Lucas 15
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs ACF
1 Fanhafɛɛ wari shɔvɔɔ ni jurumupyii pii bɛ ya fulo Yesu na, na wu jomɔ logo.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Lee na a Farizhɛɛn ni saliya karamɔgɔlɔɔ pʼi ganha na kalɔhɔrɔ yu na: «We ná we ya jurumupyii coni na ɲɔgi, wʼa li ni pu ni shiizhan.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 A Yesu di le talenɛ le jo pu mu na:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Jɔgɔ wu wa yee ni, dubyaa xhuu nigin (100) bu bye wu mu, a nigin di biin, ta wu da kɛlɛɛ gbarashɛɛrɛ ni gbarashɛɛrɛ (99) wu samaa yaha wà sige ki ni, wu shɛ nibɛɛngɛ ki sha fo wu ki ɲa wɛ?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Ba wʼa shɛ wu ɲa wɛ, wu fundanga wo na wu le wu katigoo ni.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Ba wʼa nɔ puga wɛ, wʼa wu naɲiinɛɛ ni wu tiinɲii yiri, na pu pye: ‹Wù fundanga ta shiizhan, bani nɛ na dubyapɛɛngɛ ki ɲa.›»
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 A Yesu di jo: «Lee na nʼa da yi jo yi mu, jurumupye nigin bɛ bu yere wu jurumu na, fundanga na bye wee wuu na fugba we ni na toro sipyitiimɛɛ kɛlɛɛ gbarashɛɛrɛ ni gbarashɛɛrɛ (99) tàan, piimu mago ɲɛ nige jurumu yafa na wɛ.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 A Yesu di jo sanha na: «Kelee cee wekɛ wu da bye ni warifyɛn tuuyo kɛ ni, nigin bu biin yi ni, ta wu da sokinna le wu puga ki pɔ wu ki sha xuuni fo wu ki ɲa wɛ?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Wu bu ki ɲa tuun wemu ni, wʼa wu pushaɲiinɛɛ ni wu tiinɲii cèe yiri na pu pye: ‹Wù fundanga ta shiizhan, bani nɛ warifyɛn tuuŋɔ ke ki bi piin ge, nɛ ki ɲa.›
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Lee wuu na, nʼa da yi jo yi mu, fundanga ki wa kii mɛlɛkɛɛ pu mu jurumupye nigin na yere wu jurumu na.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 A Yesu di jo bɛ sanha na: «Jalaa shuun bye ná wa mu.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 A kurogo ja wu tofɔɔ wu pye: ‹Na to, lemu na ba nɔ na na cɛn wu ni ge, lee kan na mu nimɛ!› Ba wʼa yee jo wɛ, a tofɔɔ wu sɔɔ na naafuu wu taa pu shuun wu na.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Cabyaa kii nidorogo na, a kurogo ja wu wu taa wari wu bɛɛri wá wuyɛ na. Na gari taliige fiige ka ni, na shɛ wuyɛ yaha wà fungɔngɔ baa sipya. Na wari wu bɛɛri kyɛɛgi ɲuŋɔ baa keree ni.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ba wari wu bɛɛri ya xɔ wɛ, a xuugbɔhɔ di jé kee fiige ki ni. A kanhama di nɔ wu na.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 A wu shɛ jé baari ni kee fiige ki sipya wa mu, a wee di wu yaha kari wu kɛrɛyɛ ni shaanahana na.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 A xuugo di shɔ wu ni xuuni. Yaliye yemu pu bi gaan shaalaa pu mu ge, a wu funŋɔ di bye wu li yee ni, ga wa shishiin ya ya kan wu mu wɛ.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 «Ba wʼa wu funŋɔ sha wɛ, na jo: ‹Kapyebyii niɲɛhɛmɛɛ pu wa nɛ to puga. Pu ma li, na yalige ki saŋa yaha, nɛ kunni di zhaa di xhuu naha xuugo keŋɛ ni.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nʼa da guri zhɛ na to wu puga ki ni, di shɛ wu pye: Na to, nʼa nahana Kilɛ mu, na nahana mu bɛ mu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Nɛ yaa na yiri nige mu ja sanha wɛ. Na co ba ma kapyebye wa ɲɛ wɛ.›
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 A wu yìri kari puga.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 A ja wu to wu pye: ‹Na to, nɛ nahana Kilɛ mu, na nahana mu bɛ mu, nɛ yaa na yiri mu ja nige wɛ.›
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ga, a wu to wu yi jo kapyebyii pu mu na: ‹Yi fyaala pa ni fadeye yi bɛɛri nizaaŋa ki ni yi pa le wu na, yʼi kabelenɛ le wu kabee na, yʼi tanhaya le wu na.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Yʼi ba ni nupepinŋɛ sìnmɛ wogo ni yi pa gbo. Wù li wù funŋɔ taan,
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 bani nɛ pya we wʼa ɲa ge, wu bi xu, wʼa kuri pye ɲiifɛɛrɛ ni. Wu bi piin, wʼa ɲa.› A pʼi kalenɛ ɲɔ co.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «Lee bi wu jashiimɛ wu ta wee na ɲɛ tɛgɛ ki ni, ba wee ya tɛɛŋɛ puga na wɛ, a wu yatinyɛ yi tunmɔ ni xɔnhɔrɔ ti tunmɔ pu logo.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 A wu kapyebye wa yiri na wu yege lee kalenɛ li ɲuŋɔ na.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 A wee di wu ɲɔ shɔ na: ‹Mu cuun wu wʼa pa, a ma to wu nupepinŋɛ sìnmɛ wogo gbo wu mu, bani wu ja wʼa pa jé sicuumɔ na.›
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 A jashiimɛ wu luu di yìri, wu ya ta sɔɔ na jé puga wɛ. Ba wu to wʼa yee logo wɛ, na foro kari wu fɛni, na shɛ wu ɲɛɛri na wu ɲɔ wuyɛ na wu jé.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ga, a wu tofɔɔ wu pye: ‹Wii mɛ dɛ! Nɛ yee ya ɲɛhɛ na kapyeŋɛɛ pyi mu mu. Nɛ ta mu ɲɔmɛɛ yaha tuun wa yafiin ni wɛ. Lee bɛ na, ali mu ya ta sikapire nigin bɛ kan ɲa nɛ mu, kɔnhɔ nɛ ni na naɲiinɛɛ di fundanga pinnɛ pye shiizhan wɛ.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ga we wu wa mu ja wu ge, wʼa mu naafuu wu bɛɛri kyɛɛgi dɔdɔshaa ni. Ba wʼa pa wɛ, a mu nupepinŋɛ sìnmɛ wogo gbo wu mu!›
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 «A wu to wu wu ɲɔ shɔ na: ‹Na ja, tuun bɛɛri ni mu wa nɛ tàan naha, nɛ yaŋmuyɔ yi bɛɛri wa mu woyo.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ga wèe ya yaa na funŋɔ taan, na kalenɛ pye, bani ma cuun we wu wa we ge, wu nixhugo ki bye, ga wʼa ɲiifɛɛrɛ ta nimɛ. Wʼa bi piin, ga wʼa ɲa.›»
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.