Lucas 15
mzq (MZQ) vs ARC
1 Aso tempo, heleo biasano adio to ponsinga sima ka mia tehala mai ndi Iesu mehoringakeo pompaguruNo.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kumiteo raaꞌa, to Parisi ka mia mpande atora Taura pemburuki ka mepau, “Seꞌ, Iwono neea tumarimaꞌiro mia tehala ka monggaa meronga-ronga saru iworo.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Humoringo raaꞌa, Iesu mepau ndi iworo laꞌaso ande-ande mpau lenie,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Taꞌalu hina aso mia monaa aso etu bimba ka aso tetadi, matantu no pobintairo bimbano henu osio mpulo ka osio raaꞌa la pada one, ka lumeko wusuꞌo henu tetadi raaꞌa ranta kano haweꞌo.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Taꞌalu no haweoto bimba raaꞌa, iwono sanaa takau ranta no poꞌahao la oweano ka no waweo mekule.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Kohaweno i doha, iwono moboiꞌiro pokowalino ka petengi-tengi dohano ka mepau ndi iworo, ‘Maito kato mpesana-sanaa, akono bimbanggu henu tetadi kuhaweꞌoto mekule.’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Gagi Iaku mepau ndi ikomiu, liraꞌa koamboꞌu malaꞌeka-malaꞌekaro Ue Ala i suruga. Mensanaairopo akono aso mia tehala mosea, sekonopo osio mpulo ka osio mia mentee henu tai momparalu moseaꞌa.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Tuduano mboꞌu, hina aso erowai henu hina hopulo doi perano, ka aso pera tetadi. Matantu iwono nggale mompolanga palita ka rumoahio dohano wusuꞌo doino ranta kano haweꞌo.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Taꞌalu no haweꞌoto, iwono nggale moboiꞌiro pokowalino ka petengi-tengi dohano ka mepau ndi iworo, ‘Maito kato mpesana-sanaa, akono doi peranggu henu tetadi kuhaweꞌoto mekule.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Liraꞌa koamboꞌu malaꞌeka-malaꞌekaro Ue Ala i suruga. Iworo nggale sanaa takau taꞌalu aso mia tehala mosea teꞌembu la halano.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Iesu mepau mboꞌu, “Hina aso mia henu hina oruo anano, anano raꞌiroa pada tama.
11 E disse:
12 Henu tompasusu mongee la umano, ‘Uma, weiꞌakuneto aga-aga henu gagi tianggu.’ Gagi umano tumiaꞌo aga-agano la anano henu oruo raaꞌa.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Popio oleo teꞌembu rahea, ana henu tompasusu raaꞌa meꞌoliakeo lowo tiano ka lumeko la waawute henu olai. Ndepano nopokopinggoꞌo mpena doino ka tuwu montonda poꞌeheno ka mowowau henu mosaꞌa.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Menseno lowono doino pinggo, Gagioto mokoninggoa la lowono waawute raaꞌa, ranta iwono mboꞌu mompamula masusa.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Pokotompaano, iwono lumeko moꞌangga laꞌaso mia i waawute raaꞌa. Mia raaꞌa tumenaꞌo lumeko i lereno kano pogagai boeno.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Iwono mokoninggo takau ranta iwono minggi umihiiꞌo kompono saru paka boe. Maupono iwono mokoninggoto takau, kano hina teꞌaso mia henu moweiꞌakeo kaanga.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Pokotompaano no pokopewowoloꞌo pinogauno ka mepau i laro aroano, ‘Takau adio mia henu mpoꞌangga la umanggu ka mpohawe kaanga henu mpetotorea, kanggo iaku endea andono epie kaku mateako ninggo.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Lenie iaku nggale lumeko teꞌembu endea, mekule la umanggu ka iaku mepau ndi iwono, Uma, iaku tehala akuto ndi iworo Ue Ala ka ndi ikomiu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Iaku kano pototono mboꞌu gagi anamiu uma. Poꞌinengoto iaku gagi atamiu uma.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Umari raaꞌa iwono lumeko la umano. Tempono iwono da olai, umano kumiteo. Meluarakoto pompehohawano umano, ka meripo tumotowoꞌo, kumopuiꞌo ka wowoongo.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ka mepauꞌoto ana raaꞌa la umano, ‘Uma, tehala akuto ndi iworo Ue Ala ka ndi ikomiu. Iaku kano pototono mboꞌu nginee anamiu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Kanggo umano mepau la atano raꞌiroa, ‘Waweo nderamai lemba henu takau meꞌambo ka pakeꞌakeo ndi iwono. Pasaꞌakeo sinsi la tonisono ka sapatu la ngkareno.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ka aleo aso ana sapi henu monuwo, gereꞌakito, kato mengkaango mpesana-sanaa.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Akono ananggu neea hele nggoto mate, kanggo tuwu mekule. Ananggu neea henu tetadi hinawe mekule.’ Umari raaꞌa mompamulairoto mporame-rame.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Tekonairo mporame-rame, anano henu kaka tekonai moꞌangga i lere. Tempono no pekule ka orambioto la dohano, no horingo unino silolu ka penaniro mia henu melumense.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Kanoamba no poboiꞌo aso mia atano ka mesikeno ndi iwono, ‘Tembio kano hina rame-rame i doha neea?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ata raaꞌa sumangkio, ‘Andimu mekuleoto ka umamu mogere aso ana sapi henu monuwo, akono no haweoto mekule anano da motea-tea.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Humoringo lowono raaꞌa, ana henu kaka raaꞌa gagi tekuda, ka kano poli mendamo i laro doha. Gagi umano hawe popandeiꞌo kano poli koa mendamo i laro doha.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Ana raaꞌa sumangkio umano, ‘Uma, mepetaꞌu-taꞌuoto iaku moꞌangga ndi ikomiu heleo atamiu ka amboku hori umewaꞌo petenamiu. Kanggo, ambo ihori moweiꞌaku aso ana bembe kaku pakeꞌo mpesana-sanaa saru poko-pokowalinggu.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Kanggo tempono anamiu henu mompinggo-pinggo aga-agamu saru erowai tehala mekule, ikomiu mogereꞌakeo ana sapi henu monuwo.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Umano mepau, ‘Ananggu, iiko meronga mpihe saru iaku ka lowono aga-aganggu, aga-agamu mboꞌu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Kanggo, oleo neea ikito asolekono mporame-rame ka mpesana-sanaa, akono andimu hele nggoto mate, kanggo tuwu mekule. Andimu neea henu tetadi hinawe mekule.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.