Atos 22
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs NAA
1 «Na tii ni na cebooloo, yi logo na ɲɔ na. Nʼa da ba jo nimɛ na li shɛ yee na jo nɛ ta kakuunɔ la shishiin pye wɛ.»
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ba sipyii pʼa Pɔli ɲa wu na yu puyɛ pyaa wo jomɔ pu ni wɛ, a pʼi nɔhɔdaan jomɔ pu bɛɛri ɲɔ yaha, na fɛhɛ kpan. A Pɔli di jo:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 «Yawutu nɛ ɲɛ. Nɛ se Tarisi kulo li ni, Silisi fiige ki ni. Ga Zheruzalɛmu ni nɛ lɛ naha. Nɛ kalaa to wu bye Gamaliyɛli. Wee wʼa nɛ kemɛ kalaa na bɛ ni wù sefɛlɛɛ pu wo saliya wu keree ni. Kafugo bye nɛ bɛ ni fo xuuni Kilɛ-shaa li funŋɔ ni ba yee bɛ wa mɛ niɲaa wɛ.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Nɛ bɛ wu bi Yesu koo li wo sipyii pu kana, fo na pii gbuu pu ni. Nɛ bi le koo le ɲaarivɛɛ coni cèe fara namaa na, na pu puu na leni kaso ni.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Saraya ɲaha shɔɔnrivɛɛ wo ɲuŋɔfɔgbɔ we, ni nɔhɔlɛɛ ɲahagbaa fɛɛ wo kuruŋɔ ke, pee wa na sɛɛrɛɛ le kaa le na. Nɛ bi sɛmɛ ta bɛ pu mu, na gaaŋi di zhɛ gan Damasi kulo li wo Yawutuu pu mu, kɔnhɔ di bu shɛ Damasi ni, na shɛ nʼa daa fɛɛ pii ta wà, di pee bɛ co di pu pɔ, di ba ni pu ni Zheruzalɛmu ni, kɔnhɔ kanhama di ba nɔ pu na.»
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Ayiwa, na nɛ yaha nɛ na gaaŋi koo li ni, na ba shɛ dɛɛŋɛ Damasi na cafugo ki na. Taapile ni a kpɛɛngbɔhɔ ka di yìri fugba we ni, na ba ɲí na nɛ maha.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 A nɛ wolo to ɲiŋɛ na, na mujuu la logo na: ‹Sɔli, Sɔli, ɲaha na mʼa na kana mɛ wɛ?›
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 A nɛ yegeŋɛ pye jo: ‹Mʼi ɲɛ jɔgɔ wɛ, Kafɔɔ?› A wu nɛ pye: ‹Nɛ ɲɛ Nazarɛti shɛɛn Yesu, nɛ mu wa gana mɛ.›
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ayiwa, sipyii piimu pu bye ni nɛ ni ge, pee kunni ya kpɛɛngbɔhɔ ki ɲa, ga we wu bi yu ni nɛ ni ge pu ya ta weefɔɔ wo mujuu li logo wɛ.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 A nɛ yegeŋɛ pye jo: ‹Kafɔɔ, lekɛ nɛ dʼa yaa na pye wɛ?› A Kafɔɔ di nɛ pye: ‹Yìri mʼa jé Damasi kanha ki ni, Kilɛ funŋɔ wa ma lemu pye ge, lee na zhɛ jo ma mu.›
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Kpɛɛngɛ ki bi pɛlɛ pɛlɛgana lemu na ge, a nɛ bye nɛ ɲaa nige wɛ. Sipyii piimu pu bye ni nɛ ni ge, a pee di na nɛ co keŋɛ na na jé kanha ki ni.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Lee bi ná wa ta Damasi ni wee mɛgɛ ɲɛ na Anaɲasi. Kilɛ ɲìi faara sipya wu bye wii fo xuuni, na ɲaari na sahaŋi ni Musa wo saliya wu keree ki bɛɛri ni. Damasi kulo li Yawutuu pu bɛɛri bi wu mɛsaaŋa yu,
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A wee di ba nɛ fɛni, na ba yere nɛ taan, na jo: ‹Na ceborona Sɔli, ma ɲìi ki mugi mʼa wii!› Taapile ni, a nɛ ɲìi kʼi mugi, a nɛ wii na wu niyerege ɲa.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 A wu nɛ pye: ‹Wèe sefɛlɛɛ pu wo Kilɛ wu wʼa mu ɲaha bulo, kɔnhɔ mʼa wu ɲidaan cɛ. Wemu wʼa tii ge, mʼa wee ɲa, mʼa wu ɲɔ jomɔ bɛ logo.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Bani ma na ba bye wu sɛɛri. Mʼa keree kiimu ɲa na kiimu logo ge, ma na ba kee wo yɛrɛ pyi sipyii pusamaa bɛɛri mu.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Wee tuun wu ni nimɛ, ma ganha bu diin na kaa latii ma da da sigee wɛ. Yìri mʼa batize, ma wo jurumu wu yafa ma mu Yesu mɛgɛ ki gbɔɔrɔ ni.›
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 «A nɛ guri pa Zheruzalɛmu ni. Na nɛ yaha Kilɛ-ɲɛrɛgɛ na Kilɛ-pɛɛŋɛ pugbɔhɔ ki ni, a Kilɛ di kashɛɛ la shɛ nɛ na.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 A nɛ Kafɔɔ ɲa, a wu nɛ pye: ‹Tɔgaaya lɔ, mʼa foro Zheruzalɛmu ni, bani jomɔ bɛɛri ma da ba jo naha nɛ shizhaa na ge, sipya wa shishiin wa da gbara pu na ma mu wɛ.›
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 A nɛ wu pye: ‹Kafɔɔ, puyɛ pyaa wa li cɛ na nɛ wu bi ma ɲaari na Kilɛ-pɛɛŋɛ piyɛyɛ yi sahaŋi, na nʼa daa fɛɛ pu coni na pu sani, na pu leni kaso ni.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ali Ecɛni we wu bi mu jomɔ pu yu ge, pu bi wee gbuu tuun wemu ni ge, nɛyɛ pyaa ki bɛ bye wà. Nɛ bi sɔɔ li na jo pu Ecɛni gbo. Nɛyɛ pyaa kʼa bi Ecɛni gbovɛɛ pu fadeye yi co pu mu.›
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Wee tuun wu ni a Kafɔɔ di nɛ pye: ‹Yìri, di ma tun shi watii mu taliige ni.›»
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Sipyii pu bɛɛri bi niwegee shan na Pɔli kafila wu nuri, fo na shɛ nɔ pe jomɔ pe na. Ga ba wʼa pa ɲɔ le yɛ pee jomɔ pu ni wɛ, a sipyii pʼi ganha na xhuulo na yu: «Ke sipyituugo ke ya yaa na ki gbo! We ya yaa pu wu yaha ɲìi na bada wɛ!»
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 A pʼi ganha na sɛlɛ, na pu fadeye wolo na yee figi fugba we ni, na gbazhɛnhɛ kori na waa fugba wu ni.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ba sɔrɔsii pu wo ɲuŋɔfɔgbɔ wʼa lee ɲa mu wɛ, a wu sɔrɔsii pu pye na pu jé ni Pɔli ni sɔrɔsii pu wo pugbɔhɔ ki ni. Wʼa lemu pye sipyii pʼi sɛlɛ mɛ wu na ge, pʼi wu kpɔn ni susɔlɔɔ ni fo wu bu shɛ lee jo,
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ga tuun wemu ni pu bi Pɔli puu pʼi wu kpɔn ge, sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ we wu bye wu tàan ge, a Pɔli di wee pye: «Na bɛ ni saliya wu ni, lʼa saha nago yee pu Oromɛ shɛn kpɔn ni susɔlɔɔ ni wu kiiri kɔnbaa gɛ?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ba sɔrɔsii ɲuŋɔfɔɔ wʼa yee logo wɛ, a wu gari sɔrɔsii pu wo ɲuŋɔfɔgbɔ wu yíri na shɛ wu pye: «Ɲaha mʼa giin di bye mɛ wɛ? We ná we, Oromɛ shɛn wu ɲɛ wii!»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 A sɔrɔsii pu wo ɲuŋɔfɔgbɔ wuyɛ pyaa di shɛ Pɔli yege na: «Oromɛ shɛn yɛ pyaa mu ɲɛ ya?» A Pɔli di wu ɲɔ shɔ na: «Uun.»
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 A sɔrɔsii pu wo ɲuŋɔfɔgbɔ wu jo: «Wari niɲɛhɛmɛ nɛ saraa na na já pye Oromɛ shɛn.» A Pɔli di wu pye: «Nɛ dʼa sii se Oromɛ shɛn do!»
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ba Pɔli ya pee jomɔ pu jo wɛ, piimu pu bi da wu kpɔn, pʼi wu karamu fo wu jo ge, a pee bɛɛri di jaaga laha wu tàan. A sɔrɔsii pu wo ɲuŋɔfɔgbɔ wu bɛ di fya, bani wee wu bi jo na pu Pɔli pɔ na ta Pɔli di ɲɛ Oromɛ shɛn cii yɛ pyaa.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ayiwa, kaa lekɛ na Yawutuu pʼa bi Pɔli jaagi ge, sɔrɔsii pu wo ɲuŋɔfɔgbɔ wu funŋɔ bye wu lee tii cɛ. Lee wuu na wʼa tuduro yaha shɛ kee caŋa ki ɲimuguro, na pu saraya ɲaha shɔɔnrivɛɛ ɲuŋɔfɛɛ|saraya ɲaha shɔɔnrivɛɛ ɲuŋɔfɔɔ ni kiirikɔɔn kuruŋɔ ki sipyii pu bɛɛri yiri pinnɛ. Lee kadugo na a pʼi pɔɔrɔ ti sanha Pɔli na, na gari ni wu ni, na shɛ wu yereŋɛ pu niŋɛ ni.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.