Apocalipse 6
KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs BKJ
1 Ba Dubyapige kʼa fɛ tɛhɛɛ gbarashuun wu wa nigin kyɛɛgi tuun wemu ni wɛ, a nɛ ɲìi yaŋmuyɔ shishɛɛrɛ wu wa nigin mujuu logo ba Kilɛ ma sɛlɛ mɛ wɛ na: «Pa!»
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Lee kadugo na a nɛ shɔnfige ka ɲa. Wemu wʼa bi dugi kee na ge, sindaa ɲɛ wu keŋɛ ni. Saanra ɲudɔnɔ bi kan xɔ wee mu. Wu sefɛɛrɛ wo wʼa foro, wu na ba se ta.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Tuun wemu ni wʼa fɛ shuun wo pu kyɛɛgi ge, a nɛ ɲìi yaŋmuŋɔ shuun wogo ki mujuu logo na: «Pa!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 A shɔnɲiga ka di foro. Wemu wʼa bi dugi kee na ge, sefɛɛrɛ ya kan xɔ wee mu na ke koŋɔ ke ɲaɲiŋɛ xɔ, kɔnhɔ sipyii di da puyɛ gbuu. Ŋmɔpara niduunnɔ ya kan wu mu.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Tuun wemu ni wʼa fɛ taanri wo pu kyɛɛgi ge, a nɛ ɲìi yaŋmuŋɔ taanri wogo ki mujuu logo na: «Pa!» A shɔnwɔhɔŋɔ ka di foro. Wemu wʼa bi dugi kee na ge, shaa li bye wee keŋɛ ni na daanna pyi.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 A nɛ mujuu la logo ɲìi yaŋmuyɔ shishɛɛrɛ wu tɛ ni na: «Shinma tuugo ka wo kilo nigin ya bɛ ni shɛn nigin caŋa ɲii saraa ni. Shinma tuugo katii bɛ wo kiloo taanri bɛ ya bɛ ni wee saraa we ninumɔ ni. Ma ganha bu da sìnmɛ pe ni duvɛn wu kyɛɛgi wɛ.»
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 A wu fɛ shishɛɛrɛ wo pu kyɛɛgi, a ɲìi yaŋmuŋɔ shishɛɛrɛ wogo kʼi jo: «Pa!»
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 A nɛ shɔngɔ ka ɲa kʼa foro, kee bi kiikaan. Wemu wʼa bi dugi kee na ge, wee mɛgɛ ɲɛ xu. Adɛsi bi taha wee fɛni. Sefɛɛrɛ bi kan pu mu ɲiŋɛ ke taaga shishɛɛrɛ wogo ki na; kɔnhɔ pu da sipyii gbuu ni ŋmɔparaa ni, ni xuugbɔhɔ, ni kafɛɛyɛ yama, ni ɲiŋɛ ke yacoyo ni.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Wʼa fɛ kaguro wo pu kyɛɛgi tuun wemu ni ge, sipyii piimu pʼa gbo Kilɛ jomɔ pe ni wu sɛɛri keree ki fɛni ge, a nɛ pee wo munahaa ki ɲa saraga yi tawologo|Saraya yi tawologo ki nɔhɔdaan.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Pee bi mujoŋɔɔ waa na: «Wu Kafɔɔ, fɛfɛɛrɛ wo ni can wo we, fo tuun wekɛ ni mu di da ba kiiri kɔn ɲiŋɛ ki sipyii pu na, mʼa wèe shishan pu yogo jo wɛ?»
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Wee tuun wu ni, a pʼi fadedɔɔnyɔ niviye kan pu bɛɛri nigin nigin mu, na pu pye na pu jɛri pye sanha loxulo li ni, fo pu kapyebyeɲii, ni pu cebooloo pu bu shɛ fa; pee piimu pʼa yaa na gbo lee gbogana li na ba pee ɲɛ-ɛ ge.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Lee kadugo na a nɛ Dubyapige ki ɲa kʼa fɛ gbaara wo pu kyɛɛgi. Wee tuun wu ni a ɲiŋɛ kʼi jɛlɛ xuuni. A piige di jé caŋa ɲii li ni, a lʼi wɔ ba fawɔhɔŋɔ ɲɛ wɛ. A yeŋɛ ki bɛɛri di ɲaaŋa ba shishan ɲɛ wɛ.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 A fugba wɔrɔɔ kʼi do ɲiŋɛ ki na ba kafɛɛgɛ ma nitoodige ɲahara, na ki geeye turi wɛ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 A fugba wu laha wu tatɛɛngɛ ni, ba pʼa fuugo kurulo na luu kurulogana lemu na wɛ. Faaboboyo ye ni lɔhɔ niŋɛ takpiiye yi bɛɛri yʼa kuu laha yi tatiinyɛ ni.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Koŋɔ ki sipyii pu bɛɛri: Saannaa yoo, sipyigbɔɔ yoo, kashɛn ɲuŋɔfɛɛ yoo, naafuu fɛɛ yoo, fanhafɛɛ yoo, buloo yoo, piimu ɲɛ buloo wɛ, pee yoo, pee bɛɛri ya puyɛ ŋmɔhɔ yaŋa gulogoo ni, ni faaboboyo yi tɛ ni.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 A pʼi faaya ni boboyo yi pye: «Yi to wù ɲuŋɔ ni, yʼi wù ŋmɔhɔ saanra koro li tiinvɔɔ we, ni Dubyapige ki loyire li ɲaha na.
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Bani pu loyire li cagbɔhɔ kʼa nɔ. Jɔgɔ wu dʼa já zhɔ wɛ?»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.