Atos 27
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs NVI
1 Tuun wemu ni lʼa shɛ na wèe pu jé kɔɔgbɔhɔ ki ni wʼà se Itali fiige ki ni ge, a pʼi Pɔli ni kasolemɛɛ pii bɛ kan sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ wa mu. Wee mɛgɛ ɲɛ na Zhuliyusi. Wee wu bye Oromɛ saannaa ɲuŋɔfɔɔ wu wo sɔrɔsii kuruŋɔ ki ɲuŋɔfɔɔ.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 A wèe di jé Adiramiti shɛɛn wo kɔɔgbɔhɔ ka ni na se Azi fiige ki kabaŋa yíri. A Masedɔni fiige shɛn wa di binnɛ kari ni wèe ni, wee mɛgɛ ɲɛ na Arisitaaki. Wu kulo di ɲɛ na Tesaloniki.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Kee caŋa ki ɲimuguro ti na wèe ya nɔ Sidɔn kulo li ni. Zhulusi bi saama pa pye Pɔli na. Wu bi koro yaha Pɔli mu wʼa se wʼa foro wu naɲiinɛɛ na, kɔnhɔ wu da wu mago ɲɔ yaŋmuyɔ taa pu mu.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ba wèe ya yìri wà wɛ, a kafɛɛgɛ kʼi ganha na jirini wèe na. A wèe di doro Sipɛrɛ fiige ki kabanugo kafɛɛgɛ ki ɲaha na.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 A wèe di mɛhɛ na se wá kɔɔgbɔhɔ ki ni, na shɛ doro Silisi fiige ke, ni Panfili fiige ki kabanugo. A wèe di shɛ nɔ Mira kulo li ni, lee ɲɛ Lisi fiige ki ni.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 A sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ wu Alɛkizandiri shɛɛn wo kɔɔgbɔhɔ ka ɲa wee xuu wu ni, kee bi gaaŋi Itali fiige ki ni. A wu wèe le kee ni.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Wèe ya cabyaa niɲɛhɛŋɛɛ pye lɔhɔ ki ɲuŋɔ ni, kɔɔgbɔhɔ ki na gaaŋi kasɛɛgɛ na. Wèe ya sii kanha xuuni na na nɔ Kinide shizhaa na. Kafɛɛgɛ ki bi she wèe da ga shɛ ɲaha na wɛ, a wèe di doro Kɛrɛti fiige ki kabanugo kafɛɛgɛ ki ɲaha na na kari Salimoni kulo li shizhaa.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Wèe niganhaya yʼa toro wee xuu wu ni. A wèe di shɛ nɔ xuu wa ni, wee mɛgɛ ɲɛ na: «Kɔrɔgɔ tayeresaaŋa». Kulo la ɲɛ wà wee xuu wu tàan na Lazi.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Wèe bi taatuunnɔ torogo wùyɛ na xɔ lee ni. A Yawutuu pu wo suun leduun wu doro na wèe yaha lee ni, fo na pa wiire ti tuun wu pye wʼa tɛɛŋɛ. A kɔɔgbɔhɔ ki baa wu ɲɛri nimɛ farati. Lee na Pɔli bi sipyii pu sɔnmi na:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 «Na naɲiinɛɛ, nɛ li ɲa jo lʼa ɲɛri farati. Li wa da ba da kɔɔgbɔhɔ ki ni ki funŋɔ yaŋmuyɔ ye yɛ na-ɛ dɛ! Ga wèe piimu bɛ pu wa ki ni ge, wèe bɛ munahaa ki wa li ni.»
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ga sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ wu ya ta Pɔli jomɔ pu wii yaaga wɛ. Bani wee bi dà kɔɔgbɔhɔ ki paavɔɔ ni ki kafɔɔ na na toro Pɔli tàan.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Wee xuu wu wo kɔrɔyɔ tayerege ki bi ɲɔ wiire tuun ni wɛ. Lee na, a pu niɲɛhɛmɛɛ di jo na pu la le pʼi yìri wee xuu wu ni, na li bi da já bye mu. A pʼi la le na gari Fɛnikisi ni, Kɛrɛti fiige ki kɔrɔyɔ yi tayerege ki ni, kɔnhɔ pʼi wiire ti tuun wu torogo wà. Wee xuu wu ɲaha ya tii camutomɔ pu na.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ba kafɛɛrɛ la ya yìri kanige cɛ wɛ, a pʼi lee ɲa, na ganha na giin na pee na já da gaaŋi. Tuuŋɔ nigbɔhɔ ke ki bi kɔɔgbɔhɔ ki yereŋɛ ge, a pʼi kee laha wà. A kɔɔgbɔhɔ kʼi ganha na gaaŋi ni pu ni Kɛrɛti fiige ki cɛ fɛni.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ga li ya ta mɔ wɛ, a kafɛɛgbɔhɔ ka di yìri kanige cɛ we ni. Kee kafɛɛgɛ ki mɛgɛ ki bye na «Urakilɔn.»
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 A kee kafɛɛgbɔhɔ kʼi kɔɔgbɔhɔ ki lɔ. Wèe ya já kafɛɛgɛ ki ɲaha kɔn ki lɔ na wɛ. A wèe di mɛhɛ wùyɛ yaha ki keŋɛ na.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 A kafɛɛgbɔhɔ kʼi ganha na gaaŋi ni wèe ni. A wèe di shɛ doro xuu wa ni suumɔ lɔhɔ ki niŋɛ ni kamɛnɛ cɛ, wee mɛgɛ ɲɛ na Koda. A wee xuu wu jé wèe ni kafɛɛgɛ ki tɛ ni. A wèe di kɔɔpure li kiragi kiragi fo na ba li ta leŋɛ kɔɔgbɔhɔ ki ni.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ba wèe ya lee kɔɔpure li leŋɛ kɔɔgbɔhɔ ki ni wɛ, na kɔɔgbɔhɔ ki pɔ ni mɛɛrɛ ni, kɔnhɔ ki ganha bu gyɛɛgi wɛ. Lee kadugo na, fàŋa ke ki bi kɔɔgbɔhɔ ki pye ki na gaaŋi ge, a pʼi kee tirige. Bani pu bi fyagi na kafɛɛgɛ ki ganha bu da zhɛ kɔɔgbɔhɔ ki yereŋɛ Libi fiige ki gbazhɛnhɛ ki ɲuŋɔ ni wɛ. A wèe di wùyɛ yaha kafɛɛgbɔhɔ ki mu ki na gaaŋi ni wù ni.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ga, a kafɛɛgɛ kʼi diin na gurulo wèe ni, fo li ya ta pa ɲɔ wɛ, kee caŋa ki ɲimuguro ti na, a pʼi kɔɔgbɔhɔ ki funŋɔ tuguro ta wolo na wá suumɔ lɔhɔ ki ni.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Caŋa taanri wogo ki na, a kɔɔgbɔhɔ ki paavɔɔ wuyɛ pyaa di tuguro ta wolo wá sanha.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Wèe ya cabyaa niɲɛhɛŋɛɛ pye, caŋa ɲii da voro wɛ, wɔrɔ bɛ di da voro piige wɛ. Kafɛɛgɛ ki saŋa ɲɛ na dɛnri yɛ! A wèe funŋɔ di bɛn fo wèe na giin jo wa shishiin da zhɔ wèe ni nige wɛ.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Kɔɔgbɔhɔ ki funŋɔ sipyii pu bi mɔ pu da li wɛ. A Pɔli di ba yìri yere pu niŋɛ ni na pu pye: «Na naɲiinɛɛ, yee bi yaa na nɛ jomɔ pu logo fo na wèe yaha Kɛrɛti ni, na diin wà. Lee da bi bye, pe kanhama pe, ni te kakara te bi da wèe ta wɛ.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ga yemu nʼa da jo yi mu nimɛ ge, wù lowagaa ta, yaaga wa da wa ta wɛ, kɔɔgbɔhɔ ki yɛ kʼa da ba gyɛɛgi.»
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 A Pɔli di pu pye sanha: «Kilɛ wemu wo kapyeŋɛɛ nɛ byi, na ɲɛ bɛ wee wo ge, wee wo mɛlɛkɛ wa ya wuyɛ shɛ nɛ na piige ki ni,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 na nɛ pye: ‹Pɔli ma ganha bu fya wɛ, fo ma bu nɔ Oromɛ saannaa ɲuŋɔfɔɔ Sezari yíri. Lee wuu na, sipyaa sipya wu ɲɛ ni ma ni kɔɔgbɔhɔ ki ni ge, Kilɛ na mu ni pee bɛɛri shɔ wu saama pu funŋɔ ni.›
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Lee wuu na, yi yi logoo waha na naɲiinɛɛ. Nɛ dà li na jo mɛlɛkɛ wʼa yekɛ jo ge, jo Kilɛ na li pye nakaara baa.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ga kɔɔgbɔhɔ ki na ba shɛ gyɛɛgi ni wèe ni kʼi wèe wá fiige ka ni suumɔ lɔhɔ ki niŋɛ ni.»
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ayiwa, na kɔɔgbɔhɔ ki yaha ki na se na guroo ni wèe ni kafɛɛgɛ ki keŋɛ ni Adiriyatiki Suumɔ Logbɔhɔ ki na, wèe piige kɛ ni shishɛɛrɛ wogo ki na, ba ɲiŋɛ kʼa pa ɲi wɛ, a kɔɔgbɔhɔ ki paavɛɛ pʼi ganha na giin na wèe ya nɔ xɔ suumɔ lɔhɔ ki kogoŋɔ ki na.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 A pʼi wee xuu wu wo lɔhɔ ki taanna, na ki jogi wu ta mɛtɛrɛlɛɛ kɛlɛɛ taanri ni gbarashuun. A pʼi shɛ sanha ɲaha na jɛri, na lɔhɔ ki jogi wu ta wee xuu wu ni mɛtɛrɛlɛɛ kɛlɛɛ shuun ni gbarataanri.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Pu bi fyagi na kɔɔgbɔhɔ ki ganha ba shɛ kiyɛ kuu faaga ka na wɛ. Lee wuu na tuutabaaya yemu yi bi kɔrɔgɔ ki yereŋɛ ge, a pʼi yee shishɛɛrɛ lɔ na wá lɔhɔ ki ni kɔɔgbɔhɔ ki kadugo yíri. A pʼi diin wà, na ɲiga ki sige kanha kʼi mugi.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Na sipyii pu yaha kɔɔgbɔhɔ ki ni, a ki kapyebyii pʼi kɔɔpure li yeege taha lɔhɔ ki ɲuŋɔ ni, na puyɛ pye kanna tuuŋɔ ka pu da yaha kɔɔgbɔhɔ ki kadugo yíri na ta pu funŋɔ di ɲɛ pʼi baa.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ba Pɔli ya lee ɲa wɛ, a wu sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ we ni sɔrɔsii pusamaa pye: «Kɔɔgbɔhɔ ki kapyebyii pu bye pʼi ya tiin ki ni naha wɛ, yʼa da zhɔ wɛ.»
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 A sɔrɔsii pʼi sɔɔ Pɔli jomɔ pu na a pʼi kɔɔpure li mɛɛrɛ ti kɔn, na li shan suumɔ lɔhɔ ki ni.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ɲimuguɲɔ wu na, a Pɔli di pu bɛɛri pye na pu li; A wu jo: «Niɲaa ɲɛ wèe caŋa kɛ ni shishɛɛrɛ wogo yee funyɔ na pɛn, wa shishiin bɛ di sanha li wɛ.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Lee wuu na nʼa yi ɲɛɛri jo yi la le yiyɛ ni yʼi li. Bani yee mago wu wa lee na kɔnhɔ yʼi bye ɲii na, yi li cɛ bɛ na wa ɲuzhikana bɛ wa da biin yi ni le koo na wɛ.»
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Ba Pɔli ya yee jo xɔ wɛ, na buuri lɔ, na baraga taha Kilɛ na pu bɛɛri ɲii na, na wa kɔn xa.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ba sipyii pusamaa ya lee ɲa wɛ, a pu bɛ logoo di waha, a pu bɛ di li.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Wèe piimu bɛɛri pu bye kɔɔgbɔhɔ ki ni ge, wèe bɛɛri bye sipyii xhuu shuun ni kɛlɛɛ gbarashuun ni gbaara (276).
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tuun wemu ni pu bɛɛri ya li na din ge, shinma we wu bye kɔɔgbɔhɔ ki ni ge, a pʼi wee wo suumɔ lɔhɔ ki ni kɔnhɔ kɔɔgbɔhɔ kʼi faha.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ba ɲiga kʼa mugi wɛ, xuu wemu ni kɔɔgbɔhɔ ki bye ge, ki kapyebyii pu ya ta pu taceŋɛ ta wee xuu wu na wɛ. A pʼi loguuro la ɲa ɲiwaga ka di ɲɛ wee xuu wu ni. A pʼi jo na wà pu da zhɛ ni kɔɔgbɔhɔ ki ni, na li bi da já bye.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Lee na a pʼi tuutabaaya yi sanha laha kɔɔgbɔhɔ ki na na yaha lɔhɔ ki ni. Tige kemu kʼa ma kɔɔgbɔhɔ ki ɲaha ɲɛri ge, a pʼi kee bɛ wo mɛɛrɛ ti sanha. Lee kadugo na a pʼi kɔɔgbɔhɔ ki ɲahagbaa faŋa ki yirige yereŋɛ, kɔnhɔ kafɛɛgɛ kʼi da pu ŋmunuŋɔ da se suumɔ lɔhɔ ki kogoŋɔ ki na.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ga, a kɔɔgbɔhɔ kʼi shɛ diin gbazhɛnhɛ ki ɲuŋɔ ni loguugoo shuun wa niŋɛ ni. A kɔɔgbɔhɔ ki ɲahagbaa lʼi shɛ jé wà gbazhɛnhɛ ka ni, na jɔnri wà taɲɛhɛŋɛ baa. A lokuruyo di ganha na ma na ki kadugo yíri wu kpɔɔn, fo na wu kyɛɛgi.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Sɔrɔsii pu bi giin pʼi kasolemɛɛ pu gbo, kɔnhɔ pu ganha bu da do do lɔhɔ ki ni, pʼi ɲa pu foro pʼi baa wɛ.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ga sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ wu funŋɔ bye pu Pɔli gbo wɛ. Lee wuu na wu ya ta sɔɔ sɔrɔsii pu wo nijoyo yi na wɛ. A wu jo na piimu pʼa lɔhɔ cɛ ge, na pee pu fɛnhɛ to to lɔhɔ ki ni, pʼi ɲa foro suumɔ lɔhɔ ki ni.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Na pusamaa di dugi kɔɔgbɔhɔ ki kɔrɔyɔ ya na, kelee kɔɔjaya ya na pʼa gaaŋi. Mu pʼa pye a pu bɛɛri di nɔ suumɔ lɔhɔ ki kogoŋɔ ki na yaaga ya wa ta wɛ.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.