Lucas 16
mzq (MZQ) vs ACF
1 Iesu mompau mboꞌu aso ande-ande mpau la ana guruNo raꞌiroa lenie, “Hina aso mia henu sugi henu hina aso mia puꞌu poꞌatora aga-agano. Puꞌu poꞌatora aga-aga raaꞌa tinuluri mompinggo-pinggo doino mia sugi raaꞌa.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Mia sugi raaꞌa moboiꞌo puꞌu poꞌatora aga-aga raaꞌa ka mepau ndi iwono, ‘Iaku kaku sanaa humoringo kareba taꞌalu iiko mokompinggoꞌo mpena doinggu. Gagi, ukiꞌakuneto mongkono araꞌehende uꞌatoraꞌo aga-aganggu, akono mompuꞌu oleo neea andono iiko mboꞌu henu umatoraꞌo aga-aganggu.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Humoringo raaꞌa, puꞌu poꞌatora aga-aga raaꞌa mepau i laro aroano, ‘Opio henu bisa kuwowauꞌo? Akono uenggu mokompenao-naoꞌaku teꞌembu la anggaꞌanggu moꞌatora aga-agano. Iaku kaku pontuꞌai mobingku, iaku mokokoꞌii taꞌalu momoni-moni.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Kutoꞌorio pio henu kunggale wowauꞌo, kano hina koa mia henu tumarimaꞌaku la dohano taꞌalu temponoto uenggu mokompenao-naoꞌaku teꞌembu la mpoꞌanggaꞌanggu.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Umari raaꞌa no poboiꞌo lowono mia henu mepasua la ueno. Iwono mesikeno la mia henu hawe amba-ambano, ‘Popio pasuamu la uenggu?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Mia raaꞌa sumangki, ‘Aso etu loia boka.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Umari raaꞌa iwono mesikeno la mia mesue, ‘Araꞌehende iiko? Popio adiono pasuamu la uenggu?’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Humoringo pio henu no powowau puꞌu poꞌatora aga-aga henu tai mentee raaꞌa, ueno raaꞌa umunde-undeꞌo akono iwono adio akalano.”
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Iaku mepau ndi ikomiu, pakeꞌoto sugi i wawontolino neea montulungi mia mesue kano adio pokowalimu. Taꞌalu sugi i wawontolino pinggooto, Ue Ala ungga nggale tumarima komiu la mpoꞌianga henu inggale mpoꞌiangario ranta pokotompaano.”
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Araisia henu pineꞌalo-alo la urusuꞌa henu motutu, bisa mboꞌu pineꞌalo-alo la urusuꞌa henu langkai. Ka araisia henu tai pineꞌalo-alo la urusuꞌa henu motutu, kano bisa mboꞌu pineꞌalo-alo la urusuꞌa henu langkai.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Gagi, taꞌalu ikomiu kai pineꞌalo-alo moꞌurusu sugi i wawontolino henu mosaꞌa neea, matantuoto kano hina mia henu meꞌalo-alo komiu moꞌurusu sugi henu menteeꞌano.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ka taꞌalu ikomiu tai pineꞌalo-alo moꞌurusu aga-agaro mia mesue, matantuoto kanolo hina mia henu poli moweiꞌakomiu aga-aga kano gagi aga-agamiu.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Kano hina aso ata bisa moꞌangga la oruo ueno, akono henu aso teꞌingga no oꞌalieꞌakeo ka henu aso no pehohawaꞌo. Ara iwono teꞌingga metenunu laꞌaso mia ka henu mesueno kano periongo. Ikomiu kailo bisa moꞌangga ndi iworo Ue Ala ka mboꞌu moꞌangga ka mohawe sugi i wawontolino neea.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Tempono iworo mehoringo lowono raaꞌa to Parisi pototahio Iesu akono iworo inehero doi.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Kanggo Iesu mepau ndi iworo, “Ikomiu mokomenteeꞌo koroimiu i aroro mia, kanggo Ue Ala tumoꞌorio pio henu i laro aroamiu, akono arapio henu inunde-undero mia, Ro alieꞌakeo Ue Ala.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Atora Taura ka Wuntaro nabi-nabi pinalele ranta Iohane to pobaho hawe. Mompuꞌu haweano Iohane to pobaho, pinaleleꞌako Kareba Meꞌambo mongkono Poparentaro Ue Ala, ka lowono mia mpeꞌusaha karo megagi bawaa i laro Poparentaro Ue Ala raaꞌa.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Kanggo, atora Taura ka Wuntaro nabi-nabi kongkono pihe pinake. Moruanaopo langi ka wawontolino no tetadi sekono aso hurupu teꞌembu la atora Taura tetadi.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Sombo mia henu tumadio walino ka moꞌalo mboꞌu erowai mesue, iwono raaꞌa monsosabo. Ka sombo mia henu moꞌalo erowai henu no tadio walino, iwono mboꞌu monsosabo.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Hina aso mia henu sugi, pia meparewa lemba ungu ka bana molusa. Iwono tuwu sanaa i laro sugino sombo oleo.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ka hina mboꞌu aso mia henu mokokolaro mengengako i Lasaru, memboleako orambi la panganso dohano mia sugi raaꞌa. Koroino i Lasaru bukeako kowo,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 ka iwono minggi montadi mokoninggono saru kaanga torea henu tedontai teꞌembu la mejano mia sugi raaꞌa. Ka dahu mehawe mensilaꞌeo kowono.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Kanoamba mia mokokolaro raaꞌa mate, ka penaono ro waweo malaꞌeka-malaꞌekaro Ue Ala orambi ndi Burahima. Ambono epie teꞌembu rahea, mateoto mboꞌu mia sugi raaꞌa ka kinaburu.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 La poꞌiangaro mia mate, mia sugi raaꞌa marasai takau. Ka tempono mensoꞌa i wawono, no kiteo i Burahima teꞌembu olai ka i Lasaru metunda i horino.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Iwono umoraꞌako ndi Burahima, no pongee lenie, ‘Uma Burahima pehohawaꞌaku. Tenaꞌo i Lasaru kano emoakune tompa tonisono la uwoi ka mokomoriniꞌakune elonggu, akono iaku mompemarasai akuto lahi laro apui neea.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kanggo i Burahima mepau, ‘Ananggu, pewowoloꞌo tempono utuwu i wawontolino, iiko pinoweikoto henu meꞌambo kanggo i Lasaru mohawe lowono henu mosaꞌa. Lenie neea i Lasaru pinokonsanaa kanggo iiko pinokomarasai.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Kano butu raaꞌa, ikami ka iiko mboꞌu noꞌolosio wingke henu malua ka onalo takau, ranta mia henu minggi mesaki teꞌembu endea lumeko ndi iiko, iworo karo pokopesaki. Liraꞌa koamboꞌu kano hina teꞌaso mia henu bisa mesaki teꞌembu rahea mai ndi ikami.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Umari raaꞌa iwono mepau, ‘Taꞌalu lesie, kupomonio ndi iiko uma, tenaꞌoto i Lasaru lumeko la dohano umanggu,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 akono da hina olimo mia petianggu. Iwono asolekono pauꞌakero laano, karo hooto mendamo i laro poꞌianga henu marasai neea.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 I Burahima mepau, ‘Ndi iworo hina wunta inukino i Musa ka nabi-nabi. Poꞌinengiroto ro mentondaꞌo pompaguru i laro wunta raaꞌa.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Iwono sumangki, ‘Umanggu Burahima, seea kano sombo. Kanggo taꞌalu hina mia henu tuwu mekule teꞌembu la mateano lumeko pauꞌakero, iworo nggale mosea teꞌembu la halaro.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Kanggo i Burahima mepau, ‘Taꞌalu iworo karo mpehoringakeo pio henu pinauno i Musa ka nabi-nabi, iworo mboꞌu karo pompeꞌalo-alo maupono hina mia henu tuwu mekule teꞌembu la matea lumeko pauꞌakero.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.