Atos 27
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs ARIB
1 Tuun wemu ni lʼa shɛ na wèe pu jé kɔɔgbɔhɔ ki ni wʼà se Itali fiige ki ni ge, a pʼi Pɔli ni kasolemɛɛ pii bɛ kan sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ wa mu. Wee mɛgɛ ɲɛ na Zhuliyusi. Wee wu bye Oromɛ saannaa ɲuŋɔfɔɔ wu wo sɔrɔsii kuruŋɔ ki ɲuŋɔfɔɔ.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 A wèe di jé Adiramiti shɛɛn wo kɔɔgbɔhɔ ka ni na se Azi fiige ki kabaŋa yíri. A Masedɔni fiige shɛn wa di binnɛ kari ni wèe ni, wee mɛgɛ ɲɛ na Arisitaaki. Wu kulo di ɲɛ na Tesaloniki.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kee caŋa ki ɲimuguro ti na wèe ya nɔ Sidɔn kulo li ni. Zhulusi bi saama pa pye Pɔli na. Wu bi koro yaha Pɔli mu wʼa se wʼa foro wu naɲiinɛɛ na, kɔnhɔ wu da wu mago ɲɔ yaŋmuyɔ taa pu mu.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ba wèe ya yìri wà wɛ, a kafɛɛgɛ kʼi ganha na jirini wèe na. A wèe di doro Sipɛrɛ fiige ki kabanugo kafɛɛgɛ ki ɲaha na.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 A wèe di mɛhɛ na se wá kɔɔgbɔhɔ ki ni, na shɛ doro Silisi fiige ke, ni Panfili fiige ki kabanugo. A wèe di shɛ nɔ Mira kulo li ni, lee ɲɛ Lisi fiige ki ni.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 A sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ wu Alɛkizandiri shɛɛn wo kɔɔgbɔhɔ ka ɲa wee xuu wu ni, kee bi gaaŋi Itali fiige ki ni. A wu wèe le kee ni.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Wèe ya cabyaa niɲɛhɛŋɛɛ pye lɔhɔ ki ɲuŋɔ ni, kɔɔgbɔhɔ ki na gaaŋi kasɛɛgɛ na. Wèe ya sii kanha xuuni na na nɔ Kinide shizhaa na. Kafɛɛgɛ ki bi she wèe da ga shɛ ɲaha na wɛ, a wèe di doro Kɛrɛti fiige ki kabanugo kafɛɛgɛ ki ɲaha na na kari Salimoni kulo li shizhaa.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Wèe niganhaya yʼa toro wee xuu wu ni. A wèe di shɛ nɔ xuu wa ni, wee mɛgɛ ɲɛ na: «Kɔrɔgɔ tayeresaaŋa». Kulo la ɲɛ wà wee xuu wu tàan na Lazi.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Wèe bi taatuunnɔ torogo wùyɛ na xɔ lee ni. A Yawutuu pu wo suun leduun wu doro na wèe yaha lee ni, fo na pa wiire ti tuun wu pye wʼa tɛɛŋɛ. A kɔɔgbɔhɔ ki baa wu ɲɛri nimɛ farati. Lee na Pɔli bi sipyii pu sɔnmi na:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 «Na naɲiinɛɛ, nɛ li ɲa jo lʼa ɲɛri farati. Li wa da ba da kɔɔgbɔhɔ ki ni ki funŋɔ yaŋmuyɔ ye yɛ na-ɛ dɛ! Ga wèe piimu bɛ pu wa ki ni ge, wèe bɛ munahaa ki wa li ni.»
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Ga sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ wu ya ta Pɔli jomɔ pu wii yaaga wɛ. Bani wee bi dà kɔɔgbɔhɔ ki paavɔɔ ni ki kafɔɔ na na toro Pɔli tàan.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Wee xuu wu wo kɔrɔyɔ tayerege ki bi ɲɔ wiire tuun ni wɛ. Lee na, a pu niɲɛhɛmɛɛ di jo na pu la le pʼi yìri wee xuu wu ni, na li bi da já bye mu. A pʼi la le na gari Fɛnikisi ni, Kɛrɛti fiige ki kɔrɔyɔ yi tayerege ki ni, kɔnhɔ pʼi wiire ti tuun wu torogo wà. Wee xuu wu ɲaha ya tii camutomɔ pu na.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Ba kafɛɛrɛ la ya yìri kanige cɛ wɛ, a pʼi lee ɲa, na ganha na giin na pee na já da gaaŋi. Tuuŋɔ nigbɔhɔ ke ki bi kɔɔgbɔhɔ ki yereŋɛ ge, a pʼi kee laha wà. A kɔɔgbɔhɔ kʼi ganha na gaaŋi ni pu ni Kɛrɛti fiige ki cɛ fɛni.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Ga li ya ta mɔ wɛ, a kafɛɛgbɔhɔ ka di yìri kanige cɛ we ni. Kee kafɛɛgɛ ki mɛgɛ ki bye na «Urakilɔn.»
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 A kee kafɛɛgbɔhɔ kʼi kɔɔgbɔhɔ ki lɔ. Wèe ya já kafɛɛgɛ ki ɲaha kɔn ki lɔ na wɛ. A wèe di mɛhɛ wùyɛ yaha ki keŋɛ na.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 A kafɛɛgbɔhɔ kʼi ganha na gaaŋi ni wèe ni. A wèe di shɛ doro xuu wa ni suumɔ lɔhɔ ki niŋɛ ni kamɛnɛ cɛ, wee mɛgɛ ɲɛ na Koda. A wee xuu wu jé wèe ni kafɛɛgɛ ki tɛ ni. A wèe di kɔɔpure li kiragi kiragi fo na ba li ta leŋɛ kɔɔgbɔhɔ ki ni.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ba wèe ya lee kɔɔpure li leŋɛ kɔɔgbɔhɔ ki ni wɛ, na kɔɔgbɔhɔ ki pɔ ni mɛɛrɛ ni, kɔnhɔ ki ganha bu gyɛɛgi wɛ. Lee kadugo na, fàŋa ke ki bi kɔɔgbɔhɔ ki pye ki na gaaŋi ge, a pʼi kee tirige. Bani pu bi fyagi na kafɛɛgɛ ki ganha bu da zhɛ kɔɔgbɔhɔ ki yereŋɛ Libi fiige ki gbazhɛnhɛ ki ɲuŋɔ ni wɛ. A wèe di wùyɛ yaha kafɛɛgbɔhɔ ki mu ki na gaaŋi ni wù ni.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Ga, a kafɛɛgɛ kʼi diin na gurulo wèe ni, fo li ya ta pa ɲɔ wɛ, kee caŋa ki ɲimuguro ti na, a pʼi kɔɔgbɔhɔ ki funŋɔ tuguro ta wolo na wá suumɔ lɔhɔ ki ni.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Caŋa taanri wogo ki na, a kɔɔgbɔhɔ ki paavɔɔ wuyɛ pyaa di tuguro ta wolo wá sanha.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Wèe ya cabyaa niɲɛhɛŋɛɛ pye, caŋa ɲii da voro wɛ, wɔrɔ bɛ di da voro piige wɛ. Kafɛɛgɛ ki saŋa ɲɛ na dɛnri yɛ! A wèe funŋɔ di bɛn fo wèe na giin jo wa shishiin da zhɔ wèe ni nige wɛ.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Kɔɔgbɔhɔ ki funŋɔ sipyii pu bi mɔ pu da li wɛ. A Pɔli di ba yìri yere pu niŋɛ ni na pu pye: «Na naɲiinɛɛ, yee bi yaa na nɛ jomɔ pu logo fo na wèe yaha Kɛrɛti ni, na diin wà. Lee da bi bye, pe kanhama pe, ni te kakara te bi da wèe ta wɛ.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Ga yemu nʼa da jo yi mu nimɛ ge, wù lowagaa ta, yaaga wa da wa ta wɛ, kɔɔgbɔhɔ ki yɛ kʼa da ba gyɛɛgi.»
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 A Pɔli di pu pye sanha: «Kilɛ wemu wo kapyeŋɛɛ nɛ byi, na ɲɛ bɛ wee wo ge, wee wo mɛlɛkɛ wa ya wuyɛ shɛ nɛ na piige ki ni,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 na nɛ pye: ‹Pɔli ma ganha bu fya wɛ, fo ma bu nɔ Oromɛ saannaa ɲuŋɔfɔɔ Sezari yíri. Lee wuu na, sipyaa sipya wu ɲɛ ni ma ni kɔɔgbɔhɔ ki ni ge, Kilɛ na mu ni pee bɛɛri shɔ wu saama pu funŋɔ ni.›
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Lee wuu na, yi yi logoo waha na naɲiinɛɛ. Nɛ dà li na jo mɛlɛkɛ wʼa yekɛ jo ge, jo Kilɛ na li pye nakaara baa.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Ga kɔɔgbɔhɔ ki na ba shɛ gyɛɛgi ni wèe ni kʼi wèe wá fiige ka ni suumɔ lɔhɔ ki niŋɛ ni.»
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ayiwa, na kɔɔgbɔhɔ ki yaha ki na se na guroo ni wèe ni kafɛɛgɛ ki keŋɛ ni Adiriyatiki Suumɔ Logbɔhɔ ki na, wèe piige kɛ ni shishɛɛrɛ wogo ki na, ba ɲiŋɛ kʼa pa ɲi wɛ, a kɔɔgbɔhɔ ki paavɛɛ pʼi ganha na giin na wèe ya nɔ xɔ suumɔ lɔhɔ ki kogoŋɔ ki na.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 A pʼi wee xuu wu wo lɔhɔ ki taanna, na ki jogi wu ta mɛtɛrɛlɛɛ kɛlɛɛ taanri ni gbarashuun. A pʼi shɛ sanha ɲaha na jɛri, na lɔhɔ ki jogi wu ta wee xuu wu ni mɛtɛrɛlɛɛ kɛlɛɛ shuun ni gbarataanri.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Pu bi fyagi na kɔɔgbɔhɔ ki ganha ba shɛ kiyɛ kuu faaga ka na wɛ. Lee wuu na tuutabaaya yemu yi bi kɔrɔgɔ ki yereŋɛ ge, a pʼi yee shishɛɛrɛ lɔ na wá lɔhɔ ki ni kɔɔgbɔhɔ ki kadugo yíri. A pʼi diin wà, na ɲiga ki sige kanha kʼi mugi.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Na sipyii pu yaha kɔɔgbɔhɔ ki ni, a ki kapyebyii pʼi kɔɔpure li yeege taha lɔhɔ ki ɲuŋɔ ni, na puyɛ pye kanna tuuŋɔ ka pu da yaha kɔɔgbɔhɔ ki kadugo yíri na ta pu funŋɔ di ɲɛ pʼi baa.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Ba Pɔli ya lee ɲa wɛ, a wu sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ we ni sɔrɔsii pusamaa pye: «Kɔɔgbɔhɔ ki kapyebyii pu bye pʼi ya tiin ki ni naha wɛ, yʼa da zhɔ wɛ.»
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 A sɔrɔsii pʼi sɔɔ Pɔli jomɔ pu na a pʼi kɔɔpure li mɛɛrɛ ti kɔn, na li shan suumɔ lɔhɔ ki ni.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ɲimuguɲɔ wu na, a Pɔli di pu bɛɛri pye na pu li; A wu jo: «Niɲaa ɲɛ wèe caŋa kɛ ni shishɛɛrɛ wogo yee funyɔ na pɛn, wa shishiin bɛ di sanha li wɛ.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Lee wuu na nʼa yi ɲɛɛri jo yi la le yiyɛ ni yʼi li. Bani yee mago wu wa lee na kɔnhɔ yʼi bye ɲii na, yi li cɛ bɛ na wa ɲuzhikana bɛ wa da biin yi ni le koo na wɛ.»
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ba Pɔli ya yee jo xɔ wɛ, na buuri lɔ, na baraga taha Kilɛ na pu bɛɛri ɲii na, na wa kɔn xa.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ba sipyii pusamaa ya lee ɲa wɛ, a pu bɛ logoo di waha, a pu bɛ di li.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Wèe piimu bɛɛri pu bye kɔɔgbɔhɔ ki ni ge, wèe bɛɛri bye sipyii xhuu shuun ni kɛlɛɛ gbarashuun ni gbaara (276).
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Tuun wemu ni pu bɛɛri ya li na din ge, shinma we wu bye kɔɔgbɔhɔ ki ni ge, a pʼi wee wo suumɔ lɔhɔ ki ni kɔnhɔ kɔɔgbɔhɔ kʼi faha.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ba ɲiga kʼa mugi wɛ, xuu wemu ni kɔɔgbɔhɔ ki bye ge, ki kapyebyii pu ya ta pu taceŋɛ ta wee xuu wu na wɛ. A pʼi loguuro la ɲa ɲiwaga ka di ɲɛ wee xuu wu ni. A pʼi jo na wà pu da zhɛ ni kɔɔgbɔhɔ ki ni, na li bi da já bye.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Lee na a pʼi tuutabaaya yi sanha laha kɔɔgbɔhɔ ki na na yaha lɔhɔ ki ni. Tige kemu kʼa ma kɔɔgbɔhɔ ki ɲaha ɲɛri ge, a pʼi kee bɛ wo mɛɛrɛ ti sanha. Lee kadugo na a pʼi kɔɔgbɔhɔ ki ɲahagbaa faŋa ki yirige yereŋɛ, kɔnhɔ kafɛɛgɛ kʼi da pu ŋmunuŋɔ da se suumɔ lɔhɔ ki kogoŋɔ ki na.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ga, a kɔɔgbɔhɔ kʼi shɛ diin gbazhɛnhɛ ki ɲuŋɔ ni loguugoo shuun wa niŋɛ ni. A kɔɔgbɔhɔ ki ɲahagbaa lʼi shɛ jé wà gbazhɛnhɛ ka ni, na jɔnri wà taɲɛhɛŋɛ baa. A lokuruyo di ganha na ma na ki kadugo yíri wu kpɔɔn, fo na wu kyɛɛgi.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Sɔrɔsii pu bi giin pʼi kasolemɛɛ pu gbo, kɔnhɔ pu ganha bu da do do lɔhɔ ki ni, pʼi ɲa pu foro pʼi baa wɛ.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ga sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ wu funŋɔ bye pu Pɔli gbo wɛ. Lee wuu na wu ya ta sɔɔ sɔrɔsii pu wo nijoyo yi na wɛ. A wu jo na piimu pʼa lɔhɔ cɛ ge, na pee pu fɛnhɛ to to lɔhɔ ki ni, pʼi ɲa foro suumɔ lɔhɔ ki ni.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Na pusamaa di dugi kɔɔgbɔhɔ ki kɔrɔyɔ ya na, kelee kɔɔjaya ya na pʼa gaaŋi. Mu pʼa pye a pu bɛɛri di nɔ suumɔ lɔhɔ ki kogoŋɔ ki na yaaga ya wa ta wɛ.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.