Lucas 22
Kawawaŋgalen Tâtâ Alakŋaŋ (NAF) vs VC
1 Âpme Nupmamaŋ Yispiŋ Niniyelen Kendo kwitnaŋ ŋen Aŋgalaŋ Kendo sokŋan sokbeye.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Ke sokbeme sâpe sâpe bumbuyelen an ŋeŋaŋ ma zii zet zikat indanda an ekŋenaŋ Zisas kume gakikiyet nâwien. Yaŋgut amnaŋ ndoseip nâmti kiŋgati Zisas kukuyelen setgat timabien.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Kegok tapmme Zuda kwitnaŋ ŋen Iskaliot Sadaŋaŋ egat keŋan towege. Ek Zisasiyet nembaŋane 12 ekŋenmagengatnaŋ.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Kegok sokbeme egaŋ sâpe sâpe bumbuyelen an ŋeŋaŋ ma sesewat mka temaŋgalen tipdakutum ekŋengalen amobotnaŋ ekŋenmak met Zisas set katnaŋ zigoset atamti ekŋengat belinan bembeyelen zemâtâtindaye.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Kegok zeme amobotnaŋ ekŋen keyaŋ egalen zetnaŋgat oloŋen penaŋ mti ek mânewaŋ kwititiyelen zetik mbien.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Kegok mme Zudas egaŋ ekŋengalen zetik keyet ŋep zeye. Ŋep zemti egaŋ Zisas set ŋen aikti ekŋengat belinan bembeyet kan amnaŋ ku mambembuluŋtemien keyet nâye.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Âpme Nupmamaŋ Yispiŋ Niniyelen Kendo keyaŋ sokbeme kan keyet sipsip nembaŋaŋ kumbumti nupmamaŋ yispiŋ kemak niniyelen kwitnaŋ Aŋgalaŋ Kendo keyaŋ sokbeye.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Ke sokbeme Zisasiyaŋ Pita ma Zân egelaŋ met weyayaŋ mulup mimiyelen zemâtâtidaye ke kapigok, “It meti Aŋgalaŋ Kendo meu nimtasenupgat weyaŋ mulup mselup.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Egaŋ kegok zeme nembaŋane egelaŋ yaŋkwesiwun, “Wae, Amobotnaŋ, nit tu meu pe mka deset weyaŋselup?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Egelaŋ kegok yaŋkwesimalut Zisasiyaŋ diidoye, “It nâit, it mka temaŋ keŋan moweseluwen an ŋen menzim temaŋ tumak keyaŋ idaiksem. Idaikme it ek mâti mka egaŋ mepme keyegak mât moweselup.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Ke moti mka toŋaŋgat kapigok dunduselup, ‘An zikat indandayaŋ gâgât yaŋkwesip: Mka keŋan nembanne Aŋgalaŋ Kendoyelen tu meu nsenup ke deset tazin?’ Kegok zeselup.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 It kegok zemalut egaŋ mka tedukŋan mot zikat idasem. Keyet keŋan mundum totatat ma menzim pelep ma meu bumbu mundumaŋ ma kwitnaŋ kwitnaŋ notnaŋ keyet keŋan tapme it tu meu weyeyaŋ mulup mselup. It nâlup?”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Zemideme egelaŋ meti kwitnaŋ kwitnaŋ Zisasiyaŋ zemideye keyet kataŋ sokbeme egelaŋ Aŋgalalaŋ Kendoyelen tu meu weyaŋbun.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Âpme tambuŋalem niniyelen kan sokbeme Zisas ma nembaŋane ekŋenaŋ mundum totatalen totabien.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ke totati egaŋ ekŋengat diindoye, “Neŋ Aŋgalalaŋ Kendo kapiyelen tu meu inmak niniyelen eweŋan baenen nâmtikŋaŋ penaŋ mban ya alak tatnnup bamgat an notnaŋaŋ sindem omba penaŋ naseip!
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Neŋ diindoma nâit, neŋ Aŋgalaŋ Kendoyelen meu ewe sek ŋen ku nimbap yaŋ maneti am yomengatnaŋ timkwat indema nâmkiŋpepe aikme mulup keyaŋ delaŋ zeme kan keyet kululuŋen gwaen tu meu ke nsakwep nimbanup.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Egaŋ ke zemti okop wain tumak mti Kawawaŋgat wisikŋ zemti ekŋengat zeye, “In kapi mti ilinak nit.”
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Kegok zemti zeye, “Neŋ penaŋ sukwep zema nâit, neŋ wain tu ke ninipiŋ maneti bamgat Kawawaŋgalen zemâtâtâtgat katnaŋ mama kululuŋen gwaen tati wain alakŋaŋ ke nsakwep nbanup.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Sakam kegogak egaŋ nupmamaŋ ŋen mti Kawawaŋgat wisikŋ zemutumti nembaŋane indamti zeye, “In mti nit. Kapi nanaŋgat sek sesumbannok ke ingat indayap. Ke ingat indama nimti nâgât otnânâyelen nâmti indayap.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kan ekŋenaŋ tu meu nim delaŋ zeme sakam kegogak okop ikŋaŋ ke mti zeye, “Okop wain tumak kapi tususu alakŋaŋ inmak Kawawaŋmak. Sipmnaŋ tusum indeyap. Sipm tewen nâme sipmnaŋ tobe ke in yominaŋgatnan indatim kwakwagat nâmti kegok mbap.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Yaŋgut, nembanne, in egit! An ŋenaŋ zemnowe ke ninmak meu nini munduman kapi totazin!
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Angat Nemuŋaŋ neŋ Kawawaŋaŋ zemâtâtâtnaŋ set katnaŋ ke mâti gakiwap. Yaŋgut an neŋ zem nosem an kemagen bekanaŋ penaŋ sokbewe!”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Zisasiyaŋ kegok zeme nembaŋane ekŋenaŋ ilinak zenâ zenâ mti zewien, “An ekŋen, an pe kwiyaŋ kogok mbe?” Kegok zewien.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Âpme Zisasiyet nembaŋane ekŋenaŋ ilinak an kwiyaŋ mobotnaŋ bein zemti zet mmot mtot mti mdândâwien.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Kegok tapmme Zisasiyaŋ nâmti diindoye, “Msalengalen amobotnaŋ ekŋen amŋin indikdamuŋ mimiyelen winde taindain. Ma an damuŋ ekŋen amnaŋ, ‘Amgalen noline,’ kwilin makuip.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Yaŋgut inmagen keboŋ keyaŋ ku sokbewe. Yek penaŋ. Âpme naman ingat tuŋguwinan amobotnaŋ an kwiyaŋ tabeen ikŋaŋgat sekŋan mtoti am kwilinpiŋ ekŋengat kandaŋinan mambe.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 An kwi ek amobotnaŋ? An mundum totatalen totati meu tatnin ke ma meu menzimen taseŋzin an ke? Ke penaŋ, an mundum totatalen totati meu tatn an ke amobotnaŋ. Yaŋgut neŋ kegogak ingalen amobotnaŋin neŋ nanaŋgat sekŋ mtoti tapmamti taindamukulem miyap.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Âpme kan nukŋaŋ sepem igak igak neŋmagen sokbeyeen in neŋ ku katinewien.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Bipm kululuŋen egaŋ am indikdamuŋ mimiyelen zetik mneyeyepm ma neŋ kegogak in indazetik mimindeyap
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 in neŋmak kululuŋen gwaen mundum totatalen totati tu meu nsakwep nimbanup ma in mundum elimayakŋaŋmak keyet dukŋan totati Islael am maŋge 12 indikdamuŋ mbep.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Âpme Zisasiyaŋ ewe tusum zeye, “Saimon, Saimon, geŋ nâmbak, Sadaŋaŋ ingalen nâmkiŋpepeŋin mimindikme mkatikŋaŋ bep ma tuwat tuwat talip keyelen Kawawaŋaŋ nâmpep.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Yaŋgut Saimon, neŋ Kawawaŋaŋ gapmukulem mme nâmkiŋpependaŋ kaliŋaŋ tatagalen dunduya. Ya geŋ yomdi ke nâmkawaŋ bewanigen keŋdi gilik zeme nâlen zetn tapmâtigulak nodine neŋ manamâtmaip ekŋengalen nâmkiŋpepe bandim mimindewanik.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Egaŋ kegok zeme Pitayaŋ kapigok dunduye, “Amobotnaŋ, neŋ geŋmak mka kaliŋan meti geŋmak gakikiyelen weyeyaŋ mulup miyap!”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Egaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ dunduye, “Pita, neŋ gâgât zema nâmbak, alak tambuyet sakokolok apmaŋ kwitnaŋ kukupiŋ mme geŋ nâgât sek tuk zemkandasenik.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Âpme Zisas nembaŋaneyet kapigok diindoye, “Neŋ indema msat notnaŋ Kawawaŋgalen zezapat dolakŋaŋ mkawaŋ bembeyelen mebienen kan keyet in mânep eleŋaŋ ma ele milawat wawat ma set wewet ke ku ti mebien kan keyet in kwitnaŋ kwitnaŋ notnaŋgat olalat mbien ma yek?”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ekŋenaŋ kegok zeme Zisasiyaŋ zeye, “Yaŋgut alak an mânep eleŋaŋmak ma ele milawat wawat ke tiseip. Ma an ŋen wanam teepmaŋaŋ yek egaŋ kâlâp tâgâyelen munduŋ main ke beme kwitime wanamaŋ teepmaŋ kwitiwe.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Ma neŋ diindoma nâit: Kawawaŋgalen zezapat itnaŋaŋ kapigok zenzeŋaŋ, ‘Ek zelen zem kuwep sakam aindondo am ma an kambutiti ekŋen maindeipnok!’ Âpme kwitnaŋ kwitnaŋ sambe golaŋ zenze an ekŋenaŋ nâgât kukuŋaŋ ke sosok sokbemkawaŋ tabein.”
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Egaŋ kegok zeme ekŋenaŋ zewien, “Amobotnaŋ, ndikbak, nin wanam zut tatndain.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Âpme Zisasiyaŋ mka temaŋ ke pemti Olip Kalaŋan mametan kegok mepme nembaŋane ekŋenaŋ mâti mebien.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Ke meti ekŋenaŋ ke pataŋ zemti egaŋ ekŋengat zeye, “In kapi tati tadundumaseip mneti Sadaŋaŋ ingat yaŋin mimindikme toweseipgat.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Kegok zemindemti ekŋen katim indemti amnaŋ nanzaŋ mapemezin keyet kataŋ metati pedondomti kapigok dunduye,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “Bien, gitaŋgat nânâyet nâlen nukŋaŋ kapi mâtâpesenik. Yaŋgut geŋ nâlen nânân mâbâpiŋ; geŋ gitaŋgat nânândi mâsenik.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Kegok tadundume Kawawaŋgalen enselaŋ kululuŋengatnaŋ ek winde sasayelen koge.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Kegok sokbeme Zisasiyaŋ gakikiyelen kan bududuk sokbeye keyepm nâmnukŋaŋ mti ewe tusum omba windeŋaŋbeŋ penaŋ dunduye ma pusinaŋaŋ sekŋanengatnaŋ sakam sipnok petak petak msalen toge.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Nembaŋaneyaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sokbesâpm keyet nâmnukŋaŋ penaŋ mti ma tambu tetak takwabiengapm melugaŋ indome wem kopa bewien. Egaŋ dundu delaŋ zemti dendaŋ wati nembaŋanemagen meti indikme tawemambien.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Indabutemti ekŋengat zeye, “In meluk wewepiŋ. Kaik watati dundundu mulup mit. Mneti amnaŋ koti ingat nâmkiŋpepeŋinaŋgat yaŋaŋ mimindikseipgat.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Zisasiyaŋ zet ewe tusumti tazeme an maŋge temaŋaŋ kobien. Âpme ekŋenmagengatnaŋ an Zudas ek Zisasiyet nembaŋane 12 ekŋenmagengatnaŋ egaŋ kukŋaŋgat indatim koti Zisasmagen mebien.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ke kopme Zisasiyaŋ yaŋkwesiye, “Zudas, geŋ nuknuk mnesenik keyaŋ mkawaŋ beinen Angat Nemuŋaŋ neŋ amgat belinan nesenik, ma?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Âpme Zisasiyet nembaŋane ekŋenaŋ kwitnaŋ kwitnaŋ sokbesâpm ke ek kawaŋ bemti egat zewien, “Amobotnaŋ, geŋ nâmndemane nin wanamaŋ ekŋen indaŋsenup?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Kegok zemti ekŋenmagengatnaŋ ŋenaŋ sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ egalen mulup an ŋen wanamaŋ wakŋaŋ penaset sâmpeme enzaŋ galaŋ galaŋ mge.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Kegok sokbeme Zisasiyaŋ ekti zeye, “Muluwaŋ bekanaŋ ke katipe!” Kegok zemti an keyet wakŋaŋ anzam tage ke taŋgume ŋep beye.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Kegok sokbeme sâpe sâpe bumbu an ŋeŋaŋ ma sesewat mka temaŋgalen an dakutum ma sesewat mka temaŋgalen an damuŋ ekŋenaŋ Zisas atasâgât kobien ekŋen keyet zeye, “In wanam ŋilikŋaŋ ma wenzomak natatayelen kolo keyaŋgut neŋ an kambu tititoŋ yek.
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Neŋ inmak kasup kataŋ Kawawaŋgalen sesewat mka temaŋ keŋan matateman ke in ku natawien. Ya alak ingalen kan neŋ natatayelen beme Sadaŋaŋ mulup bekanaŋ mamnen sosok sokbein.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Zisasiyaŋ kegok zeme ekŋenaŋ atamti tetimet sâpe sâpe bumbu an ekŋengalen an ŋeŋaŋ egalen mka keŋan wapmobien. Âpme Pitayaŋ igak bam sukwep takopmaŋge.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Ke koti ekme an notnaŋaŋ zet nânâ mka tuŋgupman tep mmenzime totatmambienen Pitayaŋ kot ekŋenmagen totage.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Ke kototapme mulup imbi ŋenaŋ tewen ke totapme ekti weyaŋ zikat memuŋ ektati zeye, “An kapi kegogak Zisasmak mamtan!”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Imbiyaŋ kegok zeme Pitayaŋ yaŋti zeye, “Imbi nânik, neŋ an ke ku nâmpeyap!”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Ya belaknik ke tati an ŋenaŋ Pita weyaŋ ekmâtâti zeye, “Geŋ kegogak Zisasiyelen maŋgeen mamanik!”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Ke tapmâti aua kwep kegok delaŋ zeme an ŋenaŋ ekti zet windeŋaŋbeŋ yaŋkwesimti zeye, “Kapi penaŋ, an kapi kegogak Zisasmak tapme ekban ma ek kegogak Galili msalengatnaŋ!”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Kegok zeme Pitayaŋ zeye, “Notn nânik, geŋ an zenigen ke neŋ ku nâmâtâlap!”
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Kegok kume Amobotnaŋaŋ gilik zemti Pita eksem tage. Amobotnaŋaŋ kegok mme Pitayaŋ egalen zet eweŋan dunduye ke nâmkawaŋ beyeen kapigok, “Geŋ alak sakokolok apmaŋ kwitnaŋ kukupiŋ tapme geŋ nâgât ku nâmpeyap sek tuk zesenik.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Pitayaŋ zet ŋande ke otnâmti zupman kwatoti si omba penaŋ suye.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Âpme an ekŋen Zisas ekdamuŋ mbien ekŋen keyaŋ pep zet msamti witikbien.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Kegok mti saŋgum paŋaŋaŋ zikatnaŋ kwaik pemti yaŋkwesiwien, “Geŋ golaŋ zenze an manzenikgat an kwiyaŋ goin geŋ ke zemane nâne!”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Kegok msamti zet bekanaŋ totot tototnaŋ sambe msawien.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Msat msame sesewat mka temaŋgalen an damuŋ ma sâpe sâpe bumbuyelen an ŋeŋaŋ ma zii zet zikat indanda ekŋenaŋ Zisas wati an damuŋ sambeyaŋ ondekbienen ke aik meti yaŋkwesiwien,
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 “Geŋ zema nâne, geŋ Kilais, Kawawaŋ an ikŋaŋ ombemgeŋgeŋaŋ ma an kwi?”
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Ma neŋ yaŋkwesisi ŋen indayaŋkwesisap beme in keyet yaŋaŋ ku dinoseip.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Yaŋgut kwitnaŋ kwitnaŋ sokbesâpm kapiyet bamen Angat Nemuŋaŋ neŋ mundum bet penaset Kawawaŋaŋ an ikŋaŋmak tatagalen nâme matazin mundum ke windeyelen mundum ke nename totabap.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Egaŋ kegok zeme ekŋen sambeyaŋ yaŋkwesiwien, “Keyepm geŋ Kawawaŋgat Nemuŋaŋ, ma?”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Egaŋ kegok zeme ekŋenaŋ zewien, “Nin yegak zetnaŋ zem kukuyelen kelak nâmâtâtnup keyepm an ŋen egalen zet bandim mimiyelen ku aiksenup.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.