Atos 28
KALEIWAG KWEIVAW (MYW) vs NAA
1 Kaga̱lag kan wanakaew; ven towen gimgilis imeis mo ikavtagis siven yagan Melit.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Tasiyas nag isina̱lemas, nag; bo isiwyoubumas. Amaloulun, peinan kweis, mapuna ilabemas, ikavlakes imakov, kakamunuw.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pawl in ikow amweilok sinivtanok, isen wa̱kov, mwatet gog nises amweilok towen wanuwan; muymuyan kov isimkwen, isap, iged naman Pawl.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ven towen gimgilis ikines mwatet towen ikakuva̱tay wanaman Pawl, mo ilansa, “Mounid tawayin gamag taw towen; nag kadilok son mwamovan bises; nag iwgwel wabwanit, tage mwateta na̱wen mo iged, va̱gan kid bikatimet.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pawl ikatsap mwatet wanaman, mo ikalivatow, in wa̱kov; nag ikatoun, bwein-wan ises.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Idokes kid naman beilol, o bikalouw wapwepway beimat kid; ikayamats ee... nag aveiyag ivag; mo ikanavin ninous, idokes kid yowbad teitan.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Sim towen gimgilis siguyaw avakaein Pubiliy, napwepway nises ven towen waseg; anbwabwal yakamey kasesuna ee... kweitoun yam, singaya ge isiwyoubum, guyaw towen.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Misumkwey towen Pubiliy taman nises wabunatum, ikatoun, itaka̱lon won, mwaliyes isawel. Pawl isiw wanbunatum, initoug Yowbad waseg, isen naman wa̱won, mo ibwein.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Wankuyeim takatounsa babaw sim towen gimgilis nimeis, Pawl initoug pines, mo ibweins.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Mapuna isiwyoubumas bwanabwein, o igaw tutan bo baka̱kuk mo itanouys wuliyoug makaw isekemas.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Tibukon kweitoun ikous, mo ka̱touw wag akitan nikayamat wa̱sim towen bulbweilim waseg. Min-Aleksanidel siwag makaywen antabuy mamagina tawaw papap asteiy.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ka̱lug Sulakous kases kweitoun yam.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ka̱kuk mo kayeyewousa kayeyewous ee... mo ka̱lug Legiyam, kamasis. Iyam nen ga̱boug, yag in yals mo ka̱kuk silma̱nin Putiyol, akweiy yam mo ka̱lug.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ven Putiyol waseg kaban Yeisuw nagamag mwasanin, ilivans, “Kadiloka kumeis wamabunatum, amabwabwal yakamiy.” Ka̱tam, kases katanok wik. Wankuyeim mo kanoun wa̱ked silma̱nin Lom.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Yeisuw nagamag, tayakelesiys mwasanin nisesus Lom; bo iliganes livnem yakamey bo bakan Lom, mo imeis wa̱ked silma̱nin bakalouvat; e, imekemas ven yagan Apiyos Ma̱ket, o kweitan ven Buntuman Masis Bunatoun. Pawl ikines budan tasiyas mo ikalin nuwan Yowbad waseg, ibwein amnan.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Kasap Lom, gabman mo itam Pawl nabunatum tatonen va̱gan kid bisikes son takanaviy teitan bikayyamat.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Yam kweitoun nein wankuyeim mo idawes min-Yudiy situwa̱veks bimeis. Ikatuyouns imeis, mo idibakes, ilana, “Tuwag yakamiy; yey makava a̱siw wa̱deil. Nag aveiyag avag sidayas wasigeis, o nag apiyev datammwayas asisinap, nag. Tage bo iyousigs Yelusalem waseg mo ita̱meigs mina-Lom takaleiwags wasigeis.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 — ausente —
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 — ausente —
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 O silawun gunya̱tal towen sivinag bitalivans sigwey yakamiy, mapun to nadaweimiy bukumeis waseg yey. Kukines agusen wanamag niyawanis, o min-Yisleil ya̱kids tanmises Yowbad igaw mo bikatinabweids, o inawotet towen silma̱nin yey na̱siw wa̱deil.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Tasiyas ikatimapus aygan, ilansa, “Min-Yelusalem nag ileles malet va̱gan bikatimlakemas liva̱neim yak, o min-Yudiy meinoy nimeis palawen, liva̱neim kalbaleb nag isekemas, liwon waseg o asilivan waseg, nag.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 “Sivinem bakaligen nanoum ya̱koum, peinan kakakin ven babaw gimgilis ivtokays livan sinap towen waseg, Yeisuw nagamag amisinap.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Ikaleiwags kweitan yam igaw mo bimeis biliganes Pawl anilivan. Yam towen nimeis wanbunatum, singaya babaw gamag. Ga̱boug isilamaw anilivan, ee... in kwayav mo iyakous. Yowbad nakaleiwag liva̱nen nisekes. Moses nakaleiwag ivin, o tasiyas palopits sikaleiwag ivin, ikatimlakes wawun asilivan, va̱gan kid bisimounids Yeisuw waseg.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Mwasanin gamag mo iliganes anilivan Pawl, isimounids; mwasanin nag, ipiyaves.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ta-ma̱wan ninous bilatanes bimlavags katanok-wan, mo inounas. Nakabiyokous Pawl anilivan ma̱wana, “Mounid anilivan Yowbad Kululuwan tamumwey wasigeis. Palopit towen Isaya nikatipel nisekes anilivan towen-an.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 “Ilana, ‘Kunekes gamag tasiyas,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Peinan gamag tasiyas ninous bo imouvit,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 “Kadiloka bukukwakins Yowbad anilivan bo nisekem yakamey, ikayabem, bakan tobwag ven gimgilis bakasekes; tasiyas bo biliganes; e, Yowbad mo bisiwyoubus tasiyas, bikatinabwes.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 (-)
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 — ausente —
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 — ausente —
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.