Mateus 18
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs NTLH
1 A kalaapiire tʼi fulo Yesu na, na wu yege na: «Wekɛ wu ɲɛ pu bɛɛri wo ɲahagbaa fɔɔ fugba saanra ti ni wɛ?»
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 A Yesu di nɔhɔcɛɛrɛ la yiri, na lee yereŋɛ pu niŋɛ ni,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 na jo: «Can na nʼa da yi jo yi mu, yee bu bye yee di ya ɲɛri ba nɔhɔpiire ɲɛ-ɛ wɛ, yee da ga ba jé fugba saanra ti ni bada wɛ.
3 e disse:
4 Sipya wemu wʼa wuyɛ tirige na pye ba le nɔhɔcɛɛrɛ le ɲɛ-ɛ ge, weefɔɔ wu ɲɛ pusamaa bɛɛri wo ɲahagbaa fɔɔ fugba saanra ti ni.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Sipyaa sipya wʼa le nɔhɔcɛɛrɛ le la shi co xuuni nɛ wuu na ge, nɛ wʼa co xuuni.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 «Te nɔhɔpiire te tʼa dà nɛ na ge, sipyaa sipya wʼa le la ɲuŋɔ kyɛɛgi ge, li bi da bɔrɔ weefɔɔ mu na faatabaaga pɔ wu katige ni, na wu wá suumɔ lɔhɔ nɔhɔdaan.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Bɔɔngɔ ki wa koŋɔ wogo sipyii pu wo ɲugyɛɛgɛrɛ ti wuu na. Ɲugyɛɛgɛrɛ kunni da ga já bye pyebaa wɛ. Ga bɔɔngɔ ki wa ti pyevɛɛ pu wogo.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Ma keŋɛ kelee ma tɔɔgɔ bi ɲɛ kaɲuŋɔ di ma le jurumu ni, ki kɔn mʼa ki wá. Ma keŋɛ nigin wo, kelee ma tɔɔgɔ nigin wo na jé Alijinɛ ni, lee ya pɔrɔ ma mu ma keye shuun wo ni ma tɔɔyɔ shuun wo wu wá nafugibaaga ni.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Ma ɲii bi ɲɛ kaɲuŋɔ di ma le jurumu ni, li wɛhɛlɛ wolo, mʼa li wá. Ma ɲii nigin wo na jé Alijinɛ ni, lee ya pɔrɔ ma mu ma ɲìi shuun wo wu wá Jahanɛmɛ na ki ni.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 «Yʼa yiyɛ kasɛri dɛ! Yi ganha bu da le nɔhɔcɛɛrɛ le la shishiin cɛrɛŋɛ wɛ. Nʼa da yi jo yi mu jo pu mɛlɛkɛɛ pu niyereye yi wa tuun bɛɛri ni nɛ To wu ɲahagbaa na fugba we ni. [
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Bani piimu pʼa piin ge, Sipya Ja wʼa pa wu ba pee shɔ.]
11 [Porque o
12 «Dii yee di wa li wii wɛ? Dubyaa xhuu nigin (100) bu bye sipya wa mu, a wee wa nigin di ba biin. Ta wu da kɛlɛɛ gbarashɛɛrɛ ni gbarashɛɛrɛ (99) wu samaa yaha wà faaboboŋɔ ki na, na shɛ we wu nigin wu sha wɛ?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Nʼa da yi jo yi mu jo wu bu shɛ wu ɲa, wu da funŋɔ taan fo xuuni wu ɲa wu wuu na na toro pusamaa kɛlɛɛ gbarashɛɛrɛ ni gbarashɛɛrɛ (99) wu tàan, pee piimu pu ɲɛ pu ya piin wɛ ge.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Mu li wa. Yee fugba To wu bɛ ɲidaan ɲɛ le nɔhɔcɛɛrɛ le la li piin wɛ.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 «Ma ceboro bu kakuunɔ pye ma na. Shɛ wu fɛni, mʼa shɛ yi jo wu mu yiyɛ shuun xuu ni. Wu bu yere li na ma mu, yi na bye sanha yiyɛ sipyii.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Ga wu bu shɛ bye wu ya yi logo ma mu wɛ. Mʼa shɛn nigin kelee shɛɛn shuun wa fara yiyɛ na, kɔnhɔ jomɔ pu bɛɛri di shɛ bye sɛɛrɛɛ shuun kelee sɛɛrɛɛ taanri ɲii na.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Wu bu shɛ li she wu da pee bɛ woyo yi logo wɛ, mʼa shɛ yi ɲaha jo egilizi wu mu. Wu bu li she wu da egilizi wu bɛ woyo yi logo wɛ, mʼa wu jate ba Kilɛ-cɛbaama ɲɛ wɛ, kelee ba fanhafɛɛ wari shɔvɔɔ wa ɲɛ wɛ.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 Can na nʼa da yi jo yi mu jo yi bu kaa lemu bɛɛri she ɲiŋɛ ke na, Kilɛ bɛ na ba lee she fugba wu ni. Yi bu sɔɔ kaa lemu bɛɛri na ɲiŋɛ ke na, Kilɛ bɛ na ba sɔɔ lee na fugba wu ni.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 Nʼa da yi jo yi mu sanha jo yee shuun wa bu bɛ kaa bɛɛri na naha ɲiŋɛ ke na, na lee ɲɛɛri nɛ fugba To wu mu, wu na lee kan pu mu.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Bani shɛɛn shuun taanri bu shɛ puyɛ pinnɛ ta xuu bɛɛri ni nɛ mɛgɛ na, nɛ wa pu niŋɛ ni.»
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Wee tuun wu ni a Pyɛɛri di fulo Yesu na, na wu pye: «Wù Kafɔɔ, nɛ ceborona ba kakuuŋɔɔ pyi nɛ na tuun bɛɛri ni, nɛ yaa na yafani wu mu fo na shɛ nɔ tɔɔɲii juu na wɛ? Fo tɔɔɲii gbarashuun gɛ?»
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 A Yesu di wu pye: «Nʼa da ma pye fo tɔɔɲii gbarashuun wɛ dɛ, ga fo tɔɔɲii gbarashuun yahaŋaa kɛlɛɛ gbarashuun (70).
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Lee wuu na, fugba saanra tʼa foro kaa lemu fɛni ge, lee li wa mɛ. Saan wa wʼa bi giin wu wu wari keree ɲaha wolo ni wu kapyebyii pu ni.
23 Porque o
24 Ba wʼa li ɲɔ kɔn wɛ, a pʼi ba ni kapyebye wa ni wu mu. Saan wu wari miliyoo niɲɛhɛmɛɛ foo li bye wee na.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Se bye wu ni wu lee foo le tɔ wɛ. A saan wu jo na pu pu pɛrɛ taga foo li tɔ, wu ni wu shɔ, ni pu nagoo, ni pu keŋɛ yaŋmuyɔ yi bɛɛri.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 A wee kapyebye wu shɛ nuguro sin wu kafɔɔ wu fɛɛ ni, na wu ɲɛɛri na: ‹Ma luu li gbo na tàan, nʼa da ba ma wari wu bɛɛri foo tɔ ma mu.›
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 A wu ɲiɲaara di jé wu kafɔɔ wu ni, a wu wu yaha, na yafa wu mu bɛ sanha foo li bɛɛri na.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 «Ba wee kapyebye wʼa foro wà wɛ, a wu ni wu kapyebyeɲii wa di jíri. Wu wari dɛɲɛɛ|wari dɛɲɛ xhuu nigin foo di bi bye wee kapyebyeɲii we na. A wu wee co, na wu katige ŋmɔhɔri, na jo: ‹Na foo li tɔ!›
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 A wu kapyebyeɲii wu nuguro sin wu fɛɛ ni, na wu kemɛ ɲɛɛri na: ‹Ma luu li gbo na tàan, nʼa da ba ma wari wu bɛɛri foo tɔ ma mu.›
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Ga wu ya sɔɔ wɛ, na wu le kaso ni fo wu ga ba wee wo foo li tɔ.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Ba kapyebyii pusamaa ya lee ɲa wɛ, a lee di waha pu na fo xuuni. A pʼi shɛ yi bɛɛri ɲaha jo pu kafɔɔ wu mu.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Wee tuun wu ni, a kafɔɔ wu wee kapyebye wu yiri na wu pye: ‹Kapyebye niguumɔ mu ɲɛ! Nɛ mu wo foo li bɛɛri yaha mu na, bani mu ya nɛ ɲɛɛri saama na.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Ta mu bɛ bi yaa na ɲuŋɔ ɲaari ma kapyebyeɲii wu na ba nɛ li pye mu na-ɛ wɛ?›
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 A Kafɔɔ wu luu di yìri fo xuuni. A wu wu le kaso ni kɔnhɔ wu da ɲaani wà, fo wu ba shɛ foo li saraa na xɔ tuun wemu ni.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Mu li wa yee bɛ mu, yee bu bye yee di ya yafani yi cebooloo pu mu yi zɔlɔɔ pu bɛɛri na wɛ, lee pyegana le na nɛ wo fugba To wu bɛ wa da ba yee pye.»
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.