Lucas 24
KALEIWAG KWEIVAW (MYW) vs VC
1 Iyam nen ga̱boug, kweivaw wik isilamaw. Walalayis vinay tasiyas ilakwanes alawagan. Tagon simasim to niva̱ges nisemos, bo ikawes inawes Yeisuw biptumis.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Dakul towen nisenas Yeisuw alawagan wadon nikatibwades bo iba̱nes niyatipines nises wadadan.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Isiws ineis wanuwan iwekes makawa-wan. Nag iba̱nes Yeisuw.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Bo isunasun ninous, peinan alawag makaw; bo itamanaws wadides tawaw asteiy asikweim mamagina kavikawn, ikaligwen mites.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 — ausente —
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 — ausente —
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 — ausente —
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 — ausente —
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 — ausente —
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 — ausente —
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 — ausente —
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 (-)
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Yam towen asteiy inounas bineis ven yagan Emeyus. Kukin bitanoy Yelusalem biten Emeyus katanok veit.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Tasiyas asteiy inounas illivans sinap tasiyas nikamat Yelusalem waseg.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 — ausente —
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 — ausente —
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Yeisuw idibakes, ilana, “Aveiyag kuliva̱nes amiteiy nukuninounas?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Teitan yagan Kliyopas, ikatimop anilivan, ilana, “Adok kweivaw gamag ya̱koum nukum Yelusalem, nag kukwakin aveiyag niva̱ges tut towen. Peinan gamag babaw bo ikakins.”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 — ausente —
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 — ausente —
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 “Yakamey kadok mtowen bikatinabwem, min-Yisleil yakamey. E, bo iweiys ikous, sinovan. Akweiy yam bo nein wankuyeim.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 — ausente —
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 — ausente —
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 “Simayas mwasanin mo ineis wakalawag, iwekes makaw, ma̱wan vinay asilivan, tage nag ikines Yeisuw.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Iw to Yeisuw, idibakes, ilana, “Takabala̱wein yakamiy, bo ibol ninoumiy, peinan nag kusimounids kweiboug palopits asilivan!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 “Kadiloka bigeg a̱ban Kelis, ma̱wana nukuliva̱nes; ikous mo bikow yakawanan avakaein.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Mo ikatimlakes liva̱nen tatonen Bukitab waseg. Isilamaw waseg Moses nakaleiwag o tasiyas palopit sikalelel o Bukitab babaw ikatimlakes ikous.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Inounas, ikkatimlakes ee... kakita bisaps wasiven. Yeisuw gog bilisawes binoun.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Tasiyas gog kayuses, ilansa, “Kum wamabunatum kumasis, peinan bo ikwayav.” Isimkines mo itam; siney isiws wasibunatum.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Isiws wabunatum, isinis beikams; mo ikow bled, anilivan bwanabwein isek, ikivis, isekes beikams.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Mamagina bo ilal mites, peinan iwtusis Yeisuw; ikous, mo imtikiniges tasiyas.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Asteiy ilivans, ilansa, “Mounid bo imwan woud, nikatimlakeid wa̱ked mo takakin Bukitab.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 — ausente —
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 — ausente —
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Tasiyas asteiy mo ikamteles asisinap wa̱ked, peinan Yeisuw inekes, sisiy beikams, ikivis bled, mo iwtusis.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 — ausente —
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 — ausente —
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 — ausente —
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 — ausente —
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 (-)
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Singaya imwa̱saws, nag isimounids, peinan ninous babaw, mo idibakes, ilana, “Tabta kan nises ba̱kam.”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 — ausente —
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 — ausente —
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Mo idibakes, ilana, “Agulivan towen nasekeimiy kweiboug sigwey yakamiy tasesus, peinan liva̱neig nises Moses nakaleiwag waseg, o liva̱neig nises tasiyas palopit sikalelel waseg, o liva̱neig nises wous tasiyas sam wasigeis; e, kadiloka liva̱neig babaw bikamat.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Mo ikatiboug nuwes bikakins Bukitab.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 — ausente —
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 — ausente —
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 “Yakamiy takaweins livan towen.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 “Tamag nikatigik kululuwan teitan bilabeimiy. Yey ban mo bakayeb towen biwekeimiy. Kadiloka kusesusa ven towen ee... Yowbad natawtoun mo biwekeimiy.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Anilivan ikous, imgwayes inounas ineis Beta̱niy, itamnow naman, anilivan bwanabwein isekes.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Igawa illivan mo ilisawes, imwen in walba̱lab.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Iyums tasiyas, ineis Yelusalem, imwa̱saws seikwan.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Tut babaw nisesus Yowbad wanbunatum, iya̱kawns waseg.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.