Marcos 5
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs VC
1 Lee kadugo na a Yesu ni wu kalaapiire tʼi nɔ Galile Gba wu kadugo yíri Gerasa fiige ki ni.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Ba Yesu ya foro yɛ kɔrɔgɔ ki ni wɛ, taapile ni a ná wa di foro faxhuu wu ni, jinaa na ɲɛ wu ni, na ba wu ɲuŋɔ círi.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Wee ná we tatɛɛngɛ ki bye faxhuu. Wa shishiin bɛ bi da já wu pɔ nige wɛ, ni tɔɔrɔ shɔnhɔyɔ bɛ ni wɛ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Pʼa shɔnhɔyɔ taga wu pɔ tɛɛgɛɛ niɲɛhɛŋɛɛ ni, na biriye le wu tɔɔyɔ na. Ga wʼa shɔnhɔyɔ yi kɔn, na biriye yi bɛ kɔn wolo tɔɔyɔ yi na. Wa shishiin bi da já wu yereŋɛ wɛ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Caŋa fara piige na, wu ma ɲaari gbee faxhuu we ni, ni yaya na, na xhuulo, na wuyɛ jɔgɔ ni faaya ni.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 A wu Yesu ɲa, na wu yaha taliige ni, na baa na shɛ nuguro sin wu fɛɛ ni,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 na jo ni mujuugbɔɔ ni na: «Ɲaha mʼa zhaa nɛ fɛni wɛ, Kilɛ-gbɔtabaaga Ja, Yesu? Nʼa ma ɲɛɛri, Kilɛ wuu na ma ganha bu na kyɛɛgi wɛ!
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Wʼa pee jo, bani Yesu ya jo na jina wu wu foro wee ná wu ni.»
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Wee tuun wu ni a Yesu di wu yege na: «Dii mu mɛgɛ di ɲɛ wɛ?» A wu wu ɲɔ shɔ na: «Nɛ mɛgɛ ɲɛ ‹Wèe Ya Ɲɛhɛ,›» bani jinaa niɲɛhɛmɛɛ pu bi jé wu ni.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A jinaa pʼi wu ɲɛɛri xuuni, na wu ganha da pee kɔri yeege fiige ki ni wɛ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Lee bi shaagbaga nijeŋɛ ka ta ki na naha yaŋa ki kabanugo.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Wee tuun wu ni a jinaa pʼi Yesu ɲɛɛri na: «Wù yaha wù shɛ jé pii shaalaa pii ni.»
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 A wu sɔɔ, taapile ni a jinaa pʼi foro ná wu ni, na shɛ jé shaalaa pu ni. A shaagbaga kʼi gburogi, na digi yaŋa gologoloyo yi ni, na jé gba lɔhɔ ki ni, na xhu. Pee shaalaa pʼa bi shɛ kabɔfoŋɔɔ shuun (2.000) fɛni.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 A pee shaanahamaa pʼi baa kari, na shɛ yee paari kanha ki ni, ni sitiinmɛɛ pu mu. A sipyii pʼi foro, na shɛ lee nibyii li wii.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Pʼa nɔ Yesu na ge, a pʼi wee ná wu nidɛɛngɛ ɲa, jinaɲɛhɛmɛɛ pu bye wemu ni ge. Fàya yi bye wu na, wu dʼa cuuŋɔ. A pʼi fya.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Le lʼa pye jinaa sipya we, ni pii shaalaa pii shizhaa na ge, lee ya pye piimu ɲii na ge, a pee di lee paari pu mu.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Wee tuun wu ni a pʼi ganha na Yesu ɲɛɛri na wu foro pu wo fiige ki ni.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Yesu nijewo kɔrɔgɔ ki ni, jinaa pu bye ná wemu ni ge, a wee di wu ɲɛɛri na wu bi da já binnɛ ni wu ni.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Yesu ya ta sɔɔ wɛ, ga na li shɛ wu na na: «Ta se puga! Kafɔɔ Kilɛ ya ɲuŋɔ ɲaari ma na, na kagbɔhɔɔ kiimu bɛɛri pye ma mu ge, mʼa shɛ kee paari ma puga shɛɛn pu mu!»
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 A we ná we di gari. Yesu ya kagbɔhɔɔ kiimu bɛɛri pye wu mu ge, na shɛ kee paari Dekapoli fiige ki ni. A lʼi bye kakanhana ki logovɛɛ pu bɛɛri mu.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 A Yesu di guri kɔrɔgɔ ki ni, na pa ke ki kabanugo ki na. Na wu yaha gba lɔhɔ ki ɲɔ na, a sipyiɲɛhɛmɛɛ di ba binnɛ wu fɛɛ ni.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ayiwa a Kilɛ-pɛɛŋɛ puga ɲuŋɔfɔɔ wa di ba, wee mɛgɛ ɲɛ Zhayirusi. Ba wʼa Yesu ɲa tuun wemu ni wɛ, na shɛ nuguro sin wu fɛɛ ni,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 na wu ɲɛɛri saama na na: «Na poro fucɛɛrɛ lʼa taxuyo shaa. Nʼa ma ɲɛɛri, pa ma keŋɛ taha wu na, kɔnhɔ wu shɔ, wu bye ɲìi na.»
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 A Yesu di binnɛ kari ni wu ni.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Lee bi cee wa bɛ ta wà shishan na woni wu fɛni fo yee kɛ ni shuun.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Wʼa bi kanha xuuni wɛbyii niɲɛhɛmɛɛ keŋɛ ni. Wu keŋɛ yara bɛɛri ya xɔ na yama pu ta pu sanha bɔrɔ wɛ, fo pusama na dɛnri.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 A wu Yesu kaa logo, na ba sipyii pu tɛ ni Yesu kadugo yíri, na ba gbɔn wu fadeŋɛ na.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Bani wu bi wu funŋɔ kɔɔn na: «Nɛ bu já ta kpɔn yɛ wu fadeŋɛ ke na, nɛ na juuŋɔ.»
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Taapile ni a wu shishan pʼi yere, a wu li cɛ wu cére ti na, na wee ya cuuŋɔ.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Taapile ni a Yesu di li cɛ wuyɛ ni na sefɛɛrɛ ta tʼa foro wee ni. A wu ŋmahana ɲɛri sipyii pu niŋɛ ni, na jo: «Jɔgɔ wʼa kpɔn nɛ fadeŋɛ ke na wɛ?»
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 A wu kalaapiire tʼi wu ɲɔ shɔ na: «Mu ɲaha ɲɛ sipyiire ti ni tʼa mu cɔnri, na yegee sanha na jɔgɔ wʼa kpɔn ma na wɛ?»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ga, a Yesu di ganha na wu tàan sipyii pu wii, kɔnhɔ wu lee pyevɔɔ ɲa.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Kaa le lʼa pye wee cee wu na ge, wuyɛ pyaa bi lee cɛ. A wu fya na jɛlɛ, na ba nuguro sin Yesu fɛɛ ni, na yi bɛɛri fiinŋɛ jo wu mu.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ga, a Yesu di wu pye: «Na poro, ma nʼa daa wʼa ma shɔ. Ta se ɲaɲiŋɛ na! Mʼa shɔ ma kanhama pu na!»
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Na Yesu yaha pee jomɔ pu na, a sipyii pii di ba na yìri Kilɛ-pɛɛŋɛ puga ɲuŋɔfɔɔ wu kaban, na ba wu pye: «Ma poro fucɛɛrɛ lʼa xu. Ɲaha na ma sanha dʼa navunŋɔ pɛlɛ Karamɔgɔ wu na wɛ?»
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ga Yesu ya ta ɲaha taga pee jomɔ pu yíri wɛ, a wu Zhayirusi pye: «Ma ganha da vya wɛ; dà yɛ nɛ na.»
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Wʼa ta sɔɔ wa shishiin bɛ wu pinnɛ ni wu ni wɛ, fo Pyɛɛri, ni Yakuba, ni wu ceborona Yohana.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 A pʼi nɔ Kilɛ-pɛɛŋɛ puga ɲuŋɔfɔɔ wu kaban. A Yesu di tunmɔ pu ta pʼa pɛlɛ. Sipyiɲɛhɛmɛɛ pu bye wà, na mɛhɛɛ suu, na sipyaa waa.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 A wu jé puga ki ni na pu pye: «Ɲaha na yee di mɛhɛɛ suu, na pe tunmɔ pe bɛɛri pyi wɛ? Pya wu ya ta xu wɛ, wʼa ŋmunɔɔ.»
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 A pʼi ganha na wu la wo.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 A wu fucɛɛrɛ li co li keŋɛ na na jo: «Talita kumi!» lee kɔri ɲɛ: «Fucɛɛrɛ, nɛ wʼa ma pye mu, yìri!»
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Taapile ni a fucɛɛrɛ lʼi yìri na ɲaari. Li yee wa bye kɛ ni shuun. A lee di bye kakanhana pu mu fo xuuni.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ga, a Yesu di yi jo waha pu mu, kɔnhɔ wa shishiin ganha bu li cɛ wɛ. Lee kadugo na a wu pu pye na pu yalige kan li mu.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.