João 11
Muyuw NT (MYW_PNG) vs NAA
1 Takatoun teitan, gum-Betaniy yagan Lasalos; nunet asteiy Meliy son Ma̱lid wanven towen.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Takatoun towen nunet Meliy naptumin Yeisuw kaken mul waseg, o natanabwein na̱wen kunun waseg.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Vinay tasiyas mo ikayabes teitan binek Yeisuw va̱gan bidibek, ilana, “Guyaw, gamag towen kusiwa̱youb waseg, bo ikatoun.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yeisuw iligen, mo ilivan, “Katoun towen nag silma̱nin kanig, nag; tage silma̱nin yakawanan Yowbad, va̱gan kid gamag mo bikavasis Yowbad Natun.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yeisuw nisisiwa̱youb wasigeis Ma̱lid son bwadan sisiy nusit Lasalos.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Yeisuw niligen Lasalos ikatoun, mo isesuna ven towen akweiy yam. Wankuyeim mo idibakes navamul, ilana, “Kumeis, bitayums taneis Yudiy.”
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 — ausente —
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Iweis navamul, ilansa, “Tamwey, min-Yudiy bo iyokons sivines kid beiweims. Aveiyag wawun bukuyum bukun towen?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yeisuw ikatimop asilivan, ilana, “Katanok yam wudayam ga̱boug, ya̱nay, kwayav. Kukin kal binoun wudayam waseg, nag bikatpines kaken kid bikalouw, nag; peinan ven nakamnat immiteil; tage kukin binoun boug waseg, adok bikalouw peinan ta-ivag nakamnat.”
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Livan towen ikous, mo idibakes, ilana, “Veiyouds towen Lasalos bo imasis; ban Yudiy bavgun.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Navamul idibakes, ilansa, “Kukin bimasis, mo beibwein.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Idokes kid imasis kangagay; tage Yeisuw anilivan, “Bo imasis,” peinan bo ikanig.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yeisuw mo ilivan kamnat, ilana, “Lasalos bo ikanig. Nag ikanig wamatag, tage bo ibwein nanoug pinamiy yakamiy va̱gan bukusimounids waseg yey. Bo bitanekes mtowen. Magat kweiboug nakases soug towen, mo bikanig, adok nag bukusimounids beibwein.”
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 — ausente —
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomas, towen yagan kweitan Papap, mo idibakes siney, Yeisuw navamul tasiyas, ilana, “Kumeis, taneis; bitakanigs sods datoveks.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Mtowen Lasalos bo ikanig, itakus, yam kweivas ikous, mo isap Yeisuw, iban bo itakus kweivas yam.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Peinan Betaniy kadilakus Yelusalem, mamagina katanok veit, min-Yudiy kalamwey babaw nimeis, ilakwanes Ma̱lid son Meliy, ikalin nuwes, ivva̱lams nusit peinan.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Mwasanin idibakes Ma̱lid ilansa, “Yeisuw bo isap,” iligen mana̱wen mo inoun, inek; Meliy gog igaw-wan wabunatum.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ma̱lid iwekey Yeisuw, ilana, “E Guyaw, magat ya̱koum soum nagut bukusesus, adok nag bikanig; tage tut towen akakin aveiyag bukunitoug Yowbad waseg, mo bisekeim.”
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yeisuw ilana, “Namut bo beikit vayuwein.”
23 Jesus disse a ela:
24 Ma̱lid ilana, “Akakin nagut beikit nakabiyokous tut waseg, peinan igaw nakabiyokous tut waseg, gamaga babaw mo bitakits vayuwein.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yeisuw idibek, ilana, “Yey mikabeikit yey; yey mikabmwamov yey. Kukin kal yak bukusimounid waseg yey, kukin bukukwanig, mo bukumov. Tababaw yakamiy bukusimounids waseg yey, mo bukumwamovs, kusesus kusigagas. Tabta kusimounid sinap towen, ne?”
25 Então Jesus declarou:
26 — ausente —
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ilana, “O, mounid. Yey asimounid peinan ya̱koum Kelis, Yowbad Natun ya̱koum, mwana nukum ven watinow.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ilivan ikous, mo iyum inek bwadan, katimwa̱lag idibek, ilana, “Datoveks bo isap, idaweim yak.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Iligen, nuwanaw itamanaw inoun inek Yeisuw.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yeisuw ta-beim waven, igaw wa̱ked nises towen son Ma̱lid nilivatuy-yay.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Min-Yudiy tasiyas sisiy Meliy nivva̱lams, ikines Meliy nuwanaw itamanaw inoun, idokes kid bein wakalawag va̱gan biva̱lam kid; mapuna ibukunis Meliy.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Meliy iw Yeisuw misik-yay, ikin, mo ikulul avakaein wamatan Yeisuw, ilana, “E Guyaw, magat ya̱koum soug nagut bukusesus, adok nag bikanig.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yeisuw ikin Meliy ivva̱lams sen min-Yudiy tasiyas nibukunis, singaya igeg nanon, ilana, “Takanig avanuy mukutakus-yay?” Ilansa, “Kum, kukin.”
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 — ausente —
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yeisuw mo iva̱lam.
35 Jesus chorou.
36 Min-Yudiy tasiyas ikines Yeisuw iva̱lam, ilansa, “Singaya ikalin nuwan takanig waseg.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Mwasanin gog ilansa, “Towen nivag tasiyas toukwaws mo ikiplal mites, adok ikadilok bikatinob ankatoun waseg veiyon towen va̱gan nag bikanig.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Vayuwein mo igeg nanon Yeisuw, inoun in wakalawag. Alawag gog takunumwan, dakul avakaein wawadon.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yeisuw ilana, “Kuyatpinis dakul towen.” Takanig nunet yagan Ma̱lid ilana, “E Guyaw, adok awoum; peinan bo ibog; kweivas yam nimsik wakalawag.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yeisuw ilana, “Bo adibakeim, kukin bukusimounid waseg yey, mo bukukin Yowbad natawtoun.”
40 Jesus respondeu:
41 Ilivan ikous, iyatpinis dakul, Yeisuw mo itamnow matan, ilana, “Tamag, kalin nuwag peinan nukuligen aygag. Akakin nukunganeg aygag yam babaw; tage bo alivan ma̱wan va̱gan tasiyas nitamanaws wadadag mo bisimounids kid ya̱koum nukwayabeig nam.”
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 — ausente —
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Initoug ikous, iwak, aygan avakaein ilana, “Lasalos, kume!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Takanig sona tibtabwan isunap, namana kaken bo iyawanis kweim waseg, o magin bo isimweilis kweim waseg. Yeisuw mo idibakes, ilana, “Kulikus won va̱gan binoun.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Min-Yudiy tasiyas tavva̱lams sisiy Meliy bo ikines Yeisuw nawotet towen, mwasanin bo isimounids waseg.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Tage mwasanin inekes tasiyas Palisiy mo ikamteles Yeisuw nawotet towen.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Tanuwgwes lun situwa̱vek sisiyas tasiyas Palisiy mo idawes takaleiwags babaw bimeis, ilansa, “Aveiyag bitava̱ges, peinan taw towen nawotet singay tawtoun? Kadiloka bitabwabwes nawotet; kukin gog nag, gamag babaw mo bisimounids waseg, mo bigeg ninous Gabman tasiyas mina-Lom; adok bimeis biyagages davanuys towen, mo biyakousis gamag ya̱kids.”
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 — ausente —
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Teitan yagan Kayapas, bweilim towen nawotet tanuwgwes lun sitovek avakaein, towen mo ilana, “Adok tatagouwaws yakamiy. Adok nag kukwakinsa bo kadilok tatanok gamag bikanig, gamag babaw pines. Awoum biyagageids bod Yudiy ya̱kids.”
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 — ausente —
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Nag ansinap tonen anilivan towen; tage peinan bweilim towen nawotet tanuwgwes lun sitovek avakaein, mo ilivnek Yeisuw bikanig asibod peinan.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 O nag kid bod Yudiy peinan, nag; Yeisuw gog bikanig pines Yowbad angamag vena babaw wasigeis, va̱gan kid mo bimlavags bod katanok.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Yam towen, tasiyas mo isilamaws ininuways ama̱wan mo bikatimates Yeisuw.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Yeisuw nanon ilana, “Awoum vayuwein bikineigs min-Yudiy”; mapuna inoun in walasin makava nawoud, misikes ven Epleim sen navamul.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Tut kayakus min-Yudiy mo bisagals Kaltuwon silma̱nin, vena babaw gimgilis ikatulags ineis Yelusalem sagal towen silma̱nin, sivines kid bikatinagesa tatineis Yowbad nawotet towen silma̱nin.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tasiyas ineis Yelusalem, sivines kid bikines Yeisuw. Ititamanaws Yowbad wanbunatum, illivans mamagina, “Waninoumiy aveiyag? Towen Yeisuw beim sagal silma̱nin, ne?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Tanuwgwes lun situwa̱vek sisiyas tasiyas Palisiy bo isekes sikaleiwag, ilansa, “Kukin teitan gamag bikakin avanuy Yeisuw misik-yay, kadiloka bikatimlakem va̱gan bakayous.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.