Lucas 24
KALEIWAG KWEIVAW (MYW) vs ARC
1 Iyam nen ga̱boug, kweivaw wik isilamaw. Walalayis vinay tasiyas ilakwanes alawagan. Tagon simasim to niva̱ges nisemos, bo ikawes inawes Yeisuw biptumis.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Dakul towen nisenas Yeisuw alawagan wadon nikatibwades bo iba̱nes niyatipines nises wadadan.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Isiws ineis wanuwan iwekes makawa-wan. Nag iba̱nes Yeisuw.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Bo isunasun ninous, peinan alawag makaw; bo itamanaws wadides tawaw asteiy asikweim mamagina kavikawn, ikaligwen mites.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 — ausente —
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 — ausente —
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 — ausente —
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 — ausente —
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 — ausente —
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 — ausente —
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 — ausente —
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 (-)
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Yam towen asteiy inounas bineis ven yagan Emeyus. Kukin bitanoy Yelusalem biten Emeyus katanok veit.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Tasiyas asteiy inounas illivans sinap tasiyas nikamat Yelusalem waseg.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 — ausente —
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 — ausente —
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Yeisuw idibakes, ilana, “Aveiyag kuliva̱nes amiteiy nukuninounas?”
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Teitan yagan Kliyopas, ikatimop anilivan, ilana, “Adok kweivaw gamag ya̱koum nukum Yelusalem, nag kukwakin aveiyag niva̱ges tut towen. Peinan gamag babaw bo ikakins.”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 — ausente —
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 “Yakamey kadok mtowen bikatinabwem, min-Yisleil yakamey. E, bo iweiys ikous, sinovan. Akweiy yam bo nein wankuyeim.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 “Simayas mwasanin mo ineis wakalawag, iwekes makaw, ma̱wan vinay asilivan, tage nag ikines Yeisuw.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Iw to Yeisuw, idibakes, ilana, “Takabala̱wein yakamiy, bo ibol ninoumiy, peinan nag kusimounids kweiboug palopits asilivan!
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 “Kadiloka bigeg a̱ban Kelis, ma̱wana nukuliva̱nes; ikous mo bikow yakawanan avakaein.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Mo ikatimlakes liva̱nen tatonen Bukitab waseg. Isilamaw waseg Moses nakaleiwag o tasiyas palopit sikalelel o Bukitab babaw ikatimlakes ikous.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Inounas, ikkatimlakes ee... kakita bisaps wasiven. Yeisuw gog bilisawes binoun.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Tasiyas gog kayuses, ilansa, “Kum wamabunatum kumasis, peinan bo ikwayav.” Isimkines mo itam; siney isiws wasibunatum.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Isiws wabunatum, isinis beikams; mo ikow bled, anilivan bwanabwein isek, ikivis, isekes beikams.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Mamagina bo ilal mites, peinan iwtusis Yeisuw; ikous, mo imtikiniges tasiyas.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Asteiy ilivans, ilansa, “Mounid bo imwan woud, nikatimlakeid wa̱ked mo takakin Bukitab.”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 — ausente —
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 — ausente —
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Tasiyas asteiy mo ikamteles asisinap wa̱ked, peinan Yeisuw inekes, sisiy beikams, ikivis bled, mo iwtusis.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 — ausente —
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 — ausente —
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 — ausente —
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 — ausente —
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 (-)
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Singaya imwa̱saws, nag isimounids, peinan ninous babaw, mo idibakes, ilana, “Tabta kan nises ba̱kam.”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 — ausente —
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 — ausente —
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Mo idibakes, ilana, “Agulivan towen nasekeimiy kweiboug sigwey yakamiy tasesus, peinan liva̱neig nises Moses nakaleiwag waseg, o liva̱neig nises tasiyas palopit sikalelel waseg, o liva̱neig nises wous tasiyas sam wasigeis; e, kadiloka liva̱neig babaw bikamat.”
44 E disse-lhes:
45 Mo ikatiboug nuwes bikakins Bukitab.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 — ausente —
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 — ausente —
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 “Yakamiy takaweins livan towen.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 “Tamag nikatigik kululuwan teitan bilabeimiy. Yey ban mo bakayeb towen biwekeimiy. Kadiloka kusesusa ven towen ee... Yowbad natawtoun mo biwekeimiy.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Anilivan ikous, imgwayes inounas ineis Beta̱niy, itamnow naman, anilivan bwanabwein isekes.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Igawa illivan mo ilisawes, imwen in walba̱lab.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Iyums tasiyas, ineis Yelusalem, imwa̱saws seikwan.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Tut babaw nisesus Yowbad wanbunatum, iya̱kawns waseg.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.