Mateus 22

Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Âpme Zisasiyaŋ ewe bemzenzeeset am zet kapigok diindoye,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyet yaŋaŋ kapigok. Kan ŋengat amobotnaŋgat nemuŋaŋ ŋenaŋ imbiŋaŋmak bet mututuyelen tu meu weyaŋ bemti
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 mulup anne indeme am kukŋaŋgat indamandandaŋaŋ zeme kokogalen diindowien yaŋgut kokogalen ku indembeye.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Kegok mme amobotnaŋaŋ mulup anene notnaŋ zemindeme am indamandandaŋaŋ ekŋengat zeye, ‘Nâlen bulmakau ma makau nembaŋaŋ temaŋ temaŋ kumti aŋo ma kwitnaŋ kwitnaŋ sambe ilak weyaŋo keyet awembiŋgalen meu niniyelen kolit.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Kegok zeye yaŋgut am indamandadaŋaŋ ekŋenaŋ nâmpemambe ilinaŋgat tikŋaŋin nâwiengat kataŋ mepmâbien. Kwewaŋ ikŋaŋgat mulupman mege; ŋenaŋ aem kwaem mkaen mege.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Kegok mme am notnaŋaŋ mulup annaŋ indatamti indome gakiwien.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Kegok mme amobotnaŋaŋ ŋeŋaŋ penaŋ zime kasa kuku anne zemindeme am mulup anene indowienen ekŋen indome gakime mkaŋin temaŋ tep bume ziye.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Kegok mti mulup anne diindoye, ‘Nâlen tu meu kelak weyayaŋaŋ tazin ekŋengat zapat yek.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Keyepmti am alakŋaŋ set teman meti am omba indaikseip ke indatim koseip.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Kegok zemindeme mulup anene ekŋenaŋ set teman meti am sambe indaikbien am pembenaŋ ma am bekanaŋ kwaweti mka bemisik tabien.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Kegok mme amobotnaŋaŋ am indamukukuyelen moti ekme an ŋen ondedakgalen sâk melakandu sasaŋaŋ ke ku miak tapme ege.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ekti zeye, ‘Notn, geŋ keŋan pi zigoset ondedak sâk melakandu miayakpiŋ kwatnek?’ Amobotnaŋaŋ kegok yaŋkwesime an keyaŋ zetpiŋ tage.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Kegok mme amobotnaŋaŋ mulup anne diindoye, ‘Setnaŋ betnaŋ zamti zupman tambusosok keŋan peme towelak. Ke mamti sek sindem timti zetnaŋ aŋgalikme masumambe.’”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Zisasiyaŋ kegok zemti pigok zemdelaŋ zeye, “Kawawaŋaŋ am sambe indamandandaŋaŋ yaŋgut kwep kwewaŋ mebep.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Zisasiyaŋ kegok zeme Palisi notnaŋ ekŋenaŋ buzak metati Zisas tetipemti zemkukuyelen zenâ zenâ mbien.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Mti nembaŋine ma Elotgalen an notnaŋ zemindeme meti kapigok yaŋkwesiwien, “An zikat indanda, nin gâgât yaŋdi nânup. Geŋ zet dâsuki zenzepiŋ; penaŋak etaŋ manzenik. Ma zapat dolakŋaŋgalen zet ke am mobotnaŋ ma tototnaŋ sepem kwep manzikat ndanik.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Keyepmti geŋ zemane nâne. Gâlen nânâyaŋ zigok nânik? Amobotnaŋ Sisamagen takis mânep ŋep bembeyelen ma yek?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Kegok zeme egaŋ ekŋengalen nânâ bekanaŋ ke ekmâtâti diindoye, “In an zetgalen etaŋ! In kwilekiyet neŋ tatetineip?”
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Kegok zemti zeye, “In takis mânep mambeip ke ŋen zikat name ekbi.” Kegok zeme ekŋenaŋ mânep same ege.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ekti kapigok indayaŋkwesiye, “Am weŋaŋ ma kwit kapi kwiyelen?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Zeme ekŋenaŋ zewien, “Ke amobotnaŋ Sisayelen.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Ekŋenaŋ ke zeme nâmti nâmtemtem mti pemti mebien.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Kasup mulup mimi keyet Sadusi ekŋenaŋ Zisasmagen kobien. Ekŋengalen nânâyaŋ am gakiwep ke ku wabep manâip keyepmti Zisas keyet yaŋkwesiwien,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “An zikat indanda, Mosesiyaŋ kapigok zenzeŋaŋ, ‘An ŋenaŋ nemunambaŋaŋpiŋ gakin beme notnaŋ isikŋaŋaŋ imbi kwambet ke wati nemunamba egaŋ msokbewe keyaŋ an kukŋaŋgatnaŋ keyelen sip butnaŋ bewep.’”
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Kegok zemti ewe zewien, “Âpme an ŋenaŋ nembaŋane 7 indabege. Ya maneti ayuyaŋ imbi wati nembapiŋ gakime muŋaŋaŋ imbi kwambet ke wage.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ya muŋaŋ nembapiŋ gakime gwatnaŋaŋ kwambelin ke wage. Sepem kegogak ekŋen sambemagen sokbeme nemunambaŋinpiŋ gakiwien.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ya bam imbi kwambelin keyaŋ yek beye.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ya wawat kanaŋ an kwiyaŋ imbi ke mkipmaŋ beme egat imbiŋaŋ bewe?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ke tetipemti kegok zeme Zisasiyaŋ zeye, “In Kawawaŋgalen Zetnaŋ Itnaŋaŋ ma egalen winde keyet kandati keyepm zet manzemyuŋguip.
29 Jesus respondeu:
30 Wawat kanen awembiŋ mama ke ewe ku mambep. Ekŋenaŋ ensel kululuŋengatnaŋ nemboŋ bemti tabep.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Yaŋgut in gakikiengatnaŋ wawat keyet manâmyuŋguipgat diindowi; Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zet kapigok zenzeŋaŋ ke in ku mamaiŋ nâip, ma?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Kawawaŋaŋ kapigok zeye,
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Kegok zeme am maŋge temaŋ ekŋenaŋ egalen mzikat indanda keyet nâmtemtem mbien.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Zisasiyelen zelaŋ Sadusi ekŋengalen windeŋin mtoindeme Palisi an ekŋenaŋ nâmbien. Keyepm ekŋenaŋ ilinak ondekti
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 ekŋenmagengatnaŋ ŋen zii zet zikat indanda keyaŋ Zisas yaŋkwesisien tetipeye,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “An zikat indanda, zii zet kwilekiyaŋ mobotnaŋ penaŋ bein?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Zeme Zisasiyaŋ dunduye,
37 Jesus respondeu:
38 Zet keyaŋ zii zet ŋotekŋaŋ ma zet mobotnaŋ penaŋ bein.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ma ŋen ewe sakam kapigok,
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 zii zet ma golaŋ zenze an ekŋengalen zet sambe keyet keyaŋ ŋotekŋaŋ belup.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Âpme Palisi an notnaŋ ondekti tapme Zisasiyaŋ indayaŋkwesimti kapigok zeye,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “In Kilaisiyet zigok manâip? Ek kwiyelen alikŋaŋ?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Zeme egaŋ diindoye, “Kwilekiyepmti Dewit ek Kawawaŋgalen Emetak Teŋaŋaŋ ekmak tapme Dewilaŋ Kilaisiyet ‘Amobotnaŋŋ,’ zeye? Zet ke Kawawaŋgalen Zet Itŋaŋanen kapigok kumpepeŋaŋ,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Amobotnaŋaŋ nâlen Amobotnaŋnnaŋgat kapigok zeye, “Geŋ koti nâlen betn penaŋset totapmane kasandine mtoindewap.”’ (Sam 110:1)
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Keyepmti Dewilaŋ Kilaisiyet ‘Amobotnaŋŋ,’ zeye beme ke zigoset mti Dewitgat sokŋaŋ bein? Kilais ek Dewitgalen amobotnaŋ.”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Egaŋ kegok zemti indayaŋkwesime ekŋenaŋ zet dopmaŋ gilik zem sasayet kiŋgabien. Mti kan keyetnaŋ baman gwaen yaŋkwesisi ŋen ku yaŋkwesiwien yek penaŋ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.