Marcos 5
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs NVT
1 Chaa̱ coyo ra yuhu miñi, inga chiyo nu nyaá ñuu Gadara.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Ta quita̱ ri ra Jesús chichi canoa, ta quita̱ noo ra nu ñaña cuan ta chaa̱ ra nu nanyaá ra Jesús. Ta yɨhɨ́ noo tatyi ña vaha añima ra.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Ta nu ñaña cuan iyó maa ra cuan. Ta yori maa cuví chasaha chi ra, nɨ ri chihin cadena.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Cuaha xaan chaha chahñi̱ ñu chaha ra ta ndaha ra chihin cadena, soco chahnya̱ ra. Yɨquɨn maa sacuvi ra. Ta yori maa cuví chasaha chi ra.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ñicahñu ta cha cuaa chicá noo ra canachaá ra nya nu yucu ta nya nu ñaña. Ta sañicuehé ra suri chi maa ra chihin yuu.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Soco cañi ca nanyehe̱ ra chi ra Jesús, ta chino vavaha ra chaa ra. Ta chicuiñi chɨtɨ ra nuu ra.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ta cana̱ chaa ra ta catyí ra:
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Catyí tatyi cuan tyehe caa vatyi ra Jesús cha catyi̱ ra chi ra:
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Ta ra Jesús ndaca̱ tuhun ra chi ra, ta catyí ra:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ta chacu̱ ndahvi tatyi ña vaha cuan nuu ra Jesús tacuhva cha ma tachi ra chi chi nu cañi.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ta yatyin ri yucu cuan nyicú cuaha xaan quɨnɨ cachachí tɨ.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Yucuan chaha catyí tatyi ña vaha cuan chi ra Jesús tyehe caa:
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Tyicuan ta chaha̱ ra Jesús, ta tatyi cuan quita̱ coyo chi ra cuan, ta quɨhvɨ̱ chi quɨnɨ cuan. Ta cha uvi mil quɨnɨ nyicú cuan, cachino̱ tɨ, ta canacoyo̱ tɨ chichi noo xahva yuhu miñi cuan, ta cachihi̱ tɨ chichi ndutya cuan.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Tyicuan ta ra sahá cumi quɨnɨ cuan, chino̱ xaan ra chihin cha yuhví ra, ta chinacatyi̱ ra chi ñáyɨvɨ ñuu cuan ta ñu ñohó nu chiqui. Ta quichi̱ coyo ñáyɨvɨ, quichi̱ nyehe ñu ñáá cha cuvi̱.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Cuhva cha chaa̱ coyo ñu nu nyaá ra Jesús, nanyehe̱ ñu chi ra cha yɨhɨ̱ tatyi ña vaha cuan chi. Ta vityin nyaá ra ñihnó ra sahma, ta cachi vaha iyó xiñi ra. Ta yuhví xaan ñu cuví.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ta ñu cha nyehe̱ cha cuvi̱ chi ra cuan ta chi quɨnɨ cuan, canacatyi̱ ñu chi tandɨhɨ ca ñu.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Tyicuan ta quichaha̱ chacu ndahvi ñu nuu ra Jesús, na quita ra ñuu ñu.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ta cuhva cha cua quɨhvɨ ra Jesús chichi canoa, ra cha yɨhɨ̱ tatyi ña vaha cuan chi chacu̱ ndahvi ra nuu ra Jesús na cuhva ra cuhun ra chihin ra.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Soco ra Jesús ña chaha̱ ra cuhun ra, ta catyí ra chi ra:
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ta ra cuan cuahan ra ta quichaha nacatyi ra chi ñáyɨvɨ tandɨhɨ ñuu Decápolis tandɨhɨ cha sacuvi̱ ra Jesús chihin ra. Ta tandɨhɨ ñu, iyo cuñí ñu.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Ta cuhva cha nachaa̱ ra Jesús chihin canoa nya inga chiyo miñi cuan, chaa̱ coyo cuaha ñáyɨvɨ nu nyaá ra. Ta ndoo̱ ra yuhu miñi cuan.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Tyicuan ta chaa̱ noo ra cuví nuu vehe ñuhu. Nañí ra Jairo. Ta cuhva cha nanyehe̱ ra chi ra Jesús, chicuiñi chɨtɨ ra nuu ra.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Ta chacu̱ ndahvi ra nuu ra ta catyí ra:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Tyicuan ta cuahan ra Jesús chihin ra, soco cuaha ñáyɨvɨ nyicón chi ra, ta nyacua nañi tahan ri ca maa ñu.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ta mahñu ñáyɨvɨ cuan ñohó noo ñaha cha cuhví. Cha quita uchi uvi cuiya ndoho ña cuehe cha chatɨ́ nɨñɨ ña.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ta cuaha tɨndoho nyehe ña cha cuaha xaan doctor nyehe̱ chi ña. Ta cha sanaa̱ ña tandɨhɨ maa cha iyó chi ña, soco ñahri maa tyinyee̱ chi chi ña. Soco ñihi ndɨhɨ ca nanduvi.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Cuhva cha chitó ña tuhun milagru cha sacuví ra Jesús, tuhva̱ ña ityi chata ra ta tɨɨ̱n ña sahma ra.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Vatyi chicá xiñi ña: “Ma chihin cha tɨɨn ri sahma ra, ta nduvahi”, chicá xiñi ña.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ta caa cuhva ri cha tɨɨ̱n ña sahma ra ta cha chatɨ́ nɨñɨ ña cutaxi̱n. Ta tuvi̱ iñi coño ñuhu ña tyi cha nduvaha̱ ña chihin cuehe cuan.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Tyicuan ta tuvi̱ iñi ra Jesús vatyi nduvaha̱ noo ñáyɨvɨ chihin suhva tunyee iñi cha quita̱ chi ra. Tyicuan ta nanyehe̱ ra ityi chata ra ta quichaha ndaca̱ tuhun ra:
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Tyicuan ta ra cachicá noo chihin ra quichaha̱ catyi ra chi ra:
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Soco ra Jesús nyehe̱ ra ityi cuan ityi ihya, vatyi cuñí ra nyehe ra yóó cha tɨɨ̱n chi ra.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Tyicuan ta ñaha cuan nɨhɨ́ ña chihin cha yuhví ña vatyi chitó ña ñáá cha cuvi̱ chi ña. Ta chaha̱n ña chicuiñi̱ chɨtɨ ña nuu ra. Ta nacatyi̱ ña tandɨhɨ cha ndicha chi ra.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Ta catyí ra Jesús chi ña:
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ni cahán ca ra Jesús ta chaa̱ coyo ñu vehe ra cuví nuu cuan, ta catyí ñu chi ra cha cuví sutu cha luhlu cuan:
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Soco ra Jesús ña quichaha̱ ra cha caha̱n ñu, ta catyí ra chi ra cuví nuu vehe ñuhu cuan:
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ta ña chaha̱ ra yóó ca cha cuhun chihin ra, notuhun ri ra Pedro ta ra Jacobo ta ra Juan, yañi ra Jacobo.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ta cuhva cha cachaa̱ coyo ra vehe ra cuví nuu vehe ñuhu, nyehe̱ ra cha chacú chaa ñáyɨvɨ ta caná chaa ñu.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Quɨhvɨ̱ ra ta catyí ra chi ñu:
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Soco chacu̱ cuehe ri ñu nyehe ñu chi ra. Tyicuan ta ra Jesús tava̱ ra chi tandɨhɨ ñu, ta quehe̱n ra chi sutu cue ta sɨhɨ cue ta chi ra cha chaa̱ coyo chihin ra, ta quɨhvɨ̱ coyo ra nu catuví cue.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ta tɨɨ̱n ra ndaha cue, ta catyí ra chi cue:
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ta caa cuhva ri cua ndɨcuita̱ cuehe luhlu cuan. Iyó uchi uvi cuiya cue. Ta cuví nacaca cue. Ta ñáyɨvɨ iyó xaan cuñí ñu.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Soco ra Jesús ñihi chaha̱ ra tuhun chi ñu, tyi ma cahan maa ñu tuhun, ta catyi̱ ra chi ñu na cuhva ñu cha cachi cue.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.