Apocalipse 6

KARIƝƐƐGƐ ƝƆMƐƐ NIVONƆ (MYK) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ba Dubyapige kʼa fɛ tɛhɛɛ gbarashuun wu wa nigin kyɛɛgi tuun wemu ni wɛ, a nɛ ɲìi yaŋmuyɔ shishɛɛrɛ wu wa nigin mujuu logo ba Kilɛ ma sɛlɛ mɛ wɛ na: «Pa!»
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei, e ouvi um dos quatro animais, que dizia como em voz de trovão: Vem, e vê.
2 Lee kadugo na a nɛ shɔnfige ka ɲa. Wemu wʼa bi dugi kee na ge, sindaa ɲɛ wu keŋɛ ni. Saanra ɲudɔnɔ bi kan xɔ wee mu. Wu sefɛɛrɛ wo wʼa foro, wu na ba se ta.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso, e para vencer.
3 Tuun wemu ni wʼa fɛ shuun wo pu kyɛɛgi ge, a nɛ ɲìi yaŋmuŋɔ shuun wogo ki mujuu logo na: «Pa!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem, e vê.
4 A shɔnɲiga ka di foro. Wemu wʼa bi dugi kee na ge, sefɛɛrɛ ya kan xɔ wee mu na ke koŋɔ ke ɲaɲiŋɛ xɔ, kɔnhɔ sipyii di da puyɛ gbuu. Ŋmɔpara niduunnɔ ya kan wu mu.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra, e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Tuun wemu ni wʼa fɛ taanri wo pu kyɛɛgi ge, a nɛ ɲìi yaŋmuŋɔ taanri wogo ki mujuu logo na: «Pa!» A shɔnwɔhɔŋɔ ka di foro. Wemu wʼa bi dugi kee na ge, shaa li bye wee keŋɛ ni na daanna pyi.
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi dizer o terceiro animal: Vem, e vê. E olhei, e eis um cavalo preto e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança em sua mão.
6 A nɛ mujuu la logo ɲìi yaŋmuyɔ shishɛɛrɛ wu tɛ ni na: «Shinma tuugo ka wo kilo nigin ya bɛ ni shɛn nigin caŋa ɲii saraa ni. Shinma tuugo katii bɛ wo kiloo taanri bɛ ya bɛ ni wee saraa we ninumɔ ni. Ma ganha bu da sìnmɛ pe ni duvɛn wu kyɛɛgi wɛ.»
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro, e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 A wu fɛ shishɛɛrɛ wo pu kyɛɛgi, a ɲìi yaŋmuŋɔ shishɛɛrɛ wogo kʼi jo: «Pa!»
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem, e vê.
8 A nɛ shɔngɔ ka ɲa kʼa foro, kee bi kiikaan. Wemu wʼa bi dugi kee na ge, wee mɛgɛ ɲɛ xu. Adɛsi bi taha wee fɛni. Sefɛɛrɛ bi kan pu mu ɲiŋɛ ke taaga shishɛɛrɛ wogo ki na; kɔnhɔ pu da sipyii gbuu ni ŋmɔparaa ni, ni xuugbɔhɔ, ni kafɛɛyɛ yama, ni ɲiŋɛ ke yacoyo ni.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra, com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Wʼa fɛ kaguro wo pu kyɛɛgi tuun wemu ni ge, sipyii piimu pʼa gbo Kilɛ jomɔ pe ni wu sɛɛri keree ki fɛni ge, a nɛ pee wo munahaa ki ɲa saraga yi tawologo|Saraya yi tawologo ki nɔhɔdaan.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Pee bi mujoŋɔɔ waa na: «Wu Kafɔɔ, fɛfɛɛrɛ wo ni can wo we, fo tuun wekɛ ni mu di da ba kiiri kɔn ɲiŋɛ ki sipyii pu na, mʼa wèe shishan pu yogo jo wɛ?»
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Wee tuun wu ni, a pʼi fadedɔɔnyɔ niviye kan pu bɛɛri nigin nigin mu, na pu pye na pu jɛri pye sanha loxulo li ni, fo pu kapyebyeɲii, ni pu cebooloo pu bu shɛ fa; pee piimu pʼa yaa na gbo lee gbogana li na ba pee ɲɛ-ɛ ge.
11 E foram dadas a cada um compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos, que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Lee kadugo na a nɛ Dubyapige ki ɲa kʼa fɛ gbaara wo pu kyɛɛgi. Wee tuun wu ni a ɲiŋɛ kʼi jɛlɛ xuuni. A piige di jé caŋa ɲii li ni, a lʼi wɔ ba fawɔhɔŋɔ ɲɛ wɛ. A yeŋɛ ki bɛɛri di ɲaaŋa ba shishan ɲɛ wɛ.
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue;
13 A fugba wɔrɔɔ kʼi do ɲiŋɛ ki na ba kafɛɛgɛ ma nitoodige ɲahara, na ki geeye turi wɛ.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 A fugba wu laha wu tatɛɛngɛ ni, ba pʼa fuugo kurulo na luu kurulogana lemu na wɛ. Faaboboyo ye ni lɔhɔ niŋɛ takpiiye yi bɛɛri yʼa kuu laha yi tatiinyɛ ni.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Koŋɔ ki sipyii pu bɛɛri: Saannaa yoo, sipyigbɔɔ yoo, kashɛn ɲuŋɔfɛɛ yoo, naafuu fɛɛ yoo, fanhafɛɛ yoo, buloo yoo, piimu ɲɛ buloo wɛ, pee yoo, pee bɛɛri ya puyɛ ŋmɔhɔ yaŋa gulogoo ni, ni faaboboyo yi tɛ ni.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo o servo, e todo o livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 A pʼi faaya ni boboyo yi pye: «Yi to wù ɲuŋɔ ni, yʼi wù ŋmɔhɔ saanra koro li tiinvɔɔ we, ni Dubyapige ki loyire li ɲaha na.
16 E diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Bani pu loyire li cagbɔhɔ kʼa nɔ. Jɔgɔ wu dʼa já zhɔ wɛ?»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.