Lucas 16
mzq (MZQ) vs ARIB
1 Iesu mompau mboꞌu aso ande-ande mpau la ana guruNo raꞌiroa lenie, “Hina aso mia henu sugi henu hina aso mia puꞌu poꞌatora aga-agano. Puꞌu poꞌatora aga-aga raaꞌa tinuluri mompinggo-pinggo doino mia sugi raaꞌa.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Mia sugi raaꞌa moboiꞌo puꞌu poꞌatora aga-aga raaꞌa ka mepau ndi iwono, ‘Iaku kaku sanaa humoringo kareba taꞌalu iiko mokompinggoꞌo mpena doinggu. Gagi, ukiꞌakuneto mongkono araꞌehende uꞌatoraꞌo aga-aganggu, akono mompuꞌu oleo neea andono iiko mboꞌu henu umatoraꞌo aga-aganggu.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Humoringo raaꞌa, puꞌu poꞌatora aga-aga raaꞌa mepau i laro aroano, ‘Opio henu bisa kuwowauꞌo? Akono uenggu mokompenao-naoꞌaku teꞌembu la anggaꞌanggu moꞌatora aga-agano. Iaku kaku pontuꞌai mobingku, iaku mokokoꞌii taꞌalu momoni-moni.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Kutoꞌorio pio henu kunggale wowauꞌo, kano hina koa mia henu tumarimaꞌaku la dohano taꞌalu temponoto uenggu mokompenao-naoꞌaku teꞌembu la mpoꞌanggaꞌanggu.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Umari raaꞌa no poboiꞌo lowono mia henu mepasua la ueno. Iwono mesikeno la mia henu hawe amba-ambano, ‘Popio pasuamu la uenggu?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Mia raaꞌa sumangki, ‘Aso etu loia boka.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Umari raaꞌa iwono mesikeno la mia mesue, ‘Araꞌehende iiko? Popio adiono pasuamu la uenggu?’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Humoringo pio henu no powowau puꞌu poꞌatora aga-aga henu tai mentee raaꞌa, ueno raaꞌa umunde-undeꞌo akono iwono adio akalano.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Iaku mepau ndi ikomiu, pakeꞌoto sugi i wawontolino neea montulungi mia mesue kano adio pokowalimu. Taꞌalu sugi i wawontolino pinggooto, Ue Ala ungga nggale tumarima komiu la mpoꞌianga henu inggale mpoꞌiangario ranta pokotompaano.”
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Araisia henu pineꞌalo-alo la urusuꞌa henu motutu, bisa mboꞌu pineꞌalo-alo la urusuꞌa henu langkai. Ka araisia henu tai pineꞌalo-alo la urusuꞌa henu motutu, kano bisa mboꞌu pineꞌalo-alo la urusuꞌa henu langkai.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Gagi, taꞌalu ikomiu kai pineꞌalo-alo moꞌurusu sugi i wawontolino henu mosaꞌa neea, matantuoto kano hina mia henu meꞌalo-alo komiu moꞌurusu sugi henu menteeꞌano.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ka taꞌalu ikomiu tai pineꞌalo-alo moꞌurusu aga-agaro mia mesue, matantuoto kanolo hina mia henu poli moweiꞌakomiu aga-aga kano gagi aga-agamiu.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Kano hina aso ata bisa moꞌangga la oruo ueno, akono henu aso teꞌingga no oꞌalieꞌakeo ka henu aso no pehohawaꞌo. Ara iwono teꞌingga metenunu laꞌaso mia ka henu mesueno kano periongo. Ikomiu kailo bisa moꞌangga ndi iworo Ue Ala ka mboꞌu moꞌangga ka mohawe sugi i wawontolino neea.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Tempono iworo mehoringo lowono raaꞌa to Parisi pototahio Iesu akono iworo inehero doi.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Kanggo Iesu mepau ndi iworo, “Ikomiu mokomenteeꞌo koroimiu i aroro mia, kanggo Ue Ala tumoꞌorio pio henu i laro aroamiu, akono arapio henu inunde-undero mia, Ro alieꞌakeo Ue Ala.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Atora Taura ka Wuntaro nabi-nabi pinalele ranta Iohane to pobaho hawe. Mompuꞌu haweano Iohane to pobaho, pinaleleꞌako Kareba Meꞌambo mongkono Poparentaro Ue Ala, ka lowono mia mpeꞌusaha karo megagi bawaa i laro Poparentaro Ue Ala raaꞌa.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Kanggo, atora Taura ka Wuntaro nabi-nabi kongkono pihe pinake. Moruanaopo langi ka wawontolino no tetadi sekono aso hurupu teꞌembu la atora Taura tetadi.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Sombo mia henu tumadio walino ka moꞌalo mboꞌu erowai mesue, iwono raaꞌa monsosabo. Ka sombo mia henu moꞌalo erowai henu no tadio walino, iwono mboꞌu monsosabo.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Hina aso mia henu sugi, pia meparewa lemba ungu ka bana molusa. Iwono tuwu sanaa i laro sugino sombo oleo.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ka hina mboꞌu aso mia henu mokokolaro mengengako i Lasaru, memboleako orambi la panganso dohano mia sugi raaꞌa. Koroino i Lasaru bukeako kowo,
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 ka iwono minggi montadi mokoninggono saru kaanga torea henu tedontai teꞌembu la mejano mia sugi raaꞌa. Ka dahu mehawe mensilaꞌeo kowono.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Kanoamba mia mokokolaro raaꞌa mate, ka penaono ro waweo malaꞌeka-malaꞌekaro Ue Ala orambi ndi Burahima. Ambono epie teꞌembu rahea, mateoto mboꞌu mia sugi raaꞌa ka kinaburu.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 La poꞌiangaro mia mate, mia sugi raaꞌa marasai takau. Ka tempono mensoꞌa i wawono, no kiteo i Burahima teꞌembu olai ka i Lasaru metunda i horino.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Iwono umoraꞌako ndi Burahima, no pongee lenie, ‘Uma Burahima pehohawaꞌaku. Tenaꞌo i Lasaru kano emoakune tompa tonisono la uwoi ka mokomoriniꞌakune elonggu, akono iaku mompemarasai akuto lahi laro apui neea.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kanggo i Burahima mepau, ‘Ananggu, pewowoloꞌo tempono utuwu i wawontolino, iiko pinoweikoto henu meꞌambo kanggo i Lasaru mohawe lowono henu mosaꞌa. Lenie neea i Lasaru pinokonsanaa kanggo iiko pinokomarasai.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Kano butu raaꞌa, ikami ka iiko mboꞌu noꞌolosio wingke henu malua ka onalo takau, ranta mia henu minggi mesaki teꞌembu endea lumeko ndi iiko, iworo karo pokopesaki. Liraꞌa koamboꞌu kano hina teꞌaso mia henu bisa mesaki teꞌembu rahea mai ndi ikami.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Umari raaꞌa iwono mepau, ‘Taꞌalu lesie, kupomonio ndi iiko uma, tenaꞌoto i Lasaru lumeko la dohano umanggu,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 akono da hina olimo mia petianggu. Iwono asolekono pauꞌakero laano, karo hooto mendamo i laro poꞌianga henu marasai neea.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 I Burahima mepau, ‘Ndi iworo hina wunta inukino i Musa ka nabi-nabi. Poꞌinengiroto ro mentondaꞌo pompaguru i laro wunta raaꞌa.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Iwono sumangki, ‘Umanggu Burahima, seea kano sombo. Kanggo taꞌalu hina mia henu tuwu mekule teꞌembu la mateano lumeko pauꞌakero, iworo nggale mosea teꞌembu la halaro.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Kanggo i Burahima mepau, ‘Taꞌalu iworo karo mpehoringakeo pio henu pinauno i Musa ka nabi-nabi, iworo mboꞌu karo pompeꞌalo-alo maupono hina mia henu tuwu mekule teꞌembu la matea lumeko pauꞌakero.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.