Marcos 5
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs ARA
1 Lee kadugo na a Yesu ni wu kalaapiire tʼi nɔ Galile Gba wu kadugo yíri Gerasa fiige ki ni.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ba Yesu ya foro yɛ kɔrɔgɔ ki ni wɛ, taapile ni a ná wa di foro faxhuu wu ni, jinaa na ɲɛ wu ni, na ba wu ɲuŋɔ círi.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Wee ná we tatɛɛngɛ ki bye faxhuu. Wa shishiin bɛ bi da já wu pɔ nige wɛ, ni tɔɔrɔ shɔnhɔyɔ bɛ ni wɛ.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Pʼa shɔnhɔyɔ taga wu pɔ tɛɛgɛɛ niɲɛhɛŋɛɛ ni, na biriye le wu tɔɔyɔ na. Ga wʼa shɔnhɔyɔ yi kɔn, na biriye yi bɛ kɔn wolo tɔɔyɔ yi na. Wa shishiin bi da já wu yereŋɛ wɛ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Caŋa fara piige na, wu ma ɲaari gbee faxhuu we ni, ni yaya na, na xhuulo, na wuyɛ jɔgɔ ni faaya ni.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 A wu Yesu ɲa, na wu yaha taliige ni, na baa na shɛ nuguro sin wu fɛɛ ni,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 na jo ni mujuugbɔɔ ni na: «Ɲaha mʼa zhaa nɛ fɛni wɛ, Kilɛ-gbɔtabaaga Ja, Yesu? Nʼa ma ɲɛɛri, Kilɛ wuu na ma ganha bu na kyɛɛgi wɛ!
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Wʼa pee jo, bani Yesu ya jo na jina wu wu foro wee ná wu ni.»
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Wee tuun wu ni a Yesu di wu yege na: «Dii mu mɛgɛ di ɲɛ wɛ?» A wu wu ɲɔ shɔ na: «Nɛ mɛgɛ ɲɛ ‹Wèe Ya Ɲɛhɛ,›» bani jinaa niɲɛhɛmɛɛ pu bi jé wu ni.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A jinaa pʼi wu ɲɛɛri xuuni, na wu ganha da pee kɔri yeege fiige ki ni wɛ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Lee bi shaagbaga nijeŋɛ ka ta ki na naha yaŋa ki kabanugo.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Wee tuun wu ni a jinaa pʼi Yesu ɲɛɛri na: «Wù yaha wù shɛ jé pii shaalaa pii ni.»
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 A wu sɔɔ, taapile ni a jinaa pʼi foro ná wu ni, na shɛ jé shaalaa pu ni. A shaagbaga kʼi gburogi, na digi yaŋa gologoloyo yi ni, na jé gba lɔhɔ ki ni, na xhu. Pee shaalaa pʼa bi shɛ kabɔfoŋɔɔ shuun (2.000) fɛni.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 A pee shaanahamaa pʼi baa kari, na shɛ yee paari kanha ki ni, ni sitiinmɛɛ pu mu. A sipyii pʼi foro, na shɛ lee nibyii li wii.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Pʼa nɔ Yesu na ge, a pʼi wee ná wu nidɛɛngɛ ɲa, jinaɲɛhɛmɛɛ pu bye wemu ni ge. Fàya yi bye wu na, wu dʼa cuuŋɔ. A pʼi fya.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Le lʼa pye jinaa sipya we, ni pii shaalaa pii shizhaa na ge, lee ya pye piimu ɲii na ge, a pee di lee paari pu mu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Wee tuun wu ni a pʼi ganha na Yesu ɲɛɛri na wu foro pu wo fiige ki ni.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Yesu nijewo kɔrɔgɔ ki ni, jinaa pu bye ná wemu ni ge, a wee di wu ɲɛɛri na wu bi da já binnɛ ni wu ni.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yesu ya ta sɔɔ wɛ, ga na li shɛ wu na na: «Ta se puga! Kafɔɔ Kilɛ ya ɲuŋɔ ɲaari ma na, na kagbɔhɔɔ kiimu bɛɛri pye ma mu ge, mʼa shɛ kee paari ma puga shɛɛn pu mu!»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 A we ná we di gari. Yesu ya kagbɔhɔɔ kiimu bɛɛri pye wu mu ge, na shɛ kee paari Dekapoli fiige ki ni. A lʼi bye kakanhana ki logovɛɛ pu bɛɛri mu.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 A Yesu di guri kɔrɔgɔ ki ni, na pa ke ki kabanugo ki na. Na wu yaha gba lɔhɔ ki ɲɔ na, a sipyiɲɛhɛmɛɛ di ba binnɛ wu fɛɛ ni.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ayiwa a Kilɛ-pɛɛŋɛ puga ɲuŋɔfɔɔ wa di ba, wee mɛgɛ ɲɛ Zhayirusi. Ba wʼa Yesu ɲa tuun wemu ni wɛ, na shɛ nuguro sin wu fɛɛ ni,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 na wu ɲɛɛri saama na na: «Na poro fucɛɛrɛ lʼa taxuyo shaa. Nʼa ma ɲɛɛri, pa ma keŋɛ taha wu na, kɔnhɔ wu shɔ, wu bye ɲìi na.»
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 A Yesu di binnɛ kari ni wu ni.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Lee bi cee wa bɛ ta wà shishan na woni wu fɛni fo yee kɛ ni shuun.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Wʼa bi kanha xuuni wɛbyii niɲɛhɛmɛɛ keŋɛ ni. Wu keŋɛ yara bɛɛri ya xɔ na yama pu ta pu sanha bɔrɔ wɛ, fo pusama na dɛnri.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 A wu Yesu kaa logo, na ba sipyii pu tɛ ni Yesu kadugo yíri, na ba gbɔn wu fadeŋɛ na.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Bani wu bi wu funŋɔ kɔɔn na: «Nɛ bu já ta kpɔn yɛ wu fadeŋɛ ke na, nɛ na juuŋɔ.»
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Taapile ni a wu shishan pʼi yere, a wu li cɛ wu cére ti na, na wee ya cuuŋɔ.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Taapile ni a Yesu di li cɛ wuyɛ ni na sefɛɛrɛ ta tʼa foro wee ni. A wu ŋmahana ɲɛri sipyii pu niŋɛ ni, na jo: «Jɔgɔ wʼa kpɔn nɛ fadeŋɛ ke na wɛ?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 A wu kalaapiire tʼi wu ɲɔ shɔ na: «Mu ɲaha ɲɛ sipyiire ti ni tʼa mu cɔnri, na yegee sanha na jɔgɔ wʼa kpɔn ma na wɛ?»
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ga, a Yesu di ganha na wu tàan sipyii pu wii, kɔnhɔ wu lee pyevɔɔ ɲa.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Kaa le lʼa pye wee cee wu na ge, wuyɛ pyaa bi lee cɛ. A wu fya na jɛlɛ, na ba nuguro sin Yesu fɛɛ ni, na yi bɛɛri fiinŋɛ jo wu mu.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ga, a Yesu di wu pye: «Na poro, ma nʼa daa wʼa ma shɔ. Ta se ɲaɲiŋɛ na! Mʼa shɔ ma kanhama pu na!»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Na Yesu yaha pee jomɔ pu na, a sipyii pii di ba na yìri Kilɛ-pɛɛŋɛ puga ɲuŋɔfɔɔ wu kaban, na ba wu pye: «Ma poro fucɛɛrɛ lʼa xu. Ɲaha na ma sanha dʼa navunŋɔ pɛlɛ Karamɔgɔ wu na wɛ?»
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ga Yesu ya ta ɲaha taga pee jomɔ pu yíri wɛ, a wu Zhayirusi pye: «Ma ganha da vya wɛ; dà yɛ nɛ na.»
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Wʼa ta sɔɔ wa shishiin bɛ wu pinnɛ ni wu ni wɛ, fo Pyɛɛri, ni Yakuba, ni wu ceborona Yohana.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 A pʼi nɔ Kilɛ-pɛɛŋɛ puga ɲuŋɔfɔɔ wu kaban. A Yesu di tunmɔ pu ta pʼa pɛlɛ. Sipyiɲɛhɛmɛɛ pu bye wà, na mɛhɛɛ suu, na sipyaa waa.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 A wu jé puga ki ni na pu pye: «Ɲaha na yee di mɛhɛɛ suu, na pe tunmɔ pe bɛɛri pyi wɛ? Pya wu ya ta xu wɛ, wʼa ŋmunɔɔ.»
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 A pʼi ganha na wu la wo.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 A wu fucɛɛrɛ li co li keŋɛ na na jo: «Talita kumi!» lee kɔri ɲɛ: «Fucɛɛrɛ, nɛ wʼa ma pye mu, yìri!»
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Taapile ni a fucɛɛrɛ lʼi yìri na ɲaari. Li yee wa bye kɛ ni shuun. A lee di bye kakanhana pu mu fo xuuni.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ga, a Yesu di yi jo waha pu mu, kɔnhɔ wa shishiin ganha bu li cɛ wɛ. Lee kadugo na a wu pu pye na pu yalige kan li mu.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.