Atos 12

KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wee tuun wu ni a saannaa Hɛrɔdi di do Egilizi nʼa daa fɛɛ pu na na gana.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 A wu Yohana ceborona Yakuba gbo ni ŋmɔpara ni.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ba wʼa lee ɲa lʼa taan Yawutuu pu ni wɛ, a wu Pyɛɛri bɛ co le kaso ni. Shizhɛnhɛrɛ Baa Buuri Kalenɛ|Kalenɛ li tuun wu bye wii.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Wʼa Pyɛɛri co le kaso wu ni, na sɔrɔsii kuluŋɔɔ shishɛɛrɛ yaha kee na wu kasɛri sipyii shishɛɛrɛ shɛɛrɛ. Hɛrɔdi bi giin wu shɛ ni wu ni Shizhɛnhɛrɛ Baa Buuri wu Kalenɛ li nidorogo na, wu shɛ wu kiiri kɔn sipyii pu bɛɛri ɲii na.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Na Pyɛɛri yaha kaso wu ni, a egilizi sipyii pʼi la le Kilɛ-ɲɛrɛgɛ ni wu mu.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ɲiga na da mugi Hɛrɔdi di Pyɛɛri kiiri wu kɔn, ke nibiige ki ni, sɔrɔsii shuun tɛ ni Pyɛɛri bi bye na ŋmunɔɔ wu nibɔgɔ ni tɔɔrɔ shɔnhɔyɔ shuun ni, sɔrɔsii pii dʼa yere yere kuɲɔɔ li ɲɔ na na kasogbaha ki kasɛri.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Wee tuun wuyɛ pyaa ni, a Kafɔɔ wo mɛlɛkɛ wa di jé kasogbaha ki ni. A kpɛɛngɛ di kasogbaha ki ɲi. A mɛlɛkɛ wu Pyɛɛri kpɔn kpɔn wu kabanugo na, na wu ɲɛ, na wu pye: «Yìri tɔvuyo na!» Taapile ni a shɔnhɔyɔ yʼi baha wolo Pyɛɛri keye yi na na to ɲiŋɛ ki na. A Pyɛɛri di yìri.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 A mɛlɛkɛ wu jo: «Yìri mʼa mayɛ pɔ, mʼa ma tanhaya yi le!» A Pyɛɛri di li pye mu. A mɛlɛkɛ wu wu pye sanha: «Ma fadegbɔhɔ ki le mʼa daha na fɛni!»
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 A Pyɛɛri di yìri taha mɛlɛkɛ wu fɛni. Mɛlɛkɛ wʼa lemu pye ge, Pyɛɛri bi sanha dà lee na wɛ. Ga, a wu li ta ba ŋmunɔgɔ ɲɛ wɛ.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 A pʼi shɛ nɔ kaso wu kasɛɛgɛ pyevɛɛ pu wo kuruŋɔ nizhiige ki na, na doro kee tàan. Na shɛ nɔ kuruŋɔ shuun wogo ki na, na doro kee bɛ tàan. Na shɛ nɔ kuɲɔgbɔhɔ ki na. Tɔɔrɔ gbura ki bye kee na na ɲaha tii kulo li funŋɔ ki na. Ba pʼa nɔ wà wɛ, a gbura kʼi mugi kiyɛ mu. A mɛlɛkɛ wu binnɛ foro ni Pyɛɛri ni na koo co. Na pu yaha pu na gaaŋi shiizhan, taapile ni a mɛlɛkɛ wu gari na Pyɛɛri yaha.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Ba mɛlɛkɛ wʼa kari wɛ, a Pyɛɛri hakili di diin. A wu jo: «Nɛ li cɛ jo Kafɔɔ wʼa wu mɛlɛkɛ wa tun wʼa pa nɛ shɔ Hɛrɔdi wo fanha ki na, ni Yawutuu pu wo kanhama pe, pʼa bi puyɛ yaha pʼi ba pemu taha nɛ na ge.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Ba Pyɛɛri ya wu funŋɔ sha wɛ, na gari Mariyama yíri. Yohana wemu pʼa bi Marika ge, wee wo nu wu ɲɛ wii. Nʼa daa fɛɛ niɲɛhɛmɛɛ pu bi pinnɛ wà na Kilɛ ɲɛɛri Pyɛɛri mu.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ba Pyɛɛri ya nɔ kaaŋa ki ɲɔ na wɛ, na gbura ki kuu. Kapyebyezhɔ wa bye wà, wee mɛgɛ ki bye na Orode. A wee di ba kuɲɔɔ li wii.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Ba wʼa pa Pyɛɛri mujuu li cɛ tuun wemu ni wɛ, wu ya já kuɲɔɔ li mugi nige fundanga keŋɛ ni wɛ. A wu baa kari na shɛ yi jo pusamaa mu, na Pyɛɛri niyerege ki wa kuɲɔɔ li ɲɔ na kpɛɛngɛ ki na.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 A pʼi wu pye: «Mu ɲuŋmuu wa wɛ!» Ga, a Orode di yi jo waha pu mu na can wʼa wii. A pʼi jo: «Wu jaa wʼa wii.»
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 A Pyɛɛri di ganha na gbura ki kuuni. Ba pʼa pa gbura ki mugi, na wu ta Pyɛɛri yɛ pyaa wɛ, a lʼi pu fo fo xuuni.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 A Pyɛɛri di wu keŋɛ yirige, na pu pye na pu co puyɛ na. Yeegegana lemu na Kafɔɔ ya wu yeege kaso wu ni ge, a wu yee ɲaha jo pu mu. Na pu pye pu yi ɲaha jo Yakuba ni wu ceboronamaa pusamaa bɛɛri mu. Lee kadugo na a wu yìri wà na kari xuu watii ni.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ba ɲiga kʼa pa mugi wɛ, a sɔrɔsii pu funbɛnwuu di ganha na puyɛ yegee na: «Dii Pyɛɛri dʼa pye wɛ?»
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Li ya ta mɔ wɛ, a Hɛrɔdi di wa yaha kari na pu Pyɛɛri yaha shɛ wee yíri. Pyɛɛri ya ta ɲa-ɛ ge, a wu sɔrɔsii pu yiri na pu yege, na jo na pu pu gbo.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Hɛrɔdi luu li bi yìri bɛ sanha Tiiri shɛɛn ni Sidɔn shɛɛn bɛ tàan xuuni. Ba pee ya lee cɛ wɛ, na puyɛ ɲa na pʼi shɛ Hɛrɔdi mu. A pʼi naɲɛɛgɛ leŋɛ ni saan wu tashɔngɔ ki ɲuŋɔfɔɔ wu ni. Wee mɛgɛ ɲɛ na Bilatusi. Lee kadugo na a pʼi shɛ Hɛrɔdi mu na wu susuro ta wu yogo ki yaha kʼi xhɔ. Bani wee wo fiige ki ni pee ɲɔlige ya fòro.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ba cadagaŋa kʼa pa nɔ wɛ, a Hɛrɔdi di wu saanra fadegbɔhɔ le, na diin wu saanra koro li ni, na ganha na kafilagbɔ yu pu mu.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 A sipyii pu bɛɛri di ganha na xhuulo na: «Le ɲɛ sipya mujuu wɛ, kilɛ yɛ pyaa mujuu li ɲɛ le!»
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ga taapile ni, a Kafɔɔ wo mɛlɛkɛ wa di yama wá Hɛrɔdi na, bani wu ya ta Kilɛ pɛlɛ wɛ. A fyɛɛnrɛ di jé wu ni; a wu xhu.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Lee bɛ na, Kilɛ jomɔ pu bi se ɲaha na kabaya yi bɛɛri na.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Barinabasi ni Sɔli ya pa Zheruzalɛmu ni tuduro temu na ge, ba tee ya shɔɔnri wɛ, a pʼi guri kari Ancɔsi ni. A pu nigariwuu di gari ni Yohana ni, wee pʼa bi sanha na Marika.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.