Atos 22
KALEIWAG KWEIVAW (MYW) vs ARA
1 “Sigwey, timog budag yakamiy, kuliganes agulivan, mamagina akayan wasigeis yakamiy.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Tasiyas iliganes aga-Ibliw waseg illivan, mo ikika̱pays va̱gan kid binganegs bwein. Mo ilivan.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Ilana, “Yey gum-Yudiy yey. Inag nikopweig ven Talisus waseg, wawnuwan ven avakaein Silisiy; tage bo askul ven towen Yelusalem waseg. Tamwey towen yagan Gamaliyel ikatimlakeig, mo akakin dakaleiwags ya̱kids, akakinbunik, iseiw nuwag Yowbad nawotet, ma̱wana babaw yakamiy tut towen.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 “O gamag tasiyas inoyes kadetan ked, bo amop asisinap; mwasinis akatimates. Vinay o tawaw ayousis asenas wa̱deil.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 “Tanuwgwes lun sitovek avakaein, o tammwayas babaw ikakins agulivan towen mounid. Peinan bo isekeigs let silma̱nin budidayas ven Damasik waseg, anounana wa̱ked silma̱nin Damasik va̱gan bayousis gamag, bameyes Yelusalem, va̱gan kid takaleiwags mo bimop asisinap.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Ya̱nay waseg anoun kadiyakusa Damasik, mo mititeilin avakaein imekeig, ma̱wana kavikawn meinoy neim walba̱lab.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 “Akalouw wapwepway aligen aygan teitan; ilana, ‘Soul, Soul, aveiyag wawun kuybilebeig yey?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Akatimop aygan, alana, ‘O guyaw, kavel yak?’ Ilana, ‘Yey gum-Nasalet Yeisuw, mtowen tut babaw nukuybileb.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 “Tasiyas sigwey nakan, bo ikines mititeilin, tage nag biliganes aygan towen, soug yey nakallivan.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Wankuyeim mo alivan; alana, ‘O guyaw, aveiyag bavag?’ Guyaw towen mo idibakeig, ilana, ‘Kutamanaw kun Damasik, igaw teitan gamag mo bikatimlakeim muwotet, aveiyag bakaleiwag va̱gan bukuwtel.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 “Peinan mititeilin ikaligwen matag, ta-ma̱wan bakin. Misinaka iyousis namag itokeigs, mo kan Damasik.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ven towen waseg taw yagan Ananiyas; min-Yudiy tasiyas misikes ven towen ikakinsa tadidumwal, peinan tavna̱sein Moses nakaleiwag towen.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 “E, mtowen imekeig itamanaw itom mo ilivan; ilana, ‘Bwadag ya̱koum Soul, towen bukukin.’ Ilivan ikous mo akinbunik, akin taw towen Ananiyas.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 — ausente —
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 — ausente —
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 — ausente —
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 — ausente —
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 — ausente —
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 — ausente —
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Guyaw towen mo idibakeig, ilana, ‘Kunoun, bakayabeim bukun kadiveiyov, silma̱nin tobwag ven gimgilis.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Anilivan babaw iligintunis, tage iliganes livan towen “Tobwag ven gimgilis,” mo iwaks avakaein, ilansa, “Singaya takalbaleb towen; kuweiys taw towen. Na-ikadilok son mwamovan bises.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Iwkuwaksa, ilivelovs asikweim, musamusan pwepway ilivelovs ininein wanakaew, singay ikapasal nuwes.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Takanaviy sitovek mo ilivan; ilana, “Kutokes taw towen kunawes wanuwan bunatum, kuweiys vatul waseg va̱gan bikamtel aveiyag anilivan waseg ikawkunes.”
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Iyawanis won Pawl; ta-ma̱wan bigogewn naman o kaken. Takalikay teitan itamanaw wadadan. Pawl mo idibek takalikay towen; ilana, “Nag kadilok bukwatima̱veigs, guma-Lom yey. Kadiloka kuyateleigs, magat bukuba̱nes agusinap kalbaleb, mo kuweigs.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Takalikay iligen anilivan towen, inek natovek, idibek, ilana, “Aveiyag bukuvag? Taw towen guma-Lom teitan.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Takanaviy sitovek mo inek Pawl, ikatigan, ilana, “Adok ya̱koum guma-Lom ya̱koum, ne?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Takanaviys sitovek ilana, “Money avakaein bo asek, mo amlavag guma-Lom.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Iliganes tasiyas, ikakiws wous peinan kakita bo beiweiys Pawl; sitovek-vak anpwa̱yat seikwan, peinan guma-Lom towen bo iyawanis naman o kaken.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Iyam nen ga̱boug mo ilikus vatul wa̱won Pawl, o peinan takanaviys sitovek sivinan bikakin wawun min-Yudiy sikavikun waseg Pawl, mo idibakes bimeis tasiyas tanuwgwes lun situwa̱veks sisiyasa takaleiwags babaw; teitan mo itok Pawl, imey, itamanaw wamtes tasiyas.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.