Lucas 19
KALEIWAG KWEIVAW (MYW) vs ACF
1 Isap Yelikow, ikatidumwal wavtakon ven, in.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Ven towen waseg taw yagan Sakiyus, takaweins ta̱kis sitovek, nawliyoug singay babaw.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Mtowen Sakiyus sivinan bikin kal mtowen Yeisuw. Ta-ma̱wan. Gamag singay babaw, o towen Sakiyus takayakus.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Mapuna isawl in wanakoug, imwen kay kaytan yagan sikamol va̱gan bikin Yeisuw, peinan beinoy beim ked towen waseg.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Yeisuw im, itoun, itamnow matan, iban Sakiyus, idibek, ilana, “Sakiyus, nuwanaw kubus kum, sivinag bamasis wambunatum nagein.”
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Nuwanaw mo ibus, itam peinan bo anbwabwal towen; imwa̱saw silma̱nin.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Tasiyas gog nikines, ivtokays livan, ilansa, “Yeisuw bo inek mtowen takalbaleb wanbunatum.”
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Tage Sakiyus idibek Yeisuw, ilana, “Guyaw, bo baliv gunwuliyoug, mwasanin basekes tasiyas tasimavs, mwasanin yey. O magat kweiboug basilponay gamags siwliyoug bakwey, bo bayamen mo bakatimweis siva̱toun, mamagina bo bimlavag siva̱vas basekes.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 — ausente —
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 — ausente —
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Iliganes anilivan towen, mo ankabebay isekes. Silawun kabebay peinan kakita bisap Yelusalem; o tasiyas gog idokes nuwanaw mo bikines Yowbad nakaleiwag. Tage ikakina nag nuwanaw Yowbad bisilamaw nakaleiwag.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Mapuna ikabebay, ilana, “Tamwey teitan in kadiveiyov ven va̱gan bimlavag takaleiwag avakaein, mo beiyum beim.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 “Kakita binoun, idawes natouwats sinawatan, isekes simoney, sinawatan sinawatan, ilana, ‘Mimoney towen mamagina biwotet. Kuymiyises miwliyoug kweitan magin, kweitan magin, mamagina stow waseg gamag bigimwals, va̱gan mimoney mo kwatimweisis bibabaw. Kuvva̱ges ma̱wan ee... mo ba̱yum bam.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Tage nagamag bo ikamliwes, ikayabes gamag mwasanin wankuyeim, asilivan mamagina, ‘Kapiyev taw towen. Awoum bikaleiwag wasigeis yakamey.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Ilivans, bo nag. Taw towen imlavag takaleiwag avakaein. Iyum, in wanven, mo idawes natouwat bimeis, va̱gan bikin isimoney akweivin ikatimweisis.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 “Teitan inek, ilana, ‘Guyaw, money nukusekeig sinawatan bo akatimweis imlavag lakatutan sinawatan.’
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Iwa̱ge natovek, ilana, ‘Bwanabwein! Bo kutoukum yak. Peinan nukutoukum waseg wotet kakit bo basekeim mukwaleiwag waseg sinawatan ven.’
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Tayuwein inek, ilana, ‘Guyaw, money nukusekeig sinawatan bo akatimweis imlavag sinawanim sinawatan.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Iwa̱ge natovek, ilana, ‘Ya̱koum-vak basekeim mukwaleiwag waseg kweinim ven.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 — ausente —
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 — ausente —
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 — ausente —
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 “Mo idibakes tasiyas nitowas wadadan, ilana, ‘Kukow inamoney, kusek mtowen namoney lakatutan.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Ikatimapus siguyaw aygan, ilansa, ‘Towen namoney babaw, lakatutan.’
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 “Mounid gog adibakeimiy, kukin kalisiy sivavag, bikatimweisis bibabaw; tage kukin kal navavag nag, bo bikwayes aveiyag idok nises, mo bimlavag tasimav tatonen.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 “Tasiyas gog nikamliweigs o nipiyaves gunakaleiwag, kumeyes kuweiys wamatag.”
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ilivan ikous, imug, ikatulag, in silma̱nin Yelusalem.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 — ausente —
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 — ausente —
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 “Kukin kal bikatiga̱neimiy, bilana, ‘Aveiyag wawun kulikus?’ mo kwatimapus aygan, kulansa, ‘Peinan tanuwagan sivinan.’”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Tasiyas nikayabes nineis, iba̱nes donkiy ma̱wan nilivnek.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Bilikus donkiy mana̱wen, natuwa̱vek ikatiga̱nes, ilansa, “Aveiyag wawun kulikus alem mana̱wen?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Iweis tasiyas, ilansa, “Tanuwagan sivinan.”
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Ilikus, inawes Yeisuw waseg, iyaves asikweim watapwan; Yeisuw isin.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Mwasanin iyeves asikweim wa̱ked, Yeisuw mo inoun.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 — ausente —
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 — ausente —
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Palisiy mwasanin wanuwan babaw gamag mo idibakes Yeisuw, ilansa, “Takatimlakay yak. Kusilbwed asilivan muvamul.”
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Iw to Yeisuw, ilana, “Magat tasiyas bika̱pays, mo dakul siyas biwkuwaks.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 — ausente —
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 — ausente —
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 — ausente —
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 — ausente —
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 — ausente —
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 — ausente —
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 — ausente —
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 — ausente —
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.