Lucas 19
KALEIWAG KWEIVAW (MYW) vs VC
1 Isap Yelikow, ikatidumwal wavtakon ven, in.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ven towen waseg taw yagan Sakiyus, takaweins ta̱kis sitovek, nawliyoug singay babaw.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Mtowen Sakiyus sivinan bikin kal mtowen Yeisuw. Ta-ma̱wan. Gamag singay babaw, o towen Sakiyus takayakus.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Mapuna isawl in wanakoug, imwen kay kaytan yagan sikamol va̱gan bikin Yeisuw, peinan beinoy beim ked towen waseg.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yeisuw im, itoun, itamnow matan, iban Sakiyus, idibek, ilana, “Sakiyus, nuwanaw kubus kum, sivinag bamasis wambunatum nagein.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Nuwanaw mo ibus, itam peinan bo anbwabwal towen; imwa̱saw silma̱nin.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Tasiyas gog nikines, ivtokays livan, ilansa, “Yeisuw bo inek mtowen takalbaleb wanbunatum.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Tage Sakiyus idibek Yeisuw, ilana, “Guyaw, bo baliv gunwuliyoug, mwasanin basekes tasiyas tasimavs, mwasanin yey. O magat kweiboug basilponay gamags siwliyoug bakwey, bo bayamen mo bakatimweis siva̱toun, mamagina bo bimlavag siva̱vas basekes.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 — ausente —
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 — ausente —
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Iliganes anilivan towen, mo ankabebay isekes. Silawun kabebay peinan kakita bisap Yelusalem; o tasiyas gog idokes nuwanaw mo bikines Yowbad nakaleiwag. Tage ikakina nag nuwanaw Yowbad bisilamaw nakaleiwag.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Mapuna ikabebay, ilana, “Tamwey teitan in kadiveiyov ven va̱gan bimlavag takaleiwag avakaein, mo beiyum beim.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 “Kakita binoun, idawes natouwats sinawatan, isekes simoney, sinawatan sinawatan, ilana, ‘Mimoney towen mamagina biwotet. Kuymiyises miwliyoug kweitan magin, kweitan magin, mamagina stow waseg gamag bigimwals, va̱gan mimoney mo kwatimweisis bibabaw. Kuvva̱ges ma̱wan ee... mo ba̱yum bam.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Tage nagamag bo ikamliwes, ikayabes gamag mwasanin wankuyeim, asilivan mamagina, ‘Kapiyev taw towen. Awoum bikaleiwag wasigeis yakamey.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Ilivans, bo nag. Taw towen imlavag takaleiwag avakaein. Iyum, in wanven, mo idawes natouwat bimeis, va̱gan bikin isimoney akweivin ikatimweisis.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Teitan inek, ilana, ‘Guyaw, money nukusekeig sinawatan bo akatimweis imlavag lakatutan sinawatan.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Iwa̱ge natovek, ilana, ‘Bwanabwein! Bo kutoukum yak. Peinan nukutoukum waseg wotet kakit bo basekeim mukwaleiwag waseg sinawatan ven.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Tayuwein inek, ilana, ‘Guyaw, money nukusekeig sinawatan bo akatimweis imlavag sinawanim sinawatan.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Iwa̱ge natovek, ilana, ‘Ya̱koum-vak basekeim mukwaleiwag waseg kweinim ven.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 — ausente —
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 — ausente —
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 — ausente —
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Mo idibakes tasiyas nitowas wadadan, ilana, ‘Kukow inamoney, kusek mtowen namoney lakatutan.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Ikatimapus siguyaw aygan, ilansa, ‘Towen namoney babaw, lakatutan.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Mounid gog adibakeimiy, kukin kalisiy sivavag, bikatimweisis bibabaw; tage kukin kal navavag nag, bo bikwayes aveiyag idok nises, mo bimlavag tasimav tatonen.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 “Tasiyas gog nikamliweigs o nipiyaves gunakaleiwag, kumeyes kuweiys wamatag.”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ilivan ikous, imug, ikatulag, in silma̱nin Yelusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 — ausente —
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 — ausente —
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 “Kukin kal bikatiga̱neimiy, bilana, ‘Aveiyag wawun kulikus?’ mo kwatimapus aygan, kulansa, ‘Peinan tanuwagan sivinan.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Tasiyas nikayabes nineis, iba̱nes donkiy ma̱wan nilivnek.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Bilikus donkiy mana̱wen, natuwa̱vek ikatiga̱nes, ilansa, “Aveiyag wawun kulikus alem mana̱wen?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Iweis tasiyas, ilansa, “Tanuwagan sivinan.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ilikus, inawes Yeisuw waseg, iyaves asikweim watapwan; Yeisuw isin.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Mwasanin iyeves asikweim wa̱ked, Yeisuw mo inoun.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 — ausente —
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 — ausente —
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Palisiy mwasanin wanuwan babaw gamag mo idibakes Yeisuw, ilansa, “Takatimlakay yak. Kusilbwed asilivan muvamul.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Iw to Yeisuw, ilana, “Magat tasiyas bika̱pays, mo dakul siyas biwkuwaks.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 — ausente —
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 — ausente —
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 — ausente —
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 — ausente —
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 — ausente —
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 — ausente —
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 — ausente —
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 — ausente —
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.