Lucas 20

mzq (MZQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aso tempo, tekonairo Iesu mompaguru ka mompalele Kareba Meꞌambo la mia adio i tompa Doharo Ue Ala, kapala petewawo pesomba, mia mpande atora Taura ka mia-mia mosuꞌoro to Iahudi hawe ndi Iesu.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Iworo mpesikeno ndi Iwono, “Pauꞌakamito, saru pobawano isia Iiko wowauꞌo lowono raaꞌa? Ka isia henu moweiKo pobawa raaꞌa?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Sumangki Iesu ndi iworo, “Hina mboꞌu aso mpesikenoNggu ndi ikomiu. Pau Akune,
3 Jesus respondeu:
4 teꞌembu nderio pobawano Iohane mobaho mia? Teꞌembu ndi iworo Ue Ala ara teꞌembu la mia?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Gagi iworo mpepau-pau mongkono pesikeno raaꞌa. Iworo mepau, “Taꞌalu ikito mongee teꞌembu ndi iworo Ue Ala, No pongee teꞌingga ndi ikito, ‘Tembio kai tai mpeꞌale-aleo Iohane?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Kanggo taꞌalu ikito mongee teꞌembu la mia, mia adio neeroa teꞌingga tumumpaiꞌakito wasu, akono ro mpeꞌale-aleo suꞌu taꞌalu Iohane raaꞌa aso nabi.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Kanoamba iworo mesangki, “Kaki mentoꞌorio teꞌembu nderio pobawano Iohane mobaho mia.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Iesu mepau mboꞌu ndi iworo, “Taꞌalu lesie, Iaku mboꞌu kakulo pauꞌakomiu saru pobawano isia Kuwowauꞌo lowono raaꞌa.”
8 Jesus disse:
9 Umari raaꞌa Iesu montutulu la mia adio saru aso ande-ande mpau. No pongee, “Hina aso mia mompaho anggoro i lereno ka lereno raaꞌa no pesewaꞌakeo la puꞌu poꞌangga. Umari raaꞌa iwono lumeko la inie mesue ka moꞌia ndepano epi-epie.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Menseno haweoto tempono wueno anggoro raaꞌa inopu, no tenaꞌoto aso atano lumeko la puꞌu poꞌangga raꞌiroa, karo weiꞌakeo tiano teꞌembu la lere anggoro raaꞌa. Kanggo puꞌu poꞌangga lere anggoro raꞌiroa mentunduhio ata raaꞌa ka tumenaꞌo mekule saru kae molimbo.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Umari raaꞌa, iwono montena mboꞌu aso ata mesue lumeko ndi iworo. Kanggo ata raaꞌa ro mentunduhio mboꞌu, ro mpokokoꞌiiꞌo ka ro mentenaꞌo mekule saru kae molimbo.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 No tenaꞌoto mboꞌu ata henu koꞌotolu, kanggo ata raaꞌa ro mentunduhio mboꞌu ranta kano mobela ka ro mpetadiakeo i bungkuno lere anggoro raaꞌa.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Ueno lere anggoro raaꞌa mepau i laro aroano, ‘Opio mboꞌuke henu asolekono kuwowauꞌo? Meꞌamboopo kutenaꞌo ananggu henu kupehohawaꞌo. Taꞌalu iwono kutenaꞌo lumeko ndi iworo matantuoto iwono ro pelangkaiꞌo.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Kanggo menseno puꞌu poꞌangga lere anggoro raꞌiroa mengkiteo anano ueno lere raaꞌa, iworo tepopau lenie, ‘Kiteo, toramaiꞌoto anano ueno lere henu nggale meꞌueꞌo lere neea. Meꞌamboopo to mpepateo kano lere neea ikito mpeueꞌo.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Umari raaꞌa, anano ueno lere raaꞌa ro mpetadiakeo i bungkuno lere raaꞌa ka ro mpepateo. Gagi, pio teꞌingga henu nggale winowauno ueno lere raaꞌa la puꞌu poꞌangga lere raꞌiroa?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Ueno lere raaꞌa teꞌingga nggale hawe mepateiro puꞌu poꞌangga lere raꞌiroa ka no pesewaꞌakeo lere raaꞌa la puꞌu poꞌangga mesue.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Iesu mekaniiro ka mepau, “Taꞌalu liraꞌa, pio pengkonoano henu teꞌuki i laro Wunta Mempori neea?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Araisia henu tedontai i wawono wasu raaꞌa, iwono nggale tepuro-puro, ka araisia henu dinunsino wasu raaꞌa iwono nggale tepeꞌawu.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Mia mpande atora Taura ka kapala petewawo pesomba meꞌusaha merakoꞌo Iesu oleo raaꞌa, akono ro mentoꞌorio taꞌalu ande-ande mpau henu Ro pauꞌo Iesu raaꞌa mongkono iworo, kanggo iworo medoito la mia adio.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Mia mpande atora Taura ka kapala petewawo pesomba poporoꞌo Iesu. Iworo mobara popio mia mompoporoꞌo ka mpelelu heleo mia meꞌambo. Mia raꞌiroa ro tenaꞌiro lumeko mesikeno ndi Iesu saru tinunggairo umakalaꞌo, kano hina koa ansalaro mewengakeo la akele kano hinuku.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Mia henu binara raꞌiroa mpesikeno ndi Iesu lenie, “Guru, kimentoꞌorio taꞌalu pio henu pinauMiu ka pinaguruMiu seea mentee. Ikomiu kai pontimaki mia, kanggo mompaguru henu mentee mongkono poꞌehero Ue Ala.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Gagi, pauꞌakami, montonda atora agamando, bisake kimpobara sima la Mokole Langkai Roma ara aio?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Kanggo Iesu tumoꞌorio tinunggairo meꞌakalaꞌo. Akono raaꞌa Iwono mepau ndi iworo,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Popokito Akune aso lempe doi pera. Gambara ka ngeeno isia henu inuki la doi neea?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Iesu mepau ndi iworo, “Taꞌalu lesie, weiꞌakeoto Mokole Langkai pio henu asolekono wineiꞌako Mokole Langkai, ka ndi iworo Ue Ala pio henu asolekono wineiꞌako ndi iworo Ue Ala.”
25 Então Jesus disse:
26 Iworo karo bisa meꞌakalaꞌIro saru pio henu pinauRo i aroro mia adio. Iworo kombaa la sangkiRo, ka pokotompaano iworo mengkomino.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Popioꞌiro to Saduki hawe ndi Iesu. To Saduki raꞌiroa karo pompeꞌalo-alo taꞌalu hina tuwuꞌa mekule mia henu mate. Iworo mpesikeno ndi Iesu,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Guru, i Musa moꞌuki la Wunta Mempori ndi ikito lenie: taꞌalu aso tama henu metaoꞌoto mate ka walino da tuwu ka ambono hina anano, petiano tama henu mate raaꞌa asolekono metao saru walino petiano henu mate raaꞌa, kano poweiꞌakeo inule la mpetiano henu mate raaꞌa.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Tuduano lenie, hina opisu mia mpetia. Henu kaka moꞌalo ana erowai. Kanggo ambono hina anaro, mateoto tama raaꞌa.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Umari raaꞌa petiano henu koꞌoruo umaleo erowai raaꞌa. Tama raaꞌa mate mboꞌu ka ambono hina anaro.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Umari raaꞌa, petiano henu koꞌotoluno mboꞌu umaleo erowai raaꞌa. Henu koꞌotoluno mboꞌu mate, liraꞌa koamboꞌu henu gagi la lowono andino hawe la koꞌopisuno. Loworo mate ka kano hina anaro.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Pokotompaano erowai raaꞌa mate mboꞌu.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Gagi, taꞌalu temponoto mia mate pinotuwu mekule, gagi walino isia erowai raaꞌa? Akono opisuiro mpetia, loworo umaleo erowai raaꞌa.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Iesu sumangki, “Mia i wawontolino neea metao ka pinopotao.
34 Jesus respondeu:
35 Kanggo, iworo henu tekono winangu teꞌembu la matea ka tuwu i wawontolino henu nggale hawe, andoro bisa mboꞌu metao ka pinopotao.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Iworo andorolo memate mboꞌu akono iworo menggenairoto saru malaꞌeka-malaꞌeka. Iworoto raaꞌa anaro Ue Ala, akono iworo pinotuwuiroto mekule teꞌembu la matea.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Kanggo, manasaoto pinauno i Musa taꞌalu mia henu mateoto, nggale pinotuwu mekule. La inukino mongkono rui henu melanga henu tai kinaano apui, i Musa mepau taꞌalu i Ue Ala iwonoto ‘Ue Alano i Burahima, Ue Alano Isaki, ka Ue Alano Iako.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Gagi, Ue Ala raaꞌa kano Ue Alaro mia mate, kanggo Ue Alaro, mia mentuwu akono i aroRo lowono mia tuwu.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Umari raaꞌa, popioꞌiro mia mpande atora Taura mepau, “Guru, mentee henu pinauMiu!”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Teꞌembu rahea, andono hina mia mentaha mpesikeno pio-pio ndi Iworo Iesu.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Iesu mesikeno ndi iworo, “Pio puꞌuno Mokole Pongkadudui Henu Dinandiro Ue Ala raaꞌa ro mpongee inuleno mokole Daudi?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Kondepo mokole Daudi liono moꞌuki la Wunta Masmur lenie,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 ranta uweliMu Kuwowauꞌiro medoito ndi Iiko.
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Gagi, mokole Daudi mepau Iworo Ue Alano. Ehende mboꞌu Iwono ngineengako inuleno?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Tekonai lowono mia mehoringo pompaguruNo, Iesu mepau la ana guruNo,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Ikomiu asolekono mpegagai la mia mpande atora Taura, henu inehero koleko-leko mompake lemba mentaa ka pinelangkai i pasa. Inehero mpetunda la mpetundaaro mia henu pinelangkai i laro doha pesombaꞌa to Iahudi ka la rame-rame.
46 — Cuidado com os
47 Iworo umalongkoraꞌo doharo tuwu erowai. Ka pekakairo ro pokomentaaꞌo kaindono tinoꞌori winowauro henu mosaꞌa. Iworo raaꞌa teꞌingga asolekono montarima pohuku henu takau mobea.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.