Marcos 5
Tuhun cha sañahá ra Jesucristo chi yo (MXTNT) vs ARC
1 Chaa̱ coyo ra yuhu miñi, inga chiyo nu nyaá ñuu Gadara.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Ta quita̱ ri ra Jesús chichi canoa, ta quita̱ noo ra nu ñaña cuan ta chaa̱ ra nu nanyaá ra Jesús. Ta yɨhɨ́ noo tatyi ña vaha añima ra.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ta nu ñaña cuan iyó maa ra cuan. Ta yori maa cuví chasaha chi ra, nɨ ri chihin cadena.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Cuaha xaan chaha chahñi̱ ñu chaha ra ta ndaha ra chihin cadena, soco chahnya̱ ra. Yɨquɨn maa sacuvi ra. Ta yori maa cuví chasaha chi ra.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ñicahñu ta cha cuaa chicá noo ra canachaá ra nya nu yucu ta nya nu ñaña. Ta sañicuehé ra suri chi maa ra chihin yuu.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Soco cañi ca nanyehe̱ ra chi ra Jesús, ta chino vavaha ra chaa ra. Ta chicuiñi chɨtɨ ra nuu ra.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Ta cana̱ chaa ra ta catyí ra:
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Catyí tatyi cuan tyehe caa vatyi ra Jesús cha catyi̱ ra chi ra:
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Ta ra Jesús ndaca̱ tuhun ra chi ra, ta catyí ra:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ta chacu̱ ndahvi tatyi ña vaha cuan nuu ra Jesús tacuhva cha ma tachi ra chi chi nu cañi.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Ta yatyin ri yucu cuan nyicú cuaha xaan quɨnɨ cachachí tɨ.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Yucuan chaha catyí tatyi ña vaha cuan chi ra Jesús tyehe caa:
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Tyicuan ta chaha̱ ra Jesús, ta tatyi cuan quita̱ coyo chi ra cuan, ta quɨhvɨ̱ chi quɨnɨ cuan. Ta cha uvi mil quɨnɨ nyicú cuan, cachino̱ tɨ, ta canacoyo̱ tɨ chichi noo xahva yuhu miñi cuan, ta cachihi̱ tɨ chichi ndutya cuan.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Tyicuan ta ra sahá cumi quɨnɨ cuan, chino̱ xaan ra chihin cha yuhví ra, ta chinacatyi̱ ra chi ñáyɨvɨ ñuu cuan ta ñu ñohó nu chiqui. Ta quichi̱ coyo ñáyɨvɨ, quichi̱ nyehe ñu ñáá cha cuvi̱.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Cuhva cha chaa̱ coyo ñu nu nyaá ra Jesús, nanyehe̱ ñu chi ra cha yɨhɨ̱ tatyi ña vaha cuan chi. Ta vityin nyaá ra ñihnó ra sahma, ta cachi vaha iyó xiñi ra. Ta yuhví xaan ñu cuví.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Ta ñu cha nyehe̱ cha cuvi̱ chi ra cuan ta chi quɨnɨ cuan, canacatyi̱ ñu chi tandɨhɨ ca ñu.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Tyicuan ta quichaha̱ chacu ndahvi ñu nuu ra Jesús, na quita ra ñuu ñu.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Ta cuhva cha cua quɨhvɨ ra Jesús chichi canoa, ra cha yɨhɨ̱ tatyi ña vaha cuan chi chacu̱ ndahvi ra nuu ra Jesús na cuhva ra cuhun ra chihin ra.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Soco ra Jesús ña chaha̱ ra cuhun ra, ta catyí ra chi ra:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Ta ra cuan cuahan ra ta quichaha nacatyi ra chi ñáyɨvɨ tandɨhɨ ñuu Decápolis tandɨhɨ cha sacuvi̱ ra Jesús chihin ra. Ta tandɨhɨ ñu, iyo cuñí ñu.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Ta cuhva cha nachaa̱ ra Jesús chihin canoa nya inga chiyo miñi cuan, chaa̱ coyo cuaha ñáyɨvɨ nu nyaá ra. Ta ndoo̱ ra yuhu miñi cuan.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tyicuan ta chaa̱ noo ra cuví nuu vehe ñuhu. Nañí ra Jairo. Ta cuhva cha nanyehe̱ ra chi ra Jesús, chicuiñi chɨtɨ ra nuu ra.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Ta chacu̱ ndahvi ra nuu ra ta catyí ra:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Tyicuan ta cuahan ra Jesús chihin ra, soco cuaha ñáyɨvɨ nyicón chi ra, ta nyacua nañi tahan ri ca maa ñu.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ta mahñu ñáyɨvɨ cuan ñohó noo ñaha cha cuhví. Cha quita uchi uvi cuiya ndoho ña cuehe cha chatɨ́ nɨñɨ ña.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Ta cuaha tɨndoho nyehe ña cha cuaha xaan doctor nyehe̱ chi ña. Ta cha sanaa̱ ña tandɨhɨ maa cha iyó chi ña, soco ñahri maa tyinyee̱ chi chi ña. Soco ñihi ndɨhɨ ca nanduvi.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Cuhva cha chitó ña tuhun milagru cha sacuví ra Jesús, tuhva̱ ña ityi chata ra ta tɨɨ̱n ña sahma ra.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Vatyi chicá xiñi ña: “Ma chihin cha tɨɨn ri sahma ra, ta nduvahi”, chicá xiñi ña.
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Ta caa cuhva ri cha tɨɨ̱n ña sahma ra ta cha chatɨ́ nɨñɨ ña cutaxi̱n. Ta tuvi̱ iñi coño ñuhu ña tyi cha nduvaha̱ ña chihin cuehe cuan.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Tyicuan ta tuvi̱ iñi ra Jesús vatyi nduvaha̱ noo ñáyɨvɨ chihin suhva tunyee iñi cha quita̱ chi ra. Tyicuan ta nanyehe̱ ra ityi chata ra ta quichaha ndaca̱ tuhun ra:
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Tyicuan ta ra cachicá noo chihin ra quichaha̱ catyi ra chi ra:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Soco ra Jesús nyehe̱ ra ityi cuan ityi ihya, vatyi cuñí ra nyehe ra yóó cha tɨɨ̱n chi ra.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Tyicuan ta ñaha cuan nɨhɨ́ ña chihin cha yuhví ña vatyi chitó ña ñáá cha cuvi̱ chi ña. Ta chaha̱n ña chicuiñi̱ chɨtɨ ña nuu ra. Ta nacatyi̱ ña tandɨhɨ cha ndicha chi ra.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ta catyí ra Jesús chi ña:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Ni cahán ca ra Jesús ta chaa̱ coyo ñu vehe ra cuví nuu cuan, ta catyí ñu chi ra cha cuví sutu cha luhlu cuan:
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Soco ra Jesús ña quichaha̱ ra cha caha̱n ñu, ta catyí ra chi ra cuví nuu vehe ñuhu cuan:
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ta ña chaha̱ ra yóó ca cha cuhun chihin ra, notuhun ri ra Pedro ta ra Jacobo ta ra Juan, yañi ra Jacobo.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ta cuhva cha cachaa̱ coyo ra vehe ra cuví nuu vehe ñuhu, nyehe̱ ra cha chacú chaa ñáyɨvɨ ta caná chaa ñu.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Quɨhvɨ̱ ra ta catyí ra chi ñu:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Soco chacu̱ cuehe ri ñu nyehe ñu chi ra. Tyicuan ta ra Jesús tava̱ ra chi tandɨhɨ ñu, ta quehe̱n ra chi sutu cue ta sɨhɨ cue ta chi ra cha chaa̱ coyo chihin ra, ta quɨhvɨ̱ coyo ra nu catuví cue.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ta tɨɨ̱n ra ndaha cue, ta catyí ra chi cue:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Ta caa cuhva ri cua ndɨcuita̱ cuehe luhlu cuan. Iyó uchi uvi cuiya cue. Ta cuví nacaca cue. Ta ñáyɨvɨ iyó xaan cuñí ñu.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Soco ra Jesús ñihi chaha̱ ra tuhun chi ñu, tyi ma cahan maa ñu tuhun, ta catyi̱ ra chi ñu na cuhva ñu cha cachi cue.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.