep zema nâit, neŋ wain tu ke ninipiŋ maneti bamgat Biengalen zemâtâtât katnanen mama kululuŋen gwaen tati wain alakŋaŋ ke nsakwep nbanup.”
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Zeme delaŋ zeme keyegak tapeŋ tati sesewat silik kumann delaŋ zeme mkaengatnan toti tambuyelak Olip Kalaŋan mowebenn.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Motati Zisasiyaŋ nembaŋane nin pigok dinndoye, “In kasa kuku an ekŋenaŋ kopme ekŋengat kiŋgati nemkunzuŋ mekopme nenak etaŋ tasap. Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen ikŋaŋ pigok zeye,
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Yaŋgut bam Kawawaŋaŋ neŋ mme gakikiengatnan gilik zem watiŋgut Galili msalen mepma in bam napmâkobep.”
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Zeme Pitayaŋ zemkatik bemti pigok zeye, “Nemba notnaŋaŋ bamkumgemeseip yaŋgut neŋ ŋep ku bamkumgemesap.!”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Zeme Zisasiyaŋ dopmaŋ pigok gilik zem saye, “Alak tambumbu kapiyet sakokolok apmaŋ kwitnaŋ sakwep kumti sek zut ewe kukupiŋ tapme geŋ nâgât sek tuk yaŋnesenik.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Zeme Pitayaŋ zekaŋkaŋ mti zeye, “Neŋ nome gakikiyelen msawaŋgut neŋ geŋ ku yaŋgesap penaŋ.” Zeme nemba notnaŋ sambe nin zet sepemaŋ kwep kegogak zemâbenn.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Zemti nsakwep olip muluwen msat kwitnaŋ Getsemani ke mebenn. Mepataŋ zemti Zisasiyaŋ nembaŋane ningat zeye, “In kapi totapme neŋ nenak daen metati dundumti kosap.”
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Zemti egaŋ Pita ma Zebediyet nemuŋane zut idatetime mebien. Ke meti Zisasiyaŋ yaŋbemti kembeŋ ma keŋ sindem omba nâye.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Nâmti nembaŋane tuk ekŋengat zeye, “Neŋ keŋŋ sindem beme gakikiyelenok tapmiap keyepm in muluk wewepiŋ. Neŋmak keik tapmasenup.”
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Kegok zemti belaknik bugan met ŋeŋzimosetnaset msalen kutuwemti pigok dunduye, “Bien, geŋ nâmane ŋep mimiyelen beme sek sindemgalen nukŋaŋ kapi mâtâtne! Keyaŋgut neŋ nâyapnok yek. Giti nânik kataŋ sokbesem.”
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Kegok mti egaŋ gilik zem koti nembaŋane tuk indikme meluk taweme indabutemti Pitayet pigok dunduye, “In tuk kwilekiyepmti neŋmak kan belaknik bugan pi keik tati otnânâ mulup bugan ku mbiek?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 In keik tati dombemti dunduit mneti nukŋanen toindosem. Keŋinaŋ nâgât kembeŋ nâyo yaŋgut sekŋinaŋ nukŋaŋ beme tawemo.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Zisasiyaŋ sek ŋen ewe meti dunduye, “Bien, sek sindemgalen nukŋaŋ kapi ŋep ku mâtâpepeyelen beme ma neŋ ke pupuyelen penaŋ bein beme geŋ nâniknok neŋ ŋep pusap.”
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Egaŋ sek ŋen ewe gilik zem koti nembaŋane koindikme meluk tawemambien enenogat zikalinan nukŋaŋ penaŋ beye.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Zisasiyaŋ nembaŋane katim indemti ewe gilik zem meti dundundu sek tuk mge. Ke zet eweŋan dundumti zeye keyegak dunduye.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Mti egaŋ nembaŋanemagen gilik zemkoti zeye, “In ewe meluk wemwat wemwat ma kâtnâmtat kâtnâmtat tapmip? Egit! neŋ Angat Nemuŋaŋ kasannaŋ zemnomti am yomtoŋ ekŋengat belinan neneyelen kanlak bein.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Wati, kopme metne! Egit, an ŋen neŋ zemnonoyelen ilak kolep!”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Zisasiyaŋ ewe nembaŋane nin zet tadindome dindome Zudas nembaŋane 12 ninmagengatnaŋ kwep egaŋ am maŋge temaŋmak wanam ŋilikŋaŋ ma wenzom timti kobien. An ekŋen ke sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ ma sesewat mka temaŋgalen an damuŋ ekŋenaŋ zemindeme kobien.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Selen kopmambe Zudasiyaŋ pigok zemâtâtindaye, “Neŋ meti an mukumpesap ke in ekti keyegagak ataseip.”
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Zeyenok Zudasiyaŋ Zisasmagen teŋ mebedak zeye, “Tambuyet Amobotnaŋ!” Zemti naŋguman nuknuk mpeye.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Âpme Zisasiyaŋ pigok dunduye, “Kwilekiyet nâmkodak ze, sakwep mi!” Zeme ekŋenaŋ Zisasiyet betnaŋ kili kili atamti zampewien.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Atame an Zisasmak mamambien ekŋenmagengatnaŋ ŋenaŋ wanamaŋ ŋilikŋaŋ mandam kwati sâpe sâpe bumbu an sambeyelen ŋeŋaŋgat mulup nembaŋaŋ wakŋaŋ nembet sâmpeye.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Mme Zisasiyaŋ egat pigok zeye, “Geŋ wanamdi munduman gilik zem bepe. Zigogak an ŋenaŋ wanamaŋ kasa makuip ek an notnaŋaŋ wanamaŋ kegogak aŋme gakiwe.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Âpme neŋ Biengat mukulem mimiyet yaŋkwesima egaŋ alagalak kapiyet ensel sopmaŋ sambe penaŋ ku makukuyelen zemindeme kot napmukulem mbiek. Ke geŋ ku nânik?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen kapigok zenzeŋaŋ neŋ ŋep sindem titiyelen keyepm Kawawaŋgat nemukulem mimiyelen zewak beme Kawawaŋgalen zet itnaŋaŋ keyaŋ penaŋmak ku benak.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Kan keyet Zisasiyaŋ an maŋge temaŋ pigok diindoye, “In nâgât nâme an kambu tititoŋ beme in wanam ŋilikŋaŋ ma wenzomak natatayelen kolo? Neŋ kasup kataŋ Kawawaŋgalen sesewat mka temaŋ keŋan tomtati manzikat indamtemanaŋgut in ku natawien.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Keyaŋgut kwileki sambe sokbep ke nâgât Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen golaŋ zenze an zet meluwaŋ mge ke penaŋaŋ sokbemkawaŋ bembeyelen.” Kegok mme nembaŋane nin ilindiŋ katikpemti kunzuŋ mebenn.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Âpme am Zisas atawien ekŋenaŋ mmeti Kayapas, sâpe sâpe bumbu an sambe ekŋengalen ŋeŋaŋin egat mkaen an zii zet zikat indanda ma sesewat mka temaŋgalen an damuŋ sambeyaŋ ondektabienen ke tetimebien.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Mepme Pitayaŋ ewe sukwep tati indamâti Kayapasiyet mka kimbalen mege. Meti kimbat keŋan moti zigok sokbesem ke eegalen Zuda ekŋengalen an kukŋaŋbeŋ kimbat damuŋ ekŋenmak tomtage.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Âpme sâpe sâpe bumbu an ma Zuda am ekŋengalen am ŋeŋaŋ bembeŋin sambeyaŋ Zisas zet zigoset ma kwilekiyet bemzemti gakikiyet zemdelaŋ zempepeyelen timabien.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Am sambe penaŋaŋ ŋeŋaŋ kot sokbemti dâsuki bemzewienaŋgut zet ŋen ku aikbien.
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 zewun, “An kapiyaŋ zeye, ‘Neŋ ŋep Kawawaŋgalen sesewat mka temaŋ kapi asekmatopme delaŋ zeme nan bet mulup mimi tuk kapiyet keŋan etaŋ ŋep walabak.’”
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Âpme sâpe sâpe bumbu an sambeyet ŋeŋaŋinan watati Zisasiyet pigok yaŋkwesiye, “An zut egelaŋ gâgât zet bemzelut kelak ŋep nânak? Keyet geŋ dopmaŋ gilik zenzeyelen ŋen mtadik?”
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Yaŋkwesime Zisasiyaŋ zet ŋen ku zeye.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Zeme Zisasiyaŋ gilik zemti dunduye, “Geŋ zenik kok kemak. Keyaŋgut neŋ ilinsakwep diindowi: Kan belaknik penaŋ palaŋan in taekme Angat Nemuŋaŋaŋ neŋ Kawawaŋ winde toŋaŋgat betnaŋ penaset Amobotnaŋ tati kululuŋ mgulumbik palen kosowap!”
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Zeme sâpe sâpe bumbu an sambeyet ŋeŋaŋinaŋ zet ke nâmti ŋeŋaŋ zimeyepm kâlâpmaŋ mendeleti zeye, “Egaŋ Kawawaŋgat zet mobotnaŋ min. Nin egat zet ŋen zemti zemkukuyelen ewe ku timabagalen! In alagalak kapi egalen kwelat zelak nâyo!
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Keyepm in zigok nâip?”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Zemti ekŋenaŋ zimosetnan zawaga wasekpemti bet mutumti kuwien ma notnaŋaŋ bet palak palak neŋguman taiwien.
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 Mti zikatnaŋ kwaikpemti zewien, “Geŋ gitaŋgat golaŋ zenze an manzenik. Ele, golaŋ zenze an mulup mi! Kilais, geŋ kwiyaŋ goin? Ke zemane nâne.”
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Âpme Pitayaŋ mka kimbat keŋan kayakŋaŋ totapme sâpe sâpe bumbu an sambeyelen ŋeŋaŋgalen mulup imbi ekŋenmagengatnaŋ ŋenaŋ ekmagen koti zeye, “Geŋ kogok Zisas Galiliyetnaŋmak mambanan.”
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Kegok dunduye yaŋgut egaŋ ekŋen sambeyet zikalinan yaŋti zeye, “Neŋ geŋ kwiyet tazenik ke ku nâyap.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Zemti egaŋ kimbat sekekegen metopme mulup imbi ŋenaŋ ekti an ekŋen tabien keyet zeye, “Ek Zisas Nasaletgatnaŋmak mamtan.”
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Pitayaŋ ewe kogak yaŋti gilik zeye, “Neŋ penaŋ sukwep zemkatik bemti zeyap: Neŋ an ke ku nâmpeyap!”
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Kegok zeme belaknik bugan tati am dendaŋ tapmambien ekŋenaŋ Pitamagen koti zewien, “Penaŋ sukwep, geŋ ekŋenmagengatnaŋ ŋen kwilekiyet zedi ŋandaŋaŋaŋ zein geŋ Galili msalengatnaŋ ekŋengat nolin!”
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Zeme Pitayaŋ zeye, “Neŋ zemkatik bemti zeyap. Neŋ penaŋ sukwep penaŋ zeyap! Neŋ dâsuki zeyap beme Kawawaŋaŋ dopmaŋ ŋep mutumnasem. Neŋ an ke ku nâmpeyap penaŋ!” Zeme zeme keyegak sakokolok apmaŋaŋ kwitnaŋ kuye.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Kume Pitayaŋ eweŋan Zisasiyaŋ pigok dunduye ke otnâŋge, “Sakokolok apmaŋaŋ kwitnaŋ sek tuk ewe kukupiŋ tapme geŋ nâgât ku nâmpeyap zewanik.” Kegok mti keŋaŋ teŋ peme egaŋ zupman meti si omba penaŋ suye.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.