Mateus 22
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs ARA
1 Âpme Zisasiyaŋ ewe bemzenzeeset am zet kapigok diindoye,
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnanen mama keyet yaŋaŋ kapigok. Kan ŋengat amobotnaŋgat nemuŋaŋ ŋenaŋ imbiŋaŋmak bet mututuyelen tu meu weyaŋ bemti
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 mulup anne indeme am kukŋaŋgat indamandandaŋaŋ zeme kokogalen diindowien yaŋgut kokogalen ku indembeye.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Kegok mme amobotnaŋaŋ mulup anene notnaŋ zemindeme am indamandandaŋaŋ ekŋengat zeye, ‘Nâlen bulmakau ma makau nembaŋaŋ temaŋ temaŋ kumti aŋo ma kwitnaŋ kwitnaŋ sambe ilak weyaŋo keyet awembiŋgalen meu niniyelen kolit.’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Kegok zeye yaŋgut am indamandadaŋaŋ ekŋenaŋ nâmpemambe ilinaŋgat tikŋaŋin nâwiengat kataŋ mepmâbien. Kwewaŋ ikŋaŋgat mulupman mege; ŋenaŋ aem kwaem mkaen mege.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Kegok mme am notnaŋaŋ mulup annaŋ indatamti indome gakiwien.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Kegok mme amobotnaŋaŋ ŋeŋaŋ penaŋ zime kasa kuku anne zemindeme am mulup anene indowienen ekŋen indome gakime mkaŋin temaŋ tep bume ziye.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Kegok mti mulup anne diindoye, ‘Nâlen tu meu kelak weyayaŋaŋ tazin ekŋengat zapat yek.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Keyepmti am alakŋaŋ set teman meti am omba indaikseip ke indatim koseip.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Kegok zemindeme mulup anene ekŋenaŋ set teman meti am sambe indaikbien am pembenaŋ ma am bekanaŋ kwaweti mka bemisik tabien.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 Kegok mme amobotnaŋaŋ am indamukukuyelen moti ekme an ŋen ondedakgalen sâk melakandu sasaŋaŋ ke ku miak tapme ege.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ekti zeye, ‘Notn, geŋ keŋan pi zigoset ondedak sâk melakandu miayakpiŋ kwatnek?’ Amobotnaŋaŋ kegok yaŋkwesime an keyaŋ zetpiŋ tage.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Kegok mme amobotnaŋaŋ mulup anne diindoye, ‘Setnaŋ betnaŋ zamti zupman tambusosok keŋan peme towelak. Ke mamti sek sindem timti zetnaŋ aŋgalikme masumambe.’”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Zisasiyaŋ kegok zemti pigok zemdelaŋ zeye, “Kawawaŋaŋ am sambe indamandandaŋaŋ yaŋgut kwep kwewaŋ mebep.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Zisasiyaŋ kegok zeme Palisi notnaŋ ekŋenaŋ buzak metati Zisas tetipemti zemkukuyelen zenâ zenâ mbien.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Mti nembaŋine ma Elotgalen an notnaŋ zemindeme meti kapigok yaŋkwesiwien, “An zikat indanda, nin gâgât yaŋdi nânup. Geŋ zet dâsuki zenzepiŋ; penaŋak etaŋ manzenik. Ma zapat dolakŋaŋgalen zet ke am mobotnaŋ ma tototnaŋ sepem kwep manzikat ndanik.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Keyepmti geŋ zemane nâne. Gâlen nânâyaŋ zigok nânik? Amobotnaŋ Sisamagen takis mânep ŋep bembeyelen ma yek?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Kegok zeme egaŋ ekŋengalen nânâ bekanaŋ ke ekmâtâti diindoye, “In an zetgalen etaŋ! In kwilekiyet neŋ tatetineip?”
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Kegok zemti zeye, “In takis mânep mambeip ke ŋen zikat name ekbi.” Kegok zeme ekŋenaŋ mânep same ege.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ekti kapigok indayaŋkwesiye, “Am weŋaŋ ma kwit kapi kwiyelen?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Zeme ekŋenaŋ zewien, “Ke amobotnaŋ Sisayelen.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Ekŋenaŋ ke zeme nâmti nâmtemtem mti pemti mebien.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Kasup mulup mimi keyet Sadusi ekŋenaŋ Zisasmagen kobien. Ekŋengalen nânâyaŋ am gakiwep ke ku wabep manâip keyepmti Zisas keyet yaŋkwesiwien,
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “An zikat indanda, Mosesiyaŋ kapigok zenzeŋaŋ, ‘An ŋenaŋ nemunambaŋaŋpiŋ gakin beme notnaŋ isikŋaŋaŋ imbi kwambet ke wati nemunamba egaŋ msokbewe keyaŋ an kukŋaŋgatnaŋ keyelen sip butnaŋ bewep.’”
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Kegok zemti ewe zewien, “Âpme an ŋenaŋ nembaŋane 7 indabege. Ya maneti ayuyaŋ imbi wati nembapiŋ gakime muŋaŋaŋ imbi kwambet ke wage.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ya muŋaŋ nembapiŋ gakime gwatnaŋaŋ kwambelin ke wage. Sepem kegogak ekŋen sambemagen sokbeme nemunambaŋinpiŋ gakiwien.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Ya bam imbi kwambelin keyaŋ yek beye.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Ya wawat kanaŋ an kwiyaŋ imbi ke mkipmaŋ beme egat imbiŋaŋ bewe?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Ke tetipemti kegok zeme Zisasiyaŋ zeye, “In Kawawaŋgalen Zetnaŋ Itnaŋaŋ ma egalen winde keyet kandati keyepm zet manzemyuŋguip.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Wawat kanen awembiŋ mama ke ewe ku mambep. Ekŋenaŋ ensel kululuŋengatnaŋ nemboŋ bemti tabep.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Yaŋgut in gakikiengatnaŋ wawat keyet manâmyuŋguipgat diindowi; Kawawaŋgalen Zet Itnaŋanen zet kapigok zenzeŋaŋ ke in ku mamaiŋ nâip, ma?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 Kawawaŋaŋ kapigok zeye,
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Kegok zeme am maŋge temaŋ ekŋenaŋ egalen mzikat indanda keyet nâmtemtem mbien.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Zisasiyelen zelaŋ Sadusi ekŋengalen windeŋin mtoindeme Palisi an ekŋenaŋ nâmbien. Keyepm ekŋenaŋ ilinak ondekti
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 ekŋenmagengatnaŋ ŋen zii zet zikat indanda keyaŋ Zisas yaŋkwesisien tetipeye,
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “An zikat indanda, zii zet kwilekiyaŋ mobotnaŋ penaŋ bein?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Zeme Zisasiyaŋ dunduye,
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Zet keyaŋ zii zet ŋotekŋaŋ ma zet mobotnaŋ penaŋ bein.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ma ŋen ewe sakam kapigok,
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 zii zet ma golaŋ zenze an ekŋengalen zet sambe keyet keyaŋ ŋotekŋaŋ belup.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Âpme Palisi an notnaŋ ondekti tapme Zisasiyaŋ indayaŋkwesimti kapigok zeye,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “In Kilaisiyet zigok manâip? Ek kwiyelen alikŋaŋ?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Zeme egaŋ diindoye, “Kwilekiyepmti Dewit ek Kawawaŋgalen Emetak Teŋaŋaŋ ekmak tapme Dewilaŋ Kilaisiyet ‘Amobotnaŋŋ,’ zeye? Zet ke Kawawaŋgalen Zet Itŋaŋanen kapigok kumpepeŋaŋ,
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ‘Amobotnaŋaŋ nâlen Amobotnaŋnnaŋgat kapigok zeye, “Geŋ koti nâlen betn penaŋset totapmane kasandine mtoindewap.”’ (Sam 110:1)
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Keyepmti Dewilaŋ Kilaisiyet ‘Amobotnaŋŋ,’ zeye beme ke zigoset mti Dewitgat sokŋaŋ bein? Kilais ek Dewitgalen amobotnaŋ.”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Egaŋ kegok zemti indayaŋkwesime ekŋenaŋ zet dopmaŋ gilik zem sasayet kiŋgabien. Mti kan keyetnaŋ baman gwaen yaŋkwesisi ŋen ku yaŋkwesiwien yek penaŋ.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.