Atos 22
KALEIWAG KWEIVAW (MYW) vs VC
1 “Sigwey, timog budag yakamiy, kuliganes agulivan, mamagina akayan wasigeis yakamiy.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Tasiyas iliganes aga-Ibliw waseg illivan, mo ikika̱pays va̱gan kid binganegs bwein. Mo ilivan.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Ilana, “Yey gum-Yudiy yey. Inag nikopweig ven Talisus waseg, wawnuwan ven avakaein Silisiy; tage bo askul ven towen Yelusalem waseg. Tamwey towen yagan Gamaliyel ikatimlakeig, mo akakin dakaleiwags ya̱kids, akakinbunik, iseiw nuwag Yowbad nawotet, ma̱wana babaw yakamiy tut towen.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 “O gamag tasiyas inoyes kadetan ked, bo amop asisinap; mwasinis akatimates. Vinay o tawaw ayousis asenas wa̱deil.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 “Tanuwgwes lun sitovek avakaein, o tammwayas babaw ikakins agulivan towen mounid. Peinan bo isekeigs let silma̱nin budidayas ven Damasik waseg, anounana wa̱ked silma̱nin Damasik va̱gan bayousis gamag, bameyes Yelusalem, va̱gan kid takaleiwags mo bimop asisinap.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Ya̱nay waseg anoun kadiyakusa Damasik, mo mititeilin avakaein imekeig, ma̱wana kavikawn meinoy neim walba̱lab.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 “Akalouw wapwepway aligen aygan teitan; ilana, ‘Soul, Soul, aveiyag wawun kuybilebeig yey?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Akatimop aygan, alana, ‘O guyaw, kavel yak?’ Ilana, ‘Yey gum-Nasalet Yeisuw, mtowen tut babaw nukuybileb.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 “Tasiyas sigwey nakan, bo ikines mititeilin, tage nag biliganes aygan towen, soug yey nakallivan.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Wankuyeim mo alivan; alana, ‘O guyaw, aveiyag bavag?’ Guyaw towen mo idibakeig, ilana, ‘Kutamanaw kun Damasik, igaw teitan gamag mo bikatimlakeim muwotet, aveiyag bakaleiwag va̱gan bukuwtel.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 “Peinan mititeilin ikaligwen matag, ta-ma̱wan bakin. Misinaka iyousis namag itokeigs, mo kan Damasik.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Ven towen waseg taw yagan Ananiyas; min-Yudiy tasiyas misikes ven towen ikakinsa tadidumwal, peinan tavna̱sein Moses nakaleiwag towen.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 “E, mtowen imekeig itamanaw itom mo ilivan; ilana, ‘Bwadag ya̱koum Soul, towen bukukin.’ Ilivan ikous mo akinbunik, akin taw towen Ananiyas.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 — ausente —
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 — ausente —
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 — ausente —
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 — ausente —
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 — ausente —
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 — ausente —
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 — ausente —
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Guyaw towen mo idibakeig, ilana, ‘Kunoun, bakayabeim bukun kadiveiyov, silma̱nin tobwag ven gimgilis.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Anilivan babaw iligintunis, tage iliganes livan towen “Tobwag ven gimgilis,” mo iwaks avakaein, ilansa, “Singaya takalbaleb towen; kuweiys taw towen. Na-ikadilok son mwamovan bises.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Iwkuwaksa, ilivelovs asikweim, musamusan pwepway ilivelovs ininein wanakaew, singay ikapasal nuwes.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Takanaviy sitovek mo ilivan; ilana, “Kutokes taw towen kunawes wanuwan bunatum, kuweiys vatul waseg va̱gan bikamtel aveiyag anilivan waseg ikawkunes.”
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Iyawanis won Pawl; ta-ma̱wan bigogewn naman o kaken. Takalikay teitan itamanaw wadadan. Pawl mo idibek takalikay towen; ilana, “Nag kadilok bukwatima̱veigs, guma-Lom yey. Kadiloka kuyateleigs, magat bukuba̱nes agusinap kalbaleb, mo kuweigs.”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Takalikay iligen anilivan towen, inek natovek, idibek, ilana, “Aveiyag bukuvag? Taw towen guma-Lom teitan.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Takanaviy sitovek mo inek Pawl, ikatigan, ilana, “Adok ya̱koum guma-Lom ya̱koum, ne?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Takanaviys sitovek ilana, “Money avakaein bo asek, mo amlavag guma-Lom.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Iliganes tasiyas, ikakiws wous peinan kakita bo beiweiys Pawl; sitovek-vak anpwa̱yat seikwan, peinan guma-Lom towen bo iyawanis naman o kaken.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Iyam nen ga̱boug mo ilikus vatul wa̱won Pawl, o peinan takanaviys sitovek sivinan bikakin wawun min-Yudiy sikavikun waseg Pawl, mo idibakes bimeis tasiyas tanuwgwes lun situwa̱veks sisiyasa takaleiwags babaw; teitan mo itok Pawl, imey, itamanaw wamtes tasiyas.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.